Lenalidomide krka 10 mg

BIJLAGE I
SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
1
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 2,5 mg, 5 mg,
7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg of 25 mg lenalidomide.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Harde capsule (capsule)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules
Capsulekap is groen, capsulelichaam is groen met gedrukte zwarte markering 2,5. De inhoud van de capsule
is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 4, lengte 14 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg harde capsules
Capsulekap is blauw, capsulelichaam is blauw met gedrukte zwarte markering 5. De inhoud van de capsule
is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 2, lengte 18 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules
Capsulekap is bruin, capsulelichaam is bruin met een gedrukte witte markering 7.5. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 1, lengte 19 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules
Capsulekap is groen, capsulelichaam is bruin met een gedrukte witte markering 10. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 0, lengte 21 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules
Capsulekap is bruin, capsulelichaam is blauw met een gedrukte zwarte markering 15. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 2, lengte 18 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules
Capsulekap is groen, capsulelichaam is blauw met een gedrukte zwarte markering 20. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 1, lengte 19 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules
Capsulekap is bruin, capsulelichaam is bruin met een gedrukte witte markering 25. De inhoud van de capsule
is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 0, lengte 21 ± 1 mm.
2
4.
4.1
KLINISCHE GEGEVENS
Therapeutische indicaties
Multipel myeloom
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto als monotherapie is geïndiceerd voor de onderhoudsbehandeling van
volwassen patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom die autologe stamceltransplantatie
hebben ondergaan.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto als combinatietherapie met dexamethason, of bortezomib en
dexamethason, of melfalan en prednison (zie rubriek 4.2) is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen
patiënten met eerder onbehandeld multipel myeloom die niet in aanmerking komen voor transplantatie.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto in combinatie met dexamethason is geïndiceerd voor de behandeling
van volwassen patiënten met multipel myeloom die eerder minimaal één andere behandeling hebben gehad.
Folliculair lymfoom
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto in combinatie met rituximab (anti-CD20-antilichaam) is geïndiceerd
voor de behandeling van volwassen patiënten met eerder behandeld folliculair lymfoom (graad 1-3a).
4.2
Dosering en wijze van toediening
Behandeling met lenalidomide dient onder toezicht te staan van een arts die ervaring heeft met het gebruik
van antikankerbehandelingen.
Voor alle hieronder vermelde indicaties:
-
De dosis wordt aangepast op basis van klinische bevindingen en laboratoriumuitslagen (zie rubriek
4.4).
-
Aanpassingen van de dosis, tijdens behandeling en bij opnieuw starten van de behandeling, worden
aanbevolen voor het onder controle brengen van trombocytopenie graad 3 of 4, neutropenie, of bij
andere toxiciteit graad 3 of 4 die geacht wordt verband te houden met lenalidomide.
-
In geval van neutropenie dient bij de behandeling van patiënten het gebruik van groeifactoren te
worden overwogen.
-
Als na het vergeten van een dosis minder dan 12 uur is verstreken, kan de patiënt de dosis alsnog
innemen. Als er meer dan 12 uur is verstreken na het vergeten van een dosis op het normale tijdstip,
moet de patiënt de dosis niet meer innemen, maar de volgende dosis de volgende dag op het normale
tijdstip innemen.
Dosering
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom (NDMM)
Lenalidomide in combinatie met dexamethason tot ziekteprogressie bij patiënten die niet in aanmerking
komen voor transplantatie
De behandeling met lenalidomide mag niet worden gestart als het absolute aantal neutrofielen (Absolute
Neutrophil Count, ANC) < 1,0 x 10
9
/l en/of het aantal trombocyten < 50 x 10
9
/l is.
Aanbevolen dosis
De aanbevolen aanvangsdosis lenalidomide bedraagt eenmaal per dag oraal 25 mg op dag 1 tot 21 van
herhaalde cycli van 28 dagen.
De aanbevolen dosis dexamethason is eenmaal per dag oraal 40 mg op dag 1, 8, 15 en 22 van herhaalde cycli
van 28 dagen. Patiënten kunnen de behandeling met lenalidomide en dexamethason voortzetten totdat
3
ziekteprogressie of intolerantie optreedt.
-
Stappen dosisverlaging
Lenalidomide
a
25 mg
20 mg
15 mg
10 mg
5 mg
2,5 mg
Dexamethason
a
40 mg
20 mg
12 mg
8 mg
4 mg
Niet van toepassing
Aanvangsdosis
Dosisniveau -1
Dosisniveau -2
Dosisniveau -3
Dosisniveau -4
Dosisniveau -5
ª
Dosisverlaging kan voor beide producten onafhankelijk worden toegepast
-
Trombocytopenie
Verandering aantal
Afname tot < 25 x 10
9
/l
Herstel tot ≥ 50 x 10
9
/l
Aanbevolen handelswijze
Behandeling met lenalidomide stoppen voor de rest van de cyclus
a
Behandeling met lenalidomide bij de volgende cyclus hervatten met één
dosisniveau lager
ª
Indien dosisbeperkende toxiciteit (dose limiting toxicity, DLT) optreedt op > dag 15 van de lopende cyclus, wordt de behandeling met lenalidomide
gedurende ten minste de rest van de lopende cyclus van 28 dagen onderbroken.
-
Absoluut aantal neutrofielen (ANC, Absolute Neutrophil Count) - neutropenie
Verandering ANC
Aanbevolen handelswijze
a
Eerste afname tot < 0,5 x 10
9
/l
Behandeling met lenalidomide
9
Herstel tot ≥ 1 x 10 /l wanneer neutropenie de enige
onderbreken
waargenomen toxiciteit is
Behandeling met lenalidomide hervatten
met eenmaal per dag de aanvangsdosis
9
Herstel tot ≥ 0,5 x 10 /l wanneer dosisafhankelijke
Behandeling met lenalidomide hervatten
hematologische toxiciteiten anders dan neutropenie zijn
met eenmaal per dag dosisniveau -1
waargenomen
Voor elke volgende afname tot < 0,5 x 10
9
/l
Herstel tot ≥ 0,5 x 10
9
/l
Behandeling met lenalidomide
onderbreken
Behandeling met lenalidomide hervatten
met één dosisniveau lager eenmaal per dag
a
Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan naargelang het oordeel van de arts granulocyte colony-stimulating
factor (G-CSF) toe en handhaaf het dosisniveau van lenalidomide.
Voor wat betreft hematologische toxiciteit kan de dosis lenalidomide opnieuw ingesteld worden naar één
dosisniveau hoger (tot aan de aanvangsdosis) na een verbetering van de beenmergfunctie (geen
hematologische toxiciteit gedurende ten minste 2 opeenvolgende cycli: ANC ≥ 1,5 x 10
9
/l met een
trombocytentelling van ≥ 100 x 10
9
/l bij aanvang van een nieuwe cyclus).
Lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason gevolgd door lenalidomide en dexamethason
tot ziekteprogressie bij patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie
Aanvankelijke behandeling: lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason
De behandeling met lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason mag niet worden gestart
als het ANC < 1,0 x 10
9
/l en/of het aantal trombocyten < 50 x 10
9
/l is.
De aanbevolen aanvangsdosis lenalidomide bedraagt 25 mg oraal eenmaal daags op dag 1-14 van iedere
cyclus van 21 dagen, in combinatie met bortezomib en dexamethason. Bortezomib dient te worden
toegediend door middel van subcutane injectie (1,3 mg/m
2
lichaamsoppervlak) tweemaal per week op dag 1,
4, 8 en 11 van iedere cyclus van 21 dagen. Raadpleeg voor meer informatie over de dosis, het schema en de
dosisaanpassingen van geneesmiddelen die samen met lenalidomide worden toegediend rubriek 5.1 en de
desbetreffende Samenvatting van de productkenmerken.
Er worden tot acht behandelcycli van 21 dagen (aanvankelijke behandeling van 24 weken) aanbevolen.
4
Vervolgbehandeling: lenalidomide in combinatie met dexamethason tot progressie
Zet de behandeling met lenalidomide 25 mg oraal eenmaal daags voort op dag 1-21 van herhaalde cycli van
28 dagen in combinatie met dexamethason. De behandeling dient te worden voortgezet tot ziekteprogressie
of onaanvaardbare toxiciteit.
-
Stappen dosisverlaging
Lenalidomide
a
Aanvangsdosis
25 mg
Dosisniveau -1
20 mg
Dosisniveau -2
15 mg
Dosisniveau -3
10 mg
Dosisniveau -4
5 mg
Dosisniveau -5
2,5 mg
a
Dosisverlaging kan voor alle producten onafhankelijk worden toegepast
-
Trombocytopenie
Verandering aantal trombocyten
Afname tot < 30 x 10
9
/l
Herstel tot ≥ 50 x 10
9
/l
Voor elke volgende afname tot < 30 x 10
9
/l
Herstel tot ≥ 50 x 10
9
/l
Aanbevolen handelswijze
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Behandeling met lenalidomide hervatten met
dosisniveau -1 eenmaal per dag
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Behandeling met lenalidomide hervatten met één
dosisniveau lager eenmaal per dag
-
Absoluut aantal neutrofielen (ANC, Absolute Neutrophil Count) – neutropenie
Verandering ANC
Aanbevolen handelswijze
a
Eerste afname tot < 0,5 x 10
9
/l
Behandeling met lenalidomide
9
Herstel tot ≥ 1 x 10 /l wanneer neutropenie de enige waargenomen Behandeling met lenalidomide
toxiciteit is
hervatten met eenmaal per dag de
9
Herstel tot ≥ 0,5 x 10 /l wanneer dosisafhankelijke
Behandeling met lenalidomide
hematologische toxiciteiten anders dan neutropenie zijn
hervatten met dosisniveau -1 eenmaal
waargenomen
per dag
Voor elke volgende afname tot < 0,5 x 10
9
/l
Behandeling met lenalidomide
onderbreken
Herstel tot ≥ 0,5 x 10
9
/l
Behandeling met lenalidomide
hervatten met één dosisniveau lager
a
Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan naargelang het oordeel van de arts granulocyte colony-stimulating
eenmaal per dag.
factor (G-CSF) toe en handhaaf het dosisniveau van lenalidomide.
Lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison gevolgd door onderhoudsbehandeling met
lenalidomide bij patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie
De behandeling met lenalidomide mag niet worden gestart als het ANC < 1,5 x 10
9
/l is en/of het aantal
trombocyten < 75 x 10
9
/l is.
Aanbevolen dosis
De aanbevolen aanvangsdosis bedraagt 10 mg lenalidomide eenmaal daags oraal op dag 1 tot 21 van
herhaalde cycli van 28 dagen tot maximaal 9 cycli, 0,18 mg/kg melfalan oraal op dag 1 tot 4 van herhaalde
cycli van 28 dagen, 2 mg/kg prednison oraal op dag 1 tot 4 van herhaalde cycli van 28 dagen. Patiënten die 9
cycli hebben voltooid of die de combinatietherapie niet kunnen voltooien vanwege intolerantie worden
behandeld met monotherapie met lenalidomide als volgt: in een orale dosis van 10 mg eenmaal daags op dag
1 tot 21 van herhaalde cycli van 28 dagen totdat ziekteprogressie optreedt.
-
Stappen dosisverlaging
5
Aanvangsdosis
Dosisniveau -1
Dosisniveau -2
Dosisniveau -3
Lenalidomide
10 mgª
7,5 mg
5 mg
2,5 mg
Melphalan
0,18 mg/kg
0,14 mg/kg
0,10 mg/kg
Niet van toepassing
Prednisone
2 mg/kg
1 mg/kg
0,5 mg/kg
0,25 mg/kg
ª Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan granulocyte-colony stimulating factor (G-CSF) toe en behoud het
dosisniveau van lenalidomide
-
Trombocytopenie
Verandering aantal trombocyten
Daling naar < 25 x 10
9
/l
Herstel tot ≥ 25 x 10
9
/l
Voor elke volgende afname tot < 30 x 10
9
/l
Herstel tot ≥ 30 x 10
9
/l
Aanbevolen handelswijze
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Behandeling met lenalidomide en melfalan hervatten met
dosisniveau -1
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Behandeling met lenalidomide hervatten met één
dosisniveau lager (dosisniveau -2 of -3) eenmaal per dag.
-
Absoluut aantal neutrofielen (ANC, Absolute Neutrophil Count) – neutropenie
Verandering ANC
Aanbevolen handelswijze
a
Eerste afname tot < 0,5 x 10
9
/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
9
Herstel tot ≥ 0,5 x 10 /l wanneer neutropenie de enige
Behandeling met lenalidomide hervatten
waargenomen toxiciteit is
met eenmaal per dag de aanvangsdosis
9
Herstel tot ≥ 0,5 x 10 /l wanneer dosisafhankelijke
Behandeling met lenalidomide hervatten
hematologische toxiciteiten anders dan neutropenie zijn
met eenmaal per dag dosisniveau -1
waargenomen
Voor elke volgende afname tot < 0,5 x 10
9
/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
9
Herstel tot ≥ 0,5 x 10 /l
Behandeling met lenalidomide hervatten
met één dosisniveau lager eenmaal per dag.
ª Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan granulocyte-colony stimulating factor (G-CSF) toe en behoud het
dosisniveau van lenalidomide
Lenalidomide-onderhoudsbehandeling bij patiënten die autologe stamceltransplantatie (ASCT) hebben
ondergaan
Lenalidomide-onderhoudsbehandeling dient te worden gestart na adequaat hematologisch herstel na ASCT
bij patiënten die geen tekenen van progressie vertonen. Lenalidomide mag niet worden gestart als het ANC
< 1,0 x 10
9
/l en/of het aantal trombocyten < 75 x 10
9
/l is.
Aanbevolen dosis
De aanbevolen aanvangsdosis lenalidomide bedraagt eenmaal per dag oraal 10 mg op continue basis (op dag
1-28 van herhaalde cycli van 28 dagen) totdat ziekteprogressie of intolerantie optreedt. Na 3 cycli van
lenalidomide-onderhoudsbehandeling kan de dosis worden verhoogd tot eenmaal per dag oraal 15 mg indien
dit wordt verdragen.
-
Stappen dosisverlaging
Aanvangsdosis (10 mg)
Indien de dosis werd verhoogd (15 mg)
a
Dosisniveau -1
5 mg
10 mg
Dosisniveau -2
5 mg (dag 1-21 om de 28 dagen)
5 mg
Dosisniveau -3
Niet van toepassing
5 mg (dag 1-21 om de 28 dagen)
Verlaag de dosis niet verder dan 5 mg (dag 1-21 om de 28 dagen)
3 cycli van lenalidomide-onderhoudsbehandeling kan de dosis worden verhoogd tot eenmaal per dag oraal 15 mg indien dit wordt verdragen.
a
Na
-
Trombocytopenie
Verandering aantal trombocyten
Afname tot < 30 x 10
9
/l
Aanbevolen handelswijze
Behandeling met lenalidomide onderbreken
6
Herstel tot ≥ 30 x 10
9
/l
Voor elke volgende afname tot < 30 x 10
9
/l
Herstel tot ≥ 30 x 10
9
/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met
dosisniveau -1 eenmaal per dag
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Behandeling met lenalidomide hervatten met één
dosisniveau lager eenmaal per dag
-
Absoluut aantal neutrofielen (ANC, Absolute Neutrophil Count) – neutropenie
Verandering ANC
Aanbevolen handelswijze
a
Afname tot < 0,5 x 10
9
/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
9
Herstel tot ≥ 0,5 x 10 /l
Behandeling met lenalidomide hervatten met
dosisniveau -1 eenmaal per dag
Voor elke volgende afname tot < 0,5 x 10
9
/l
Herstel tot ≥ 0,5 x 10
9
/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Behandeling met lenalidomide hervatten met één
dosisniveau lager eenmaal per dag
ª Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan granulocyte-colony stimulating factor (G-CSF) toe en behoud het
dosisniveau van lenalidomide
Multipel myeloom met ten minste één eerdere behandeling
De behandeling met lenalidomide mag niet worden gestart als het ANC < 1,0 x 10
9
/l en/of het aantal
trombocyten < 75 x 10
9
/l of afhankelijk van de infiltratie van beenmerg door plasmacellen - het aantal
trombocyten < 30 x 10
9
/l is.
Aanbevolen dosis
De aanbevolen aanvangsdosis lenalidomide bedraagt eenmaal per dag oraal 25 mg op dag 1 tot 21 van
herhaalde cycli van 28 dagen. De aanbevolen dosis dexamethason is eenmaal per dag oraal 40 mg op dag 1
tot 4, 9 tot 12 en 17 tot 20 van elke cyclus van 28 dagen gedurende de eerste 4 behandelcycli en vervolgens
eenmaal per dag 40 mg op dag 1 tot 4 van elke cyclus van 28 dagen.
Voorschrijvende artsen dienen zorgvuldig te overwegen welke dosis dexamethason dient te worden gebruikt,
waarbij rekening wordt gehouden met de conditie en ziektestatus van de patiënt.
-
Stappen dosisverlaging
Aanvangsdosis
Dosisniveau -1
Dosisniveau -2
Dosisniveau -3
Trombocytopenie
Verandering aantal trombocyten
Eerste afname tot < 30 x 10
9
/l
Herstel tot ≥ 30 x 10
9
/l
Voor elke volgende afname tot < 30 x10
9
/l
Herstel tot ≥ 30 x 10
9
/l
25 mg
15 mg
10 mg
5 mg
Aanbevolen handelswijze
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Behandeling met lenalidomide hervatten met
dosisniveau -1
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Behandeling met lenalidomide hervatten met één
dosisniveau lager (dosisniveau -2 of -3) eenmaal per
dag. Verlaag de dosis niet verder dan tot eenmaal per
dag 5 mg.
-
-
Absoluut aantal neutrofielen (ANC, Absolute Neutrophil Count) – neutropenie
Verandering ANC
Aanbevolen handelswijze
a
Eerste afname tot < 0,5 x 10
9
/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
7
Herstel tot ≥ 0,5 x 10
9
/l wanneer neutropenie de
enige waargenomen toxiciteit is
Herstel tot ≥ 0,5 x 10
9
/l wanneer
dosisafhankelijke hematologische toxiciteiten
anders dan neutropenie zijn waargenomen
Voor elke volgende afname tot < 0,5 x 10
9
/l
Herstel tot ≥ 0,5 x 10
9
/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met
eenmaal per dag de aanvangsdosis
Behandeling met lenalidomide hervatten met
eenmaal per dag dosisniveau -1
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Behandeling met lenalidomide hervatten met één
dosisniveau lager (dosisniveau -1, -2 of -3) eenmaal
per dag. Verlaag de dosis niet verder dan tot
eenmaal per dag 5 mg.
ª Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan granulocyte-colony stimulating factor (G-CSF) toe en behoud het
dosisniveau van lenalidomide
Folliculair lymfoom (FL)
Behandeling met lenalidomide mag niet worden gestart als het ANC < 1 x 10
9
/l is, en/of het aantal
trombocyten < 50 x 10
9
/l is, tenzij secundair aan infiltratie van lymfoom in beenmerg.
Aanbevolen dosis
De aanbevolen aanvangsdosis lenalidomide is eenmaal per dag oraal 20 mg op dag 1 tot 21 van herhaalde
cycli van 28 dagen, gedurende maximaal 12 behandelcycli. De aanbevolen aanvangsdosis rituximab is
intraveneus (IV) 375 mg/m
2
, in cyclus 1 eenmaal per week (dag 1, 8, 15 en 22) en in cyclus 2 tot en met 5 op
dag 1 van elke cyclus van 28 dagen.
-
Stappen dosisverlaging
Aanvangsdosis
Dosisniveau -1
Dosisniveau -2
Dosisniveau -3
20 mg eenmaal per dag op dag 1 tot 21 van elke 28 dagen
15 mg eenmaal per dag op dag 1 tot 21 van elke 28 dagen
10 mg eenmaal per dag op dag 1 tot 21 van elke 28 dagen
5 mg eenmaal per dag op dag 1 tot 21 van elke 28 dagen
Raadpleeg voor dosisaanpassingen vanwege toxiciteit van rituximab de desbetreffende Samenvatting van de
productkenmerken.
-
Trombocytopenie
Verandering aantal trombocyten
Afname tot < 50 x 10
9
/l
Herstel tot ≥ 50 x 10
9
/l
Voor elke volgende afname tot minder
dan 50 x 10
9
/l
Herstel tot ≥ 50 x 10
9
/l
Aanbevolen handelswijze
Behandeling met lenalidomide onderbreken en CBC ten minste
om de 7 dagen uitvoeren
Behandeling met lenalidomide hervatten met het eerste lagere
dosisniveau (dosisniveau -1)
Behandeling met lenalidomide onderbreken en CBC ten minste
om de 7 dagen uitvoeren
Behandeling met lenalidomide hervatten met het eerste lagere
dosisniveau (dosisniveau -2, -3)
Verlaag de dosis niet verder dan dosisniveau -3.
-
Absoluut aantal neutrofielen (ANC, Absolute Neutrophil Count) – neutropenie
Verandering ANC
Aanbevolen handelswijzeª
9
Afname tot < 1,0 x 10 /l gedurende ten minste 7 Behandeling met lenalidomide onderbreken en
dagen, of
CBC ten minste om de 7 dagen uitvoeren
9
Afname tot < 1,0 x 10 /l met geassocieerde
koorts (lichaamstemperatuur ≥ 38,5°C), of
Afname tot < 0,5 x 10
9
/l
8
Herstel tot ≥ 1,0 x 10
9
/l
Voor elke volgende afname tot minder dan 1,0 x
10
9
/l gedurende ten minste 7 dagen, of afname
tot < 1,0 x 10
9
/l met geassocieerde koorts
(lichaamstemperatuur ≥ 38,5°C), of afname tot
< 0,5 x 10
9
/l
Herstel tot ≥ 1,0 x 10
9
/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met het eerste
lagere dosisniveau (dosisniveau -1)
Behandeling met lenalidomide onderbreken en CBC
ten minste om de 7 dagen uitvoeren
Behandeling met lenalidomide hervatten met het eerste
lagere dosisniveau (dosisniveau -2, -3) Verlaag de
dosis niet verder dan dosisniveau -3
ª Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan naargelang het oordeel van de arts G-CSF toe
Tumorlysissyndroom (TLS)
Alle patiënten dienen TLS-profylaxe te krijgen (allopurinol, rasburicase of equivalent, volgens de richtlijnen
van de instelling) en goed (oraal) gehydrateerd te zijn tijdens de eerste week van de eerste cyclus, of een
langere periode indien klinisch geïndiceerd. Om regelmatig te controleren op TLS dient bij patiënten
wekelijks bloedonderzoek (testpanel) te worden uitgevoerd tijdens de eerste cyclus en op klinische indicatie.
De behandeling met lenalidomide mag worden voortgezet (met gehandhaafde dosis) bij patiënten met lab-
TLS of klinisch TLS graad 1, of, naar het oordeel van de arts, de dosis kan met één niveau worden verlaagd
en de behandeling met lenalidomide worden voortgezet. Er dient sterke intraveneuze hydratatie te worden
gegeven en passende medische behandeling volgens de plaatselijke zorgstandaard, totdat de afwijkingen in
elektrolyten zijn hersteld. Behandeling met rasburicase kan nodig zijn om hyperurikemie tegen te gaan. De
arts beoordeelt of de patiënt in het ziekenhuis moet worden opgenomen.
Bij patiënten met klinische TLS graad 2 tot 4 lenalidomide onderbreken en wekelijks of op klinische
indicatie bloedonderzoek (testpanel) uitvoeren. Er dient sterke intraveneuze hydratatie te worden gegeven en
passende medische behandeling volgens de plaatselijke zorgstandaard, totdat de afwijkingen in elektrolyten
zijn hersteld.
De arts beoordeelt of de patiënt moet worden behandeld met rasburicase en in het ziekenhuis moet worden
opgenomen. Wanneer TLS herstelt tot graad 0, herstart de behandeling met lenalidomide dan met het eerste
lagere dosisniveau, volgens het oordeel van de arts (zie rubriek 4.4).
Tumor flare reactie
Naargelang het oordeel van de arts kan behandeling met lenalidomide zonder onderbreking of aanpassing
worden voortgezet bij patiënten met een tumor flare reactie (TFR) graad 1 of 2. Naargelang het oordeel van
de arts mogen behandeling met niet-steroïdale ontstekingsremmers (NSAID's), behandeling van beperkte
duur met corticosteroïden en/of behandeling met narcotische analgetica worden gegeven. Aan patiënten met
TFR graad 3 of 4 moet behandeling met lenalidomide worden onthouden en behandeling met NSAID's,
corticosteroïden en/of narcotische analgetica worden ingesteld. Wanneer TFR is hersteld tot ≤ graad 1, de
behandeling met lenalidomide herstarten met hetzelfde dosisniveau voor de rest van de cyclus. De
symptomen van de patiënten kunnen worden behandeld volgens de richtlijnen voor behandeling van TFR
graad 1 en 2 (zie rubriek 4.4).
Alle indicaties
Voor andere toxiciteiten graad 3 of 4 waarvan wordt aangenomen dat zij verband houden met lenalidomide,
moet de behandeling worden gestopt en alleen opnieuw worden gestart op een volgend lager dosisniveau
wanneer de toxiciteit is verminderd tot ≤ graad 2 afhankelijk van het oordeel van de arts.
Voor huiduitslag graad 2 of 3 dient onderbreken van of stoppen met lenalidomide te worden overwogen.
Lenalidomide moet worden gestopt wanneer angio-oedeem, anafylactische reactie, huiduitslag graad 4,
exfoliatieve of bulleuze huiduitslag optreedt, of wanneer het vermoeden van Stevens-Johnson-syndroom
(SJS), toxische epidermale necrolyse (TEN) of geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische
symptomen (DRESS) bestaat en dient niet te worden hervat na het stoppen als gevolg van deze reacties.
Speciale populaties
Pediatrische patiënten
Lenalidomide mag niet worden gebruikt bij kinderen en adolescenten vanaf de geboorte tot jonger dan 18
9
jaar wegens veiligheidsbezwaren (zie rubriek 5.1).
Ouderen
De momenteel beschikbare farmacokinetische gegevens worden beschreven in rubriek 5.2. Lenalidomide is
in klinische studies toegepast bij patiënten met multipel myeloom tot 91 jaar oud (zie rubriek 5.1).
Omdat oudere patiënten vaker een verminderde nierfunctie hebben, dient de dosis zorgvuldig gekozen te
worden en is het verstandig om de nierfunctie te bewaken.
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie
Patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom met een leeftijd van 75 jaar en ouder moeten
zorgvuldig onderzocht worden alvorens behandeling wordt overwogen (zie rubriek 4.4).
Voor patiënten ouder dan 75 jaar die behandeld worden met lenalidomide in combinatie met dexamethason
bedraagt de aanvangsdosis dexamethason 20 mg per dag op dag 1, 8, 15 en 22 van elke behandelingscyclus
van 28 dagen.
Er wordt geen dosisaanpassing voorgesteld voor patiënten ouder dan 75 jaar die behandeld worden met
lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison.
Bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom met een leeftijd van 75 jaar en ouder die
lenalidomide toegediend kregen, was er een hogere incidentie van ernstige bijwerkingen en bijwerkingen die
tot stopzetting van de behandeling leidden.
Bij patiënten ouder dan 75 jaar met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom werd combinatiebehandeling
met lenalidomide minder goed verdragen vergeleken met jongere patiënten. Deze patiënten stopten vaker
met de behandeling wegens intolerantie (bijwerkingen graad 3 of 4 en ernstige bijwerkingen) in vergelijking
met patiënten < 75 jaar.
Multipel myeloom: patiënten met ten minste één eerdere behandeling
Het percentage patiënten van 65 jaar of ouder met multipel myeloom was in de lenalidomide/dexamethason-
groep niet significant verschillend van dat in de placebo/dexamethason-groep. Er is geen algemeen verschil
in veiligheid en werkzaamheid waargenomen tussen deze patiënten en jongere patiënten, maar een grotere
predispositie bij individuele oudere personen kan niet worden uitgesloten.
Folliculair lymfoom
Voor patiënten met folliculair lymfoom die worden behandeld met lenalidomide in combinatie met rituximab
is het totale percentage bijwerkingen voor patiënten van 65 jaar of ouder vergelijkbaar met dat voor patiënten
jonger dan 65 jaar. Er werd geen verschil in werkzaamheid waargenomen tussen de twee leeftijdsgroepen.
Patiënten met nierfunctiestoornis
Lenalidomide wordt hoofdzakelijk door de nieren uitgescheiden; patiënten met een hogere mate van
nierfunctiestoornis kunnen een verminderde tolerantie vertonen (zie rubriek 4.4). Het is van belang de dosis
zorgvuldig te kiezen en het wordt aanbevolen de nierfunctie te bewaken.
Er zijn geen dosisaanpassingen nodig voor patiënten met een milde nierfunctiestoornis en multipel myeloom
of folliculair lymfoom.
De volgende dosisaanpassingen worden bij aanvang van en tijdens de behandeling aanbevolen voor patiënten
met een matig of ernstig verminderde nierfunctie of een terminale nieraandoening.
In fase 3-studies zijn er geen ervaringen met terminale nieraandoening (End Stage Renal Disease, ESRD)
(CLcr < 30 ml/min, die tot dialyse noodzaakt).
Multipel myeloom
Nierfunctie (CLcr)
Matige nierfunctiestoornis
(30 ≤ CLcr < 50 ml/min)
Dosisaanpassing
10 mg eenmaal per dag
1
10
Ernstige nierfunctiestoornis
(CLcr < 30 ml/min, zonder noodzaak van
dialyse)
Terminale nieraandoening (End Stage
Renal Disease, ESRD)
(CLcr < 30 ml/min, dialyse noodzakelijk)
1
7,5 mg eenmaal per dag
2
15 mg om de dag
5 mg eenmaal per dag. Op dagen met dialyse moet de
dosis na de dialyse worden toegediend.
De dosis kan na 2 cycli worden verhoogd tot eenmaal per dag 15 mg als de patiënt niet reageert op de behandeling en de behandeling goed
verdraagt.
2
In landen waar de 7,5 mg capsule verkrijgbaar is.
Folliculair lymfoom
Nierfunctie (CLcr)
Matige nierfunctiestoornis
(30
CLcr < 60 ml/min)
Ernstige nierfunctiestoornis
(CLcr < 30 ml/min, zonder noodzaak van dialyse)
Terminale nieraandoening (ESRD)
(CLcr < 30 ml/min, dialyse noodzakelijk)
Dosisaanpassing
(dag 1 tot 21 van herhaalde cycli van
28 dagen)
10 mg eenmaal per dag
1, 2
Geen gegevens beschikbaar
3
Geen gegevens beschikbaar
3
¹ De dosis kan na 2 cycli worden verhoogd tot eenmaal per dag 15 mg als de patiënt de behandeling goed heeft verdragen.
2
Voor patiënten met een aanvangsdosis van 10 mg mag, in geval van dosisverlaging om neutropenie of trombocytopenie graad 3 of 4 of andere
lenalidomide-gerelateerde toxiciteiten van graad 3 of 4 te behandelen, de dosis niet verder worden verlaagd dan tot 5 mg om de dag of 2,5 mg
eenmaal per dag.
3
Patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis of terminale nieraandoening (ESRD) werden uitgesloten van deelname aan de studie.
Na aanvang van de lenalidomidebehandeling dient de volgende lenalidomidedosisaanpassing bij patiënten
met een nierfunctiestoornis te worden gebaseerd op individuele behandelingstolerantie door de patiënten,
zoals hierboven beschreven.
Patiënten met leverfunctiestoornis
Er is geen officiële studie uitgevoerd naar lenalidomide bij patiënten met leverfunctiestoornis en er zijn geen
specifieke doseringsaanbevelingen.
Wijze van toediening
Oraal gebruik.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto capsules dienen op de geplande dagen op ongeveer hetzelfde tijdstip
oraal te worden ingenomen. De capsules mogen niet worden geopend of gebroken en er mag niet op worden
gekauwd (zie rubriek 6.6). De capsules moeten in hun geheel worden doorgeslikt, bij voorkeur met water. De
capsules kunnen met of zonder voedsel worden ingenomen.
Lenalidomide capsules mogen niet door de folie in de blisterverpakking worden gedrukt, aangezien dit de
capsule kan beschadigen. De capsule moet uit de verpakking worden gehaald door de folie van een
afzonderlijke blistercel af te trekken.
4.3
-
-
-
4.4
Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).
Zwangere vrouwen.
Vrouwen die zwanger kunnen worden, tenzij wordt voldaan aan alle voorwaarden van het Programma
ter voorkoming van zwangerschap (zie rubrieken 4.4 en 4.6).
Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Wanneer lenalidomide wordt gegeven in combinatie met andere geneesmiddelen, moet vóór het begin
van de behandeling de desbetreffende Samenvatting van de productkenmerken worden geraadpleegd.
11
Waarschuwing met betrekking tot zwangerschap
Lenalidomide is structureel verwant aan thalidomide. Thalidomide is een bekende, bij de mens teratogene
werkzame stof die ernstige, levensbedreigende aangeboren afwijkingen veroorzaakt. Lenalidomide
veroorzaakte bij apen misvormingen vergelijkbaar met die welke beschreven zijn voor thalidomide (zie
rubrieken 4.6 en 5.3). Als lenalidomide tijdens de zwangerschap wordt gebruikt, is een teratogeen effect van
lenalidomide bij de mens te verwachten.
Alle patiënten moeten voldoen aan de voorwaarden van het Programma ter voorkoming van zwangerschap,
tenzij er betrouwbaar bewijs is dat de patiënt niet zwanger kan worden.
Criteria voor vrouwen die niet zwanger kunnen worden
Een vrouwelijke patiënt of een vrouwelijke partner van een mannelijke patiënt wordt geacht zwanger te
kunnen worden, tenzij zij aan ten minste één van de volgende criteria voldoet:
-
Leeftijd ≥ 50 jaar en door natuurlijke oorzaak ≥ 1 jaar niet gemenstrueerd (het uitblijven van de
menstruatie na kankertherapie of tijdens het geven van borstvoeding sluit de mogelijkheid van
zwangerschap niet uit).
-
Prematuur falen van de ovariumfunctie, bevestigd door een gynaecoloog.
-
Eerdere bilaterale salpingo-oöforectomie of hysterectomie.
-
XY-genotype, Turner-syndroom, agenesie van de uterus.
Voorlichting
Bij vrouwen die zwanger kunnen worden, is lenalidomide gecontra-indiceerd, tenzij aan alle volgende
criteria wordt voldaan:
-
De patiënt begrijpt het verwachte teratogene risico voor het ongeboren kind
-
Zij begrijpt de noodzaak van effectieve anticonceptie, zonder onderbreking, vanaf ten minste 4 weken
vóór aanvang van de behandeling, gedurende de hele behandeling en tot ten minste 4 weken na het
einde van de behandeling
-
Zelfs als een vrouw die zwanger kan worden, niet menstrueert, moet zij alle adviezen met betrekking
tot effectieve anticonceptie opvolgen
-
Zij moet in staat zijn zich te houden aan effectieve anticonceptiemaatregelen
-
Zij is geïnformeerd over de potentiële gevolgen van zwangerschap en over de noodzaak om snel een
arts te raadplegen wanneer er een kans op zwangerschap bestaat, en zij begrijpt deze informatie
-
Zij begrijpt de noodzaak om de behandeling te beginnen zodra lenalidomide na een negatieve
zwangerschapstest is afgeleverd
-
Zij begrijpt de noodzaak om – behalve bij bevestigde tubaire sterilisatie – ten minste eenmaal per 4
weken een zwangerschapstest te ondergaan en stemt ermee in dat dit gebeurt
-
Zij bevestigt dat ze de gevaren en noodzakelijke voorzorgsmaatregelen die gepaard gaan met het
gebruik van lenalidomide begrijpt.
Voor mannelijke patiënten die lenalidomide innemen hebben farmacokinetische gegevens aangetoond dat
lenalidomide tijdens de behandeling in uiterst lage niveaus aanwezig is in menselijk sperma en 3 dagen na
het stoppen met deze stof niet detecteerbaar is in menselijk sperma bij de gezonde proefpersoon (zie rubriek
5.2). Als voorzorgsmaatregel en rekening houdend met speciale populaties met verlengde eliminatietijd zoals
nierfunctiestoornis, moeten alle mannelijke patiënten die lenalidomide innemen voldoen aan de volgende
voorwaarden:
-
Zij moeten het verwachte teratogene risico begrijpen wanneer zij seksueel contact hebben met een
zwangere vrouw of een vrouw die zwanger kan worden
-
Zij moeten de noodzaak begrijpen om tijdens de behandeling en gedurende ten minste 7 dagen na
dosisonderbrekingen en/of stoppen met de behandeling een condoom te gebruiken (zelfs wanneer de
man een vasectomie heeft ondergaan) als zij seksueel contact hebben met een zwangere vrouw of met
een vrouw die zwanger kan worden en die geen effectieve anticonceptie gebruikt
-
Zij moeten begrijpen dat wanneer hun vrouwelijke partner zwanger raakt terwijl zij lenalidomide
innemen of kort nadat zij zijn gestopt met het innemen van lenalidomide, zij hun behandelend arts
12
onmiddellijk dienen te informeren en dat het raadzaam is de vrouwelijke partner voor evaluatie en
advies te verwijzen naar een arts die gespecialiseerd is in teratologie.
De voorschrijvend arts moet zich bij vrouwen die zwanger kunnen worden van de volgende zaken
verzekeren:
-
De patiënt voldoet aan de voorwaarden van het Programma ter voorkoming van zwangerschap,
inclusief een bevestiging dat zij deze voorwaarden voldoende heeft begrepen
-
De patiënt heeft de hierboven genoemde voorwaarden bevestigd.
Anticonceptie
Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten vanaf ten minste 4 weken vóór aanvang van de behandeling,
gedurende de behandeling en tot ten minste 4 weken na de behandeling met lenalidomide, en zelfs bij
onderbreking van de dosering, ten minste één effectieve anticonceptiemethode toepassen, tenzij de patiënt
zich verplicht tot volledige en voortdurende onthouding, waarbij deze verplichting maandelijks bevestigd
moet worden. Als de patiënt nog geen effectieve anticonceptie toepast, moet deze voor advies over
anticonceptie worden doorverwezen naar een professionele zorgverlener die geschoold is op dit gebied,
zodat anticonceptie kan worden gestart.
De volgende methoden kunnen worden beschouwd als voorbeelden van geschikte anticonceptiemethoden:
-
Implantaat
-
Spiraaltje waaruit levonorgestrel vrijkomt (intra-uterien systeem, IUS)
-
Depot medroxyprogesteronacetaat
-
Tubaire sterilisatie
-
Uitsluitend geslachtsgemeenschap met een mannelijke partner die is gesteriliseerd d.m.v. vasectomie,
waarbij de vasectomie moet worden bevestigd door twee negatieve sperma-onderzoeken
-
Ovulatieremmende anticonceptiepil met alleen progesteron (d.w.z. desogestrel)
Vanwege het verhoogde risico op veneuze trombo-embolie bij patiënten met multipel myeloom die
lenalidomide in combinatietherapie gebruiken, en in mindere mate bij patiënten met multipel myeloom die
lenalidomide als monotherapie gebruiken, worden gecombineerde orale anticonceptiva niet aangeraden (zie
ook rubriek 4.5). Als de patiënt momenteel een gecombineerd oraal anticonceptivum gebruikt, dient deze
over te gaan op één van de effectieve anticonceptiemethoden die hierboven staan vermeld. Het risico op
veneuze trombo-embolie blijft na het stoppen met een gecombineerd oraal anticonceptivum nog 4−6 weken
voortduren. De werkzaamheid van anticonceptieve steroïden kan verminderd zijn tijdens gelijktijdige
behandeling met dexamethason (zie rubriek 4.5).
Implantaten en levonorgestrel-hormoonspiraaltjes zijn geassocieerd met een verhoogd risico op infectie bij
het inbrengen en onregelmatige vaginale bloedingen. Profylactische antibiotica dienen te worden overwogen,
in het bijzonder bij patiënten met neutropenie.
Spiraaltjes waaruit koper vrijkomt, worden over het algemeen niet aangeraden vanwege het potentiële risico
op infectie bij het inbrengen en menstrueel bloedverlies, hetgeen gevaarlijk kan zijn voor patiënten met
neutropenie of trombocytopenie.
Zwangerschapstesten
In overeenstemming met de lokale aanbevelingen moeten zwangerschapstesten met een minimale
gevoeligheid van 25 mIE/ml onder medisch toezicht worden uitgevoerd bij vrouwen die zwanger kunnen
worden, zoals hieronder aangegeven. Deze eis geldt ook voor vrouwen die zwanger kunnen worden en
volledige en voortdurende onthouding betrachten. In het ideale geval worden de zwangerschapstest, het
voorschrijven en de verstrekking van het geneesmiddel op één en dezelfde dag uitgevoerd. De verstrekking
van lenalidomide aan vrouwen die zwanger kunnen worden, dient binnen 7 dagen na het voorschrijven plaats
te vinden.
Voorafgaand aan het starten van de behandeling
Een zwangerschapstest moet onder medisch toezicht worden uitgevoerd tijdens het bezoek aan de arts
13
waarbij lenalidomide wordt voorgeschreven, of in de 3 dagen voorafgaand aan het bezoek aan de
voorschrijvend arts als de patiënt gedurende ten minste 4 weken effectieve anticonceptie heeft toegepast. De
test moet verzekeren dat de patiënt niet zwanger is wanneer zij begint met de behandeling met lenalidomide.
Follow-up en einde van behandeling
Behalve bij bevestigde tubaire sterilisatie moet ten minste om de 4 weken opnieuw een zwangerschapstest
worden uitgevoerd onder medisch toezicht, inclusief ten minste 4 weken na het einde van de behandeling. De
zwangerschapstesten dienen te worden uitgevoerd op de dag van het bezoek aan de voorschrijvend arts of in
de 3 daaraan voorafgaande dagen.
Aanvullende voorzorgsmaatregelen
Patiënten moeten voorgelicht worden om dit geneesmiddel nooit aan iemand anders te geven en om alle
ongebruikte capsules aan het einde van de behandeling in te leveren bij de apotheek opdat ze op veilige wijze
worden afgevoerd.
Patiënten mogen gedurende de behandeling en gedurende ten minste 7 dagen na het staken van de
behandeling met lenalidomide geen bloeddonor zijn.
Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg en zorgverleners dienen wegwerphandschoenen te dragen bij het
hanteren van de blisterverpakking of de capsule. Vrouwen die zwanger zijn of vermoeden dat ze mogelijk
zwanger zijn, mogen de blisterverpakking of de capsule niet hanteren (zie rubriek 6.6).
Voorlichtingsmateriaal, beperkingen met betrekking tot het voorschrijven en verstrekken
Om patiënten te helpen ervoor te zorgen dat er geen foetus wordt blootgesteld aan lenalidomide zal de
houder van de vergunning voor het in de handel brengen voorlichtingsmateriaal leveren aan
beroepsbeoefenaren, om de waarschuwingen over de verwachte teratogeniciteit van lenalidomide opnieuw te
benadrukken, om advies te geven over anticonceptie vóór aanvang van de behandeling en begeleiding te
geven met betrekking tot de noodzaak van zwangerschapstesten. De voorschrijvende arts moet mannelijke en
vrouwelijke patiënten informeren over het verwachte teratogene risico en de strikte maatregelen met
betrekking tot zwangerschapspreventie zoals gespecificeerd in het Programma ter voorkoming van
zwangerschap. Hij/zij moet patiënten voorzien van een passende informatiebrochure voor patiënten,
patiëntenkaart en/of equivalent hulpmiddel in overeenstemming met het nationaal geïmplementeerde
patiëntenkaartsysteem. Een nationaal gecontroleerd distributiesysteem is in samenwerking met elke nationale
bevoegde autoriteit geïmplementeerd. Het gecontroleerde distributiesysteem omvat het gebruik van een
patiëntenkaart en/of equivalent hulpmiddel voor controle op het voorschrijven en/of verstrekken en voor het
verzamelen van gedetailleerde gegevens met betrekking tot de indicatie om off-label gebruik binnen het
nationale gebied nauwlettend te bewaken. In het ideale geval worden de zwangerschapstest, het
voorschrijven en het verstrekken op één en dezelfde dag uitgevoerd. De verstrekking van lenalidomide aan
vrouwen die zwanger kunnen worden, dient binnen 7 dagen na het voorschrijven en na een negatieve
zwangerschapstest onder medisch toezicht plaats te vinden. Vrouwen die zwanger kunnen worden, kunnen
een voorschrift krijgen voor een behandeling van maximaal 4 weken conform de goedgekeurde
doseringsregimes voor de indicaties (zie rubriek 4.2). Alle andere patiënten kunnen een voorschrift krijgen
voor een behandeling van maximaal 12 weken.
Overige bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Myocardinfarct
Myocardinfarct is gerapporteerd bij patiënten die lenalidomide kregen, voornamelijk bij patiënten met
bekende risicofactoren en binnen de eerste 12 maanden bij gebruik in combinatie met dexamethason.
Patiënten met bekende risicofactoren – inclusief eerdere trombose – dienen nauwlettend te worden gevolgd
en er moeten stappen worden genomen om te proberen alle beïnvloedbare risicofactoren (bijv. roken,
hypertensie en hyperlipidemie) tot een minimum te beperken.
Veneuze en arteriële trombo-embolische voorvallen
Bij patiënten met multipel myeloom wordt de combinatie van lenalidomide en dexamethason geassocieerd
14
met een verhoogd risico op veneuze trombo-embolische voorvallen (voornamelijk diep-veneuze trombose en
longembolie). Het risico op veneuze trombo-embolische voorvallen werd minder vaak waargenomen bij
lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison.
Bij patiënten met multipel myeloom werd behandeling met lenalidomide als monotherapie geassocieerd met
een kleiner risico op veneuze trombo-embolische voorvallen (voornamelijk diep-veneuze trombose en
longembolie), dan bij patiënten met multipel myeloom die werden behandeld met lenalidomide in
combinatietherapie (zie rubrieken 4.5 en 4.8).
Bij patiënten met multipel myeloom wordt de combinatie van lenalidomide en dexamethason geassocieerd
met een verhoogd risico op arteriële trombo-embolische voorvallen (voornamelijk myocardinfarct en
cerebrovasculair accident) en werden deze minder vaak waargenomen bij lenalidomide in combinatie met
melfalan en prednison. Het risico op arteriële trombo-embolische voorvallen is kleiner bij patiënten met
multipel myeloom die zijn behandeld met lenalidomide in monotherapie dan bij patiënten met multipel
myeloom die zijn behandeld met lenalidomide in combinatietherapie.
Patiënten met bekende risicofactoren voor trombo-embolie – inclusief eerdere trombose – dienen daarom
nauwlettend te worden gevolgd. Men dient stappen te ondernemen om te proberen alle beïnvloedbare
risicofactoren (bijv. roken, hypertensie en hyperlipidemie) tot een minimum te beperken. Gelijktijdige
toediening van erytropoëtische middelen of een voorgeschiedenis van trombo-embolische voorvallen kan
eveneens het risico op trombose bij deze patiënten verhogen. Daarom dient voorzichtigheid in acht te worden
genomen bij het gebruik van erytropoëtische middelen, of andere middelen die het risico op trombose
kunnen verhogen zoals hormoonvervangingstherapie, bij patiënten met multipel myeloom die lenalidomide
met dexamethason krijgen. Een hemoglobineconcentratie boven 12 g/dl dient te leiden tot het stopzetten van
de erytropoëtische middelen.
Patiënten en artsen wordt aangeraden goed te letten op de tekenen en symptomen van trombo-embolie.
Patiënten dienen te worden voorgelicht dat zij medische hulp moeten inroepen als zij symptomen
ontwikkelen zoals kortademigheid, pijn op de borst of zwelling van armen of benen. Profylaxe met
antitrombosemiddelen dient te worden aanbevolen, in het bijzonder voor patiënten met bijkomende
risicofactoren voor trombose. De beslissing om profylactische antitrombosemaatregelen te nemen, moet voor
elke patiënt afzonderlijk worden genomen na zorgvuldige beoordeling van de onderliggende risicofactoren.
Wanneer de patiënt een trombo-embolisch voorval ondervindt, moet worden gestopt met de behandeling en
standaard anticoagulatietherapie worden gestart. Zodra de patiënt gestabiliseerd is op de
anticoagulatiebehandeling en alle complicaties van het trombo-embolisch voorval onder controle zijn, kan de
behandeling met lenalidomide met de oorspronkelijke dosis opnieuw worden gestart, afhankelijk van een
baten-risicobeoordeling. De patiënt dient de anticoagulatiebehandeling tijdens de lenalidomidebehandeling
voort te zetten.
Pulmonale hypertensie
Gevallen van pulmonale hypertensie, sommige met fatale afloop, zijn gemeld bij patiënten die met
lenalidomide werden behandeld. Vóór aanvang van en tijdens de behandeling met lenalidomide dienen
patiënten te worden gecontroleerd op tekenen en symptomen van onderliggende cardiopulmonale ziekte.
Neutropenie en trombocytopenie
De belangrijkste dosisbeperkende toxiciteiten van lenalidomide zijn neutropenie en trombocytopenie. Een
volledig bloedbeeld, met inbegrip van differentiële telling van witte bloedcellen, trombocytentelling,
hemoglobine- en hematocrietbepaling, moet worden uitgevoerd in de uitgangssituatie, gedurende de eerste 8
weken van de behandeling met lenalidomide elke week en daarna elke maand, om te controleren op
cytopenieën. Bij patiënten met folliculair lymfoom dient het controleschema wekelijks te zijn voor de eerste
3 weken van cyclus 1 (28 dagen), eenmaal per 2 weken gedurende cycli 2 tot en met 4, en daarna bij het
begin van elke nieuwe cyclus. Het kan nodig zijn de dosis te onderbreken en/of te verlagen (zie rubriek 4.2).
In geval van neutropenie dient de arts bij de behandeling van patiënten het gebruik van groeifactoren te
overwegen. Patiënten dienen te worden geïnstrueerd dat zij febriele episodes direct moeten melden. Patiënten
en artsen worden aangeraden goed te letten op klachten en symptomen van bloedingen, met inbegrip van
15
petechiën en epistaxis, voornamelijk bij patiënten die gelijktijdig geneesmiddelen toegediend krijgen die
bloeding kunnen induceren (zie rubriek 4.8, Hemorragische aandoeningen). Voorzichtigheid is geboden bij
gelijktijdige toediening van lenalidomide en andere myelosuppressieve middelen.
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die ASCT hebben ondergaan en die behandeld worden
met lenalidomide-onderhoudsbehandeling
De bijwerkingen in de studiegroep CALGB 100104 omvatten voorvallen die gemeld werden na hoge doses
melfalan en ASCT (HDM/ASCT), evenals voorvallen uit de periode met de onderhoudsbehandeling. Een
tweede analyse identificeerde voorvallen die optraden bij aanvang van de onderhoudsbehandeling. In de
studiegroep IFM 2005-02 waren de bijwerkingen uitsluitend afkomstig uit de periode van de
onderhoudsbehandeling.
Over het algemeen werd in de 2 studies, waarin lenalidomide-onderhoudsbehandeling werd onderzocht bij
NDMM-patiënten die ASCT hebben ondergaan, neutropenie graad 4 vaker waargenomen in de groepen met
lenalidomide-onderhoudsbehandeling dan in de controlegroepen met placebo-onderhoudsbehandeling
(respectievelijk 32,1% versus 26,7% [16,1% versus 1,8% na aanvang van de onderhoudsbehandeling] in
CALGB 100104 en 16,4% versus 0,7% in IFM 2005-02). Bijwerkingen van neutropenie die zich tijdens de
behandeling voordeden en leidden tot stopzetting van lenalidomide, werden gemeld bij respectievelijk 2,2%
van de patiënten in CALGB 100104 en 2,4% van de patiënten in IFM 2005-02. In beide studies werd febriele
neutropenie graad 4 gemeld met vergelijkbare frequenties in de groepen met lenalidomide-
onderhoudsbehandeling vergeleken met de groepen met placebo-onderhoudsbehandeling (respectievelijk
0,4% versus 0,5% [0,4% versus 0,5% na aanvang van de onderhoudsbehandeling] in CALGB 100104 en
0,3% versus 0% in IFM 2005-02). Patiënten dienen te worden geadviseerd episodes van febriele neutropenie
onmiddellijk te melden; onderbreking van de behandeling en/of dosisverlaging kan noodzakelijk zijn (zie
rubriek 4.2).
In studies waarin lenalidomide-onderhoudsbehandeling werd geëvalueerd bij NDMM-patiënten die ASCT
hebben ondergaan, werd trombocytopenie graad 3 en 4 vaker waargenomen in de groepen met lenalidomide-
onderhoudsbehandeling dan in de groepen met placebo-onderhoudsbehandeling (respectievelijk 37,5%
versus 30,3% [17,9% versus 4,1% na aanvang van de onderhoudsbehandeling] in CALGB 100104 en 13,0%
versus 2,9% in IFM 2005-02). Patiënten en artsen worden aangeraden goed te letten op klachten en
symptomen van bloedingen, met inbegrip van petechiën en epistaxis, voornamelijk bij patiënten die
gelijktijdig geneesmiddelen toegediend krijgen die bloeding kunnen induceren (zie rubriek 4.8,
Hemorragische aandoeningen).
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie en
die behandeld worden met lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason
In de studie SWOG S0777 werd neutropenie graad 4 minder vaak waargenomen in de groep met
lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason (RVd) dan in de vergelijkingsgroep met Rd
(lenalidomide + dexamethason) (2,7% versus 5,9%). In de groep met RVd en de groep met Rd werd febriele
neutropenie graad 4 gemeld met vergelijkbare frequenties (0,0% versus 0,4%). Patiënten dienen te worden
geadviseerd episodes van febriele neutropenie onmiddellijk te melden; onderbreking van de behandeling
en/of dosisverlaging kan noodzakelijk zijn (zie rubriek 4.2).
Trombocytopenie graad 3 of 4 werd vaker waargenomen in de groep met RVd dan in de vergelijkingsgroep
met Rd (17,2% vs. 9,4%).
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie en
die behandeld worden met lenalidomide in combinatie met dexamethason in lage dosis
Neutropenie graad 4 werd minder vaak waargenomen in de behandelingsgroepen met lenalidomide in
combinatie met dexamethason dan in de vergelijkingsgroep (8,5% bij Rd [continue behandeling] en Rd18
[behandeling gedurende 18 cycli van vier weken] vergeleken met 15% in de arm
melfalan/prednison/thalidomide (MPT), zie rubriek 4.8). Episodes van febriele neutropenie graad 4 kwamen
overeen met de vergelijkingsgroep (0,6% bij Rd en Rd18 lenalidomide/dexamethason vergeleken met 0,7%
in de arm melfalan/prednison/thalidomide, zie rubriek 4.8).
Trombocytopenie graad 3 of 4 werd minder vaak waargenomen bij Rd en Rd18 dan bij de vergelijkingsgroep
16
(respectievelijk 8,1% vs. 11,1%).
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie en
die behandeld worden met lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison
De combinatie van lenalidomide met melfalan en prednison is bij patiënten in klinische studies met nieuw
gediagnosticeerd multipel myeloom geassocieerd met een hogere incidentie van neutropenie graad 4 (34,1%
in de groep die werd behandeld met melfalan, prednison en lenalidomide, gevolgd door lenalidomide
[MPR+R] en de groep met melfalan, prednison en lenalidomide gevolgd door placebo [MPR+p] vergeleken
met 7,8% in de groep met MPp+p; zie rubriek 4.8). Episodes met febriele neutropenie graad 4 werden
infrequent waargenomen (1,7% bij MPR+R/MPR+p vergeleken met 0,0% bij MPp+p, zie rubriek 4.8).
De combinatie van lenalidomide met melfalan en prednison is bij patiënten met multipel myeloom
geassocieerd met een hogere incidentie van trombocytopenie graad 3 en graad 4 (40,4% bij MPR+R/MPR+p
vergeleken met 13,7% bij MPp+p, zie rubriek 4.8).
Multipel myeloom: patiënten met ten minste één eerdere behandeling
De combinatie van lenalidomide en dexamethason is bij patiënten met multipel myeloom met ten minste één
eerdere behandeling geassocieerd met een hogere incidentie van neutropenie graad 4 (5,1% bij patiënten die
werden behandeld met lenalidomide/dexamethason, vergeleken met 0,6% bij patiënten behandeld met
placebo/dexamethason; zie rubriek 4.8). Episodes met febriele neutropenie graad 4 werden infrequent
waargenomen (0,6% bij patiënten die werden behandeld met lenalidomide/dexamethason, vergeleken met
0,0% bij patiënten behandeld met placebo/dexamethason; zie rubriek 4.8).
De combinatie van lenalidomide en dexamethason is bij patiënten met multipel myeloom geassocieerd met
een hogere incidentie van trombocytopenie graad 3 en 4 (respectievelijk 9,9% en 1,4% bij patiënten die
werden behandeld met lenalidomide/dexamethason, vergeleken met 2,3% en 0,0% bij patiënten behandeld
met placebo/dexamethason; zie rubriek 4.8).
Folliculair lymfoom
De combinatie van lenalidomide en rituximab bij patiënten met folliculair lymfoom wordt geassocieerd met
een hogere incidentie van neutropenie graad 3 of 4, in vergelijking met patiënten uit de groep met
placebo/rituximab. Febriele neutropenie en trombocytopenie graad 3 of 4 werden vaker waargenomen in de
groep met lenalidomide/rituximab (zie rubriek 4.8).
Schildklieraandoeningen
Er zijn gevallen van hypothyreoïdie en gevallen van hyperthyreoïdie gemeld. Optimale controle van
comorbide aandoeningen die de schildklierfunctie beïnvloeden wordt aanbevolen vóór aanvang van de
behandeling. Aanbevolen wordt de schildklierfunctie vóór en tijdens de behandeling te controleren.
Perifere neuropathie
Lenalidomide is structureel verwant aan thalidomide, waarvan bekend is dat het ernstige perifere neuropathie
veroorzaakt. Er werd geen toename van perifere neuropathie waargenomen bij gebruik van lenalidomide in
combinatie met dexamethason of melfalan en prednison, of lenalidomide als monotherapie, of bij langdurig
gebruik van lenalidomide voor de behandeling van nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom.
De combinatie van lenalidomide met intraveneus toegediende bortezomib en dexamethason bij patiënten met
multipel myeloom wordt geassocieerd met een hogere frequentie van perifere neuropathie. De frequentie was
lager bij subcutane toediening van bortezomib. Raadpleeg voor meer informatie rubriek 4.8 en de
Samenvatting van de productkenmerken van bortezomib.
Tumor flare reactie en tumorlysissyndroom
Omdat lenalidomide een anti-neoplastische werking heeft, kunnen complicaties door het
tumorlysissyndroom (TLS) optreden. Er zijn gevallen gemeld van TLS en tumor flare reactie (TFR),
waaronder met fatale afloop (zie rubriek 4.8).Risicopatiënten voor TLS en TFR zijn zij die vóór de
behandeling een hoge tumorlast hebben. Voorzichtigheid is geboden wanneer lenalidomide wordt ingesteld
bij deze patiënten. Deze patiënten dienen nauwlettend gevolgd te worden, met name tijdens de eerste cyclus
of dosisverhoging, en gepaste maatregelen dienen genomen te worden.
17
Folliculair lymfoom
Zorgvuldige controle en evaluatie op TFR worden aanbevolen. Tumor flare kan lijken op PD. Patiënten die
TFR graad 1 en 2 hadden, werden behandeld met corticosteroïden, NSAID’s en/of narcotische analgetica
voor behandeling van TFR-symptomen. De beslissing om therapeutische maatregelen te nemen voor TFR
dient te worden genomen na een zorgvuldige klinische evaluatie van elke individuele patiënt (zie rubrieken
4.2 en 4.8).
Zorgvuldige controle en evaluatie op TLS worden aanbevolen. Patiënten dienen goed gehydrateerd te zijn en
TLS-profylaxe te krijgen, naast wekelijks bloedonderzoek (testpanels) gedurende de eerste cyclus of langer,
op klinische indicatie (zie rubrieken 4.2 en 4.8).
Allergische reacties en ernstige huidreacties
Er zijn gevallen van allergische reacties waaronder angio-oedeem, anafylactische reactie en ernstige
huidreacties, waaronder SJS, TEN en DRESS gerapporteerd bij patiënten die met lenalidomide werden
behandeld (zie rubriek 4.8). De voorschrijvend arts moet de patiënt informeren over de tekenen en
symptomen van deze reacties, en moet aangeven dat de patiënt onmiddellijk medische hulp moet zoeken
indien dergelijke symptomen zich bij hem of haar voordoen. De behandeling met lenalidomide moet worden
gestopt in geval van angio-oedeem, anafylactische reactie, exfoliatieve of bulleuze huiduitslag, of wanneer
SJS, TEN of DRESS wordt vermoed en mag niet worden hervat na het stoppen van de behandeling vanwege
deze reacties. In geval van andere vormen van huidreactie dient, afhankelijk van de ernst ervan, onderbreken
of stoppen van de behandeling met lenalidomide te worden overwogen. Patiënten die eerdere allergische
reacties hebben gehad tijdens een behandeling met thalidomide dienen nauwlettend te worden gevolgd
aangezien een mogelijke kruisreactie tussen lenalidomide en thalidomide in de literatuur is gerapporteerd.
Patiënten met een voorgeschiedenis van ernstige huiduitslag in verband met een behandeling met
thalidomide mogen geen lenalidomide krijgen.
Tweede primaire kwaadaardige tumoren
In vergelijking met de controlegroep (1,38 per 100 persoonsjaren) werd een toename van tweede primaire
kwaadaardige tumoren (SPM) waargenomen in klinische studies bij myeloompatiënten die eerder met
lenalidomide/dexamethason behandeld werden (3,98 per 100 persoonsjaren). Niet-invasieve SPM omvatten
basaalcel of plaveiselcel huidkankers. De meeste invasieve SPM waren solide kwaadaardige tumoren.
In klinische studies bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom die niet in aanmerking
kwamen voor transplantatie, werd een 4,9-voudige verhoging in incidentie van hematologische SPM
(gevallen van AML, MDS) waargenomen bij patiënten die lenalidomide in combinatie met melfalan en
prednison kregen tot progressie (1,75 per 100 persoonsjaren) in vergelijking met melfalan in combinatie met
prednison (0,36 per 100 persoonsjaren).
Er werd een 2,12-voudige verhoging in incidentiepercentage van solide SPM waargenomen bij patiënten die
lenalidomide (9 cycli) ontvingen in combinatie met melfalan en prednison (1,57 per 100 persoonsjaren) in
vergelijking met melfalan in combinatie met prednison (0,74 per 100 persoonsjaren).
Bij patiënten die tot progressie of gedurende 18 maanden lenalidomide in combinatie met dexamethason
kregen, was de incidentie van hematologische SPM (0,16 per 100 persoonsjaren) niet verhoogd in
vergelijking met thalidomide in combinatie met melfalan en prednison (0,79 per 100 persoonsjaren).
Er werd een 1,3-voudige verhoging in incidentiepercentage van solide SPM waargenomen bij patiënten die
tot progressie of gedurende 18 maanden lenalidomide in combinatie met dexamethason (1,58 per 100
persoonsjaren) ontvingen in vergelijking met thalidomide in combinatie met melfalan en prednison (1,19 per
100 persoonsjaren).
Bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom die lenalidomide in combinatie met bortezomib
en dexamethason kregen, bedroeg de incidentie van hematologische SPM 0,00-0,16 per 100 persoonsjaren
en de incidentie van solide SPM 0,21-1,04 per 100 persoonsjaren.
Het verhoogde risico op tweede primaire kwaadaardige tumoren die verband houden met lenalidomide is ook
relevant in de context van NDMM na stamceltransplantatie. Hoewel het risico nog niet volledig gekenmerkt
18
is, moet het in gedachten worden gehouden bij het overwegen en gebruiken van lenalidomide in deze setting.
Het incidentiepercentage van hematologische maligniteiten, voornamelijk AML, MDS en B-cel-tumoren
(inclusief Hodgkinlymfoom), bedroeg 1,31 per 100 persoonsjaren voor de lenalidomidegroepen en 0,58 per
100 persoonsjaren voor de placebogroepen (1,02 per 100 persoonsjaren voor patiënten die werden
blootgesteld aan lenalidomide na ASCT en 0,60 per 100 persoonsjaren voor patiënten die niet werden
blootgesteld aan lenalidomide na ASCT). Het incidentiepercentage van solide tumor-SPM bedroeg 1,36 per
100 persoonsjaren voor de lenalidomidegroepen en 1,05 per 100 persoonsjaren voor de placebogroepen (1,26
per 100 persoonsjaren voor patiënten die werden blootgesteld aan lenalidomide na ASCT en 0,60 per 100
persoonsjaren voor patiënten die niet werden blootgesteld aan lenalidomide na ASCT).
Alvorens te beginnen met de behandeling met lenalidomide, ofwel in combinatie met melfalan ofwel
onmiddellijk na hoge doses melfalan en ASCT, dient rekening te worden gehouden met het risico van het
optreden van hematologische SPM. Artsen dienen patiënten zorgvuldig te evalueren vóór en tijdens de
behandeling met behulp van standaard kankerscreening voor het optreden van SPM en behandeling in te
stellen conform de indicatie.
Tweede primaire kwaadaardige tumoren bij folliculair lymfoom
In een studie naar recidiverend/refractair indolent non-hodgkinlymfoom (iNHL) bij patiënten met folliculair
lymfoom werd er geen verhoogd risico op SPM waargenomen in de groep met lenalidomide/rituximab,
vergeleken met de groep met placebo/rituximab. Hematologische SPM van AML traden op bij 0,29 per 100
persoonsjaren in de groep met lenalidomide/rituximab, vergeleken met 0,29 per 100 persoonsjaren bij
patiënten die placebo/rituximab kregen. Het incidentiepercentage van SPM van hematologische plus solide
tumoren (exclusief niet-melanoomhuidkankers) was 0,87 per 100 persoonsjaren in de groep met
lenalidomide/rituximab, vergeleken met 1,17 per 100 persoonsjaren bij patiënten die placebo/rituximab
kregen, met een mediane follow-up van 30,59 maanden (spreiding 0,6 tot 50,9 maanden).
Niet-melanoomhuidkankers zijn vastgestelde risico's en omvatten plaveiselcelcarcinomen van de huid of
basaalcelcarcinomen.
Artsen moeten patiënten regelmatig controleren op de ontwikkeling van SPM. Zowel het potentiële voordeel
van lenalidomide als het risico op SPM dient in overweging te worden genomen bij het overwegen van
behandeling met lenalidomide.
Leveraandoeningen
Leverfalen, inclusief fatale gevallen, is gerapporteerd bij patiënten die werden behandeld met lenalidomide
in combinatietherapie: acuut leverfalen, toxische hepatitis, cytolytische hepatitis, cholestatische hepatitis en
gemengde cytolytische/cholestatische hepatitis. De mechanismen van ernstige, door geneesmiddel
geïnduceerde hepatotoxiciteit blijven onbekend, hoewel in sommige gevallen reeds bestaande virale
leverziekte, verhoogde leverenzymen in de uitgangssituatie en mogelijk behandeling met antibiotica
risicofactoren zouden kunnen zijn.
Abnormale leverfunctietests werden vaak gerapporteerd en waren over het algemeen asymptomatisch en
reversibel na dosisonderbreking. Zodra parameters zijn teruggekeerd naar de uitgangspositie kan
behandeling met een lagere dosis worden overwogen.
Lenalidomide wordt uitgescheiden door de nieren. Het is belangrijk de dosis van patiënten met een
nierfunctiestoornis aan te passen om plasmaspiegels te vermijden die het risico op meer nadelige
hematologische reacties of verhoogde hepatotoxiciteit kunnen vergroten. Bewaking van de leverfunctie
wordt aangeraden, in het bijzonder in geval van een voorgeschiedenis van, of gelijktijdige, virale
leverinfectie, of wanneer lenalidomide wordt gecombineerd met geneesmiddelen waarvan bekend is dat zij
geassocieerd worden met een leverfunctiestoornis.
Infectie met of zonder neutropenie
Patiënten met multipel myeloom zijn vatbaar voor het ontwikkelen van infecties, waaronder pneumonie. Bij
lenalidomide in combinatie met dexamethason werd een hogere incidentie van infecties waargenomen dan
bij MPT bij patiënten met NDMM die niet in aanmerking komen voor transplantatie, en met lenalidomide-
19
onderhoudsbehandeling in vergeleken met placebo bij patiënten met NDMM die ASCT hadden ondergaan.
In de context van neutropenie traden bij minder dan een derde van de patiënten infecties graad ≥ 3 op.
Patiënten met bekende risicofactoren voor infecties moeten zorgvuldig worden gecontroleerd. Alle patiënten
moeten geadviseerd worden onmiddellijk medische hulp te zoeken bij de eerste tekenen van infectie (bijv.
Hoesten, koorts, enz.) zodat vroegtijdige behandeling de ernst kan beperken.
Virusreactivatie
Gevallen van virusreactivatie zijn gerapporteerd bij patiënten die lenalidomide ontvangen, inclusief ernstige
gevallen van herpes zoster of hepatitis B-virus (HBV) reactivatie.
Sommige van de gevallen van virusreactivatie hadden een fatale afloop.
Sommige van de gevallen van herpes zoster reactivatie resulteerden in gedissemineerde herpes zoster,
meningitis herpes zoster of oftalmische herpes zoster waarvoor een tijdelijke onderbreking of permanent
stoppen met de behandeling met lenalidomide en adequate antivirale behandeling nodig was.
Reactivatie van hepatitis B is zelden gerapporteerd bij patiënten die lenalidomide ontvangen die eerder zijn
geïnfecteerd met het hepatitis B-virus (HBV). Sommige van deze gevallen hebben zich verder ontwikkeld tot
acuut leverfalen, resulterend in het stoppen met lenalidomide en adequate antivirale behandeling. Hepatitis
B-virus status dient vastgesteld te worden alvorens behandeling met lenalidomide te starten. Voor patiënten
die positief testen op HBV-infectie wordt het raadplegen van een arts met ervaring in de behandeling van
hepatitis B geadviseerd. Men dient voorzichtig te zijn wanneer lenalidomide wordt gebruikt bij patiënten die
eerder werden geïnfecteerd met HBV, inclusief patiënten die anti-HBc-positief maar HbsAg-negatief zijn.
Deze patiënten dienen tijdens de gehele behandeling nauwlettend te worden gemonitord op verschijnselen
van actieve HBV-infectie.
Progressieve multifocale leuko-encefalopathie
Er zijn gevallen van progressieve multifocale leuko-encefalopathie (PML) gemeld bij gebruik van
lenalidomide, waaronder gevallen met dodelijke afloop. PML werd gemeld vanaf enkele maanden tot enkele
jaren na behandeling met lenalidomide. De gevallen zijn over het algemeen gemeld bij patiënten die
tegelijkertijd dexamethason namen of voorafgaand een behandeling kregen met een andere
immunosuppressieve chemotherapie. Artsen moeten patiënten regelmatige controleren op nieuwe of
verslechterende neurologische symptomen, cognitieve of gedragsmatige tekenen of symptomen en rekening
houden met PML in de differentiaaldiagnose. Patiënten moeten tevens worden geadviseerd om hun partner
of zorgverleners over hun behandeling te informeren, aangezien zij symptomen kunnen opmerken waarvan
de patiënt zich niet bewust is.
De evaluatie van PML moet worden gebaseerd op een neurologisch onderzoek, een MRI van de hersenen en
een analyse van de cerebrospinale vloeistof met behulp van een polymerasekettingreactie (PCR) om DNA
van het JC-virus (JCV) aan te tonen of een hersenbiopsie waaruit de aanwezigheid van het JCV blijkt. Bij
een negatieve PCR-test op JCV is PML nog niet uitgesloten. Als er geen andere diagnose kan worden
gesteld, zijn aanvullende follow-up en evaluatie wellicht gerechtvaardigd.
Indien een vermoeden van PML bestaat, moet verdere toediening van lenalidomide worden onderbroken
totdat PML is uitgesloten. Als PML is bevestigd, moet lenalidomide permanent gestaakt worden.
Patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom
Er was een hogere intolerantie (bijwerkingen graad 3 of 4, ernstige bijwerkingen, stopzetting) bij patiënten
> 75 jaar, met ISS stadium III, ECOG PS ≥ 2 of CLcr < 60 ml/min wanneer lenalidomide in
combinatietherapie werd gegeven. Patiënten moeten zorgvuldig worden gecontroleerd op hun tolerantie van
lenalidomide bij combinatietherapie, rekening houdend met de leeftijd, ISS stadium III, ECOG PS ≥ 2 of
CLcr < 60 ml/min (zie rubriek 4.2 en 4.8).
Cataract
Cataract is met een hogere frequentie gerapporteerd bij patiënten die lenalidomide ontvangen in combinatie
met dexamethason, met name bij gebruik gedurende langere tijd. Het is raadzaam het gezichtsvermogen
regelmatig te controleren.
20
4.5
Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Bij patiënten met multipel myeloom die lenalidomide en dexamethason krijgen, dient men voorzichtig te zijn
met het gebruik van erytropoëtische middelen en andere middelen die het risico op trombose kunnen
verhogen zoals hormoonvervangingstherapie (zie rubrieken 4.4 en 4.8).
Orale anticonceptiva
Er is geen studie naar interacties met orale anticonceptiva uitgevoerd. Lenalidomide is geen enzyminductor.
In een in-vitrostudie met humane hepatocyten, induceerde lenalidomide, getest bij verschillende
concentraties niet CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 en CYP3A4/5. Daarom wordt bij toediening van
alleen lenalidomide, niet verwacht dat inductie leidend tot een verminderde werkzaamheid van
geneesmiddelen, inclusief hormonale anticonceptiva, plaatsvindt. Dexamethason is echter bekend als een
zwakke tot matig sterke inductor van CYP3A4 die waarschijnlijk ook andere enzymen en transporteiwitten
beïnvloedt. Het kan niet worden uitgesloten dat de werkzaamheid van orale anticonceptiva tijdens de
behandeling verminderd kan zijn. Er moeten effectieve maatregelen worden genomen om zwangerschap te
voorkomen (zie rubrieken 4.4 en 4.6).
Warfarine
Gelijktijdige toediening van meerdere 10 mg doses van lenalidomide had geen effect op de farmacokinetiek
van een enkele dosis R- en S-warfarine. Gelijktijdige toediening van een enkele dosis van 25 mg warfarine
had geen effect op de farmacokinetiek van lenalidomide. Het is echter niet bekend of interactie plaatsvindt
tijdens klinisch gebruik (gelijktijdige behandeling met dexamethason). Dexamethason is een zwakke tot
matig sterke enzyminductor en het effect ervan op warfarine is onbekend. Nauwkeurige controle van de
warfarineconcentratie tijdens de behandeling wordt aangeraden.
Digoxine
Gelijktijdige toediening van 10 mg lenalidomide eenmaal daags verhoogde de plasma-blootstelling aan
digoxine (0,5 mg, enkele dosis) met 14%, met een BI (betrouwbaarheidsinterval) van 90% [0,52%; 28,2%].
Het is onbekend of dit effect anders zal zijn in het klinische gebruik (hogere doses lenalidomide en
gelijktijdige behandeling met dexamethason). Daarom wordt tijdens de behandeling met lenalidomide
controle van de digoxineconcentratie aangeraden.
Statines
Wanneer statines samen met lenalidomide worden toegediend, bestaat er een verhoogd risico op
rabdomyolyse, dat simpelweg additief kan zijn. Een verscherpte klinische en laboratoriumcontrole is
raadzaam, met name tijdens de eerste behandelingsweken.
Dexamethason
Gelijktijdige toediening van een enkele dosis of meerdere doses dexamethason (40 mg eenmaal daags) heeft
geen klinisch relevant effect op de farmacokinetiek van lenalidomide bij toediening van meerdere doses
(25 mg eenmaal daags).
Interacties met P-glycoproteïne-(P-gp-)remmers
Lenalidomide is
in vitro
een substraat van P-gp, maar het is geen P-gp-remmer. Gelijktijdige toediening van
meerdere doses van de sterke P-gp-remmer kinidine (600 mg, tweemaal daags) of de matige P-gp-
remmer/substraat temsirolimus (25 mg) heeft geen klinisch relevant effect op de farmacokinetiek van
lenalidomide (25 mg). Gelijktijdige toediening van lenalidomide veroorzaakt geen verandering in de
farmacokinetiek van temsirolimus.
4.6
Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
21
Vanwege het teratogene potentieel moet lenalidomide worden voorgeschreven volgens een Programma ter
voorkoming van zwangerschap (zie rubriek 4.4), tenzij er betrouwbaar bewijs is dat de patiënt niet zwanger
kan worden.
Vrouwen die zwanger kunnen worden / Anticonceptie bij mannen en vrouwen
Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten een effectieve anticonceptiemethode gebruiken. Als een met
lenalidomide behandelde vrouw zwanger wordt, moet de behandeling worden gestopt en moet de patiënt
voor beoordeling en advies worden doorverwezen naar een arts die gespecialiseerd of ervaren is in
teratologie. Wanneer een partner van een mannelijke patiënt die lenalidomide gebruikt zwanger wordt, wordt
aanbevolen de vrouwelijke partner voor beoordeling en advies door te verwijzen naar een arts die
gespecialiseerd of ervaren is in teratologie.
Lenalidomide is tijdens de behandeling in uiterst lage niveaus aanwezig in menselijk sperma en is 3 dagen na
het stoppen met deze stof niet detecteerbaar in menselijk sperma bij de gezonde proefpersoon (zie rubriek
5.2). Als voorzorgsmaatregel en rekening houdend met speciale populaties met verlengde eliminatietijd zoals
nierfunctiestoornis, moeten alle mannelijke patiënten die lenalidomide innemen tijdens de hele
behandelingsduur, tijdens onderbreking van de dosering en gedurende 1 week na het einde van de
behandeling een condoom gebruiken als hun partner zwanger is of zwanger kan worden en geen
anticonceptie toepast.
Zwangerschap
Lenalidomide is structureel verwant aan thalidomide. Thalidomide is een bekende, bij de mens teratogene
werkzame stof die ernstige, levensbedreigende aangeboren afwijkingen veroorzaakt.
Lenalidomide veroorzaakte bij apen misvormingen vergelijkbaar met die welke beschreven zijn voor
thalidomide (zie rubriek 5.3). Daarom is een teratogeen effect van lenalidomide te verwachten en is
lenalidomide gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3).
Borstvoeding
Het is niet bekend of lenalidomide in de moedermelk wordt uitgescheiden. Borstvoeding moet worden
gestaakt tijdens behandeling met lenalidomide.
Vruchtbaarheid
Een vruchtbaarheidsstudie bij ratten met lenalidomidedoses tot maximaal 500 mg/kg (ongeveer 200 tot 500
keer de humane doses van respectievelijk 25 mg en 10 mg berekend op basis van lichaamsoppervlak)
veroorzaakte geen bijwerkingen op de vruchtbaarheid en geen toxiciteit bij de ouders.
4.7
Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Lenalidomide heeft geringe of matige invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te
bedienen. Vermoeidheid, duizeligheid, slaperigheid, vertigo en wazig zien zijn gemeld bij gebruik van
lenalidomide. Daarom is voorzichtigheid geboden bij het autorijden en het bedienen van machines.
4.8
Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die ASCT hebben ondergaan en behandeld worden met
lenalidomide-onderhoudsbehandeling
Voor het bepalen van de bijwerkingen in CALGB 100104 werd een conservatieve aanpak toegepast. De
bijwerkingen vermeld in Tabel 1 omvatten voorvallen die werden gemeld na HDM/ASCT, evenals
voorvallen uit de periode met de onderhoudsbehandeling. Een tweede analyse die de voorvallen
identificeerde die na aanvang van de onderhoudsbehandeling optraden, suggereert dat de frequenties vermeld
22
in Tabel 1 hoger kunnen zijn dan in werkelijkheid waargenomen tijdens de periode met de
onderhoudsbehandeling. In IFM 2005-02 waren de bijwerkingen uitsluitend afkomstig uit de periode met de
onderhoudsbehandeling.
Ernstige bijwerkingen die vaker (≥ 5%) met lenalidomide-onderhoudsbehandeling werden waargenomen dan
met placebo waren:
-
Pneumonie (10,6%; gecombineerde term) van IFM 2005-02
-
Longinfectie (9% [9,4% na aanvang van de onderhoudsbehandeling]) uit CALGB 100104
In de studie IFM 2005-02 waren de bijwerkingen die vaker werden waargenomen met lenalidomide-
onderhoudsbehandeling dan placebo neutropenie (60,8%), bronchitis (47,4%), diarree (38,9%),
nasofaryngitis (34,8%), spierspasmen (33,4%), leukopenie (31,7%), asthenie (29,7%), hoesten (27,3%),
trombocytopenie (23,5%), gastro-enteritis (22,5%) en pyrexie (20,5%).
In de studie CALGB 100104 waren de bijwerkingen die vaker werden waargenomen met lenalidomide-
onderhoudsbehandeling dan met placebo: neutropenie (79,0% [71,9% na aanvang van de
onderhoudsbehandeling), trombocytopenie (72,3% [61,6%]), diarree (54,5% [46,4%]), huiduitslag (31,7%
[25,0%]), infectie van de bovenste luchtwegen (26,8% [26,8%]), vermoeidheid (22,8% [17,9%]), leukopenie
(22,8% [18,8%]) en anemie (21,0% [13,8%]).
Patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom die niet in aanmerking komen voor transplantatie
en die lenalidomide krijgen in combinatie met bortezomib en dexamethason
In de studie SWOG S0777 waren de ernstige bijwerkingen die vaker werden waargenomen (≥ 5%) met
lenalidomide in combinatie met intraveneus toegediende bortezomib en dexamethason (RVd) dan met
lenalidomide in combinatie met dexamethason (Rd):
-
Hypotensie (6,5%), longinfectie (5,7%), dehydratie (5,0%)
De bijwerkingen die vaker werden waargenomen met lenalidomide in combinatie met bortezomib en
dexamethason dan met lenalidomide in combinatie met dexamethason waren: vermoeidheid (73,7%),
perifere neuropathie (71,8%), trombocytopenie (57,6%), obstipatie (56,1%), hypocalciëmie (50,0%).
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie en
die behandeld werden met lenalidomide in combinatie met dexamethason in lage dosis
Ernstige bijwerkingen die vaker (≥ 5%) met lenalidomide in combinatie met dexamethason in lage dosis (Rd
en Rd18) werden waargenomen dan met melfalan, prednison en thalidomide (MPT) waren:
-
Pneumonie (9,8%)
-
Nierfalen (inclusief acuut) (6,3%)
Bijwerkingen die vaker met Rd of Rd18 werden waargenomen dan met MPT waren: diarree (45,5%),
vermoeidheid (32,8%), rugpijn (32,0%), asthenie (28,2%), insomnia (27,6%), huiduitslag (24,3%),
verminderde eetlust (23,1%), hoesten (22,7%), pyrexie (21,4%) en spierspasmen (20,5%).
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom bij patiënten die niet in aanmerking komen voor een
transplantatie en behandeld werden met lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison
Ernstige bijwerkingen die vaker (≥ 5%) met melfalan, prednison en lenalidomide gevolgd door lenalidomide-
onderhoudsbehandeling (MPR+R) of melfalan, prednison en lenalidomide gevolgd door placebo (MPR+p)
werden waargenomen dan met melfalan, prednison en placebo gevolgd door placebo (MPp+p) waren:
-
Febriele neutropenie (6,0%)
-
Anemie (5,3%)
Bijwerkingen die vaker met MPR+R of MPR+p werden waargenomen dan met MPp+p waren: neutropenie
(83,3%), anemie (70,7%), trombocytopenie (70,0%), leukopenie (38,8%), obstipatie (34,0%), diarree
(33,3%), huiduitslag (28,9%) pyrexie (27,0%), perifeer oedeem (25,0%), hoesten (24,0%), verminderde
eetlust (23,7%) asthenie (22,0%).
Multipel myeloom: patiënten met ten minste één eerdere behandeling
In twee fase 3-, placebo-gecontroleerde studies werden 353 patiënten met multipel myeloom blootgesteld
23
aan de combinatie lenalidomide/dexamethason en 351 patiënten aan de combinatie placebo/dexamethason.
De ernstigste bijwerkingen die vaker met lenalidomide/dexamethason werden waargenomen dan met de
combinatie placebo/dexamethason waren:
-
Veneuze trombo-embolie (diepe veneuze trombose, longembolie) (zie rubriek 4.4)
-
Neutropenie graad 4 (zie rubriek 4.4).
De waargenomen bijwerkingen die vaker voorkwamen met lenalidomide en dexamethason dan met placebo
en dexamethason in gepoolde klinische studies met multipel myeloom (MM-009 en MM-010) waren
vermoeidheid (43,9%), neutropenie (42,2%), obstipatie (40,5%), diarree (38,5%), spierkramp (33,4%),
anemie (31,4%), trombocytopenie (21,5%) en huiduitslag (21,2%).
Folliculair lymfoom
Het totale veiligheidsprofiel van lenalidomide in combinatie met rituximab bij patiënten met eerder
behandeld folliculair lymfoom is gebaseerd op gegevens van 294 patiënten uit een gerandomiseerde,
gecontroleerde fase 3-studie, NHL-007. Daarnaast zijn bijwerkingen uit de ondersteunende studie NHL-008
opgenomen in tabel 3.
De vaakst waargenomen ernstige bijwerkingen (met een verschil van ten minste 1 procentpunt) in studie
NHL-007 in de groep met lenalidomide/rituximab, vergeleken met de groep met placebo/rituximab, waren:
-
Febriele neutropenie (2,7%)
-
Longembolie (2,7%)
-
Pneumonie (2,7%)
In studie NHL-007 waren de bijwerkingen die vaker werden waargenomen in de groep met
lenalidomide/rituximab, vergeleken met de groep met placebo/rituximab (met een verschil in frequentie van
ten minste 2% tussen de groepen) neutropenie (58,2%), diarree (30,8%), leukopenie (28,8%), obstipatie
(21,9%), hoesten (21,9%) en vermoeidheid (21,9%).
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
De bijwerkingen die werden waargenomen bij patiënten behandeld met lenalidomide staan hieronder
vermeld per systeem-orgaanklasse en frequentie. Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen
gerangschikt naar afnemende ernst. De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥
1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000); niet
bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Bijwerkingen zijn in de onderstaande tabel opgenomen onder de toepasselijke categorie gerangschikt op de
hoogste frequentie waargenomen in om het even welke van de belangrijkste klinische studies.
Samenvatting voor monotherapie bij MM in tabelvorm
De volgende tabel is afgeleid uit gegevens die zijn verzameld tijdens NDMM-studies bij patiënten die ASCT
hebben ondergaan en die worden behandeld met lenalidomide-onderhoudsbehandeling. De gegevens werden
niet gecorrigeerd in overeenstemming met de langere behandelingsduur in de lenalidomide-armen tot
ziekteprogressie versus de placebo-armen in de centrale studies naar multipel myeloom (zie rubriek 5.1).
Tabel 1. Bijwerkingen gerapporteerd in klinische studies bij patiënten met multipel myeloom die
werden behandeld met lenalidomide-onderhoudsbehandeling
Systeem/orgaan-
Alle bijwerkingen/Frequentie
Graad 3−4
klasse/voorkeursterm
bijwerkingen/Frequentie
24
Infecties en parasitaire
aandoeningen
Zeer vaak
Pneumonie
◊,a
, infectie van de
bovenste luchtwegen, neutropene
infectie, bronchitis
, griep
, gastro-
enteritis
, sinusitis, nasofaryngitis,
rhinitis
Vaak
Infectie
, urineweginfectie
◊,*
,
onderste luchtweginfectie,
longinfectie
Vaak
Myelodysplastisch syndroom
◊,*
Zeer vaak
Neutropenie
^,◊
, febriele
neutropenie
^,◊
, trombocytopenie
^,◊
,
anemie, leukopenie
, lymfopenie
Zeer vaak
Pneumonie
◊,a
, neutropene infectie
Vaak
Sepsis
◊,b
, bacteriëmie,
longinfectie
, bacteriële onderste
luchtweginfectie, bronchitis
,
griep
, gastro-enteritis
, herpes
zoster
, infectie
Neoplasmata benigne, maligne
en niet-gespecificeerd (inclusief
cysten en poliepen
Bloed- en
lymfestelselaandoeningen
Zeer vaak
Neutropenie
^,◊
, febriele
neutropenie
^,◊
, trombocytopenie
^,◊
,
anemie, leukopenie
, lymfopenie
Vaak
Pancytopenie
Voedings- en
stofwisselingsstoornissen
Zenuwstelselaandoeningen
Zeer vaak
Hypokaliëmie
Zeer vaak
Paresthesie
Vaak
Perifere neuropathie
c
Vaak
Longembolie◊, *
Zeer vaak
Hoesten
Vaak
Dyspneu◊, rinorroe
Zeer vaak
Diarree, obstipatie, abdominale
pijn, misselijkheid
Vaak
Braken, pijn in de bovenbuik
Zeer vaak
Afwijkende leverfunctietests
Zeer vaak
Huiduitslag, droge huid
Zeer vaak
Spierspasmen
Vaak
Myalgie, musculoskeletale pijn
Zeer vaak
Vermoeidheid, asthenie, pyrexie
Vaak
Hypokaliëmie, dehydratie
Vaak
Hoofdpijn
Bloedvataandoeningen
Ademhalingsstelsel-, borstkas-
en mediastinumaandoeningen
Vaak
Diep-veneuze trombose^,◊,d
Vaak
Dyspneu ◊
Maagdarmstelselaandoeningen
Vaak
Diarree, braken, misselijkheid
Lever- en galaandoeningen
Huid- en
onderhuidaandoeningen
Skeletspierstelsel- en
bindweefselaandoeningen
Vaak
Afwijkende leverfunctietests
Vaak
Huiduitslag, pruritus
Algemene aandoeningen en
toedieningsplaatsstoornissen
*
Vaak
Vermoeidheid, asthenie
Bijwerkingen gemeld als ernstig in klinische studies bij patiënten met NDMM die ASCT hadden ondergaan.
Uitsluitend van toepassing op ernstige bijwerkingen.
^
Zie rubriek 4.8 beschrijving van geselecteerde bijwerkingen.
a
De gecombineerde term van de bijwerking “pneumonie” omvat de volgende voorkeurstermen (PT’s): bronchopneumonie, lobaire pneumonie,
Pneumocystis jiroveci-pneumonie, pneumonie, Klebsiella-pneumonie, Legionella-pneumonie, Mycoplasma-pneumonie, pneumokokkenpneumonie,
25
streptokokkenpneumonie, pneumonie viraal, longaandoening, pneumonitis.
b
De gecombineerde term van de bijwerking “sepsis” omvat de volgende PT’s: bacteriële sepsis, pneumokokken-sepsis, septische shock,
stafylokokken-sepsis.
c
De gecombineerde term van de bijwerking “perifere neuropathie” omvat de volgende PT’s: neuropathie perifeer, perifere sensorische neuropathie,
polyneuropathie.
d
De gecombineerde term van de bijwerking “diep-veneuze trombose” omvat de volgende PT’s: diep-veneuze trombose, trombose, veneuze trombose.
Samenvatting voor combinatietherapie bij MM in tabelvorm
De volgende tabel is afgeleid uit gegevens die zijn verzameld tijdens de multipel-myeloomstudies met
combinatiebehandeling. De gegevens werden niet gecorrigeerd in overeenstemming met de langere
behandelingsduur in de lenalidomide-armen tot ziekteprogressie versus de behandelingsarmen waarmee
werd vergeleken in de centrale studies naar multipel myeloom (zie rubriek 5.1).
Tabel 2. Bijwerkingen gerapporteerd in klinische studies bij patiënten met multipel myeloom die
werden behandeld met lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason, dexamethason
of melfalan en prednison
Systeem/orgaanklass Alle bijwerkingen/Frequentie
Graad 3−4
e / Voorkeursterm
bijwerkingen/Frequentie
Infecties en
parasitaire
aandoeningen
Zeer vaak
Pneumonie
◊,◊◊
, infectie van de bovenste
luchtwegen
, bacteriële, virale en
schimmelinfecties (inclusief opportunistische
infecties)
, nasofaryngitis, faryngitis,
bronchitis
, rhinitis
Vaak
Sepsis
◊,◊◊
, longinfectie
◊◊
, urineweginfectie
◊◊
,
sinusitis
Soms
Basaalcelcarcinoom
^,◊
, plaveiselcel
huidkanker
^,◊,*
Vaak
Pneumonie
◊,◊◊
, bacteriële, virale en
schimmelinfecties (inclusief
opportunistische infecties)
,
cellulitis
, sepsis
◊,◊◊
, longinfectie
◊◊
,
bronchitis
, luchtweginfectie
◊◊
,
urineweginfectie
◊◊
, infectieuze
enterocolitis
Vaak
Acute myeloïde leukemie
,
myelodysplastisch syndroom
,
plaveiselcelcarcinoom van de
huid
^,◊,**
Soms
acute T-cel leukemie
,
basaalcelcarcinoom
^,◊
,
tumorlysissyndroom
Zeer vaak
Neutropenie
^,◊,◊◊
,
trombocytopenie
^,◊,◊◊
, anemie
,
leukopenie, lymfopenie
Vaak
Febriele neutropenie
^,◊
,
pancytopenie
, hemolytische
anemie
Soms
Hypercoagulatie, coagulopathie
Neoplasmata,
benigne, maligne en
niet-gespecificeerd
(inclusief cysten en
poliepen)
Bloed- en lymfe-
stelselaandoeningen
Zeer vaak
Neutropenie
^,◊,◊◊
, trombocytopenie
^,◊,◊◊
,
anemie
, hemorragische aandoening
^
,
leukopenie, lymfopenie
Vaak
Febriele neutropenie
^,◊
, pancytopenie
Soms
Hemolyse, auto-immune hemolytische
anemie, hemolytische anemie
Immuunsysteem-
aandoeningen
Endocriene
aandoeningen
Soms
Overgevoeligheid
^
Vaak
Hypothyreoïdie
26
Voedings- en
stofwisselings-
stoornissen
Zeer vaak
Hypokaliëmie
◊,◊◊
, hyperglykemie,
hypoglykemie, hypocalciëmie
,
hyponatriëmie
, dehydratie
◊◊
, verminderde
eetlust
◊◊
, gewichtsverlies
Vaak
Hypomagnesiëmie, hyperurikemie,
hypercalciëmie
+
Zeer vaak
Depressie, insomnia
Soms
Verminderd libido
Zeer vaak
Perifere neuropathie
◊◊
, paresthesie,
duizeligheid
◊◊
, tremor, dysgeusie, hoofdpijn
Vaak
Ataxie, evenwichtsstoornissen, syncope
◊◊
,
neuralgie, dysesthesie
Vaak
Hypokaliëmie
◊,◊◊
, hyperglykemie,
hypocalciëmie
, diabetes mellitus
,
hypofosfatemie, hyponatriëmie
,
hyperurikemie, jicht, dehydratie
◊◊
,
verminderde eetlust
◊◊
,
gewichtsverlies
Psychische
stoornissen
Vaak
Depressie, insomnia
Zenuwstelsel-
aandoeningen
Zeer vaak
Perifere neuropathie
◊◊
Vaak
Cerebrovasculair accident
,
duizeligheid
◊◊
, syncope
◊◊
, neuralgie
Soms
Intracraniale hemorragie
^
,
voorbijgaande ischemische aanval,
cerebrale ischemie
Vaak
Cataract
Soms
Blindheid
Vaak
Myocardinfarct (inclusief acuut)
^,◊
,
atriumfibrillatie
◊,◊◊
, congestief
hartfalen
, tachycardie, hartfalen
◊,◊◊
,
myocardischemie
Zeer vaak
Veneuze trombo-embolische
voorvallen
^
, voornamelijk diep-
veneuze trombose en
longembolie
^,◊,◊◊
Vaak
Vasculitis, hypotensie
◊◊
, hypertensie
Soms
Ischemie, perifere ischemie,
intracraniale veneuze sinustrombose
Vaak
Ademnood
, dyspneu
◊,◊◊
, pijnlijke
pleuritis
◊◊
, hypoxie
◊◊
Oogaandoeningen
Zeer vaak
Cataract, wazig zien
Vaak
Minder scherp zien
Vaak
Doofheid (inclusief hypoacusie), tinnitus
Vaak
Atriumfibrillatie
◊,◊◊
, bradycardie
Soms
Aritmie, verlengd QT-interval, atriumflutter,
ventriculaire extrasystolen
Zeer vaak
Veneuze trombo-embolische voorvallen^,
voornamelijk diep-veneuze trombose en
longembolie
^,◊,◊◊
, hypotensie
◊◊
Vaak
Hypertensie, ecchymose
^
Evenwichtsorgaan-
en ooraandoeningen
Hartaandoeningen
Bloedvataandoening
en
Ademhalingsstelsel-,
borstkas- en
mediastinum-
aandoeningen
Zeer vaak
Dyspneu
◊,◊◊
, epistaxis
^
, hoesten
Vaak
Dysfonie
27
Maagdarmstelsel-
aandoeningen
Zeer vaak
Diarree
◊,◊◊
, obstipatie
, abdominale pijn
◊◊
,
misselijkheid, braken
◊◊
, dyspepsie, droge
mond, stomatitis
Vaak
Hemorragie van het maagdarmkanaal
(inclusief rectale hemorragie, hemorroïdale
hemorragie, hemorragie veroorzaakt door
een maag-darmzweer en
tandvleesbloeding)
^,◊◊
, dysfagie
Soms
Colitis, caecitis
Zeer vaak
Alanineaminotransferase verhoogd,
aspartaataminotransferase verhoogd
Vaak
Hepatocellulair letsel
◊◊
, afwijkende
leverfunctietests
, hyperbilirubinemie
Soms
Leverfalen
^
Zeer vaak
Huiduitslag
◊◊
, pruritus
Vaak
Urticaria, hyperhidrose, droge huid,
hyperpigmentatie van de huid, eczeem,
erytheem
Soms
Geneesmiddelrash met eosinofilie en
systemische symptomen
◊◊
, huidverkleuring,
lichtovergevoeligheidsreactie
Zeer vaak
Spierzwakte
◊◊
, spierspasmen, botpijn
,
skeletspierstelsel- en bindweefselpijn en –
ongemak (inclusief rugpijn
◊,◊◊
), pijn in
extremiteit, myalgie, artralgie
Vaak
Zwelling van de gewrichten
Zeer vaak
Nierfalen (inclusief acuut)
◊,◊◊
Vaak
Hematurie
^
, urineretentie, urine-incontinentie
Soms
Verworven Fanconi-syndroom
Vaak
Gastro-intestinale bloeding
^,◊,◊◊
,
dunnedarmobstructie
◊◊
, diarree
◊◊
,
obstipatie
, abdominale pijn
◊◊
,
misselijkheid, braken
◊◊
Lever- en
galaandoeningen
Vaak
Cholestasis
, hepatotoxiciteit,
hepatocellulair letsel
◊◊
,
alanineaminotransferase verhoogd,
afwijkende leverfunctietests
Soms
Leverfalen
^
Vaak
Huiduitslag
◊◊
Soms
Geneesmiddelrash met eosinofilie en
systemische symptomen
◊◊
Huid- en onderhuid-
aandoeningen
Skeletspierstelsel
en bind-
weefselaandoeninge
n
Vaak
Spierzwakte
◊◊
, botpijn
,
skeletspierstelsel- en bindweefselpijn
en –ongemak (inclusief rugpijn
◊,◊◊
)
Soms
Zwelling van de gewrichten
Soms
Necrose van de niertubuli
Nier- en urineweg-
aandoeningen
Voortplantingsstelse
l- en
borstaandoeningen
Vaak
Erectieproblemen
28
Algemene
aandoeningen en
toedieningsplaats-
stoornissen
Zeer vaak
Vermoeidheid
◊,◊◊
, oedeem (inclusief perifeer
oedeem), pyrexie
◊,◊◊
, asthenie, griepachtige
verschijnselen (inclusief pyrexie, hoesten,
myalgie, skeletspierpijn, hoofdpijn en rigors)
Vaak
Pijn op de borst
◊,◊◊
, lethargie
Zeer vaak
Bloed alkalische fosfatase verhoogd
Vaak
C-reactief proteïne verhoogd
Vaak
Vallen, contusie
^
Zeer vaak
Vermoeidheid
◊,◊◊
Vaak
Oedeem perifeer, pyrexie
◊,◊◊
,
asthenie
Onderzoeken
Letsels, intoxicaties
en
verrichtingscomplic
aties
◊◊
Bijwerkingen
gemeld als ernstig in klinische studies bij patiënten met NDMM die lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason
hadden gekregen
^
Zie rubriek 4.8 beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Bijwerkingen gemeld als ernstig in klinische studies bij patiënten met multipel myeloom die waren behandeld met lenalidomide in combinatie met
dexamethason of met melfalan en prednison
+
Uitsluitend van toepassing op ernstige geneesmiddelenbijwerkingen
*
Plaveiselcelkanker van de huid werd gerapporteerd in klinische studies bij eerder met lenalidomide/dexamethason behandelde patiënten met
myeloom in vergelijking met controles
**
Plaveiselcelcarcinoom van de huid werd gerapporteerd in een klinische studie bij nieuw gediagnosticeerde myeloompatiënten met
lenalidomide/dexamethason in vergelijking met controles
Samenvatting voor combinatietherapie bij FL in tabelvorm
De volgende tabel is afgeleid van gegevens die tijdens de hoofdstudies (NHL-007 en NHL-008) zijn
verzameld met gebruik van lenalidomide in combinatie met rituximab bij patiënten met folliculair lymfoom.
Tabel 3: Bijwerkingen gerapporteerd in klinische studies bij patiënten met folliculair lymfoom, die
werden behandeld met lenalidomide in combinatie met rituximab
Systeem/orgaanklasse / Alle bijwerkingen/Frequentie
Graad 3−4 bijwerkingen
Voorkeursterm
/Frequentie
Vaak
Infecties en parasitaire
Zeer vaak
Infectie van de bovenste
Pneumonie
, sepsis
, longinfectie,
aandoeningen
luchtwegen
bronchitis, gastro-enteritis, sinusitis,
urineweginfectie, cellulitis
Vaak
Pneumonie
, griep, bronchitis, sinusitis,
urineweginfectie
Zeer vaak
Vaak
Neoplasmata, benigne,
^
Tumor flare
Basaalcelcarcinoom
^,◊
maligne en niet-
gespecificeerd (inclusief
Vaak
cysten en poliepen)
Plaveiselcelcarcinoom van de huid
◊,^,+
Zeer vaak
Zeer vaak
Bloed- en lymfestelsel-
^,◊
Neutropenie , anemie ,
Neutropenie
^,◊
aandoeningen
trombocytopenie
^
, leukopenie
**
,
lymfopenie
***
Vaak
Anemie
, trombocytopenie
^
, febriele
neutropenie
, pancytopenie,
leukopenie
**
, lymfopenie
***
29
Voedings- en
stofwisselings-
stoornissen
Zeer vaak
Verminderde eetlust, hypokaliëmie
Vaak
Hypofosfatemie, dehydratie
Vaak
Dehydratie, hypercalciëmie
,
hypokaliëmie, hypofosfatemie,
hyperurikemie
Psychische stoornissen
Zenuwstelsel-
aandoeningen
Vaak
Depressie, insomnia
Zeer vaak
Hoofdpijn, duizeligheid
Vaak
Perifere sensorische neuropathie,
dysgeusie
Soms
Aritmie
Vaak
Hypotensie
Zeer vaak
Dyspneu
, hoesten
Vaak
Orofaryngeale pijn, dysfonie
Zeer vaak
Abdominale pijn
, diarree, obstipatie,
misselijkheid, braken, dyspepsie
Vaak
Bovenbuikpijn, stomatitis, droge mond
Zeer vaak
Huiduitslag
*
, pruritus
Vaak
Droge huid, nachtzweten, erytheem
Zeer vaak
Spierspasmen, rugpijn, artralgie
Vaak
Pijn in extremiteit, spierzwakte,
skeletspierpijn, myalgie, nekpijn
Vaak
Syncope
Hartaandoeningen
Bloedvat-aandoeningen
Ademhalingsstelsel-,
borstkas- en
mediastinum-
aandoeningen
Maagdarmstelsel-
aandoeningen
Vaak
Longembolie
^,◊
, hypotensie
Vaak
Dyspneu
Vaak
Abdominale pijn
, diarree, obstipatie,
stomatitis
Huid- en onderhuid-
aandoeningen
Vaak
Huiduitslag
*
, pruritus
Skeletspierstelsel- en
bindweefsel-
aandoeningen
Vaak
Spierzwakte, nekpijn
Nier- en urineweg-
aandoeningen
Algemene
aandoeningen en
toedieningsplaats-
stoornissen
Onderzoeken
Zeer vaak
Pyrexie, vermoeidheid, asthenie,
perifeer oedeem
Vaak
Malaise, koude rillingen
Zeer vaak
Alanineaminotransferase verhoogd
Vaak
Gewichtsverlies, bloedbilirubine
verhoogd
Vaak
Acuut nierletsel
Vaak
Vermoeidheid, asthenie
^
zie
rubriek 4.8 beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
30
Algoritme toegepast voor folliculair lymfoom:
Gecontroleerde fase 3-studie:
-
Bijwerkingen in NHL-007- Alle bijwerkingen die zich tijdens de behandeling voordeden bij ≥ 5,0% van de proefpersonen in de groep met
lenalidomide/rituximab met ten minste een 2,0% hogere frequentie (%) in de groep met lenalidomide dan in de controlegroep –
(veiligheidspopulatie)
-
Bijwerkingen graad ¾ in NHL-007- Alle bijwerkingen graad 3 of graad 4 die zich tijdens de behandeling voordeden bij ten minste 1,0%
van de proefpersonen in de groep met lenalidomide/rituximab met ten minste een 1,0% hogere frequentie in de groep met lenalidomide
dan in de controlegroep – (veiligheidspopulatie)
-
Ernstige bijwerkingen in NHL-007- Alle ernstige bijwerkingen die zich tijdens de behandeling voordeden bij ten minste 1,0% van de
proefpersonen in de groep met lenalidomide/rituximab met ten minste een 1,0% hogere frequentie in de groep met lenalidomide/rituximab
dan in de controlegroep – (veiligheidspopulatie)
Fase 3-studie naar FL met een enkele groep:
-
Bijwerkingen in NHL-008 - Alle bijwerkingen die zich tijdens de behandeling voordeden bij ≥ 5,0% van de proefpersonen
-
Bijwerkingen graad ¾ in NHL-008 - Alle bijwerkingen graad ¾ die zich tijdens de behandeling voordeden bij ≥ 1,0% van de
proefpersonen
-
Ernstige bijwerkingen in NHL-008 - Alle ernstige bijwerkingen die zich tijdens de behandeling voordeden bij ≥ 1,0% van de
proefpersonen
Bijwerkingen gerapporteerd als ernstig in klinische studies van folliculair lymfoom
+
Alleen van toepassing op ernstige bijwerkingen
*
Onder huiduitslag vallen de voorkeurstermen rash en rash maculo-papulair
**
Onder leukopenie vallen de voorkeurstermen leukopenie en wittebloedceltelling verlaagd
***
Onder lymfopenie vallen de voorkeurstermen lymfopenie en lymfocytentelling verlaagd
Samenvatting van post-marketing bijwerkingen in tabelvorm
Naast de bovengenoemde bijwerkingen die zijn geïdentificeerd aan de hand van centrale klinische studies, is
de volgende tabel ontleend aan gegevens die zijn verzameld uit post-marketing gegevens.
Tabel 4. Bijwerkingen post-marketing gerapporteerd bij patiënten die werden behandeld met
lenalidomide
Systeem/orgaankla
Alle bijwerkingen/Frequentie
Graad 3−4 bijwerkingen
sse /
/Frequentie
Voorkeursterm
Niet bekend
Niet bekend
Infecties en
Virusinfecties, inclusief herpes zoster en
Virusinfecties, inclusief herpes
parasitaire
hepatitis B-virus reactivatie
zoster en hepatitis B-virus reactivatie
aandoeningen
Neoplasmata
benigne, maligne
en niet-
gespecificeerd (incl.
Cysten en poliepen)
Bloed- en lymfe-
stelsel-
aandoeningen
Immuunsysteem-
aandoeningen
Niet bekend
Verworven hemofilie
Zelden
Anafylactische reactie
^
Niet bekend
Afstoting van solide orgaantransplantaat
Endocriene
aandoeningen
Ademhalingsstelsel
-, borstkas- en
mediastinumaando
eningen
Vaak
Hyperthyroïdie
Soms
Pulmonale hypertensie
Zelden
Pulmonale hypertensie
Niet bekend
Interstitiële pneumonitis
Zelden
Anafylactische reactie
^
Zelden
Tumorlysissyndroom
31
Maagdarmstelselaa
ndoeningen
Lever- en
galaandoeningen
Niet bekend
Acuut leverfalen
^
, toxische hepatitis
^
,
cytolytische hepatitis
^
, cholestatische
hepatitis
^
, gemengde
cytolytische/cholestatische hepatitis
^
Niet bekend
Pancreatitis, gastro-intestinale
perforatie (inclusief diverticulaire,
intestinale en dikke-
darmperforaties)
^
Niet bekend
Acuut leverfalen
^
, toxische
hepatitis
^
Huid- en
onderhuidaandoeni
ngen
Soms
Angio-oedeem
Zelden
Stevens-Johnson-syndroom
^
,
toxische epidermale necrolyse
^
Niet bekend
Leukocytoclastische vasculitis,
geneesmiddelenreactie met
eosinofilie en systemische
symptomen
^
^
zie
rubriek 4.8 beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Teratogeniciteit
Lenalidomide is structureel verwant aan thalidomide. Thalidomide is een bekende, bij de mens teratogene
werkzame stof die ernstige, levensbedreigende aangeboren afwijkingen veroorzaakt. Bij apen veroorzaakte
lenalidomide misvormingen vergelijkbaar met die welke beschreven zijn voor thalidomide (zie rubrieken 4.6
en 5.3). Als lenalidomide tijdens de zwangerschap wordt gebruikt, is een teratogeen effect van lenalidomide
bij de mens te verwachten.
Neutropenie en trombocytopenie
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die ASCT hebben ondergaan en die worden behandeld
met lenalidomide-onderhoudsbehandeling
Lenalidomide-onderhoudsbehandeling na ASCT wordt geassocieerd met een hogere frequentie van
neutropenie graad 4, vergeleken met placebo-onderhoudsbehandeling (respectievelijk 32,1% versus 26,7%
[16,1% versus 1,8% na aanvang van de onderhoudsbehandeling] in CALGB 100104 en 16,4% versus 0,7%
in IFM 2005-02). Neutropenie als bijwerking die zich tijdens de behandeling voordeed en leidde tot
stopzetting van lenalidomide werd gemeld bij respectievelijk 2,2% van de patiënten in CALGB 100104 en
2,4% van de patiënten in IFM 2005-02. In beide studies werd febriele neutropenie graad 4 gemeld bij
vergelijkbare frequenties in de groepen met lenalidomide-onderhoudsbehandeling, vergeleken met de
groepen met placebo-onderhoudsbehandeling (respectievelijk 0,4% versus 0,5% [0,4% versus 0,5% na
aanvang van de onderhoudsbehandeling] in CALGB 100104 en 0,3% versus 0% in IFM 2005-02).
Lenalidomide-onderhoudsbehandeling na ASCT wordt geassocieerd met een hogere frequentie van
trombocytopenie graad 3 of 4 vergeleken met placebo-onderhoudsbehandeling (respectievelijk 37,5% versus
30,3% [17,9% versus 4,1% na aanvang van de onderhoudsbehandeling] in CALGB 100104 en 13,0% versus
2,9% in IFM 2005-02).
Patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom die niet in aanmerking komen voor transplantatie
en die lenalidomide krijgen in combinatie met bortezomib en dexamethason (RVd)
In de studie SWOG S0777 werd neutropenie graad 4 minder vaak waargenomen in de groep met RVd dan in
de vergelijkingsgroep met Rd (2,7% versus 5,9%). In de groep met RVd en de groep met Rd werd febriele
32
neutropenie graad 4 gemeld met vergelijkbare frequenties (0,0% versus 0,4%).
Trombocytopenie graad 3 of 4 werd vaker waargenomen in de groep met RVd dan in de vergelijkingsgroep
met Rd (17,2% versus 9,4%).
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie en
die worden behandeld met lenalidomide in combinatie met dexamethason
De combinatie van lenalidomide met dexamethason is bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel
myeloom geassocieerd met een lagere frequentie van neutropenie graad 4 (8,5% bij Rd en Rd18, vergeleken
met MPT (15%)). Febriele neutropenie graad 4 werd infrequent waargenomen (0,6% bij Rd en Rd18
vergeleken met 0,7% bij MPT).
De combinatie van lenalidomide met dexamethason is bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel
myeloom geassocieerd met een lagere frequentie van trombocytopenie graad 3 en 4 (8,1% bij Rd en Rd18)
vergeleken met MPT (11,1%).
Patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom die niet in aanmerking komen voor een
transplantatie en worden behandeld met lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison
De combinatie van lenalidomide met melfalan en prednison is bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd
multipel myeloom geassocieerd met een hogere frequentie van neutropenie graad 4 (34,1% bij
MPR+R/MPR+p, vergeleken met MPp+p (7,8%). Er werd een hogere frequentie van febriele neutropenie
graad 4 waargenomen (1,7% bij MPR+R/MPR+p, vergeleken met 0,0% bij MPp+p).
De combinatie van lenalidomide met melfalan en prednison is bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd
multipel myeloom geassocieerd met een hogere frequentie van trombocytopenie graad 3 en graad 4 (40,4%
bij MPR+R/MPR+p), vergeleken met MPp+p (13,7%).
Multipel myeloom: patiënten met ten minste één eerdere behandeling
De combinatie van lenalidomide en dexamethason is bij patiënten met multipel myeloom geassocieerd met
een hogere incidentie van neutropenie graad 4 (5,1% bij patiënten die werden behandeld met
lenalidomide/dexamethason, vergeleken met 0,6% bij patiënten behandeld met placebo/dexamethason).
Episodes met febriele neutropenie graad 4 werden infrequent waargenomen (0,6% bij patiënten die werden
behandeld met lenalidomide/dexamethason, vergeleken met 0,0% bij patiënten behandeld met
placebo/dexamethason).
De combinatie van lenalidomide en dexamethason is bij patiënten met multipel myeloom geassocieerd met
een hogere incidentie van trombocytopenie graad 3 en 4 (respectievelijk 9,9% en 1,4% bij patiënten die
werden behandeld met lenalidomide/dexamethason, vergeleken met 2,3% en 0,0% bij patiënten behandeld
met placebo/dexamethason).
Patiënten met folliculair lymfoom
De combinatie van lenalidomide en rituximab bij patiënten met folliculair lymfoom wordt geassocieerd met
een hoger percentage neutropenie graad 3 of graad 4 (50,7% bij met lenalidomide/rituximab behandelde
patiënten, vergeleken met 12,2% bij met placebo/rituximab behandelde patiënten). Alle gevallen van
neutropenie graad 3 of 4 waren reversibel door dosisonderbreking, dosisverlaging en/of ondersteunende zorg
met groeifactoren. Daarnaast werd soms febriele neutropenie waargenomen (2,7% bij met
lenalidomide/rituximab behandelde patiënten, vergeleken met 0,7% bij met placebo/rituximab behandelde
patiënten).
Lenalidomide in combinatie met rituximab is ook geassocieerd met een hogere incidentie van
trombocytopenie graad 3 of 4 (1,4% bij met lenalidomide/rituximab behandelde patiënten, vergeleken met
0% bij met placebo/rituximab behandelde patiënten).
Veneuze trombo-embolie
Een verhoogd risico op DVT en PE wordt geassocieerd met het gebruik van de combinatie van lenalidomide
met dexamethason bij patiënten met multipel myeloom en in mindere mate bij patiënten die behandeld
33
worden met lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison of bij patiënten met multipel myeloom
die worden behandeld met lenalidomide als monotherapie (zie rubriek 4.5).
Gelijktijdige toediening van erytropoëtische middelen of een voorgeschiedenis van DVT kan het risico op
trombose bij deze patiënten ook verhogen.
Myocardinfarct
Myocardinfarct is gerapporteerd bij patiënten die lenalidomide kregen, in het bijzonder bij patiënten met
bekende risicofactoren.
Hemorragische aandoeningen
Hemorragische aandoeningen worden vermeld onder een aantal systeem-orgaanklassen: Bloed- en
lymfestelselaandoeningen; zenuwstelselaandoeningen (intracraniale hemorragie); ademhalingsstelsel-,
borstkas- en mediastinumaandoeningen (epistaxis); maagdarmstelselaandoeningen (gingivale bloeding,
hemorroïdale hemorragie, rectale hemorragie); nier- en urinewegaandoeningen (hematurie); letsels,
intoxicaties en verrichtingscomplicaties (contusie) en bloedvataandoeningen (ecchymose).
Allergische reacties en ernstige huidreacties
Er zijn gevallen van allergische reacties waaronder angio-oedeem, anafylactische reactie en ernstige
huidreacties, waaronder SJS, TEN en DRESS, gerapporteerd bij het gebruik van lenalidomide. Een
mogelijke kruisreactie tussen lenalidomide en thalidomide is in de literatuur gerapporteerd. Patiënten met
een voorgeschiedenis van ernstige huiduitslag in verband met een behandeling met thalidomide mogen geen
lenalidomide krijgen (zie rubriek 4.4).
Tweede primaire kwaadaardige tumoren
In klinische studies bij eerder met lenalidomide/dexamethason behandelde myeloompatiënten in vergelijking
met de controlegroep, voornamelijk bestaande uit basaalcel of plaveiselcel huidkankers.
Acute myeloïde leukemie
Multipel myeloom
Gevallen van AML zijn waargenomen in klinische studies naar nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom
bij patiënten die behandeling met lenalidomide in combinatie met melfalan kregen of onmiddellijk na
HDM/ASCT (zie rubriek 4.4). Deze toename werd niet waargenomen in klinische studies naar nieuw
gediagnosticeerd multipel myeloom bij patiënten die lenalidomide in combinatie met dexamethason kregen
vergeleken met thalidomide in combinatie met melfalan en prednison.
Leveraandoeningen
De volgende post-marketing bijwerkingen zijn gerapporteerd (frequentie niet bekend): acuut leverfalen en
cholestase (beide potentieel fataal), toxische hepatitis, cytolytische hepatitis, gemengde
cytolytische/cholestatische hepatitis.
Rabdomyolyse
Er zijn zeldzame gevallen van rabdomyolyse waargenomen, sommige ervan na toediening van lenalidomide
met een statine.
Schildklieraandoeningen
Er zijn gevallen van hypothyreoïdie en gevallen van hyperthyreoïdie gemeld (zie rubriek 4.4
Schildklieraandoeningen).
Tumor flare reactie en tumorlysissyndroom
In onderzoek NHL-007 werd TFR gemeld bij 19/146 patiënten (13,0%) in de groep met
lenalidomide/rituximab versus 1/148 patiënten (0,7%) in de groep met placebo/rituximab. De meeste TFR's
(18 van de 19) die werden gemeld in de groep met lenalidomide/rituximab traden op in de eerste twee
behandelcycli. Eén FL-patiënt in de groep met lenalidomide/rituximab had een TFR-voorval van graad 3,
versus geen patiënten in de groep met placebo/rituximab. In studie NHL-008 hadden 7/177 FL-patiënten
(4,0%) TFR; (3 meldingen waren graad 1 en 4 meldingen waren graad 2 in ernst); terwijl 1 melding ernstig
werd geacht. In studie NHL-007 trad TLS op bij 2 FL-patiënten (1,4%) in de groep met
lenalidomide/rituximab en bij geen FL-patiënten in de groep met placebo/rituximab; geen enkele patiënt had
34
een voorval van graad 3 of 4. TLS trad op bij 1 FL-patiënt (0,6%) in studie NHL-008. Dit enkele voorval
werd geïdentificeerd als een ernstige bijwerking van graad 3. In studie NHL-007 waren er geen patiënten die
de behandeling met lenalidomide/rituximab moesten stoppen vanwege TFR of TLS.
Maagdarmstelselaandoeningen
Gastro-intestinale perforaties zijn gerapporteerd tijdens behandeling met lenalidomide. Gastro-intestinale
perforaties kunnen leiden tot septische complicaties en kunnen gepaard gaan met fatale afloop.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze
wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd.
Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via
het nationale meldsysteem zoals vermeld in
aanhangsel V.
4.9
Overdosering
Er is geen specifieke ervaring met de behandeling van een overdosering met lenalidomide bij patiënten,
hoewel in vergelijkende studies met verschillende doseringen enkele patiënten zijn blootgesteld aan
maximaal 150 mg, en in studies met enkelvoudige doses sommige patiënten werden blootgesteld aan
maximaal 400 mg. De dosisbeperkende toxiciteit was in deze studies hoofdzakelijk hematologisch. In geval
van overdosering wordt ondersteunende zorg aangeraden.
5.
5.1
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Andere Immunosuppressiva, ATC-code: L04AX04
Werkingsmechanisme
Lenalidomide bindt zich rechtstreeks aan cereblon, een component van een ‘cullin-ring E3 ubiquitin ligase’
enzymcomplex dat desoxyribonucleïnezuur (DNA) damage-binding protein 1 (DDB1), cullin 4 (CUL4) en
een regulator van cullin 1 (Roc1) bevat. In hematopoëtische cellen worden door de binding van lenalidomide
aan cereblon de substraateiwitten Aiolos en Ikaros, lymfoïde transcriptionele factoren, aangetrokken. Dit
leidt tot hun ubiquitinatie en daaropvolgende degradatie met directe cytotoxische en immunomodulatoire
effecten als gevolg.
Specifiek remt lenalidomide de proliferatie en bevordert het de apoptose van bepaalde hematopoëtische
tumorcellen (met inbegrip van MM-plasmatumorcellen, tumorcellen van folliculair lymfoom en tumorcellen
met deleties in chromosoom 5), het bevordert T-cel- en Natural Killercel- (NK-cel)-gemedieerde immuniteit
en verhoogt het aantal NK-, T- en NK-T-cellen.
De combinatie van lenalidomide en rituximab verhoogt de ADCC- en directe tumorapoptose in cellen van
folliculair lymfoom.
Het werkingsmechanisme van lenalidomide omvat ook aanvullende activiteiten, zoals anti-angiogene en pro-
erytropoëtische eigenschappen. Lenalidomide remt angiogenese door de migratie en adhesie van
endotheelcellen en de vorming van microvaten te blokkeren, het verhoogt de foetale hemoglobineproductie
door hematopoëtische CD34+-stamcellen en het remt de productie van pro-inflammatoire cytokinen (bijv.
TNF-α en IL-6) door monocyten.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
Zoals hieronder wordt beschreven, zijn de werkzaamheid en veiligheid van lenalidomide onderzocht in zes
fase 3-studies naar nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom, twee fase 3-studies naar recidiverend
refractair multipel myeloom en één fase 3- en één fase 3b-studie naar iNHL.
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom
35
Lenalidomide-onderhoudsbehandeling bij patiënten die ASCT hebben ondergaan
De werkzaamheid en veiligheid van lenalidomide-onderhoudsbehandeling zijn geëvalueerd in twee
multicenter, gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde fase 3-studies met 2 parallelle groepen:
CALGB 100104 en IFM 2005-02.
CALGB 100104
Patiënten tussen 18 en 70 jaar oud met actieve MM die een behandeling nodig hadden en zonder
voorafgaande progressie na een initiële behandeling kwamen in aanmerking.
Binnen 90-100 dagen na ASCT werden patiënten in een verhouding van 1:1 gerandomiseerd naar ofwel
lenalidomide- of placebo-onderhoudsbehandeling. De onderhoudsdosis bedroeg 10 mg eenmaal per dag op
dag 1-28 van herhaalde cycli van 28 dagen (verhoogd tot 15 mg eenmaal per dag na 3 maanden bij
afwezigheid van dosisbeperkende toxiciteit), en de behandeling werd voortgezet tot ziekteprogressie.
Het primaire eindpunt voor de werkzaamheid in de studie was progressievrije overleving (PFS) van
randomisatie tot aan progressie of overlijden, afhankelijk van wat eerst optrad; het eindpunt totale overleving
kon niet worden bepaald. In totaal werden 460 patiënten gerandomiseerd: 231 patiënten naar lenalidomide en
229 patiënten naar placebo. In beide groepen waren de demografische en ziektegerelateerde kenmerken
vergelijkbaar.
De studie werd gedeblindeerd na aanbevelingen van het data monitoring committee na het overschrijden van
de drempel voor een vooraf geplande tussentijdse analyse van PFS. Na deblindering werd patiënten in de
placebogroep toegestaan over te stappen naar lenalidomide voordat ziekteprogressie optrad.
De resultaten van PFS bij deblindering, na een vooraf geplande tussentijdse analyse, met een afkapdatum van
17 december 2009 (15,5 maanden follow-up) toonde een vermindering van 62% van het risico op
ziekteprogressie of overlijden ten gunste van lenalidomide (HR = 0,38; 95%-BI 0,27; 0,54; p < 0,001). De
mediane algemene PFS was 33,9 maanden (95%-BI NTB, NTB) in de lenalidomidegroep versus 19,0
maanden (95%-BI 16,2; 25,6) in de placebogroep.
Het PFS-voordeel werd waargenomen in de subgroep patiënten met CR, evenals in de subgroep met
patiënten die geen CR hadden bereikt.
De resultaten van de studie, met een cut-off van 1 februari 2016, worden weergegeven in tabel 5.
Tabel 5: Samenvatting van de totale werkzaamheidsgegevens
Lenalidomide
(N = 231)
Door onderzoeker beoordeelde PFS
Mediane
a
PFS-tijd, maanden (95%-BI)
b
HR [95%-BI]
c
, p-waarde
d
PFS2
e
Mediane
a
PFS2-tijd, maanden (95%-BI)
b
HR [95%-BI]
c
; p- waarde
d
Totale overleving
Mediane
a
OS-tijd, maanden (95%-BI)
b
8-jaars overlevingspercentage, % (SE)
HR [95%-BI]
c
; p- waarde
d
Follow-up
Mediaan
f
(min, max), maanden: alle overlevende patiënten
Placebo
(N = 229)
56,9
(41,9; 71,7)
29,4
(20,7;35,5)
0,61
(0,48; 0,76); <0,001
80,2
(63,3; 101,8)
52,8
(41,3; 64,0)
0,61
(0,48; 0,78); <0,001
111,0
(101,8;
84,2
(71,0; 102,7)
60,9 (3,78)
44,6 (3,98)
0,61
(0,46; 0,81); <0,001
81,9
(0,0;119,8)
81,0
(4,1; 119,5)
BI = betrouwbaarheidsinterval; HR = hazardratio; max = maximum; min = minimum; NTB = niet te bepalen; OS = totale overleving; PFS =
progressievrije overleving;
a
De mediaan is gebaseerd op de Kaplan-Meier-schatting.
b
De 95%-BI van de mediaan.
c
Gebaseerd op het Cox proportional hazards model waarin de hazardfuncties geassocieerd met de aangegeven behandelingsgroepen worden
vergeleken.
36
De p-waarde is gebaseerd op de niet-gestratificeerde log-rank-toets van de verschillen tussen de aangegeven behandelingsgroepen op basis van de
Kaplan-Meier-curve.
e
Oriënterend eindpunt (PFS2). Lenalidomide ontvangen door proefpersonen in de placebogroep die overstapten voorafgaand aan progressieve ziekte
bij deblindering van de studie, werd niet beschouwd als een tweedelijnstherapie.
f
Mediane follow-up na ASCT voor alle overlevende proefpersonen.
Afkapdata:
17 dec 2009 en 01 feb 2016
d
IFM 2005-02
Patiënten die < 65 jaar oud waren bij diagnose, ASCT hadden ondergaan en ten minste een respons van
stabiele ziekte hadden bereikt op het moment van hematologisch herstel kwamen in aanmerking. Patiënten
werden 1:1 gerandomiseerd naar onderhoudsbehandeling met lenalidomide of placebo (10 mg eenmaal per
dag op dag 1-28 van herhaalde cycli van 28 dagen en verhoogd tot maximaal 15 mg eenmaal daags na 3
maanden in de afwezigheid van dosisbeperkende toxiciteit) na 2 kuren met lenalidomideconsolidatie
(25 mg/dag, dag 1-21 van een cyclus van 28 dagen). Behandeling werd voortgezet tot ziekteprogressie.
Het primaire eindpunt was PFS gedefinieerd van randomisatie tot aan progressie of overlijden, afhankelijk
van wat eerst optrad; het eindpunt totale overleving kon niet worden bepaald. In totaal werden 614 patiënten
gerandomiseerd: 307 patiënten naar lenalidomide en 307 patiënten naar placebo.
De studie werd gedeblindeerd na aanbevelingen van het data monitoring committee na het overschrijden van
de drempel voor een vooraf geplande tussentijdse analyse van PFS. Na deblindering werden patiënten die
een placebo kregen, niet overgeschakeld naar behandeling met lenalidomide voordat progressieve ziekte
optrad. De lenalidomidegroep werd stopgezet als proactieve veiligheidsmaatregel nadat een verstoord
evenwicht in de tweede primaire kwaadaardige tumoren werd waargenomen (zie rubriek 4.4).
De resultaten van PFS bij deblindering na een vooraf geplande tussentijdse analyse met een afkapdatum van
7 juli 2010 (31,4 maanden follow-up) toonden een 48% vermindering van het risico van ziekteprogressie of
overlijden ten gunste van lenalidomide (HR = 0,52; 95%-BI 0,41; 0,66; p < 0,001). De mediane totale PFS
was 40,1 maanden (95%-BI 35,7; 42,4) in de lenalidomidegroep versus 22,8 maanden (95%-BI 20,7; 27,4) in
de placebogroep.
Het PFS-voordeel was beperkter in de subgroep patiënten met CR dan in de subgroep met patiënten die geen
CR hadden bereikt.
De bijgewerkte PFS, met een afkapdatum van 1 februari 2016 (96,7 maanden follow-up) blijft een PFS-
voordeel aantonen: HR = 0,57 (95%-BI 0,47; 0,68; p < 0,001). De mediane totale PFS was 44,4 maanden
(39,6; 52,0) in de lenalidomidegroep versus 23,8 maanden (95%-BI 21,2; 27,3) in de placebogroep. Voor
PFS2 bedroeg de waargenomen HR 0,80 (95%-BI 0,66; 0,98; p = 0,026) voor lenalidomide versus placebo.
De mediane totale PFS2 was 69,9 maanden (95%-BI 58,1; 80,0) in de lenalidomidegroep versus 58,4
maanden (95%-BI 51,1; 65,0) in de placebogroep. Voor OS bedroeg de waargenomen HR 0,90 (95%-BI
0,72; 1,13; p = 0,355) voor lenalidomide versus placebo. De mediane totale overlevingsduur was 105,9
maanden (95%-BI 88,8; NTB) in de lenalidomidegroep versus 88,1 maanden (95%-BI 80,7; 108,4) in de
placebogroep.
Lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason bij patiënten die niet in aanmerking komen
voor stamceltransplantatie
In de studie SWOG S0777 werd de toevoeging onderzocht van bortezomib aan een basis van lenalidomide
en dexamethason, als aanvankelijke behandeling, waarna de proefpersonen Rd bleven krijgen tot
ziekteprogressie, bij patiënten met eerder onbehandeld multipel myeloom die niet in aanmerking kwamen
voor transplantatie of die wel in aanmerking kwamen voor transplantatie maar bij wie er geen onmiddellijke
transplantatie gepland was.
Patiënten in de behandelgroep met lenalidomide, bortezomib en dexamethason (RVd) kregen lenalidomide
25 mg/dag oraal op dag 1-14, bortezomib 1,3 mg/m2 intraveneus op dag 1, 4, 8 en 11, en dexamethason
20 mg/dag oraal op dag 1, 2, 4, 5, 8, 9, 11 en 12 van herhaalde cycli van 21 dagen gedurende maximaal acht
cycli van 21 dagen (24 weken). Patiënten in de behandelgroep met lenalidomide en dexamethason (Rd)
kregen lenalidomide 25 mg/dag oraal op dag 1-21 en dexamethason 40 mg/dag oraal op dag 1, 8, 15 en 22
van herhaalde cycli van 28 dagen gedurende maximaal zes cycli van 28 dagen (24 weken). Patiënten in beide
37
behandelgroepen bleven Rd krijgen: lenalidomide 25 mg/dag oraal op dag 1-21 en dexamethason 40 mg/dag
oraal op dag 1, 8, 15 en 22 van herhaalde cycli van 28 dagen.
De behandeling werd in principe voortgezet tot ziekteprogressie.
Het primaire eindpunt voor de werkzaamheid in de studie was de progressievrije overleving (PFS). In totaal
waren er 523 patiënten in de studie opgenomen, waarvan er 263 waren gerandomiseerd naar de groep met
RVd en 260 patiënten naar de groep met Rd. De demografische en ziektegerelateerde baseline-kenmerken
van de patiënten waren evenwichtig gespreid over de behandelgroepen.
De resultaten wat betreft de PFS, volgens beoordeling door IRAC, op het moment van de primaire analyse,
met als afkapdatum 5 november 2015 (50,6 maanden follow-up) toonden een afname van 24% van het risico
op ziekteprogressie of overlijden ten gunste van RVd (HR = 0,76; 95%-BI 0,61; 0,94; p = 0,010). De
mediane algemene PFS was 42,5 maanden (95%-BI 34,0; 54,8) in de groep die RVd kreeg versus 29,9
maanden (95%-BI 25,6; 38,2) in de groep die Rd kreeg. Het voordeel werd waargenomen ongeacht de
geschiktheid van de proefpersoon voor een stamceltransplantatie.
De resultaten van de studie, met als afkapdatum 1 december 2016, waarbij de mediane duur van de follow-up
voor alle overlevende proefpersonen 69,0 maanden bedroeg, zijn weergegeven in tabel 6. Het voordeel ten
gunste van RVd werd waargenomen ongeacht de geschiktheid van de proefpersoon voor een
stamceltransplantatie.
Tabel 6. Samenvatting van de totale werkzaamheidsgegevens
Aanvankelijke behandeling
RVd
Rd
(8 cycli van 3 weken) (6 cycli van 4 weken)
(N = 263)
(N = 260)
PFS volgens beoordeling IRAC (maanden)
Mediane
a
PFS-tijd, maanden (95%-BI)
b
41,7
(33,1; 51,5)
29,7
(24,2; 37,8)
c
d
HR [95%-BI] ; p-waarde
0,76
(0,62; 0,94); 0.010
Totale overleving (maanden)
Mediane
a
OS-tijd, maanden (95%-BI)
b
89,1
(76,1; NTB)
67,2
(58,4; 90,8)
c
d
HR [95%-BI] ; p-waarde
0,72
(0,56; 0,94); 0.013
Respons – n (%)
Totale respons: CR, ZGPR of PR
199 (75,7)
170 (65,4)
≥ ZGPR
153 (58,2)
83 (31,9)
Follow-up (maanden)
Mediaan
e
(min, max): alle patiënten
61,6 (0,2; 99,4)
59,4 (0,4; 99,1)
BI = betrouwbaarheidsinterval; HR = hazardratio; max = maximum; min = minimum; NTB = niet te bepalen; OS = totale overleving; PFS =
progressievrije overleving; ZGPR = zeer goede partiële respons
a
De mediaan is gebaseerd op de Kaplan-Meier-schatting.
b
Tweezijdig 95%-BI rond de mediane tijd.
c
Gebaseerd op het niet-gestratificeerde ‘Cox proportional hazards’-model waarin de hazardfuncties geassocieerd met behandelingsgroepen (RVd:Rd)
worden vergeleken.
d
De p-waarde is gebaseerd op de niet-gestratificeerde log-rank-toets.
e
De mediane follow-up is berekend vanaf de datum van randomisatie.
Afkapdatum = 1 december 2016.
I
I
Uit de geactualiseerde resultaten betreffende de totale overleving (OS), met een afkapdatum van 1 mei 2018
(mediane follow-up voor overlevende proefpersonen 84,2 maanden) blijkt nog steeds een voordeel voor
RVd: HR = 0,73 (95%-BI 0,57; 0,94; p = 0,014). Het percentage proefpersonen dat na 7 jaar nog in leven
was, bedroeg 54,7% in de groep met RVd versus 44,7% in de groep met Rd.
Lenalidomide in combinatie met dexamethason bij patiënten die niet in aanmerking komen voor
stamceltransplantatie
De veiligheid en werkzaamheid van lenalidomide zijn geëvalueerd in een fase 3-, multicenter,
gerandomiseerde, open-label studie met 3 behandelingsarmen (MM-020) bij patiënten die ten minste 65 jaar
of ouder waren of, indien jonger dan 65 jaar oud, geen kandidaat waren voor stamceltransplantatie omdat zij
weigerden stamceltransplantatie te ondergaan of omdat stamceltransplantatie niet beschikbaar was voor de
38
patiënt in verband met kosten of om een andere reden. De studie (MM-020) vergeleek lenalidomide en
dexamethason (Rd) toegediend gedurende 2 verschillende periodes (d.w.z. tot progressieve ziekte [Rd-groep]
of gedurende maximaal achttien cycli van 28 dagen [72 weken, Rd18-groep]) met melfalan, prednison en
thalidomide (MPT) gedurende maximaal twaalf cycli van 42 dagen (72 weken). Patiënten werden
gerandomiseerd (1:1:1) naar 1 van de 3 behandelingsgroepen. De patiënten werden bij randomisatie
gestratificeerd op basis van leeftijd (≤ 75 jaar versus > 75 jaar), ziektestadium (ISS-stadia I en II versus
Stadium III) en land.
Patiënten in de Rd- en Rd18-groepen namen lenalidomide 25 mg eenmaal daags op dag 1 tot 21 van cycli
van 28 dagen volgens protocol. Dexamethason 40 mg werd eenmaal daags toegediend op dag 1, 8, 15 en 22
van elke cyclus van 28 dagen. De aanvangsdosis en het aanvangsschema voor Rd en Rd18 werden aangepast
op basis van leeftijd en nierfunctie (zie rubriek 4.2). Patiënten > 75 jaar kregen een dosis dexamethason van
20 mg eenmaal per dag op dag 1, 8, 15 en 22 van elke cyclus van 28 dagen. Tijdens de studie kregen alle
patiënten profylactische anticoagulatie (heparine met laag moleculair gewicht, warfarine, heparine, laag
gedoseerde aspirine).
Het primaire eindpunt voor de werkzaamheid in de studie was progressievrije overleving (PFS). In totaal
werden 1623 patiënten tot de studie toegelaten, waarvan 535 patiënten naar Rd, 541 patiënten naar Rd18 en
547 patiënten naar MPT werden gerandomiseerd. De demografische en ziektegerelateerde uitgangswaarden
van de patiënten waren evenwichtig gespreid over de 3 behandelingsgroepen. Over het algemeen bevonden
de proefpersonen zich in een gevorderd ziektestadium: van de totale studiepopulatie had 41% ISS-stadium
III, 9% had ernstige nierinsufficiëntie (creatinineklaring [CLcr] < 30 ml/min). De mediane leeftijd was 73
jaar in de 3 behandelingsgroepen.
In een geüpdatete analyse van PFS, PFS2 en OS worden met behulp van een cut-offdatum van 3 maart 2014,
waar de mediane follow-up tijd voor alle overlevende patiënten 45,5 maanden was, de resultaten van de
studie weergegeven in tabel 7:
Tabel 7. Samenvatting van de totale werkzaamheidsgegevens
Rd
(N = 535)
Door onderzoeker beoordeelde PFS −
(maanden)
Mediane
a
duur van PFS, maanden (95%-BI)
b
HR [95%-BI]
c
; p-waarde
d
Rd vs MPT
Rd vs Rd18
Rd18 vs MPT
PFS2
e
− (maanden)
Mediane
a
PFS2-tijd, maanden (95%-BI)
b
HR [95%-BI]
c
; p-waarde
d
Rd vs MPT
Rd vs Rd18
Rd18 vs MPT
Totale overleving (OS) (maanden)
Mediane
a
duur van OS, maanden (95%-BI)
b
HR [95%-BI]
c
; p-waarde
d
Rd vs MPT
Rd vs Rd18
Rd18 vs MPT
0,74 (0,63; 0,86); <0,001
0,92 (0,78; 1,08); 0,316
0,80 (0,69; 0,93); 0,004
58,9 (56,0;
NTB)
56,7 (50,1;
NTB)
48,5 (44,2; 52,0)
0,69 (0,59; 0,80); <0,001
0,71 (0,61; 0,83); <0,001
0,99 (0,86; 1,14); 0,866
42,9 (38,1; 47,4) 40,0 (36,2; 44,2)
35,0 (30,4; 37,8)
Rd18
(N = 541)
MPT
(N = 547)
26,0 (20,7; 29,7) 21,0 (19,7; 22,4)
21,9 (19,8; 23,9)
0,75 (0,62; 0,90); 0,002
0,91 (0,75; 1,09); 0,305
0,83 (0,69; 0,99); 0,034
39
Follow-up (maanden)
Mediaan
f
(min, max): alle patiënten
Myeloomrespons
g
n (%)
CR
ZGPR
PR
Totale respons: CR, ZGPR of PR
Duur van de respons − (maanden)
h
Mediaan
a
(95%-BI)
b
40,8 (0,0; 65,9)
40,1 (0,4; 65,7)
38,7 (0,0; 64,2)
81 (15,1)
152 (28,4)
169 (31,6)
402 (75,1)
77 (14,2)
154 (28,5)
166 (30,7)
397 (73,4)
51 (9,3)
103 (18,8)
187 (34,2)
341 (62,3)
35,0 (27,9; 43,4)
22,1 (20,3; 24,0)
22,3 (20,2;
24,9)
AMT = antimyeloomtherapie; BI = betrouwbaarheidsinterval; CR = complete respons; d = lage dosis dexamethason; HR = hazardratio; IMWG =
International Myeloma Working Group; IRAC = Independent Response Adjudication Committee; M = melfalan; max = maximum; min = minimum;
NTB = niet te bepalen; OS = totale overleving; P = prednison; PFS = progressievrije overleving; PR = partiële respons; R = lenalidomide; Rd = Rd
toegediend tot aantonen van progressieve ziekte; Rd18 = Rd toegediend gedurende ≤ 18 cycli; SE = standaardfout; T = thalidomide; ZGPR = zeer
goede partiële respons; vs. = versus.
a
De mediaan is gebaseerd op de Kaplan-Meier-methode.
b
De 95%-BI van de mediaan.
c
Gebaseerd op het Cox proportional hazards model waarin de hazardfuncties van de behandelingsgroepen worden vergeleken.
d
De p-waarde is gebaseerd op de niet-gelaagde log-rank-toets van de verschillen tussen de behandelingsgroepen op basis van de Kaplan-Meier-curve.
e
Oriënterend eindpunt (PFS2)
f
De mediaan is de univariate statistiek zonder correctie voor censurering.
g
Beste beoordeling van de beoordeelde respons tijdens de behandelingsfase van de studie (voor definities van elke responscategorie, afkapdatum
gegevens = 24 mei 2013).
h
afkapdatum 24 mei 2013).
Lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison gevolgd door onderhoudsbehandeling bij patiënten
die niet in aanmerking komen voor transplantatie
De veiligheid en werkzaamheid van lenalidomide werd beoordeeld in een fase 3-, multicenter,
gerandomiseerde, dubbelblinde, uit drie groepen bestaande studie (MM-015) bij patiënten die 65 jaar of
ouder waren en een serumcreatinine van < 2,5 mg/dl hadden. In de studie werd lenalidomide in combinatie
met melfalan en prednison (MPR) met of zonder lenalidomide-onderhoudstherapie tot ziekteprogressie
vergeleken met die van melfalan en prednison gedurende maximaal 9 cycli. De patiënten werden in een
verhouding van 1:1:1 gerandomiseerd naar één van de 3 behandelingsgroepen. Patiënten werden bij
randomisatie op leeftijd gestratificeerd (
75 vs. > 75 jaar) en ziektestadium (ISS; stadium I en II vs. Stadium
III).
Deze studie onderzocht het gebruik van MPR als combinatietherapie (melfalan 0,18 mg/kg oraal op dag 1 tot
4 van herhaalde cycli van 28 dagen; prednison 2 mg/kg oraal op dag 1 tot 4 van herhaalde cycli van 28
dagen; en lenalidomide 10 mg/dag oraal op dag 1 tot 21 van herhaalde cycli van 28 dagen) als
inductietherapie gedurende maximaal 9 cycli. Patiënten die de 9 cycli voltooiden of die niet in staat waren
om de 9 cycli te voltooien omwille van intolerantie, schakelden over op een onderhoudstherapie die startte
met 10 mg lenalidomide oraal op dag 1 tot 21 van herhaalde cycli van 28 dagen totdat ziekteprogressie
optrad.
Het primaire eindpunt voor de werkzaamheid in deze studie was progressievrije overleving (PFS). In totaal
werden 459 patiënten tot de studie toegelaten, waarvan 152 patiënten naar MPR+R, 153 patiënten naar
MPR+p en 154 patiënten naar MPp+p gerandomiseerd werden. De demografische en ziektegerelateerde
uitgangswaarden van de patiënten waren evenwichtig gespreid over de drie behandelingsgroepen;
opmerkelijk: ongeveer 50% van de patiënten in elke behandelingsgroep bezat één van de volgende
eigenschappen: ISS-stadium III, en creatinineklaring < 60 ml/min. De mediane leeftijd was 71 jaar in de
MPR+R-groep en MPR+p-groep en 72 jaar in de MPp+p-groep.
In een analyse van PFS, PFS2, OS worden, met behulp van een afkapdatum van april 2013 waar de mediane
follow-up tijd voor alle overlevende patiënten 62,4 maanden was, de resultaten van de studie gepresenteerd
in tabel 8:
40
Tabel 8. Samenvatting van de totale gegevens betreffende werkzaamheid
MPR+R
MPR+p
(N = 152)
(N = 153)
Door onderzoeker beoordeelde PFS −
(maanden)
Mediane
a
PFS-tijd, maanden (95%-BI)
HR [95%-BI], p-waarde
MPR+R vs MPp+p
MPR+R vs MPR+p
MPR+p vs MPp +p
PFS2 − (maanden)
¤
Mediane
a
PFS2-tijd, maanden (95%-BI)
HR [95%-BI], p-waarde
MPR+R vs MPp+p
MPR+R vs MPR+p
MPR+p vs MPp +p
Totale overleving (maanden)
Mediane
a
OS-tijd, maanden (95%-BI)
HR [95%-BI], p-waarde
MPR+R vs MPp+p
MPR+R vs MPR+p
MPR+p vs MPp +p
Follow-up (maanden)
Mediaan (min, max): Alle patiënten
Door onderzoeker beoordeelde
myeloomrespons n (%)
CR
PR
Stabiele ziekte (SD)
Respons niet evalueerbaar (NTB)
Door onderzoeker beoordeelde duur van
respons (CR+PR) − (maanden)
Mediaan
a
(95%-BI)
27,4 (21,3; 35,0)
14,3 (13,2; 15,7)
MPp +p
(N = 154)
13,1 (12,0; 14,8)
0,37 (0,27; 0,50); <0,001
0,47 (0,35; 0,65); <0,001
0,78 (0,60; 1,01); 0,059
39,7 (29,2; 48,4)
27,8 (23,1; 33,1)
28,8 (24,3; 33,8)
0,70 (0,54; 0,92); 0,009
0,77 (0,59; 1,02); 0,065
0,92 (0,71; 1,19); 0,051
55,9 (49,1; 67,5)
51,9 (43,1; 60,6)
53,9 (47,3; 64,2)
0,95 (0,70; 1,29); 0,736
0,88 (0,65; 1,20); 0,43
1,07 (0,79; 1,45); 0,67
48,4 (0,8; 73,8)
46,3 (0,5; 71,9)
50,4 (0,5; 73,3)
30 (19,7)
90 (59,2)
24 (15,8)
8 (5,3)
17 (11,1)
99 (64,7)
31 (20,3)
4 (2,6)
9 (5,8)
75 (48,7)
63 (40,9)
7 (4,5)
26,5 (19,4; 35,8)
12,4 (11,2; 13,9)
12,0 (9,4; 14,5)
BI = betrouwbaarheidsinterval; CR = complete respons; HR = hazardratio; M = melfalan; NTB = niet te bepalen; OS = totale overleving; p = placebo;
P = prednison;
PD = progressieve ziekte; PR = partiële respons; R = lenalidomide; SD = stabiele ziekte; ZGPR = zeer goede partiële respons.
ª De mediaan is gebaseerd op de Kaplan-Meier-methode
¤ PFS2 (een oriënterend eindpunt) werd voor alle patiënten (ITT) gedefinieerd als tijd vanaf randomisatie tot start van 3e-lijns
antimyeloombehandeling (AMT) of overlijden voor alle gerandomiseerde patiënten
Ondersteunende studie naar nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom
Een open-label, gerandomiseerde, multicenter, fase 3-studie (ECOG E4A03) werd uitgevoerd bij 445
patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom; 222 patiënten werden gerandomiseerd naar de arm
met lenalidomide/dexamethason in lage dosering en 223 werden gerandomiseerd naar de arm met
lenalidomide/dexamethason in standaarddosering. Patiënten gerandomiseerd naar de arm met
lenalidomide/dexamethason in standaarddosering kregen lenalidomide 25 mg/dag, dag 1 tot 21 elke 28 dagen
plus dexamethason 40 mg/dag op dag 1 tot 4, 9 tot 12 en 17 tot 20 elke 28 dagen gedurende de eerste vier
cycli. Patiënten gerandomiseerd naar de arm met lenalidomide/dexamethason in lage dosering kregen
lenalidomide 25 mg/dag, dag 1 tot 21 elke 28 dagen plus dexamethason in lage dosering 40 mg/dag op dag 1,
8, 15 en 22 elke 28 dagen. In de groep met lenalidomide/dexamethason in lage dosering ondergingen 20
patiënten (9,1%) ten minste één dosisonderbreking in vergelijking met 65 patiënten (29,3%) in de arm met
lenalidomide/dexamethason in standaarddosering.
41
In een post-hoc analyse werd een lagere mortaliteit waargenomen in de arm met lenalidomide/dexamethason
in lage dosering: 6,8% (15/220) in vergelijking met de arm met lenalidomide/dexamethason in
standaarddosering: 19,3% (43/223) bij de patiëntenpopulatie met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom,
met een mediane follow-up van 72,3 weken.
Bij een langere follow-up echter lijkt het verschil in totale overleving ten gunste van
lenalidomide/dexamethason in lage dosering af te nemen.
Multipel myeloom met ten minste één eerdere behandeling
De werkzaamheid en veiligheid van lenalidomide is geëvalueerd in twee multicenter, gerandomiseerde,
dubbelblinde, placebo-gecontroleerde fase 3-studies met parallelle groepen (MM-009 en MM-010) waarbij
lenalidomide plus dexamethason vergeleken werd met alleen dexamethason bij patiënten met multipel
myeloom die al eerder een behandeling hadden ondergaan. Van de 353 patiënten in de studies MM-009 en
MM-010 die lenalidomide/dexamethason kregen, was 45,6% 65 jaar of ouder. Van de 704 patiënten die in de
studies MM-009 en MM-010 zijn geëvalueerd, was 44,6% 65 jaar of ouder.
In beide studies namen de patiënten in de lenalidomide/dexamethason-groep (len/dex-groep) in elke cyclus
van 28 dagen op dag 1 tot 21 eenmaal per dag oraal 25 mg lenalidomide en op dag 22 tot 28 eenmaal per dag
een vergelijkbare placebocapsule. Patiënten in de placebo/dexamethason-groep (placebo/dex-groep) namen 1
placebocapsule op dag 1 tot 28 van elke cyclus van 28 dagen. Patiënten in beide behandelgroepen namen
eenmaal per dag oraal 40 mg dexamethason op dag 1 tot 4, 9 tot 12 en 17 tot 20 van elke cyclus van 28
dagen gedurende de eerste vier cycli van de behandeling. De dosis dexamethason werd na de eerste vier cycli
van de behandeling verlaagd tot eenmaal per dag oraal 40 mg op dag 1 tot 4 van elke cyclus van 28 dagen. In
beide studies werd de behandeling voortgezet tot progressie van de ziekte plaatsvond. In beide studies mocht
de dosis worden aangepast op basis van klinische resultaten en laboratoriumuitslagen.
Het primaire eindpunt voor de werkzaamheid was in beide studies de tijd tot progressie (Time To
Progression, TTP). In totaal werden 353 patiënten geëvalueerd in de MM-009-studie, 177 in de len/dex-
groep en 176 in de placebo/dex-groep, en in totaal werden 351 patiënten geëvalueerd in studie MM-010, 176
in de len/dex-groep en 175 in de placebo/dex-groep.
In beide studies waren de demografische en ziektegerelateerde kenmerken in de uitgangssituatie voor de
len/dex-groepen en de placebo/dex-groepen vergelijkbaar. Beide patiëntenpopulaties hadden een mediane
leeftijd van 63 jaar en een vergelijkbare verhouding mannen en vrouwen. De Eastern Cooperative Oncology
Group (ECOG) performance status was vergelijkbaar voor beide groepen, net als het aantal en type eerdere
behandelingen.
Vooraf geplande tussentijdse analyses van beide studies toonden aan dat len/dex statistisch significant beter
was (p < 0,00001) dan alleen dexamethason voor het primaire eindpunt voor de werkzaamheid, de TTP
(mediane duur van follow-up 98,0 weken). De percentages met complete respons en totale respons waren in
beide studies in de len/dex-arm ook significant hoger dan in de placebo/dex-arm. De resultaten van deze
analyses leidden vervolgens in beide studies tot deblinderen, om de patiënten in de placebo/dex-groep ook in
staat te stellen om een behandeling met de combinatie len/dex te krijgen.
Er is een uitgebreide follow-up-analyse van de werkzaamheid uitgevoerd met een mediane follow-up van
130,7 weken. Tabel 9 geeft een samenvatting van de resultaten van de follow-up werkzaamheidsanalyses –
gepoolde studies MM-009 en MM-010.
In deze gepoolde uitgebreide follow-up-analyse bedroeg de mediane TTP 60,1 weken (95%-BI: 44,3; 73,1)
bij patiënten behandeld met len/dex (N = 353) versus 20,1 weken (95%-BI: 17,7; 20,3) bij patiënten
behandeld met placebo/dex (N = 351). De mediane progressievrije overleving was 48,1 weken (95%-BI:
36,4; 62,1) bij patiënten behandeld met len/dex versus 20,0 weken (95% BI: 16,1; 20,1) bij patiënten
behandeld met placebo/dex. De mediane duur van de behandeling was 44,0 weken (min.: 0,1, max.: 254,9)
voor len/dex en 23,1 weken (min: 0,3, max: 238,1) voor placebo/dex. Percentages voor complete respons
(CR), partiële respons (PR) en totale respons (CR+PR) blijven in de len/dex-arm significant hoger dan in de
42
placebo/dex-arm in beide studies. De mediane totale overleving in de uitgebreide follow-up-analyse van de
gepoolde studies is 164,3 weken (95%-BI: 145,1; 192,6) bij patiënten behandeld met len/dex versus 136,4
weken (95%-BI: 113,1; 161,7) bij patiënten behandeld met placebo/dex. Ondanks het feit dat 170 van de 351
patiënten die waren toegewezen aan placebo/dex na progressie van de ziekte of na het deblinderen van de
studies lenalidomide kregen, toonde de gepoolde analyse van totale overleving een statistisch significant
overlevingsvoordeel aan voor len/dex ten opzichte van placebo/dex (HR = 0,833, 95%-BI = [0,687; 1,009], p
= 0,045).
Tabel 9. Samenvatting van de resultaten van de analyses van de werkzaamheid per afsluitingsdatum van
de gegevens voor uitgebreide follow-up — gepoolde studies MM-009 en MM-010 (afsluitingen van de
gegevens op respectievelijk 23 juli 2008 en 2 maart 2008)
Eindpunt
len/dex
placebo/dex
(N=353)
(N=351)
Tijd tot voorval
HR [95%-BI], p-waarde
a
Tijd tot progressie
Mediaan [95%-BI], weken
Progressievrije overleving
Mediaan [95%-BI], weken
Totale overleving
Mediaan [95%-BI], weken
Percentage voor 1-jaars totale
overleving
Responspercentage
Totale respons [n, %]
Complete respons [n, %]
a
b
60,1 [44.3;
73,1]
48,1
[36,4; 62,1]
164,3
[145,1;192,6]
82%
20,1 [17,7; 20,3]
20,0 [16,1; 20,1]
136,4 [113,1; 161,7]
75%
0,350 [0,287; 0,426], p < 0,001
0,393 [0,326; 0,473], p < 0,001
0,833 [0,687; 1,009], p = 0,045
Odds ratio [95%-BI], p-
waarde
b
212 (60,1)
58 (16,4)
75 (21,4)
11 (3,1)
5,53 [3,97; 7,71], p < 0,001
6,08 [3,13; 11,80], p < 0,001
Tweezijdige log rank test waarbij overlevingscurves tussen behandelingsgroepen werden vergeleken.
Tweezijdige chi-kwadraat test, gecorrigeerd voor continuïteit.
Folliculair lymfoom
AUGMENT - CC-5013-NHL-007
De werkzaamheid en veiligheid van lenalidomide in combinatie met rituximab versus rituximab plus placebo
werden beoordeeld bij patiënten met recidiverend/refractair iNHL, waaronder FL, in een multicenter,
gerandomiseerde, dubbelblinde, gecontroleerde fase 3-studie (CC-5013-NHL-007 [AUGMENT]).
In totaal werden 358 patiënten van minimaal 18 jaar met histologisch bevestigd MZL of graad 1, 2 of 3a FL
(CD20+ met flowcytometrie of histochemie), zoals beoordeeld door de onderzoeker of plaatselijke
patholoog, gerandomiseerd in een verhouding van 1:1. Proefpersonen waren eerder behandeld met ten minste
één eerdere systemische chemotherapie, immunotherapie of chemo-immunotherapie.
Lenalidomide 20 mg werd gedurende de eerste 21 dagen van herhaalde cycli van 28 dagen oraal toegediend,
gedurende 12 cycli of tot onaanvaardbare toxiciteit. De dosis rituximab was 375 mg/m
2
, in cyclus 1 eenmaal
per week (dag 1, 8, 15 en 22) en in cyclus 2 tot en met 5 op dag 1 van elke cyclus van 28 dagen. Alle
berekeningen van de dosering voor rituximab waren gebaseerd op het lichaamsoppervlak van de patiënt, met
gebruik van het werkelijke gewicht van de patiënt.
De demografische en ziektegerelateerde baseline-kenmerken waren voor de 2 behandelgroepen
vergelijkbaar.
De primaire doelstelling van de studie was het vergelijken van de werkzaamheid van lenalidomide in
combinatie met rituximab, met rituximab plus placebo, bij proefpersonen met recidiverend/refractair FL
graad 1, 2 of 3a, of MZL. Het bepalen van de werkzaamheid was gebaseerd op de PFS als het primaire
eindpunt, zoals beoordeeld door de IRC met gebruik van de criteria van de International Working Group
(IWG, 2007), maar zonder positron-emissietomografie (PET).
De secundaire doelstellingen van de studie waren het vergelijken van de veiligheid van lenalidomide in
43
combinatie met rituximab versus rituximab plus placebo. Andere secundaire doelstellingen waren het
vergelijken van de werkzaamheid van rituximab plus lenalidomide versus rituximab plus placebo met
gebruik van de volgende andere parameters voor de werkzaamheid:Totaal responspercentage (overall
response rate, ORR), percentage CR en duur van de respons (duration of response, DoR) volgens IWG 2007
zonder PET en totale overleving (overall survival, OS).
Uit de resultaten van de totale studiepopulatie, inclusief FL en MZL, bleek dat het primaire eindpunt van het
onderzoek, de PFS, na een mediane follow-up van 28,3 maanden werd bereikt met een hazardratio (HR)
(95%-betrouwbaarheidsinterval [BI]) van 0,45 (0,33; 0,61), p-waarde < 0,0001. De werkzaamheidsresultaten
voor de populatie met folliculair lymfoom zijn weergegeven in tabel 10.
Tabel 10: Samenvatting van de werkzaamheidsgegevens voor folliculair lymfoom – Studie CC-5013-
NHL-007
FL
(N = 295)
Lenalidomide en rituximab
(N = 147)
Placebo en rituximab
(N = 148)
Progressievrije overleving (PFS) ('censoring'-regels EMA)
Mediane PFS
a
(95%-BI) (maanden) 39,4
(25,1; NTB)
_________________________________________________________________________
___________________________________________________________
13,8
(11,2; 16,0)
I
_____________________________________________________________
HR [95%-BI]
p-waarde
Objectieve respons
d
(CR+PR), n (%)
(IRC, 2007 IWGRC)
95%-BI
f
Complete respons
d
, n (%)
(IRC, 2007 IWGRC)
95%-BI
f
Duur van de responsd (mediaan)
(maanden)
95%-BI
a
Totale overleving
d,e
(OS)
OS-percentage na 2 jaar
%
HR [95%-BI]
Follow-up
Mediane duur van follow-up (min;
max) (maanden)
0,40 (0,29; 0,55)
< 0,0001
c
118 (80,3)
(72,9; 86,4)
51 (34,7)
(27,0; 43,0)
b
82 (55,4)
(47,0; 63,6)
29 (19,6)
(13,5; 26,9)
36,6
(24,9; NTB)
15,5
(11,2; 25,0)
139 (94,8)
(89,5; 97,5)
0,45 (0,22; 0,92)
b
29,2
(0,5; 50,9)
127 (85,8)
(78,5; 90,7)
27,9
(0,6; 50,9)
ª Mediaan geschat op basis van Kaplan-Meier-analyse
b
Hazardratio en bijbehorend betrouwbaarheidsinterval werden geschat op basis van een niet-gestratificeerd 'Cox proportional-hazards'-model.
c
p-waarde op basis van log-ranktoets
d
Secundaire en exploratieve eindpunten zijn niet α-gecontroleerd
e
Bij een mediane follow-up van 28,6 maanden waren er 11 gevallen van overlijden in de R2-groep en 24 gevallen van overlijden in de controlegroep.
f
Exact betrouwbaarheidsinterval voor binomiale distributie.
Folliculair lymfoom voor patiënten die refractair zijn voor rituximab
MAGNIFY - CC-5013-NHL-008
In totaal werden 232 patiënten van minimaal 18 jaar met histologisch bevestigd FL (graad 1, 2 of 3a of
MZL), zoals beoordeeld door de onderzoeker of plaatselijke patholoog, in de initiële behandelingsperiode
met 12 cycli van lenalidomide plus rituximab opgenomen. Proefpersonen die aan het eind van de
inductiebehandelingsperiode CR/CRu, PR of SD bereikt hadden, werden gerandomiseerd om de
onderhoudsbehandelingsperiode in te gaan. Alle in de studie opgenomen proefpersonen dienden eerder
44
behandeld te zijn geweest met ten minste één eerdere systemische behandeling voor lymfoom. In
tegenstelling tot studie NHL-007 werden in studie NHL-008 patiënten opgenomen die refractair waren voor
rituximab (geen respons of gerecidiveerd binnen 6 maanden na behandeling met rituximab of die dubbel-
refractair waren voor rituximab en chemotherapie).
Tijdens de inductiebehandelingsperiode werd 20 mg lenalidomide gegeven op dag 1-21 van herhaalde cycli
van 28 dagen, gedurende maximaal 12 cycli of tot onaanvaardbare toxiciteit of intrekking van de
toestemming of ziekteprogressie. De dosis rituximab was 375 mg/m2, in cyclus 1 eenmaal per week (dag 1,
8, 15 en 22) en daarna op dag 1 van elke tweede cyclus van 28 dagen (cyclus 3, 5, 7, 9 en 11), tot maximaal
12 behandelcycli. Alle berekeningen van de dosering voor rituximab waren gebaseerd op het
lichaamsoppervlak van de patiënt en het werkelijke gewicht van de patiënt.
De getoonde gegevens zijn gebaseerd op een tussentijdse analyse die was gericht op de inductie-
behandelingsperiode in één groep. Bepalingen van de werkzaamheid zijn gebaseerd op de ORR per beste
respons als primair eindpunt, met gebruik van een modificatie van de International Working Group Response
Criteria (IWGRC) van 1999. De secundaire doelstelling was het beoordelen van andere parameters voor de
werkzaamheid, zoals de DoR.
Tabel 11: Samenvatting van de totale werkzaamheidsgegevens (inductiebehandelingsperiode) - Studie
CC-5013-NHL-008
Alle proefpersonen
Proefpersonen met FL
Totaal
Refractair Refractair
Totaal
Refractair Refractair
a
N=187
voor
voor
N=148
voor
voor
rituximab: rituximab:
rituximab rituximab:
Ja
Nee
:
Nee
N=77
N=110
Ja
N=88
N=60
ORR, n (%)
127 (67,9) 45 (58,4)
82 (75,2)
104 (70,3) 35 (58,3) 69 (79,3)
(CR+CRu+PR)
CRR, n (%)
(CR+Cru)
Aantal responders
% proefpersonen met
DoR
b
≥ 6 maanden
(95%-BI)
c
% proefpersonen met
DoR
b
≥ 12 maanden
(95%-BI)
c
79 (42,2)
N=127
27 (35,1)
N=45
52 (47,7)
N=82
62 (41,9)
N=104
20 (33,3)
N=35
42 (48,3)
N=69
93,0
90,4
94,5
94,3
96,0
93,5
(85,1; 96,8) (73,0; 96,8) (83,9; 98,2) (85,5; 97,9) (74,8; 99,4) (81,0; 97,9)
79,1
73,3
82,4
79,5
73,9
81,7
(67,4; 87,0) (51,2; 86,6) (67,5; 90,9) (65,5; 88,3) (43,0; 89,8) (64,8; 91,0)
BI = betrouwbaarheidsinterval; DoR = duur van de respons; FL = folliculair lymfoom
a
Primaire-analysepopulatie is voor deze studie de voor werkzaamheid van inductie beoordeelbare populatie (induction efficacy evaluable, IEE)
b
Duur van de respons is gedefinieerd als de tijd (maanden) vanaf de initiële respons (ten minste PR) tot gedocumenteerde ziekteprogressie of
overlijden, afhankelijk van wat
eerst optrad.
c
Statistische gegevens verkregen met de Kaplan-Meier-methode. De 95%-BI is gebaseerd op de formule van Greenwood.
NB: de analyse wordt alleen uitgevoerd voor proefpersonen die PR of beter hebben bereikt na de dag van de eerste dosis inductietherapie en vóór elke
onderhoudsbehandelingsperiode en elke daaropvolgende behandeling voor lymfoom tijdens de inductieperiode. Het percentage is gebaseerd op het
totale aantal responders.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) heeft een productspecifieke vrijstelling toegekend voor het
referentiegeneesmiddel dat lenalidomide bevat, die van toepassing is op alle subgroepen van pediatrische
patiënten voor aandoeningen met rijpe B-cel-neoplasmata (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch
gebruik).
5.2
Farmacokinetische eigenschappen
Lenalidomide heeft een asymmetrisch koolstofatoom en kan daarom voorkomen als de optisch actieve
vormen S(-) en R(+). Lenalidomide wordt geproduceerd als racemisch mengsel. Lenalidomide is in het
45
algemeen beter oplosbaar in organische oplosmiddelen, maar de oplosbaarheid ervan is het grootst in 0,1N
HCl-buffer.
Absorptie
Lenalidomide wordt na orale toediening bij gezonde vrijwilligers, in nuchtere toestand, snel geabsorbeerd,
waarbij maximale plasmaconcentraties voorkomen tussen 0,5 en 2 uur na toediening.
Bij zowel patiënten als gezonde vrijwilligers nemen de maximale concentratie (C
max
) en het gebied onder de
concentratie-tijd-curve (area-under-the-curve, AUC) bij verhoging van de dosis evenredig toe. Meervoudige
dosering leidt niet tot een duidelijke accumulatie van het geneesmiddel. De relatieve plasmablootstelling aan
de S- en R-enantiomeren van lenalidomide bedraagt respectievelijk ongeveer 56% en 44%.
Gelijktijdige toediening met een maaltijd met een hoog vetgehalte en rijk aan calorieën vermindert bij
gezonde vrijwilligers de mate van absorptie, resulterend in een verlaging van ongeveer 20% van het gebied
onder de concentratie-versus-tijd-curve (AUC) en een verlaging van 50% van C
max
in plasma. In de
belangrijkste registratiestudies met multipel myeloom waarin de werkzaamheid en veiligheid van
lenalidomide werden vastgesteld, werd het geneesmiddel echter toegediend zonder rekening te houden met
voedselinname. Lenalidomide kan daarom zowel met als zonder voedsel worden ingenomen.
Distributie
In vitro
binding van (
14
C)-lenalidomide aan plasma-eiwitten was laag, met een gemiddelde binding aan
plasma-eiwitten van respectievelijk 23% en 29% bij patiënten met multipel myeloom en bij gezonde
vrijwilligers.
Lenalidomide is aanwezig in menselijk sperma (< 0,01% van de dosis) na toediening van 25 mg/dag en het
geneesmiddel is 3 dagen na het stoppen met deze stof niet detecteerbaar in sperma van een gezonde
proefpersoon (zie rubriek 4.4).
Biotransformatie en eliminatie
Resultaten van
in-vitro-onderzoek
naar het metabolisme bij de mens geven aan dat lenalidomide niet wordt
gemetaboliseerd door cytochroom P450-enzymen, wat erop wijst dat toediening van lenalidomide samen met
geneesmiddelen die cytochroom P450-enzymen remmen waarschijnlijk niet leidt tot metabolische
geneesmiddelinteracties bij mensen. In-vitrostudies geven aan dat lenalidomide geen remmend effect heeft
op CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A of UGT1A1. Daarom is het onwaarschijnlijk
dat lenalidomide klinisch relevante geneesmiddelinteracties zal veroorzaken bij gelijktijdige toediening van
substraten van deze enzymen.
In-vitrostudies
geven aan dat lenalidomide geen substraat is van humaan ‘breast cancer resistance protein’
(BCRP), ‘multidrug resistance protein’ (MRP) transporters MRP1, MRP2 of MRP3, organische
aniontransporters (OAT) OAT1 en OAT3, organische aniontransporterende polypeptide 1B1 (OATP1B1),
organische kationtransporters (OCT) OCT1 en OCT2, ‘multidrug and toxin extrusion protein’ (MATE)
MATE1, en ‘organic cation transporters novel’ (OCTN) OCTN1 en OCTN2.
In-vitrostudies
geven aan dat lenalidomide geen remmend effect heeft op humane galzoutexportpomp
(BSEP), BCRP, MRP2, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3 en OCT2.
Lenalidomide wordt voor het merendeel via renale excretie uitgescheiden. Het aandeel van renale excretie in
de totale klaring bedroeg bij personen met een normale nierfunctie 90%, terwijl 4% van de hoeveelheid
lenalidomide werd uitgescheiden in de feces.
Lenalidomide wordt slecht gemetaboliseerd aangezien 82% van de dosis onveranderd wordt uitgescheiden in
de urine. Hydroxy-lenalidomide en N-acetyl-lenalidomide vertegenwoordigen respectievelijk 4,59% en
1,83% van de uitgescheiden dosis. De renale klaring van lenalidomide is hoger dan de glomerulaire
filtratiesnelheid en daarom wordt lenalidomide ten minste enigszins actief uitgescheiden.
46
Bij doseringen van 5 tot 25 mg/dag is de halfwaardetijd in plasma bij gezonde vrijwilligers ongeveer 3 uur
en varieert deze van 3 tot 5 uur bij patiënten met multipel myeloom.
Ouderen
Er zijn geen specifieke klinische studies uitgevoerd om de farmacokinetiek van lenalidomide bij ouderen te
bepalen. In de farmacokinetische populatieanalyses werden patiënten opgenomen in de leeftijd van 39 tot 85
jaar en deze analyses geven aan dat leeftijd geen invloed heeft op de klaring van lenalidomide (blootstelling
in plasma). Omdat oudere patiënten vaker een verminderde nierfunctie hebben, dient de dosis zorgvuldig te
worden gekozen en is het verstandig om de nierfunctie te bewaken.
Nierfunctiestoornis
De farmacokinetiek van lenalidomide werd bestudeerd bij patiënten met nierfunctiestoornis als gevolg van
niet-maligne aandoeningen. In deze studie werden twee methoden gebruikt voor het classificeren van de
nierfunctie: de gedurende 24 uur in urine gemeten creatinineklaring en de met behulp van de Cockcroft-
Gault formule geraamde creatinineklaring. De resultaten duiden erop dat wanneer de nierfunctie afneemt (<
50 ml/min), de totale klaring van lenalidomide evenredig afneemt, waardoor de AUC stijgt. De AUC werd
ongeveer 2,5-, 4- en 5-voudig verhoogd bij proefpersonen met respectievelijk matige nierfunctiestoornis,
ernstige nierfunctiestoornis en terminale nierinsufficiëntie in vergelijking met de groep waarin proefpersonen
met normale nierfunctie en proefpersonen met milde nierfunctiestoornis werden gecombineerd. De
halfwaardetijd van lenalidomide werd verhoogd van ongeveer 3,5 uur bij personen met een creatinineklaring
> 50 ml/min tot meer dan 9 uur bij personen met een verminderde nierfunctie van < 50 ml/min. De
verminderde nierfunctie veranderde de orale absorptie van lenalidomide echter niet. De C
max
was ongeveer
gelijk bij gezonde proefpersonen en bij patiënten met een verminderde nierfunctie. Ongeveer 30% van het
geneesmiddel in het lichaam werd verwijderd tijdens een enkele 4 uur durende dialysesessie. Aanbevolen
dosisaanpassingen voor patiënten met een verminderde nierfunctie zijn beschreven in rubriek 4.2.
Leverfunctiestoornis
In de farmacokinetische populatieanalyses werden patiënten opgenomen met een milde leverfunctiestoornis
(N = 16, totaal bilirubine > 1 tot ≤ 1,5 x ULN of ASAT > ULN) en deze analyses geven aan dat een milde
leverfunctiestoornis geen invloed heeft op de klaring van lenalidomide (blootstelling in plasma). Er zijn geen
gegevens beschikbaar voor patiënten met een matige tot ernstige leverfunctiestoornis.
Andere intrinsieke factoren
Farmacokinetische populatieanalyses geven aan dat lichaamsgewicht (33-135 kg), geslacht, ras en type van
hematologische maligniteit geen klinisch relevant effect hebben op de klaring van lenalidomide bij
volwassen patiënten.
5.3
Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Er is een embryofoetale ontwikkelingsstudie uitgevoerd bij apen, waarbij lenalidomide werd toegediend in
doses oplopend van 0,5 tot 4 mg/kg/dag. De resultaten van deze studie tonen aan dat lenalidomide
uitwendige misvormingen veroorzaakte, waaronder gesloten anus en misvormingen van boven- en
onderextremiteiten (gebogen, verkorte, misvormde, verkeerd geroteerde en/of ontbrekende delen van de
extremiteiten, oligo- en/of polydactylie) bij het nageslacht van vrouwtjesapen die de werkzame stof tijdens
de zwangerschap kregen.
Diverse viscerale effecten (verkleuring, rode foci bij verschillende organen, kleine kleurloze massa boven de
atrioventriculaire klep, kleine galblaas, misvormd diafragma) werden ook waargenomen bij enkele foetussen.
Lenalidomide is potentieel acuut toxisch; de minimale letale doses na orale toediening bedroegen >
2.000 mg/kg/dag bij knaagdieren. Herhaalde orale toediening van 75, 150 en 300 mg/kg/dag aan ratten
gedurende maximaal 26 weken resulteerde bij alle drie doseringen in een reversibele, behandeling-
gerelateerde verhoging van de mineralisatie van het nierbekken, die het duidelijkst was bij vrouwtjesratten.
47
De dosis waarbij geen bijwerkingen optraden (No Observed Adverse Effect Level, NOAEL-waarde), werd
geacht lager te zijn dan 75 mg/kg/dag en is op basis van de AUC ongeveer 25 maal hoger dan de dagelijkse
blootstelling bij de mens. Herhaalde orale toediening van 4 en 6 mg/kg/dag aan apen gedurende maximaal 20
weken leidde tot mortaliteit en significante toxiciteit (duidelijk gewichtsverlies, verminderde aantallen rode
en witte bloedcellen en bloedplaatjes, hemorragie van meerdere organen, ontsteking van het
maagdarmkanaal, lymfoïde atrofie en beenmergatrofie). Herhaalde orale toediening van 1 en 2 mg/kg/dag
aan apen gedurende maximaal 1 jaar resulteerde in reversibele veranderingen in de cellulariteit van het
beenmerg, een lichte afname in de verhouding myeloïde/erytroïde cellen en thymusatrofie. Lichte afname
van het aantal witte bloedcellen werd waargenomen bij 1 mg/kg/dag, wat - gebaseerd op vergelijkingen van
AUC-waarden - ongeveer overeenkomt met de zelfde humane dosis.
Mutageniciteitsstudies
in vitro
(mutaties in bacteriën, humane lymfocyten, muislymfoom-test, transformatie
van embryocellen van Syrische hamsters) en
in vivo
(micronucleus-test bij ratten) vertoonden geen
geneesmiddelgerelateerde effecten op genniveau of op chromosomaal niveau. Er zijn geen
carcinogeniciteitsstudies uitgevoerd met lenalidomide.
Studies naar ontwikkelingstoxiciteit zijn voorheen uitgevoerd met konijnen. In deze studies kregen konijnen
3, 10 en 20 mg/kg/dag oraal toegediend. Afwezigheid van de middenkwab van de long werd waargenomen
bij 10 en 20 mg/kg/dag en was dosisafhankelijk, en veranderde ligging van de nieren werd waargenomen bij
20 mg/kg/dag. Hoewel deze werden waargenomen bij maternaal toxische doses, kunnen ze toe te schrijven
zijn aan een direct effect. Veranderingen van de weke delen en het skelet van de foetussen werden ook
waargenomen bij 10 en 20 mg/kg/dag.
6.
6.1
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
Lijst van hulpstoffen
Inhoud capsule
Mannitol (E421)
Microkristallijne cellulose (E460)
Gepregelatineerd maïszetmeel
Wijnsteenzuur (E334)
Glyceroldibehenaat
Capsulewand
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
Titaandioxide (E171)
Geel ijzeroxide (E172)
Indigokarmijn (E132)
Drukinkt:
- schellak (E904)
- zwart ijzeroxide (E172)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
Titaandioxide (E171)
Indigokarmijn (E132)
Drukinkt:
- schellak (E904)
48
- zwart ijzeroxide (E172)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
Titaandioxide (E171)
Geel ijzeroxide (E172)
Rood ijzeroxide (E172)
Zwart ijzeroxide (E172)
Drukinkt:
- schellak (E904)
- povidon
- titaandioxide (E171)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
Titaandioxide (E171)
Geel ijzeroxide (E172)
Rood ijzeroxide (E172)
Zwart ijzeroxide (E172)
Indigokarmijn (E132)
Drukinkt:
- schellak (E904)
- povidon
- titaandioxide (E171)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
Titaandioxide (E171)
Geel ijzeroxide (E172)
Rood ijzeroxide (E172)
Zwart ijzeroxide (E172)
Indigokarmijn (E132)
Drukinkt:
- schellak (E904)
- zwart ijzeroxide (E172)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
Titaandioxide (E171)
Geel ijzeroxide (E172)
Indigokarmijn (E132)
Drukinkt:
- schellak (E904)
- zwart ijzeroxide (E172)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
49
Titaandioxide (E171)
Geel ijzeroxide (E172)
Rood ijzeroxide (E172)
Zwart ijzeroxide (E172)
Drukinkt:
- schellak (E904)
- povidon
- titaandioxide (E171)
6.2
Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3
3 jaar
6.4
Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Houdbaarheid
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
6.5
Aard en inhoud van de verpakking
Afpelbare blisterverpakking met eenheidsdosis (OPA/Al/PVC//PET/Al), kalenderverpakking: 7 x 1 of 21 x 1
harde capsule, in een doos.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6
Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen <en andere instructies>
De capsules mogen niet worden geopend of geplet. Als er poeder van lenalidomide in aanraking komt met de
huid, moet de huid onmiddellijk en grondig worden gewassen met water en zeep. Als lenalidomide in
aanraking komt met de slijmvliezen, moeten deze grondig worden gespoeld met water.
Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg en zorgverleners dienen wegwerphandschoenen te dragen bij het
hanteren van de blisterverpakking of de capsule. De handschoenen dienen vervolgens zorgvuldig te worden
uitgetrokken om blootstelling van de huid te voorkomen, in een afsluitbare plastic polyethyleen zak te
worden geplaatst en te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften. Daarna dienen de handen
grondig te worden gewassen met water en zeep. Vrouwen die zwanger zijn of vermoeden dat ze mogelijk
zwanger zijn, mogen de blisterverpakking of de capsule niet hanteren (zie rubriek 4.4).
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden ingeleverd bij de apotheek opdat het op
veilige wijze wordt afgevoerd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/001
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/002
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg harde capsules
50
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/003
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/004
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/005
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/006
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/007
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/008
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/009
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/010
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/011
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/012
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/013
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/014
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE
VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 11 februari 2021
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees
Geneesmiddelenbureau
http://www.ema.europa.eu
51
BIJLAGE II
A.
B.
C.
FABRIKANT(EN) VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN TEN AANZIEN VAN
LEVERING EN GEBRUIK
ANDERE VOORWAARDEN EN EISEN DIE DOOR DE
HOUDER VAN DE HANDELSVERGUNNING MOETEN
WORDEN NAGEKOMEN
VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING
TOT EEN VEILIG EN DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET
GENEESMIDDEL
D.
52
A.
FABRIKANTEN VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
Naam en adres van de fabrikant(en) verantwoordelijk voor vrijgifte
KRKA, d.d., Novo mesto
Šmarješka cesta 6
8501 Novo mesto
Slovenië
KRKA – FARMA d.o.o.
V. Holjevca 20/E
10450 Jastrebarsko
Kroatië
TAD Pharma GmbH
Heinz-Lohmann-Straße 5
27472 Cuxhaven
Duitsland
In de gedrukte bijsluiter van het geneesmiddel moeten de naam en het adres van de fabrikant die
verantwoordelijk is voor vrijgifte van de desbetreffende batch zijn opgenomen.
B.
VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN TEN AANZIEN VAN LEVERING EN GEBRUIK
Aan beperkt medisch voorschrift onderworpen geneesmiddel (zie bijlage I: Samenvatting van de
productkenmerken, rubriek 4.2).
C.
ANDERE VOORWAARDEN EN EISEN DIE DOOR DE HOUDER VAN DE
HANDELSVERGUNNING MOETEN WORDEN NAGEKOMEN
Periodieke veiligheidsverslagen
De vereisten voor de indiening van periodieke veiligheidsverslagen worden vermeld in de lijst met Europese
referentiedata (EURD-lijst), waarin voorzien wordt in artikel 107c, onder punt 7 van Richtlijn 2001/83/EG
en eventuele hierop volgende aanpassingen gepubliceerd op het Europese webportaal voor geneesmiddelen.
D.
VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT EEN VEILIG EN
DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL
Risk Management Plan (RMP)
De vergunninghouder voert de verplichte onderzoeken en maatregelen uit ten behoeve van de
geneesmiddelenbewaking, zoals uitgewerkt in het overeengekomen RMP en weergegeven in module 1.8.2
van de handelsvergunning, en in eventuele daaropvolgende overeengekomen RMP-aanpassingen.
Een aanpassing van het RMP wordt ingediend:
op verzoek van het Europees Geneesmiddelenbureau;
steeds wanneer het risicomanagementsysteem gewijzigd wordt, met name als gevolg van het
beschikbaar komen van nieuwe informatie die kan leiden tot een belangrijke wijziging van de
bestaande verhouding tussen de voordelen en risico’s of nadat een belangrijke mijlpaal (voor
geneesmiddelenbewaking of voor beperking van de risico’s tot een minimum) is bereikt.
Extra risicobeperkende maatregelen
1. De vergunninghouder zal de details van een gecontroleerd distributiesysteem afstemmen met de nationale
53
bevoegde autoriteiten en moet een dergelijk programma nationaal implementeren om te garanderen dat:
Voorafgaand aan het voorschrijven (in overeenstemming met de nationale bevoegde autoriteit,
voorafgaand aan de verstrekking) alle beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg die van plan zijn
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto voor te schrijven (en te verstrekken) te voorzien van een
informatiepakket voor artsen dat het volgende bevat:
o
Informatiepakket voor beroepsbeoefenaren
o
Informatiebrochure voor patiënten
o
Patiëntenkaarten
o
Samenvatting van de productkenmerken (SKP) en bijsluiter en etikettering.
2. De vergunninghouder zal een programma ter voorkoming van zwangerschap (Pregnancy Prevention
Program, PPP) in elke lidstaat implementeren. De details van het PPP moeten worden afgestemd met de
nationale bevoegde autoriteiten in elke lidstaat en worden geïnstalleerd voordat het product op de markt
wordt gebracht.
3. De vergunninghouder moet de definitieve tekst van het informatiepakket voor artsen met de nationale
bevoegde autoriteit in iedere lidstaat afstemmen en garanderen dat het materiaal de hieronder beschreven
hoofdelementen bevat.
4. De vergunninghouder moet instemmen met de implementatie van het patiëntenkaartsysteem in elke
lidstaat.
Op te nemen hoofdelementen
Het informatiepakket voor beroepsbeoefenaren
Het informatiepakket voor beroepsbeoefenaren dient de volgende elementen te bevatten:
Korte achtergrondinformatie over lenalidomide en de toegelaten indicatie
Dosering
Maximale duur van het voorschrift
o
4 weken voor vrouwen die zwanger kunnen worden
o
12 weken voor mannen en vrouwen die niet zwanger kunnen worden
De noodzaak om foetale blootstelling te vermijden vanwege de teratogeniciteit van lenalidomide bij dieren
en het verwachte teratogene effect van lenalidomide bij de mens
Richtlijnen voor het hanteren van de blisterverpakking of de capsule van Lenalidomide Krka d.d.
Novo mesto voor beroepsbeoefenaren en verzorgers
Verplichtingen van de professionele zorgverlener met betrekking tot het voorschrijven van
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
o
De noodzaak van uitgebreid advies aan en voorlichting voor patiënten
o
De patiënten dienen in staat te zijn aan de eisen voor het veilig gebruik van Lenalidomide
Krka d.d. Novo mesto te voldoen
o
De noodzaak patiënten te voorzien van een adequate informatiebrochure voor patiënten en
een patiëntenkaart
Adviezen met betrekking tot de veiligheid die voor alle patiënten relevant zijn
o
Verwijderen van ongebruikt geneesmiddel
o
Lokale landspecifieke regelingen voor het zo nodig afleveren van Lenalidomide Krka d.d.
Novo mesto volgens voorschrift
o
Beschrijving van het risico op tumor flare reactie
o
Beschrijving van risico op SPM
Beschrijving van het PPP en indeling van patiënten in categorieën op basis van geslacht en
mogelijkheid van zwangerschap
o
Algoritme voor implementatie van het PPP
o
Definitie van ‘vrouwen die zwanger kunnen worden’ en acties die de arts dient te
ondernemen bij onzekerheid
Adviezen met betrekking tot de veiligheid voor vrouwen die zwanger kunnen worden
o
De noodzaak om foetale blootstelling te vermijden
o
Beschrijving van het PPP
o
De noodzaak van adequate anticonceptie (zelfs als de menstruatie bij een vrouw uitblijft) en
definitie van adequate anticonceptie
o
Schema voor zwangerschapstesten
Adviezen voor geschikte tests
54
Voor het begin van de behandeling
Tijdens de behandeling afhankelijk van de anticonceptiemethode
Na het einde van de behandeling
o
De noodzaak om onmiddellijk met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto te stoppen bij
verdenking van zwangerschap
o
De noodzaak om de behandeld arts onmiddellijk in te lichten bij verdenking van
zwangerschap
Adviezen met betrekking tot de veiligheid voor mannen
o
De noodzaak om foetale blootstelling te vermijden
o
De noodzaak om condooms te gebruiken als de seksuele partner een vrouw is die zwanger is
of zwanger kan worden en die geen effectieve anticonceptiva gebruikt (zelfs als de man
vasectomie ondergaan heeft)
Tijdens de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
Gedurende ten minste 7 dagen na de laatste dosis
o
De man dient onmiddellijk de behandelend arts in te lichten als zijn partner zwanger wordt
terwijl hij Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto neemt of kort nadat hij gestopt is met het
innemen van Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
Eisen in geval van zwangerschap
o
Instructies om onmiddellijk met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto te stoppen bij
verdenking van zwangerschap bij een vrouwelijke patiënt
o
Noodzaak voor beoordeling en advies door te verwijzen naar een arts die gespecialiseerd of
ervaren is in teratologie en de diagnose daarvan
o
Lokale contactgegevens voor het melden van iedere verdenking van zwangerschap
o
Formulier voor het melden van zwangerschap
Checklist voor artsen om te garanderen dat patiënten afhankelijk van hun geslacht en de mogelijkheid
om zwanger te worden de adequate voorlichting ontvangen voor wat betreft de behandeling,
anticonceptiemethoden en voorkoming van zwangerschap bij het starten van de behandeling.
Formulier voor het melden van bijwerkingen.
Informatiebrochures
voor patiënten
Informatiebrochures voor patiënten moet bevatten:
Brochure voor vrouwelijke patiënten die zwanger kunnen worden
Brochure voor vrouwelijke patiënten die niet zwanger kunnen worden
Brochure voor mannelijke patiënten
Alle brochures voor patiënten dienen de volgende elementen te bevatten:
Dat lenalidomide teratogeen is bij dieren en dat wordt verwacht dat het teratogeen is bij de mens
Beschrijving van de patiëntenkaart en de noodzaak daarvan
Verwijderen van ongebruikt geneesmiddel
Richtlijnen over het hanteren van lenalidomide voor patiënten, zorgverleners en familieleden
Nationale of andere geldende specifieke regelingen voor het afleveren van Lenalidomide Krka d.d.
Novo mesto volgens voorschrift
Dat de patiënt Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto aan niemand anders mag geven
Dat de patiënt geen bloeddonor mag zijn tijdens de therapie (ook niet tijdens dosisonderbrekingen) en
gedurende ten minste 7 dagen na het staken van de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo
mesto
Dat de patiënt zijn/haar arts over alle bijwerkingen dient in te lichten
De volgende informatie dient ook in de desbetreffende brochure opgenomen te zijn:
Brochure voor vrouwelijke patiënten die zwanger kunnen worden
De noodzaak om foetale blootstelling te vermijden
Beschrijving van het PPP
De noodzaak van adequate anticonceptie en definitie van adequate anticonceptie
Schema voor zwangerschapstesten
55
Vóór het begin van de behandeling
Tijdens de behandeling, ten minste eens in de vier weken behalve bij bevestigde tubaire
sterilisatie
o
Na het einde van de behandeling
De noodzaak om onmiddellijk met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto te stoppen bij verdenking van
zwangerschap
De noodzaak om onmiddellijk contact op te nemen met de arts bij verdenking van zwangerschap
o
o
Brochure voor mannelijke patiënten
De noodzaak om foetale blootstelling te vermijden
De noodzaak om condooms te gebruiken als de seksuele partner een vrouw is die zwanger is of
zwanger kan worden en die geen effectieve anticonceptiva gebruikt (zelfs als de man vasectomie
ondergaan heeft)
o
Tijdens de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
o
Gedurende ten minste 7 dagen na de laatste dosis
Dat de man onmiddellijk de behandelend arts dient in te lichten als zijn partner zwanger wordt
Dat hij geen zaad of sperma mag doneren tijdens de therapie (ook niet tijdens dosisonderbrekingen) en
gedurende ten minste 7 dagen na het staken van de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo
mesto
Patiëntenkaart
De patiëntenkaart dient de volgende elementen te bevatten:
Verificatie dat adequate voorlichting heeft plaatsgevonden
Documentatie met betrekking tot de mogelijkheid van zwangerschap
Gegevens en onderzoeksresultaten met betrekking tot zwangerschapstests
56
BIJLAGE III
ETIKETTERING EN BIJSLUITER
57
A. ETIKETTERING
58
GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 2,5 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
7 x 1 harde capsule
21 x 1 harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
59
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/001
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/002
13.
Lot
PARTIJNUMMER
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
PC
SN
NN
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
60
GEGEVENS DIE IN IEDER GEVAL OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN
WORDEN VERMELD
BLISTERVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg capsules
Lenalidomide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN
KRKA
3.
EXP
4.
Lot
5.
1.
2.
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
OVERIGE
Buig en scheur
Pel
PARTIJNUMMER
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
61
GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 5 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
7 x 1 harde capsule
21 x 1 harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
62
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/003
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/004
13.
Lot
PARTIJNUMMER
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
PC
SN
NN
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
63
GEGEVENS DIE IN IEDER GEVAL OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN
WORDEN VERMELD
BLISTERVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg capsules
Lenalidomide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN
KRKA
3.
EXP
4.
Lot
5.
1.
2.
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
OVERIGE
Buig en scheur
Pel
PARTIJNUMMER
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
64
GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 7,5 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
7 x 1 harde capsule
21 x 1 harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
65
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/005
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/006
13.
Lot
PARTIJNUMMER
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
PC
SN
NN
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
66
GEGEVENS DIE IN IEDER GEVAL OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN
WORDEN VERMELD
BLISTERVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg capsules
Lenalidomide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN
KRKA
3.
EXP
4.
Lot
5.
1.
2.
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
OVERIGE
Buig en scheur
Pel
PARTIJNUMMER
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
67
GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 10 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
7 x 1 harde capsule
21 x 1 harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
68
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/007
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/008
13.
Lot
PARTIJNUMMER
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
PC
SN
NN
GEGEVENS DIE IN IEDER GEVAL OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN
WORDEN VERMELD
BLISTERVERPAKKING
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg capsules
69
Lenalidomide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN
KRKA
3.
EXP
4.
Lot
5.
1.
2.
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
DOOS
OVERIGE
Buig en scheur
Pel
PARTIJNUMMER
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 15 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
70
7 x 1 harde capsule
21 x 1 harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
EXP
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/009
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/010
13.
Lot
PARTIJNUMMER
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
71
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
PC
SN
NN
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
72
GEGEVENS DIE IN IEDER GEVAL OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN
WORDEN VERMELD
BLISTERVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg capsules
Lenalidomide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN
KRKA
3.
EXP
4.
Lot
5.
1.
2.
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
OVERIGE
Buig en scheur
Pel
PARTIJNUMMER
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
73
GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 20 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
7 x 1 harde capsule
21 x 1 harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
74
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/011
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/012
13.
Lot
PARTIJNUMMER
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
PC
SN
NN
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
75
GEGEVENS DIE IN IEDER GEVAL OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN
WORDEN VERMELD
BLISTERVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg capsules
Lenalidomide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN
KRKA
3.
EXP
4.
Lot
5.
1.
2.
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
OVERIGE
Buig en scheur
Pel
PARTIJNUMMER
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
76
GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 25 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
7 x 1 harde capsule
21 x 1 harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
77
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)
11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/013
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/014
13.
Lot
PARTIJNUMMER
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
PC
SN
NN
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
78
GEGEVENS DIE IN IEDER GEVAL OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN
WORDEN VERMELD
BLISTERVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg capsules
Lenalidomide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN
KRKA
3.
EXP
4.
Lot
5.
1.
2.
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
OVERIGE
Buig en scheur
Pel
PARTIJNUMMER
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
79
B. BIJSLUITER
80
Bijsluiter: informatie voor de patiënt
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules
Lenalidomide
Lees goed de hele bijsluiter voordat u dit geneesmiddel gaat innemen want er staat belangrijke
informatie in voor u.
-
Bewaar deze bijsluiter. Misschien heeft u hem later weer nodig.
-
Heeft u nog vragen? Neem dan contact op met uw arts of apotheker.
-
Geef dit geneesmiddel niet door aan anderen, want het is alleen aan u voorgeschreven. Het kan
schadelijk zijn voor anderen, ook al hebben zij dezelfde klachten als u.
-
Krijgt u last van een van de bijwerkingen die in rubriek 4 staan? Of krijgt u een bijwerking die niet in
deze bijsluiter staat? Neem dan contact op met uw arts of apotheker.
Inhoud van deze bijsluiter
1. Wat is Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto en waarvoor wordt dit middel gebruikt?
2. Wanneer mag u dit middel niet innemen of moet u er extra voorzichtig mee zijn?
3. Hoe neemt u dit middel in?
4. Mogelijke bijwerkingen
5. Hoe bewaart u dit middel?
6. Inhoud van de verpakking en overige informatie
1.
Wat is Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto en waarvoor wordt dit middel gebruikt?
Wat is Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto bevat de werkzame stof ‘lenalidomide’. Dit geneesmiddel behoort tot
een groep geneesmiddelen die van invloed zijn op hoe uw afweersysteem werkt.
Waarvoor wordt Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruikt
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt bij volwassenen gebruikt voor:
-
Multipel myeloom
-
Folliculair lymfoom
Multipel myeloom
Multipel myeloom is een type kanker dat een bepaald type witte bloedcel, de plasmacel, aantast. Deze cellen
hopen zich op in het beenmerg en delen zich, en worden ze oncontroleerbaar. Dit kan de botten en nieren
beschadigen.
Multipel myeloom is gewoonlijk ongeneeslijk. De klachten en symptomen kunnen echter aanzienlijk worden
verminderd of ze kunnen gedurende enige tijd verdwijnen. Dit wordt een ‘respons’ genoemd.
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom – bij patiënten die een beenmergtransplantatie hebben ondergaan
Bij deze indicatie wordt enkel Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruikt als onderhoudsbehandeling
nadat de patiënt voldoende is hersteld na de beenmergtransplantatie.
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom – bij patiënten die geen beenmergtransplantatie kunnen
ondergaan
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt samen met andere geneesmiddelen gebruikt. Dit kunnen onder
andere de volgende geneesmiddelen zijn:
-
een chemotherapeutisch middel met de naam ‘bortezomib’
81
-
een anti-ontstekingsgeneesmiddel met de naam ‘dexamethason’
-
een chemotherapeutisch middel met de naam ‘melfalan’ en
-
een immunosuppressivum met de naam ‘prednison’.
U neemt deze andere geneesmiddelen in bij het begin van de behandeling en vervolgens neemt u enkel
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto in.
Als u 75 jaar of ouder bent of matige tot ernstige nierproblemen heef, zal uw arts u zorgvuldig controleren
voordat de behandeling wordt gestart.
Multipel myeloom – bij patiënten die al eerder zijn behandeld
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt samen met een anti-ontstekingsgeneesmiddel met de naam
‘dexamethason’ ingenomen.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto kan het verergeren van de klachten en symptomen van multipel
myeloom stoppen. Het is ook aangetoond dat het opnieuw optreden van multipel myeloom na de
behandeling vertraagt.
Folliculair lymfoom (FL)
FL is een langzaam groeiende vorm van kanker die de B-cellen aantast. Dit zijn een soort witte bloedcellen
die uw lichaam helpen bij het bestrijden van infecties. Als u FL heeft, kunnen er zich te veel van deze B-
cellen in uw bloed, beenmerg, lymfeklieren en milt ophopen.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt samen met een ander geneesmiddel, ‘rituximab’, ingenomen voor
de behandeling van volwassen patiënten met eerder behandeld folliculair lymfoom.
Hoe werkt Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto werkt door het afweersysteem van het lichaam te beïnvloeden en de
kanker rechtstreeks aan te vallen. Het werkt op een aantal verschillende manieren:
-
door het stoppen van de ontwikkeling van kankercellen
-
door het stoppen van de groei van bloedvaten in de kanker
-
door het stimuleren van een deel van het afweersysteem om de kankercellen aan te vallen.
2.
Wanneer mag u dit middel niet innemen of moet u er extra voorzichtig mee zijn?
U moet de bijsluiter lezen van alle geneesmiddelen die u in combinatie met Lenalidomide Krka d.d.
Novo mesto gaat gebruiken, voordat u met de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
begint.
Wanneer mag u dit middel niet gebruiken?
-
U bent zwanger, denkt dat u misschien zwanger bent of u bent van plan zwanger te worden,
omdat
wordt verwacht dat Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto schadelijk is voor het ongeboren kind
(zie rubriek 2, ‘Zwangerschap, borstvoeding en anticonceptie – informatie voor vrouwen en mannen’).
-
U kunt zwanger worden, tenzij u alle noodzakelijke maatregelen neemt om te voorkomen dat u
zwanger wordt (zie rubriek 2, ‘Zwangerschap, borstvoeding en anticonceptie – informatie voor
vrouwen en mannen’). Als u zwanger kunt worden, zal uw arts elke keer dat hij/zij dit geneesmiddel
voorschrijft, noteren dat de noodzakelijke maatregelen zijn genomen en u dit ook bevestigen.
-
U bent allergisch voor een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6.
Als één van deze situaties op u van toepassing is, neem Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto dan niet in.
Neem in geval van twijfel contact op met uw arts.
Wanneer moet u extra voorzichtig zijn met dit middel?
Neem contact op met uw arts, apotheker of verpleegkundige voordat u dit middel gebruikt als:
-
u in het verleden bloedstolsels heeft gehad – u heeft tijdens de behandeling een verhoogd risico op het
ontwikkelen van bloedstolsels in de aderen en slagaderen;
-
u verschijnselen van een infectie heeft, zoals hoesten of koorts;
82
-
-
-
-
-
u een virusinfectie heeft of ooit heeft gehad, met name: hepatitis B-infectie, varicella zoster, HIV.
Neem bij twijfel contact op met uw arts. Bij patiënten die het virus dragen kan het virus door
behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto opnieuw actief worden. Daardoor komt de
infectie terug. Uw arts dient te controleren of u ooit een hepatitis B-infectie heeft gehad;
u nierproblemen heeft – het kan zijn dat uw arts uw dosis Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto moet
aanpassen;
u een hartaanval heeft gehad, ooit een bloedstolsel heeft gehad, of als u rookt, hoge bloeddruk heeft of
een hoge cholesterolspiegel heeft;
u een allergische reactie heeft gehad tijdens het innemen van thalidomide (een ander geneesmiddel dat
wordt gebruikt voor de behandeling van multipel myeloom) zoals uitslag, jeuk, zwelling, duizeligheid
of problemen met ademhalen;
u in het verleden een combinatie van twee of meer van de volgende symptomen heeft gehad:
wijdverbreide huiduitslag, rode huid, hoge lichaamstemperatuur, griepachtige verschijnselen,
verhoogde waarden van leverenzymen, bloedafwijkingen (eosinofilie), vergrote lymfeklieren – dit zijn
tekenen van een ernstige huidreactie die ‘geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische
symptomen’ of ook wel ‘DRESS’ of ‘geneesmiddelovergevoeligheidssyndroom’ wordt genoemd (zie
ook rubriek 4 'Mogelijke bijwerkingen').
Als één van deze situaties op u van toepassing is, vertel dat dan uw arts, apotheker of verpleegkundige
voordat u met de behandeling begint.
Vertel het uw arts of verpleegkundige tijdens of na uw behandeling onmiddellijk als u:
-
last heeft van wazig of minder goed zien of dubbel zien, spraakproblemen, zwakte in een arm of been,
een verandering in de manier van lopen of evenwichtsproblemen, aanhoudende gevoelloosheid,
verminderd gevoel, geheugenverlies of verwardheid. Dit kunnen allemaal symptomen zijn van een
ernstige en mogelijk dodelijke aandoening van de hersenen die progressieve multifocale leuko-
encefalopathie (PML) heet. Had u deze symptomen al voordat u met de behandeling met
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto begon? Vertel het uw arts als er iets verandert in deze
symptomen.
-
last heeft van kortademigheid, vermoeidheid, duizeligheid, pijn op de borst, een snellere hartslag of
zwelling in de benen of de enkels. Dit kunnen symptomen zijn van een ernstige aandoening die bekend
staat als pulmonale hypertensie (zie rubriek 4).
Testen en onderzoeken
Vóór en tijdens de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto zult u regelmatig bloedonderzoeken
ondergaan. Dat is omdat Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto een daling kan veroorzaken van de aantallen
bloedcellen die helpen bij het bestrijden van infecties (witte bloedcellen) en het stollen van het bloed
(bloedplaatjes). Uw arts zal u vragen een bloedonderzoek te ondergaan:
-
vóór de behandeling,
-
in de eerste 8 weken van de behandeling: elke week,
-
daarna: ten minste elke maand.
U kunt worden onderzocht op tekenen van problemen met het hart of de longen vóór en tijdens de
behandeling met lenalidomide.
Voor patiënten met FL die Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto innemen
Uw arts zal u vragen om een bloedtest te ondergaan:
-
vóór de behandeling
-
elke week in de eerste 3 weken (1 cyclus) van de behandeling
-
vervolgens elke 2 weken in cycli 2 tot 4 (zie rubriek 3 ‘Behandelcyclus’ voor meer informatie)
-
hierna zal het gebeuren bij aanvang van elke cyclus en ten minste elke maand.
Het kan zijn dat uw arts controleert of u een hoge totale hoeveelheid tumor heeft in het hele lichaam,
inclusief uw beenmerg. Dit zou kunnen leiden tot een aandoening waarbij de tumoren worden afgebroken en
ongewone hoeveelheden chemische stoffen in het bloed terechtkomen. Dit kan leiden tot nierfalen (deze
aandoening wordt ‘tumorlysissyndroom’ genoemd).
83
Het kan zijn dat uw arts u controleert op veranderingen in uw huid zoals rode vlekken of huiduitslag.
Uw arts kan uw dosis Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto aanpassen of uw behandeling stoppen op basis
van de resultaten van uw bloedonderzoeken en van uw algehele conditie. Als u nieuw gediagnosticeerd bent,
kan het zijn dat uw arts uw behandeling ook bepaalt op basis van uw leeftijd en andere ziekten die u mogelijk
al heeft.
Bloeddonatie
U mag tijdens de behandeling en gedurende ten minste 7 dagen na het einde van de behandeling geen
bloeddonor zijn.
Kinderen en jongeren tot 18 jaar
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt afgeraden voor gebruik bij kinderen en jongeren tot 18 jaar.
Oudere personen en personen met nierproblemen
Als u 75 jaar of ouder bent of matige tot ernstige nierproblemen heeft, zal uw arts u zorgvuldig controleren
alvorens de behandeling op te starten.
Gebruikt u nog andere geneesmiddelen?
Gebruikt u naast Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto nog andere geneesmiddelen, heeft u dat kort geleden
gedaan of bestaat de mogelijkheid dat u binnenkort andere geneesmiddelen gaat gebruiken? Vertel dat dan
uw arts of verpleegkundige. Dit is omdat Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto de wijze waarop sommige
geneesmiddelen werken kan beïnvloeden. Ook kunnen sommige andere geneesmiddelen de wijze waarop
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto werkt beïnvloeden.
Informeer uw arts of verpleegkundige met name als u een van de volgende geneesmiddelen gebruikt:
-
sommige geneesmiddelen die worden gebruikt ter voorkoming van zwangerschap zoals orale
anticonceptiva, omdat zij mogelijk niet meer werken
-
sommige geneesmiddelen die worden gebruikt voor hartproblemen - zoals digoxine
-
sommige geneesmiddelen die worden gebruikt voor het verdunnen van het bloed - zoals warfarine.
Zwangerschap, borstvoeding en anticonceptie – informatie voor vrouwen en mannen
Zwangerschap
Voor vrouwen die Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruiken
-
U mag Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto niet innemen als u zwanger bent, omdat wordt verwacht
dat het schadelijk is voor een ongeboren baby.
-
U mag niet zwanger worden wanneer u Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruikt. Daarom moet u
effectieve anticonceptiemethoden (om zwangerschap te voorkomen) gebruiken als u zwanger kunt
worden (zie ‘Anticonceptie’).
-
Als u toch zwanger wordt tijdens uw behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto, moet u
stoppen met de behandeling en onmiddellijk uw arts inlichten.
Voor mannen die Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruiken
-
Als uw partner zwanger wordt in de periode dat u Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruikt, dient
u onmiddellijk uw arts in te lichten. Het wordt aanbevolen dat uw partner een arts raadpleegt.
-
U moet ook effectieve anticonceptiemethoden gebruiken (zie ‘Anticonceptie’).
Borstvoeding
U mag geen borstvoeding geven wanneer u Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruikt, omdat niet bekend
is of Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto in de moedermelk terechtkomt.
Anticonceptie
Voor vrouwen die Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruiken
Vraag voordat u met de behandeling begint, aan uw arts of u zwanger kunt worden, zelfs als u denkt dat dit
onwaarschijnlijk is.
84
Als u zwanger kunt worden
-
Er zullen bij u zwangerschapstesten worden afgenomen onder toezicht van uw arts (vóór elke
behandeling, ten minste eens in de 4 weken tijdens de behandeling en ten minste 4 weken na afloop
van de behandeling), behalve indien bevestigd is dat de eileiders onderbroken en afgedicht zijn zodat
eicellen niet in staat zijn om de baarmoeder te bereiken (tubaire sterilisatie).
EN
-
U moet effectieve anticonceptiemethoden gebruiken gedurende ten minste 4 weken vóór aanvang van
de behandeling, tijdens de behandeling en tot ten minste 4 weken na afloop van de behandeling. Uw
arts zal u advies geven over de geschikte anticonceptiemethoden.
Voor mannen die Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruiken
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto komt in menselijk zaad terecht. Als uw vrouwelijke partner zwanger is
of zwanger kan worden en zij geen effectieve anticonceptiemethoden toepast, moet u condooms gebruiken
tijdens de behandeling en gedurende ten minste 7 dagen na afloop van de behandeling, zelfs wanneer u een
vasectomie heeft ondergaan.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines
Bestuur geen auto of ander voertuig en gebruik geen machines of gereedschappen, wanneer u zich duizelig,
vermoeid, slaperig of draaierig voelt of verminderd zicht ervaart na inname van Lenalidomide Krka d.d.
Novo mesto.
3.
Hoe neemt u dit middel in?
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto moet aan u worden gegeven door medisch personeel met ervaring in het
behandelen van multipel myeloom, MDS, MCL of FL.
-
Bij gebruik van Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto voor de behandeling van multipel myeloom bij
patiënten die niet in aanmerking komen voor een beenmergtransplantatie of die eerder andere
behandelingen hebben ondergaan, wordt het ingenomen met andere geneesmiddelen (zie rubriek 1
‘Waarvoor wordt dit middel gebruikt?’).
-
Bij gebruik van Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto voor de behandeling van multipel myeloom bij
patiënten die een beenmergtransplantatie hebben ondergaan wordt het alleen ingenomen.
-
Bij gebruik van Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto voor de behandeling van folliculair lymfoom
wordt het samen met een ander geneesmiddel, dat ‘rituximab’ heet, ingenomen.
Neem dit geneesmiddel altijd in precies zoals uw arts u dat heeft verteld. Twijfelt u over het juiste gebruik?
Neem dan contact op met uw arts of apotheker.
Als u dit geneesmiddel inneemt in combinatie met andere geneesmiddelen, raadpleeg dan de bijsluiters van
die geneesmiddelen voor meer informatie over hun gebruik en effecten.
Behandelcyclus
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt op bepaalde dagen over een periode van 3 weken (21 dagen)
ingenomen.
-
Elke 21 dagen noemt men een ‘behandelcyclus’.
-
Afhankelijk van de dag in de cyclus neemt u één of meer van de geneesmiddelen in. Op sommige
dagen neemt u echter geen enkel geneesmiddel in.
-
Na afloop van elke cyclus van 21 dagen start u een nieuwe ‘cyclus’ gedurende de volgende 21 dagen.
OF
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt op bepaalde dagen over een periode van 4 weken (28 dagen)
ingenomen.
-
Elke 28 dagen noemt men een ‘behandelcyclus’.
-
Afhankelijk van de dag in de cyclus neemt u één of meer van de geneesmiddelen in. Op sommige
dagen neemt u echter geen enkel geneesmiddel in.
-
Na afloop van elke cyclus van 28 dagen start u een nieuwe ‘cyclus’ gedurende de volgende 28 dagen.
Hoeveel wordt van Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto ingenomen
85
Voordat u met de behandeling start, zal uw arts u vertellen:
-
hoeveel Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto u moet innemen
-
hoeveel van de andere geneesmiddelen u moet innemen in combinatie met Lenalidomide Krka d.d.
Novo mesto, indien van toepassing
-
op welke dagen van uw behandelcyclus u elk geneesmiddel moet innemen.
Hoe en wanneer wordt Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto ingenomen
-
Slik de capsules in hun geheel door, het liefst met water.
-
U mag de capsules niet breken, openen of erop kauwen. Wanneer poeder van een gebroken
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto capsule in aanraking komt met de huid, de huid onmiddellijk en
grondig wassen met zeep en water.
-
Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg, zorgverleners en familieleden dienen
wegwerphandschoenen te dragen bij het hanteren van de blisterverpakking of de capsule. De
handschoenen dienen vervolgens zorgvuldig te worden uitgetrokken om blootstelling van de huid te
voorkomen, in een afsluitbare plastic polyethyleen zak te worden geplaatst en te worden vernietigd
overeenkomstig lokale voorschriften. Daarna dienen de handen grondig te worden gewassen met water
en zeep. Vrouwen die zwanger zijn of vermoeden dat ze mogelijk zwanger zijn, mogen de
blisterverpakking of de capsule niet hanteren.
-
U kunt de capsules met of zonder voedsel innemen.
-
U moet Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto op de geplande dagen op ongeveer hetzelfde tijdstip
innemen.
Dit geneesmiddel innemen
Om de capsule uit de blisterverpakking te verwijderen:
1.
Houd de blisterverpakking bij de randen vast en maak één blistercel los van de rest van de
blisterverpakking door voorzichtig langs de perforaties eromheen te scheuren.
2.
Trek de rand van de folie omhoog en trek de folie er volledig af.
3.
Leg de capsule op uw hand.
4.
Slik de capsule in zijn geheel door, bij voorkeur met water.
Duur van de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt in behandelcycli ingenomen, waarbij elke cyclus 21 of 28 dagen
duurt (zie hierboven, ‘Behandelcyclus’). U moet doorgaan met de behandelcycli tot uw arts zegt dat u moet
stoppen.
Heeft u te veel van dit middel ingenomen?
Als u meer Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto heeft ingenomen dan u was voorgeschreven, licht dan
onmiddellijk uw arts in.
Bent u vergeten dit middel in te nemen?
Als u bent vergeten Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto op het gebruikelijke tijdstip in te nemen en:
-
er is sindsdien minder dan 12 uur verstreken - neem uw capsule onmiddellijk in.
-
er is sindsdien meer dan 12 uur verstreken - neem uw capsule niet meer in. Neem uw volgende capsule
de volgende dag op het gebruikelijke tijdstip in.
Heeft u nog andere vragen over het gebruik van dit geneesmiddel? Neem dan contact op met uw arts of
apotheker.
86
4.
Mogelijke bijwerkingen
Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te
maken.
Stop met het innemen van Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto en ga meteen naar een arts wanneer u
een van de volgende ernstige bijwerkingen opmerkt – het kan zijn dat u dringend medische
behandeling nodig heeft:
-
Netelroos, huiduitslag, zwelling van ogen, mond of gezicht, ademhalingsproblemen of jeuk; dit
kunnen verschijnselen zijn van twee ernstige vormen van een allergische reactie, ‘angio-oedeem’ en
‘anafylactische reactie’ genoemd.
-
Een ernstige allergische reactie die kan beginnen als uitslag op één deel van het lichaam, maar die zich
verspreidt over het gehele lichaam, met loslating van de huid (Stevens-Johnson-syndroom en/of
toxische epidermale necrolyse).
-
Wijdverspreide huiduitslag, hoge lichaamstemperatuur, verhoogde waarden van leverenzymen,
bloedafwijkingen (te veel witte bloedcellen, eosinofilie), vergrote lymfeklieren en aantasting van
andere organen (geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische symptomen, ook wel DRESS
of geneesmiddelovergevoeligheidssyndroom genoemd). Zie ook rubriek 2.
Licht uw arts onmiddellijk in wanneer u een van de volgende ernstige bijwerkingen opmerkt:
-
Koorts, rillingen, zere keel, hoesten, mondzweertjes of wat voor andere verschijnselen van een infectie
dan ook waaronder in de bloedstroom (sepsis)
-
Bloeding of blauwe plek zonder dat u zich bezeerd heeft
-
Pijn op de borst of in uw benen
-
Kortademigheid
-
Botpijn, spierzwakte, verwardheid of vermoeidheid die het gevolg kunnen zijn van een hoog gehalte
aan calcium in het bloed.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto kan het aantal witte bloedcellen die infecties tegengaan en ook de
bloedcellen die een rol spelen bij het stollen van het bloed (bloedplaatjes) verminderen, waardoor
bloedingsstoornissen kunnen ontstaan, zoals neusbloedingen en bloeduitstortingen.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto kan ook de vorming van bloedpropjes in de aderen (trombose)
veroorzaken.
Andere bijwerkingen
Het is belangrijk om op te merken dat een klein aantal patiënten bijkomende soorten kanker kan
ontwikkelen, en dit risico is mogelijk hoger bij de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto.
Daarom moet uw arts zorgvuldig de voordelen en risico’s tegen elkaar afwegen wanneer Lenalidomide Krka
d.d. Novo mesto aan u wordt voorgeschreven.
Zeer vaak voorkomende bijwerkingen
(kunnen optreden bij meer dan 1 op de 10 personen)
-
Een afname van het aantal rode bloedcellen die bloedarmoede kunnen veroorzaken, met als gevolg
vermoeidheid en zwakte
-
Huiduitslag, jeuk
-
Spierkrampen, spierzwakte, spierpijn, botpijn, gewrichtspijn, rugpijn, pijn in de ledematen
-
Algemene zwelling inclusief zwelling van uw armen en benen
-
Zwakte, vermoeidheid
-
Koorts- en griepachtige symptomen inclusief koorts, spierpijn, hoofdpijn, oorpijn, hoesten en koude
rillingen
-
Verminderde gevoeligheid, tinteling of brandend gevoel op de huid, pijn aan handen of voeten,
duizeligheid, onwillekeurige spiersamentrekkingen
-
Verminderde eetlust, veranderingen in smaak
-
Toename van pijn, tumorgrootte of roodheid rondom de tumor
-
Gewichtsverlies
-
Verstopping, diarree, misselijkheid, braken, maagpijn, brandend maagzuur
-
Verlaagde kaliumspiegel, calciumspiegel en/of natriumspiegel in het bloed
-
Schildklier werkt minder goed dan normaal
-
Beenpijn (wat een symptoom zou kunnen zijn van trombose), pijn op de borst of kortademigheid (wat
87
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
een symptoom van bloedstolsels in de longen kan zijn, longembolie genoemd)
Alle soorten infecties, waaronder infectie van de bijholten die zich rond de neus bevinden, longinfectie
en infectie van de bovenste luchtwegen
Kortademigheid
Wazig zien
Vertroebeling van uw oog (cataract)
Nierproblemen, waaronder nieren die niet goed werken of niet in staat zijn om normaal te blijven
werken
Afwijkende uitslagen bij leveronderzoeken
Verhoogde waarden bij leveronderzoeken
Veranderingen in een eiwit in het bloed die zwelling van slagaderen kan veroorzaken (vasculitis)
Verhoging van uw bloedsuikerspiegels (diabetes)
Verlaging van uw bloedsuikerspiegels
Hoofdpijn
Bloedneus
Droge huid
Depressie, stemmingswisselingen, slaapproblemen
Hoesten
Daling van de bloeddruk
Een vaag gevoel van lichamelijk ongemak, zich slecht voelen
Pijnlijke, ontstoken mond; droge mond
Uitdroging
Vaak voorkomende bijwerkingen
(kunnen optreden bij minder dan 1 op de 10 personen)
-
Vernietiging van rode bloedcellen (hemolytische anemie)
-
Bepaalde types huidkanker
-
Bloedend tandvlees, maag- of darmbloeding
-
Verhoogde bloeddruk, trage, snelle of onregelmatige hartslag
-
Grotere hoeveelheid van een stof als gevolg van een normale en abnormale afbraak van rode
bloedcellen
-
Toename van een type eiwit dat wijst op ontsteking in het lichaam
-
Donkere verkleuring van uw huid; verkleuring van uw huid door onderhuidse bloeding, meestal
veroorzaakt door bloeduitstorting, zwelling van de huid die gevuld is met bloed; bloeduitstorting
-
Toename van het gehalte urinezuur in het bloed
-
Huiderupties, rode huid, scheurtjes, schilfering of vervellen van de huid, netelroos
-
Meer zweten, 's nachts zweten
-
Moeite met slikken, zere keel, problemen met stemkwaliteit of stemveranderingen
-
Loopneus
-
Veel meer of minder plassen dan gebruikelijk of geen controle hebben over plassen
-
Bloed in de urine
-
Kortademigheid, met name tijdens het liggen (dit kan een symptoom zijn van hartfalen)
-
Problemen met het krijgen van een erectie
-
Beroerte, flauwvallen, draaiduizeligheid (probleem met het binnenoor waardoor u het gevoel krijgt dat
alles om u heen draait), tijdelijk verlies van bewustzijn
-
Pijn op de borst die zich verspreidt naar de armen, nek, kaak, rug of maag, bezweet en buiten adem
zijn, misselijk zijn of braken; dit kunnen symptomen van een hartaanval (myocardinfarct) zijn
-
Spierzwakte gebrek aan energie
-
Nekpijn, pijn op de borst
-
Koude rillingen
-
Gezwollen gewrichten
-
Galstroom uit de lever vertraagd of geblokkeerd
-
Lage fosfaat- of magnesiumspiegels in het bloed
-
Moeite met praten
-
Leverschade
-
Evenwichtsstoornis, problemen bij het bewegen
-
Doofheid, oorsuizen (tinnitus)
-
Zenuwpijn, onprettig en ongewoon gevoel, met name bij aanraking
88
-
-
-
-
-
Een teveel aan ijzer in het lichaam
Dorst
Verwardheid
Tandpijn
Val die tot verwonding kan leiden
Soms voorkomende bijwerkingen
(kunnen optreden bij minder dan 1 op de 100 personen)
-
Bloeding binnen de schedel
-
Problemen met de bloedsomloop
-
Verlies van gezichtsvermogen
-
Verlies van geslachtsdrift (libido)
-
Grote hoeveelheden plassen met botpijn en zwakte, wat symptomen kunnen zijn van een
nieraandoening (Fanconi-syndroom)
-
Gele pigmentatie van huid, slijmvlies of ogen (geelzucht), lichtgekleurde ontlasting, donkergekleurde
urine, jeukende huid, huiduitslag, pijn of zwelling van de buik – dit kunnen symptomen zijn van
leverschade (leverfalen)
-
Maagpijn, opgeblazen gevoel of diarree; dit kunnen symptomen van ontsteking in de dikke darm
(colitis of caecitis) zijn
-
Schade aan de cellen van de nieren (niertubulusnecrose genaamd)
-
Veranderingen in de kleur van uw huid, gevoeligheid voor zonlicht
-
Tumorlysissyndroom – metabole complicaties die zich tijdens een kankerbehandeling kunnen
voordoen en soms zelfs zonder behandeling. Deze complicaties worden veroorzaakt door de
afbraakproducten van afstervende kankercellen en kunnen het volgende omvatten: veranderingen in de
chemische stoffen in het bloed – hoog gehalte kalium, fosfor, urinezuur en laag gehalte calcium, wat
vervolgens leidt tot veranderingen in de werking van de nieren, hartslag, toevallen en soms overlijden.
-
Verhoogde bloeddruk in de bloedvaten van de longen (pulmonale hypertensie).
Niet bekend
(de frequentie van deze bijwerkingen kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)
-
Plotselinge, of lichte maar erger wordende pijn in de bovenbuik en/of rug, die een aantal dagen
aanhoudt, mogelijk vergezeld van misselijkheid, braken, koorts en een snelle pols – deze symptomen
kunnen het gevolg zijn van ontsteking van de alvleesklier.
-
Piepend ademhalen, kortademigheid of een droge hoest, hetgeen symptomen kunnen zijn van
ontsteking van het weefsel in de longen.
-
Zeldzame gevallen van spierafbraak (spierpijn, zwakte of zwelling), wat kan leiden tot nierproblemen
(rabdomyolyse), zijn waargenomen, sommige daarvan wanneer Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
werd toegediend samen met een statine (een soort cholesterolverlagende geneesmiddelen).
-
Een aandoening die de huid aantast door ontsteking van kleine bloedvaten, die gepaard gaat met pijn
in de gewrichten en koorts (leukocytoclastische vasculitis).
-
Beschadiging van de maag- of darmwand. Dit kan een zeer ernstige infectie veroorzaken. Informeer
uw arts als u ernstige maagpijn, koorts, misselijkheid, braken, bloed in uw ontlasting of veranderingen
in de stoelgang heeft.
-
Virusinfecties, inclusief herpes zoster (ook bekend als ‘gordelroos’, een virusziekte die een pijnlijke
huiduitslag met blaren veroorzaakt) en terugkomen van hepatitis B-infectie (die een gele verkleuring
van de huid en ogen, donkerbruine urine, maagpijn aan de rechterkant, koorts en een gevoel van
misselijkheid of overgeven kan veroorzaken).
-
Afstoting van solide orgaantransplantaat (zoals nier, hart).
Het melden van bijwerkingen
Krijgt u last van bijwerkingen, neem dan contact op met uw arts of apotheker. Dit geldt ook voor mogelijke
bijwerkingen die niet in deze bijsluiter staan . U kunt bijwerkingen ook rechtstreeks melden via het nationale
meldsysteem zoals vermeld in
aanhangsel V.
Door bijwerkingen te melden, kunt u ons helpen meer
informatie te verkrijgen over de veiligheid van dit geneesmiddel.
5.
Hoe bewaart u dit middel?
Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
89
Gebruik dit geneesmiddel niet meer na de uiterste houdbaarheidsdatum. Die vindt u op de verpakking na
EXP. Daar staat een maand en een jaar. De laatste dag van die maand is de uiterste houdbaarheidsdatum.
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
Spoel geneesmiddelen niet door de gootsteen of de WC en gooi ze niet in de vuilnisbak. Vraag uw apotheker
wat u met geneesmiddelen moet doen die u niet meer gebruikt. Als u geneesmiddelen op de juiste manier
afvoert worden ze op een verantwoorde manier vernietigd en komen ze niet in het milieu terecht.
6.
Inhoud van de verpakking en overige informatie
Welke stoffen zitten er in dit middel?
-
De werkzame stof in dit middel is lenalidomide. Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-
monohydraat overeenkomend met 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg of 25 mg lenalidomide.
-
-
De andere stoffen in de capsule-inhoud zijn mannitol (E421), microkristallijne cellulose (E460),
gepregelatiniseerd maïszetmeel, wijnsteenzuur (E334) en glyceroldibehenaat.
De andere stoffen in de capsulewand zijn:
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), geel ijzeroxide (E172),
indigokarmijn (E132), drukinkt (schellak (E904), zwart ijzeroxide (E172)).
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), indigokarmijn (E132),
drukinkt (schellak (E904), zwart ijzeroxide (E172)).
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), geel ijzeroxide (E172),
rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172), drukinkt (schellak (E904), povidone, titaandioxide
(E171)).
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), geel ijzeroxide (E172),
rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172), indigokarmijn (E132), drukinkt (schellak (E904),
povidone, titaandioxide (E171)).
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), geel ijzeroxide (E172),
rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172), indigokarmijn (E132), drukinkt (schellak (E904),
zwart ijzeroxide (E172)).
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), geel ijzeroxide (E172),
indigokarmijn (E132), drukinkt (schellak (E904), zwart ijzeroxide (E172)).
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), geel ijzeroxide (E172),
rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172), drukinkt (schellak (E904), povidone, titaandioxide
(E171)).
Hoe ziet Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto eruit en hoeveel zit er in een verpakking?
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules (capsules):
Capsulekap is groen, capsulelichaam is groen met gedrukte zwarte markering 2,5. De inhoud van de capsule
is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 4, lengte 14 ± 1 mm.
90
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg harde capsules (capsules):
Capsulekap is blauw, capsulelichaam is blauw met gedrukte zwarte markering 5. De inhoud van de capsule
is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 2, lengte 18 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules (capsules):
Capsulekap is bruin, capsulelichaam is bruin met een gedrukte witte markering 7.5. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 1, lengte 19 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules (capsules):
Capsulekap is groen, capsulelichaam is bruin met een gedrukte witte markering 10. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 0, lengte 21 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules (capsules):
Capsulekap is bruin, capsulelichaam is blauw met een gedrukte zwarte markering 15. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 2, lengte 18 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules (capsules):
Capsulekap is groen, capsulelichaam is blauw met een gedrukte zwarte markering 20. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 1, lengte 19 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules (capsules):
Capsulekap is bruin, capsulelichaam is bruin met een gedrukte witte markering 25. De inhoud van de capsule
is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 0, lengte 21 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto is verkrijgbaar in dozen met 7 x 1 of 21 x 1 harde capsule in afpelbare,
eenheidsdosis blisterverpakkingen.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
Fabrikant
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
KRKA – FARMA d.o.o., V. Holjevca 20/E, 10450 Jastrebarsko, Kroatië
TAD Pharma GmbH, Heinz-Lohmann-Straße 5, 27472 Cuxhaven, Duitsland
Neem voor alle informatie over dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder
van de vergunning voor het in de handel brengen:
België/Belgique/Belgien
KRKA Belgium, SA.
Tél/Tel: + 32 (0) 487 50 73 62
България
КРКА България ЕООД
Teл.: + 359 (02) 962 34 50
Česká republika
KRKA ČR, s.r.o.
Tel: + 420 (0) 221 115 150
Danmark
KRKA Sverige AB
Tlf: + 46 (0)8 643 67 66 (SE)
Deutschland
TAD Pharma GmbH
Lietuva
UAB KRKA Lietuva
Tel: + 370 5 236 27 40
Luxembourg/Luxemburg
KRKA Belgium, SA.
Tél/Tel: + 32 (0) 487 50 73 62 (BE)
Magyarország
KRKA Magyarország Kereskedelmi Kft.
Tel.: + 36 (1) 355 8490
Malta
E. J. Busuttil Ltd.
Tel: + 356 21 445 885
Nederland
KRKA Belgium, SA.
91
Tel: + 49 (0) 4721 606-0
Eesti
KRKA, d.d., Novo mesto Eesti filiaal
Tel: + 372 (0) 6 671 658
Ελλάδα
KRKA ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ
Τηλ: + 30 2100101613
España
KRKA Farmacéutica, S.L.
Tel: + 34 911 61 03 80
France
KRKA France Eurl
Tél: + 33 (0)1 57 40 82 25
Hrvatska
KRKA - FARMA d.o.o.
Tel: + 385 1 6312 100
Ireland
KRKA Pharma Dublin, Ltd.
Tel: + 353 1 413 3710
Ísland
LYFIS ehf.
Sími: + 354 534 3500
Italia
KRKA Farmaceutici Milano S.r.l.
Tel: + 39 02 3300 8841
Κύπρος
KI.PA. (PHARMACAL) LIMITED
Τηλ: + 357 24 651 882
Latvija
KRKA Latvija SIA
Tel: + 371 6 733 86 10
Deze bijsluiter is voor het laatst goedgekeurd in
Andere informatiebronnen
Tel: + 32 (0) 487 50 73 62 (BE)
Norge
KRKA Sverige AB
Tlf: + 46 (0)8 643 67 66 (SE)
Österreich
KRKA Pharma GmbH, Wien
Tel: + 43 (0)1 66 24 300
Polska
KRKA-POLSKA Sp. z o.o.
Tel.: + 48 (0)22 573 7500
Portugal
KRKA Farmacêutica, Sociedade Unipessoal Lda.
Tel: + 351 (0)21 46 43 650
România
KRKA Romania S.R.L., Bucharest
Tel: + 4 021 310 66 05
Slovenija
KRKA, d.d., Novo mesto
Tel: + 386 (0) 1 47 51 100
Slovenská republika
KRKA Slovensko, s.r.o.
Tel: + 421 (0) 2 571 04 501
Suomi/Finland
KRKA Finland Oy
Puh/Tel: + 358 20 754 5330
Sverige
KRKA Sverige AB
Tel: + 46 (0)8 643 67 66 (SE)
United Kingdom (Northern Ireland)
KRKA Pharma Dublin, Ltd.
Tel: + 353 1 413 3710
Meer informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees
Geneesmiddelenbureau:
http://www.ema.europa.eu
92

SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules
2.
KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 2,5 mg, 5 mg,
7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg of 25 mg lenalidomide.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.
FARMACEUTISCHE VORM
Harde capsule (capsule)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules
Capsulekap is groen, capsulelichaam is groen met gedrukte zwarte markering 2,5. De inhoud van de capsule
is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 4, lengte 14 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg harde capsules
Capsulekap is blauw, capsulelichaam is blauw met gedrukte zwarte markering 5. De inhoud van de capsule
is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 2, lengte 18 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules
Capsulekap is bruin, capsulelichaam is bruin met een gedrukte witte markering 7.5. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 1, lengte 19 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules
Capsulekap is groen, capsulelichaam is bruin met een gedrukte witte markering 10. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 0, lengte 21 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules
Capsulekap is bruin, capsulelichaam is blauw met een gedrukte zwarte markering 15. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 2, lengte 18 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules
Capsulekap is groen, capsulelichaam is blauw met een gedrukte zwarte markering 20. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 1, lengte 19 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules
Capsulekap is bruin, capsulelichaam is bruin met een gedrukte witte markering 25. De inhoud van de capsule
is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 0, lengte 21 ± 1 mm.
KLINISCHE GEGEVENS
4.1
Therapeutische indicaties
Multipel myeloom
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto als monotherapie is geïndiceerd voor de onderhoudsbehandeling van
volwassen patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom die autologe stamceltransplantatie
hebben ondergaan.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto als combinatietherapie met dexamethason, of bortezomib en
dexamethason, of melfalan en prednison (zie rubriek 4.2) is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen
patiënten met eerder onbehandeld multipel myeloom die niet in aanmerking komen voor transplantatie.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto in combinatie met dexamethason is geïndiceerd voor de behandeling
van volwassen patiënten met multipel myeloom die eerder minimaal één andere behandeling hebben gehad.
Folliculair lymfoom
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto in combinatie met rituximab (anti-CD20-antilichaam) is geïndiceerd
voor de behandeling van volwassen patiënten met eerder behandeld folliculair lymfoom (graad 1-3a).
4.2
Dosering en wijze van toediening
Behandeling met lenalidomide dient onder toezicht te staan van een arts die ervaring heeft met het gebruik
van antikankerbehandelingen.
Voor alle hieronder vermelde indicaties:
-
De dosis wordt aangepast op basis van klinische bevindingen en laboratoriumuitslagen (zie rubriek
4.4).
- Aanpassingen van de dosis, tijdens behandeling en bij opnieuw starten van de behandeling, worden
aanbevolen voor het onder controle brengen van trombocytopenie graad 3 of 4, neutropenie, of bij
andere toxiciteit graad 3 of 4 die geacht wordt verband te houden met lenalidomide.
- In geval van neutropenie dient bij de behandeling van patiënten het gebruik van groeifactoren te
worden overwogen.
- Als na het vergeten van een dosis minder dan 12 uur is verstreken, kan de patiënt de dosis alsnog
innemen. Als er meer dan 12 uur is verstreken na het vergeten van een dosis op het normale tijdstip,
moet de patiënt de dosis niet meer innemen, maar de volgende dosis de volgende dag op het normale
tijdstip innemen.
Dosering
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom (NDMM)
Lenalidomide in combinatie met dexamethason tot ziekteprogressie bij patiënten die niet in aanmerking
komen voor transplantatie
De behandeling met lenalidomide mag niet worden gestart als het absolute aantal neutrofielen (Absolute
Neutrophil Count, ANC) < 1,0 x 109/l en/of het aantal trombocyten < 50 x 109/l is.
Aanbevolen dosis
De aanbevolen aanvangsdosis lenalidomide bedraagt eenmaal per dag oraal 25 mg op dag 1 tot 21 van
herhaalde cycli van 28 dagen.
De aanbevolen dosis dexamethason is eenmaal per dag oraal 40 mg op dag 1, 8, 15 en 22 van herhaalde cycli
van 28 dagen. Patiënten kunnen de behandeling met lenalidomide en dexamethason voortzetten totdat
- Stappen dosisverlaging
Lenalidomidea
Dexamethasona
Aanvangsdosis
25 mg
40 mg
Dosisniveau -1
20 mg
20 mg
Dosisniveau -2
15 mg
12 mg
Dosisniveau -3
10 mg
8 mg
Dosisniveau -4
5 mg
4 mg
Dosisniveau -5
2,5 mg
Niet van toepassing
ª Dosisverlaging kan voor beide producten onafhankelijk worden toegepast
- Trombocytopenie
Verandering aantal
Aanbevolen handelswijze
Afname tot < 25 x 109/l
Behandeling met lenalidomide stoppen voor de rest van de cyclusa
Herstel tot 50 x 109/l
Behandeling met lenalidomide bij de volgende cyclus hervatten met één
dosisniveau lager
ª Indien dosisbeperkende toxiciteit (dose limiting toxicity, DLT) optreedt op > dag 15 van de lopende cyclus, wordt de behandeling met lenalidomide
gedurende ten minste de rest van de lopende cyclus van 28 dagen onderbroken.
- Absoluut aantal neutrofielen (ANC, Absolute Neutrophil Count) - neutropenie
Verandering ANC
Aanbevolen handelswijzea
Eerste afname tot < 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide
Herstel tot 1 x 109/l wanneer neutropenie de enige
onderbreken
waargenomen toxiciteit is
Behandeling met lenalidomide hervatten
met eenmaal per dag de aanvangsdosis
Herstel tot 0,5 x 109/l wanneer dosisafhankelijke
Behandeling met lenalidomide hervatten
hematologische toxiciteiten anders dan neutropenie zijn
met eenmaal per dag dosisniveau -1
waargenomen
Voor elke volgende afname tot < 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide
Herstel tot 0,5 x 109/l
onderbreken
Behandeling met lenalidomide hervatten
met één dosisniveau lager eenmaal per dag
a Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan naargelang het oordeel van de arts granulocyte colony-stimulating
factor (G-CSF) toe en handhaaf het dosisniveau van lenalidomide.
Voor wat betreft hematologische toxiciteit kan de dosis lenalidomide opnieuw ingesteld worden naar één
dosisniveau hoger (tot aan de aanvangsdosis) na een verbetering van de beenmergfunctie (geen
hematologische toxiciteit gedurende ten minste 2 opeenvolgende cycli: ANC 1,5 x 109/l met een
trombocytentelling van 100 x 109/l bij aanvang van een nieuwe cyclus).
Lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason gevolgd door lenalidomide en dexamethason
tot ziekteprogressie bij patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie
Aanvankelijke behandeling: lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason
De behandeling met lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason mag niet worden gestart
als het ANC < 1,0 x 109/l en/of het aantal trombocyten < 50 x 109/l is.
De aanbevolen aanvangsdosis lenalidomide bedraagt 25 mg oraal eenmaal daags op dag 1-14 van iedere
cyclus van 21 dagen, in combinatie met bortezomib en dexamethason. Bortezomib dient te worden
toegediend door middel van subcutane injectie (1,3 mg/m2 lichaamsoppervlak) tweemaal per week op dag 1,
4, 8 en 11 van iedere cyclus van 21 dagen. Raadpleeg voor meer informatie over de dosis, het schema en de
dosisaanpassingen van geneesmiddelen die samen met lenalidomide worden toegediend rubriek 5.1 en de
desbetreffende Samenvatting van de productkenmerken.
Er worden tot acht behandelcycli van 21 dagen (aanvankelijke behandeling van 24 weken) aanbevolen.
- Stappen dosisverlaging
Lenalidomidea
Aanvangsdosis
25 mg
Dosisniveau -1
20 mg
Dosisniveau -2
15 mg
Dosisniveau -3
10 mg
Dosisniveau -4
5 mg
Dosisniveau -5
2,5 mg
aDosisverlaging kan voor alle producten onafhankelijk worden toegepast
- Trombocytopenie
Verandering aantal trombocyten
Aanbevolen handelswijze
Afname tot < 30 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Herstel tot 50 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met
dosisniveau -1 eenmaal per dag
Voor elke volgende afname tot < 30 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Herstel tot 50 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met één
dosisniveau lager eenmaal per dag
- Absoluut aantal neutrofielen (ANC, Absolute Neutrophil Count) ­ neutropenie
Verandering ANC
Aanbevolen handelswijzea
Eerste afname tot < 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide
Herstel tot 1 x 109/l wanneer neutropenie de enige waargenomen Behandeling met lenalidomide
toxiciteit is
hervatten met eenmaal per dag de
Herstel tot 0,5 x 109/l wanneer dosisafhankelijke
Behandeling met lenalidomide
hematologische toxiciteiten anders dan neutropenie zijn
hervatten met dosisniveau -1 eenmaal
waargenomen
per dag
Voor elke volgende afname tot < 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide
onderbreken
Herstel tot 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide
hervatten met één dosisniveau lager
a
eenmaal per dag.
Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan naargelang het oordeel van de arts granulocyte colony-stimulating
factor (G-CSF) toe en handhaaf het dosisniveau van lenalidomide.
Lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison gevolgd door onderhoudsbehandeling met
lenalidomide bij patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie
De behandeling met lenalidomide mag niet worden gestart als het ANC < 1,5 x 109/l is en/of het aantal
trombocyten < 75 x 109/l is.
Aanbevolen dosis
De aanbevolen aanvangsdosis bedraagt 10 mg lenalidomide eenmaal daags oraal op dag 1 tot 21 van
herhaalde cycli van 28 dagen tot maximaal 9 cycli, 0,18 mg/kg melfalan oraal op dag 1 tot 4 van herhaalde
cycli van 28 dagen, 2 mg/kg prednison oraal op dag 1 tot 4 van herhaalde cycli van 28 dagen. Patiënten die 9
cycli hebben voltooid of die de combinatietherapie niet kunnen voltooien vanwege intolerantie worden
behandeld met monotherapie met lenalidomide als volgt: in een orale dosis van 10 mg eenmaal daags op dag
1 tot 21 van herhaalde cycli van 28 dagen totdat ziekteprogressie optreedt.
- Stappen dosisverlaging
Melphalan
Prednisone
Aanvangsdosis
10 mgª
0,18 mg/kg
2 mg/kg
Dosisniveau -1
7,5 mg
0,14 mg/kg
1 mg/kg
Dosisniveau -2
5 mg
0,10 mg/kg
0,5 mg/kg
Dosisniveau -3
2,5 mg
Niet van toepassing
0,25 mg/kg
ª Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan granulocyte-colony stimulating factor (G-CSF) toe en behoud het
dosisniveau van lenalidomide
- Trombocytopenie
Verandering aantal trombocyten
Aanbevolen handelswijze
Daling naar < 25 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Herstel tot 25 x 109/l
Behandeling met lenalidomide en melfalan hervatten met
dosisniveau -1
Voor elke volgende afname tot < 30 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Herstel tot 30 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met één
dosisniveau lager (dosisniveau -2 of -3) eenmaal per dag.
- Absoluut aantal neutrofielen (ANC, Absolute Neutrophil Count) ­ neutropenie
Verandering ANC
Aanbevolen handelswijzea
Eerste afname tot < 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Herstel tot 0,5 x 109/l wanneer neutropenie de enige
Behandeling met lenalidomide hervatten
waargenomen toxiciteit is
met eenmaal per dag de aanvangsdosis
Herstel tot 0,5 x 109/l wanneer dosisafhankelijke
Behandeling met lenalidomide hervatten
hematologische toxiciteiten anders dan neutropenie zijn
met eenmaal per dag dosisniveau -1
waargenomen
Voor elke volgende afname tot < 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Herstel tot 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten
met één dosisniveau lager eenmaal per dag.
ª Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan granulocyte-colony stimulating factor (G-CSF) toe en behoud het
dosisniveau van lenalidomide
Lenalidomide-onderhoudsbehandeling bij patiënten die autologe stamceltransplantatie (ASCT) hebben
ondergaan
Lenalidomide-onderhoudsbehandeling dient te worden gestart na adequaat hematologisch herstel na ASCT
bij patiënten die geen tekenen van progressie vertonen. Lenalidomide mag niet worden gestart als het ANC
< 1,0 x 109/l en/of het aantal trombocyten < 75 x 109/l is.
Aanbevolen dosis
De aanbevolen aanvangsdosis lenalidomide bedraagt eenmaal per dag oraal 10 mg op continue basis (op dag
1-28 van herhaalde cycli van 28 dagen) totdat ziekteprogressie of intolerantie optreedt. Na 3 cycli van
lenalidomide-onderhoudsbehandeling kan de dosis worden verhoogd tot eenmaal per dag oraal 15 mg indien
dit wordt verdragen.
- Stappen dosisverlaging
Aanvangsdosis (10 mg)
Indien de dosis werd verhoogd (15 mg)a
Dosisniveau -1
5 mg
10 mg
Dosisniveau -2
5 mg (dag 1-21 om de 28 dagen)
5 mg
Dosisniveau -3
Niet van toepassing
5 mg (dag 1-21 om de 28 dagen)
Verlaag de dosis niet verder dan 5 mg (dag 1-21 om de 28 dagen)
a Na 3 cycli van lenalidomide-onderhoudsbehandeling kan de dosis worden verhoogd tot eenmaal per dag oraal 15 mg indien dit wordt verdragen.
- Trombocytopenie
Verandering aantal trombocyten
Aanbevolen handelswijze
Afname tot < 30 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Behandeling met lenalidomide hervatten met
dosisniveau -1 eenmaal per dag
Voor elke volgende afname tot < 30 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Herstel tot 30 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met één
dosisniveau lager eenmaal per dag
- Absoluut aantal neutrofielen (ANC, Absolute Neutrophil Count) ­ neutropenie
Verandering ANC
Aanbevolen handelswijzea
Afname tot < 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Herstel tot 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met
dosisniveau -1 eenmaal per dag
Voor elke volgende afname tot < 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Herstel tot 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met één
dosisniveau lager eenmaal per dag
ª Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan granulocyte-colony stimulating factor (G-CSF) toe en behoud het
dosisniveau van lenalidomide
Multipel myeloom met ten minste één eerdere behandeling
De behandeling met lenalidomide mag niet worden gestart als het ANC < 1,0 x 109/l en/of het aantal
trombocyten < 75 x 109/l of afhankelijk van de infiltratie van beenmerg door plasmacellen - het aantal
trombocyten < 30 x 109/l is.
Aanbevolen dosis
De aanbevolen aanvangsdosis lenalidomide bedraagt eenmaal per dag oraal 25 mg op dag 1 tot 21 van
herhaalde cycli van 28 dagen. De aanbevolen dosis dexamethason is eenmaal per dag oraal 40 mg op dag 1
tot 4, 9 tot 12 en 17 tot 20 van elke cyclus van 28 dagen gedurende de eerste 4 behandelcycli en vervolgens
eenmaal per dag 40 mg op dag 1 tot 4 van elke cyclus van 28 dagen.
Voorschrijvende artsen dienen zorgvuldig te overwegen welke dosis dexamethason dient te worden gebruikt,
waarbij rekening wordt gehouden met de conditie en ziektestatus van de patiënt.
- Stappen dosisverlaging
Aanvangsdosis
25 mg
Dosisniveau -1
15 mg
Dosisniveau -2
10 mg
Dosisniveau -3
5 mg
- Trombocytopenie
Verandering aantal trombocyten
Aanbevolen handelswijze
Eerste afname tot < 30 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Herstel tot 30 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met
dosisniveau -1
Voor elke volgende afname tot < 30 x109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Herstel tot 30 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met één
dosisniveau lager (dosisniveau -2 of -3) eenmaal per
dag. Verlaag de dosis niet verder dan tot eenmaal per
dag 5 mg.
- Absoluut aantal neutrofielen (ANC, Absolute Neutrophil Count) ­ neutropenie
Verandering ANC
Aanbevolen handelswijzea
Eerste afname tot < 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
eenmaal per dag de aanvangsdosis
Herstel tot 0,5 x 109/l wanneer
Behandeling met lenalidomide hervatten met
dosisafhankelijke hematologische toxiciteiten
eenmaal per dag dosisniveau -1
anders dan neutropenie zijn waargenomen
Voor elke volgende afname tot < 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken
Herstel tot 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met één
dosisniveau lager (dosisniveau -1, -2 of -3) eenmaal
per dag. Verlaag de dosis niet verder dan tot
eenmaal per dag 5 mg.
ª Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan granulocyte-colony stimulating factor (G-CSF) toe en behoud het
dosisniveau van lenalidomide
Folliculair lymfoom (FL)
Behandeling met lenalidomide mag niet worden gestart als het ANC < 1 x 109/l is, en/of het aantal
trombocyten < 50 x 109/l is, tenzij secundair aan infiltratie van lymfoom in beenmerg.
Aanbevolen dosis
De aanbevolen aanvangsdosis lenalidomide is eenmaal per dag oraal 20 mg op dag 1 tot 21 van herhaalde
cycli van 28 dagen, gedurende maximaal 12 behandelcycli. De aanbevolen aanvangsdosis rituximab is
intraveneus (IV) 375 mg/m2, in cyclus 1 eenmaal per week (dag 1, 8, 15 en 22) en in cyclus 2 tot en met 5 op
dag 1 van elke cyclus van 28 dagen.
- Stappen dosisverlaging
Aanvangsdosis
20 mg eenmaal per dag op dag 1 tot 21 van elke 28 dagen
Dosisniveau -1
15 mg eenmaal per dag op dag 1 tot 21 van elke 28 dagen
Dosisniveau -2
10 mg eenmaal per dag op dag 1 tot 21 van elke 28 dagen
Dosisniveau -3
5 mg eenmaal per dag op dag 1 tot 21 van elke 28 dagen
Raadpleeg voor dosisaanpassingen vanwege toxiciteit van rituximab de desbetreffende Samenvatting van de
productkenmerken.
- Trombocytopenie
Verandering aantal trombocyten
Aanbevolen handelswijze
Afname tot < 50 x 109/l
Behandeling met lenalidomide onderbreken en CBC ten minste
om de 7 dagen uitvoeren
Herstel tot 50 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met het eerste lagere
dosisniveau (dosisniveau -1)
Voor elke volgende afname tot minder Behandeling met lenalidomide onderbreken en CBC ten minste
dan 50 x 109/l
om de 7 dagen uitvoeren
Herstel tot 50 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met het eerste lagere
dosisniveau (dosisniveau -2, -3)
Verlaag de dosis niet verder dan dosisniveau -3.
- Absoluut aantal neutrofielen (ANC, Absolute Neutrophil Count) ­ neutropenie
Verandering ANC
Aanbevolen handelswijzeª
Afname tot < 1,0 x 109/l gedurende ten minste 7 Behandeling met lenalidomide onderbreken en
dagen, of
CBC ten minste om de 7 dagen uitvoeren
Afname tot < 1,0 x 109/l met geassocieerde
koorts (lichaamstemperatuur 38,5°C), of
Afname tot < 0,5 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met het eerste
lagere dosisniveau (dosisniveau -1)
Voor elke volgende afname tot minder dan 1,0 x Behandeling met lenalidomide onderbreken en CBC
109/l gedurende ten minste 7 dagen, of afname
ten minste om de 7 dagen uitvoeren
tot < 1,0 x 109/l met geassocieerde koorts
(lichaamstemperatuur 38,5°C), of afname tot
< 0,5 x 109/l
Herstel tot 1,0 x 109/l
Behandeling met lenalidomide hervatten met het eerste
lagere dosisniveau (dosisniveau -2, -3) Verlaag de
dosis niet verder dan dosisniveau -3
ª Als neutropenie de enige toxiciteit is bij welk dosisniveau dan ook, dien dan naargelang het oordeel van de arts G-CSF toe
Tumorlysissyndroom (TLS)
Alle patiënten dienen TLS-profylaxe te krijgen (allopurinol, rasburicase of equivalent, volgens de richtlijnen
van de instelling) en goed (oraal) gehydrateerd te zijn tijdens de eerste week van de eerste cyclus, of een
langere periode indien klinisch geïndiceerd. Om regelmatig te controleren op TLS dient bij patiënten
wekelijks bloedonderzoek (testpanel) te worden uitgevoerd tijdens de eerste cyclus en op klinische indicatie.
De behandeling met lenalidomide mag worden voortgezet (met gehandhaafde dosis) bij patiënten met lab-
TLS of klinisch TLS graad 1, of, naar het oordeel van de arts, de dosis kan met één niveau worden verlaagd
en de behandeling met lenalidomide worden voortgezet. Er dient sterke intraveneuze hydratatie te worden
gegeven en passende medische behandeling volgens de plaatselijke zorgstandaard, totdat de afwijkingen in
elektrolyten zijn hersteld. Behandeling met rasburicase kan nodig zijn om hyperurikemie tegen te gaan. De
arts beoordeelt of de patiënt in het ziekenhuis moet worden opgenomen.
Bij patiënten met klinische TLS graad 2 tot 4 lenalidomide onderbreken en wekelijks of op klinische
indicatie bloedonderzoek (testpanel) uitvoeren. Er dient sterke intraveneuze hydratatie te worden gegeven en
passende medische behandeling volgens de plaatselijke zorgstandaard, totdat de afwijkingen in elektrolyten
zijn hersteld.
De arts beoordeelt of de patiënt moet worden behandeld met rasburicase en in het ziekenhuis moet worden
opgenomen. Wanneer TLS herstelt tot graad 0, herstart de behandeling met lenalidomide dan met het eerste
lagere dosisniveau, volgens het oordeel van de arts (zie rubriek 4.4).
Tumor flare reactie
Naargelang het oordeel van de arts kan behandeling met lenalidomide zonder onderbreking of aanpassing
worden voortgezet bij patiënten met een tumor flare reactie (TFR) graad 1 of 2. Naargelang het oordeel van
de arts mogen behandeling met niet-steroïdale ontstekingsremmers (NSAID's), behandeling van beperkte
duur met corticosteroïden en/of behandeling met narcotische analgetica worden gegeven. Aan patiënten met
TFR graad 3 of 4 moet behandeling met lenalidomide worden onthouden en behandeling met NSAID's,
corticosteroïden en/of narcotische analgetica worden ingesteld. Wanneer TFR is hersteld tot graad 1, de
behandeling met lenalidomide herstarten met hetzelfde dosisniveau voor de rest van de cyclus. De
symptomen van de patiënten kunnen worden behandeld volgens de richtlijnen voor behandeling van TFR
graad 1 en 2 (zie rubriek 4.4).
Alle indicaties
Voor andere toxiciteiten graad 3 of 4 waarvan wordt aangenomen dat zij verband houden met lenalidomide,
moet de behandeling worden gestopt en alleen opnieuw worden gestart op een volgend lager dosisniveau
wanneer de toxiciteit is verminderd tot graad 2 afhankelijk van het oordeel van de arts.
Voor huiduitslag graad 2 of 3 dient onderbreken van of stoppen met lenalidomide te worden overwogen.
Lenalidomide moet worden gestopt wanneer angio-oedeem, anafylactische reactie, huiduitslag graad 4,
exfoliatieve of bulleuze huiduitslag optreedt, of wanneer het vermoeden van Stevens-Johnson-syndroom
(SJS), toxische epidermale necrolyse (TEN) of geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische
symptomen (DRESS) bestaat en dient niet te worden hervat na het stoppen als gevolg van deze reacties.
Speciale populaties
Pediatrische patiënten
Lenalidomide mag niet worden gebruikt bij kinderen en adolescenten vanaf de geboorte tot jonger dan 18
Ouderen
De momenteel beschikbare farmacokinetische gegevens worden beschreven in rubriek 5.2. Lenalidomide is
in klinische studies toegepast bij patiënten met multipel myeloom tot 91 jaar oud (zie rubriek 5.1).
Omdat oudere patiënten vaker een verminderde nierfunctie hebben, dient de dosis zorgvuldig gekozen te
worden en is het verstandig om de nierfunctie te bewaken.
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie
Patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom met een leeftijd van 75 jaar en ouder moeten
zorgvuldig onderzocht worden alvorens behandeling wordt overwogen (zie rubriek 4.4).
Voor patiënten ouder dan 75 jaar die behandeld worden met lenalidomide in combinatie met dexamethason
bedraagt de aanvangsdosis dexamethason 20 mg per dag op dag 1, 8, 15 en 22 van elke behandelingscyclus
van 28 dagen.
Er wordt geen dosisaanpassing voorgesteld voor patiënten ouder dan 75 jaar die behandeld worden met
lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison.
Bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom met een leeftijd van 75 jaar en ouder die
lenalidomide toegediend kregen, was er een hogere incidentie van ernstige bijwerkingen en bijwerkingen die
tot stopzetting van de behandeling leidden.
Bij patiënten ouder dan 75 jaar met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom werd combinatiebehandeling
met lenalidomide minder goed verdragen vergeleken met jongere patiënten. Deze patiënten stopten vaker
met de behandeling wegens intolerantie (bijwerkingen graad 3 of 4 en ernstige bijwerkingen) in vergelijking
met patiënten < 75 jaar.
Multipel myeloom: patiënten met ten minste één eerdere behandeling
Het percentage patiënten van 65 jaar of ouder met multipel myeloom was in de lenalidomide/dexamethason-
groep niet significant verschillend van dat in de placebo/dexamethason-groep. Er is geen algemeen verschil
in veiligheid en werkzaamheid waargenomen tussen deze patiënten en jongere patiënten, maar een grotere
predispositie bij individuele oudere personen kan niet worden uitgesloten.
Folliculair lymfoom
Voor patiënten met folliculair lymfoom die worden behandeld met lenalidomide in combinatie met rituximab
is het totale percentage bijwerkingen voor patiënten van 65 jaar of ouder vergelijkbaar met dat voor patiënten
jonger dan 65 jaar. Er werd geen verschil in werkzaamheid waargenomen tussen de twee leeftijdsgroepen.
Patiënten met nierfunctiestoornis
Lenalidomide wordt hoofdzakelijk door de nieren uitgescheiden; patiënten met een hogere mate van
nierfunctiestoornis kunnen een verminderde tolerantie vertonen (zie rubriek 4.4). Het is van belang de dosis
zorgvuldig te kiezen en het wordt aanbevolen de nierfunctie te bewaken.
Er zijn geen dosisaanpassingen nodig voor patiënten met een milde nierfunctiestoornis en multipel myeloom
of folliculair lymfoom.
De volgende dosisaanpassingen worden bij aanvang van en tijdens de behandeling aanbevolen voor patiënten
met een matig of ernstig verminderde nierfunctie of een terminale nieraandoening.
In fase 3-studies zijn er geen ervaringen met terminale nieraandoening (End Stage Renal Disease, ESRD)
(CLcr < 30 ml/min, die tot dialyse noodzaakt).
Multipel myeloom
Nierfunctie (CLcr)
Dosisaanpassing
Matige nierfunctiestoornis
10 mg eenmaal per dag1
(30 CLcr < 50 ml/min)
7,5 mg eenmaal per dag 2
(CLcr < 30 ml/min, zonder noodzaak van
15 mg om de dag
dialyse)
Terminale nieraandoening (End Stage
5 mg eenmaal per dag. Op dagen met dialyse moet de
Renal Disease, ESRD)
dosis na de dialyse worden toegediend.
(CLcr < 30 ml/min, dialyse noodzakelijk)
1 De dosis kan na 2 cycli worden verhoogd tot eenmaal per dag 15 mg als de patiënt niet reageert op de behandeling en de behandeling goed
verdraagt.
2 In landen waar de 7,5 mg capsule verkrijgbaar is.
Folliculair lymfoom
Nierfunctie (CLcr)
Dosisaanpassing
(dag 1 tot 21 van herhaalde cycli van
28 dagen)
Matige nierfunctiestoornis
10 mg eenmaal per dag1, 2
(30 CLcr < 60 ml/min)
Ernstige nierfunctiestoornis
Geen gegevens beschikbaar3
(CLcr < 30 ml/min, zonder noodzaak van dialyse)
Terminale nieraandoening (ESRD)
Geen gegevens beschikbaar3
(CLcr < 30 ml/min, dialyse noodzakelijk)
¹ De dosis kan na 2 cycli worden verhoogd tot eenmaal per dag 15 mg als de patiënt de behandeling goed heeft verdragen.
2 Voor patiënten met een aanvangsdosis van 10 mg mag, in geval van dosisverlaging om neutropenie of trombocytopenie graad 3 of 4 of andere
lenalidomide-gerelateerde toxiciteiten van graad 3 of 4 te behandelen, de dosis niet verder worden verlaagd dan tot 5 mg om de dag of 2,5 mg
eenmaal per dag.
3 Patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis of terminale nieraandoening (ESRD) werden uitgesloten van deelname aan de studie.
Na aanvang van de lenalidomidebehandeling dient de volgende lenalidomidedosisaanpassing bij patiënten
met een nierfunctiestoornis te worden gebaseerd op individuele behandelingstolerantie door de patiënten,
zoals hierboven beschreven.
Patiënten met leverfunctiestoornis
Er is geen officiële studie uitgevoerd naar lenalidomide bij patiënten met leverfunctiestoornis en er zijn geen
specifieke doseringsaanbevelingen.
Wijze van toediening
Oraal gebruik.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto capsules dienen op de geplande dagen op ongeveer hetzelfde tijdstip
oraal te worden ingenomen. De capsules mogen niet worden geopend of gebroken en er mag niet op worden
gekauwd (zie rubriek 6.6). De capsules moeten in hun geheel worden doorgeslikt, bij voorkeur met water. De
capsules kunnen met of zonder voedsel worden ingenomen.
Lenalidomide capsules mogen niet door de folie in de blisterverpakking worden gedrukt, aangezien dit de
capsule kan beschadigen. De capsule moet uit de verpakking worden gehaald door de folie van een
afzonderlijke blistercel af te trekken.
4.3
Contra-indicaties
- Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).
- Zwangere vrouwen.
- Vrouwen die zwanger kunnen worden, tenzij wordt voldaan aan alle voorwaarden van het Programma
ter voorkoming van zwangerschap (zie rubrieken 4.4 en 4.6).
4.4
Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Wanneer lenalidomide wordt gegeven in combinatie met andere geneesmiddelen, moet vóór het begin
van de behandeling de desbetreffende Samenvatting van de productkenmerken worden geraadpleegd.

Lenalidomide is structureel verwant aan thalidomide. Thalidomide is een bekende, bij de mens teratogene
werkzame stof die ernstige, levensbedreigende aangeboren afwijkingen veroorzaakt. Lenalidomide
veroorzaakte bij apen misvormingen vergelijkbaar met die welke beschreven zijn voor thalidomide (zie
rubrieken 4.6 en 5.3). Als lenalidomide tijdens de zwangerschap wordt gebruikt, is een teratogeen effect van
lenalidomide bij de mens te verwachten.
Alle patiënten moeten voldoen aan de voorwaarden van het Programma ter voorkoming van zwangerschap,
tenzij er betrouwbaar bewijs is dat de patiënt niet zwanger kan worden.
Criteria voor vrouwen die niet zwanger kunnen worden
Een vrouwelijke patiënt of een vrouwelijke partner van een mannelijke patiënt wordt geacht zwanger te
kunnen worden, tenzij zij aan ten minste één van de volgende criteria voldoet:
-
Leeftijd 50 jaar en door natuurlijke oorzaak 1 jaar niet gemenstrueerd (het uitblijven van de
menstruatie na kankertherapie of tijdens het geven van borstvoeding sluit de mogelijkheid van
zwangerschap niet uit).
- Prematuur falen van de ovariumfunctie, bevestigd door een gynaecoloog.
- Eerdere bilaterale salpingo-oöforectomie of hysterectomie.
- XY-genotype, Turner-syndroom, agenesie van de uterus.
Voorlichting
Bij vrouwen die zwanger kunnen worden, is lenalidomide gecontra-indiceerd, tenzij aan alle volgende
criteria wordt voldaan:
-
De patiënt begrijpt het verwachte teratogene risico voor het ongeboren kind
- Zij begrijpt de noodzaak van effectieve anticonceptie, zonder onderbreking, vanaf ten minste 4 weken
vóór aanvang van de behandeling, gedurende de hele behandeling en tot ten minste 4 weken na het
einde van de behandeling
- Zelfs als een vrouw die zwanger kan worden, niet menstrueert, moet zij alle adviezen met betrekking
tot effectieve anticonceptie opvolgen
- Zij moet in staat zijn zich te houden aan effectieve anticonceptiemaatregelen
- Zij is geïnformeerd over de potentiële gevolgen van zwangerschap en over de noodzaak om snel een
arts te raadplegen wanneer er een kans op zwangerschap bestaat, en zij begrijpt deze informatie
- Zij begrijpt de noodzaak om de behandeling te beginnen zodra lenalidomide na een negatieve
zwangerschapstest is afgeleverd
- Zij begrijpt de noodzaak om ­ behalve bij bevestigde tubaire sterilisatie ­ ten minste eenmaal per 4
weken een zwangerschapstest te ondergaan en stemt ermee in dat dit gebeurt
- Zij bevestigt dat ze de gevaren en noodzakelijke voorzorgsmaatregelen die gepaard gaan met het
gebruik van lenalidomide begrijpt.
Voor mannelijke patiënten die lenalidomide innemen hebben farmacokinetische gegevens aangetoond dat
lenalidomide tijdens de behandeling in uiterst lage niveaus aanwezig is in menselijk sperma en 3 dagen na
het stoppen met deze stof niet detecteerbaar is in menselijk sperma bij de gezonde proefpersoon (zie rubriek
5.2). Als voorzorgsmaatregel en rekening houdend met speciale populaties met verlengde eliminatietijd zoals
nierfunctiestoornis, moeten alle mannelijke patiënten die lenalidomide innemen voldoen aan de volgende
voorwaarden:
-
Zij moeten het verwachte teratogene risico begrijpen wanneer zij seksueel contact hebben met een
zwangere vrouw of een vrouw die zwanger kan worden
- Zij moeten de noodzaak begrijpen om tijdens de behandeling en gedurende ten minste 7 dagen na
dosisonderbrekingen en/of stoppen met de behandeling een condoom te gebruiken (zelfs wanneer de
man een vasectomie heeft ondergaan) als zij seksueel contact hebben met een zwangere vrouw of met
een vrouw die zwanger kan worden en die geen effectieve anticonceptie gebruikt
- Zij moeten begrijpen dat wanneer hun vrouwelijke partner zwanger raakt terwijl zij lenalidomide
innemen of kort nadat zij zijn gestopt met het innemen van lenalidomide, zij hun behandelend arts
De voorschrijvend arts moet zich bij vrouwen die zwanger kunnen worden van de volgende zaken
verzekeren:
-
De patiënt voldoet aan de voorwaarden van het Programma ter voorkoming van zwangerschap,
inclusief een bevestiging dat zij deze voorwaarden voldoende heeft begrepen
- De patiënt heeft de hierboven genoemde voorwaarden bevestigd.
Anticonceptie
Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten vanaf ten minste 4 weken vóór aanvang van de behandeling,
gedurende de behandeling en tot ten minste 4 weken na de behandeling met lenalidomide, en zelfs bij
onderbreking van de dosering, ten minste één effectieve anticonceptiemethode toepassen, tenzij de patiënt
zich verplicht tot volledige en voortdurende onthouding, waarbij deze verplichting maandelijks bevestigd
moet worden. Als de patiënt nog geen effectieve anticonceptie toepast, moet deze voor advies over
anticonceptie worden doorverwezen naar een professionele zorgverlener die geschoold is op dit gebied,
zodat anticonceptie kan worden gestart.
De volgende methoden kunnen worden beschouwd als voorbeelden van geschikte anticonceptiemethoden:
-
Implantaat
- Spiraaltje waaruit levonorgestrel vrijkomt (intra-uterien systeem, IUS)
- Depot medroxyprogesteronacetaat
- Tubaire sterilisatie
- Uitsluitend geslachtsgemeenschap met een mannelijke partner die is gesteriliseerd d.m.v. vasectomie,
waarbij de vasectomie moet worden bevestigd door twee negatieve sperma-onderzoeken
- Ovulatieremmende anticonceptiepil met alleen progesteron (d.w.z. desogestrel)
Vanwege het verhoogde risico op veneuze trombo-embolie bij patiënten met multipel myeloom die
lenalidomide in combinatietherapie gebruiken, en in mindere mate bij patiënten met multipel myeloom die
lenalidomide als monotherapie gebruiken, worden gecombineerde orale anticonceptiva niet aangeraden (zie
ook rubriek 4.5). Als de patiënt momenteel een gecombineerd oraal anticonceptivum gebruikt, dient deze
over te gaan op één van de effectieve anticonceptiemethoden die hierboven staan vermeld. Het risico op
veneuze trombo-embolie blijft na het stoppen met een gecombineerd oraal anticonceptivum nog 4-6 weken
voortduren. De werkzaamheid van anticonceptieve steroïden kan verminderd zijn tijdens gelijktijdige
behandeling met dexamethason (zie rubriek 4.5).
Implantaten en levonorgestrel-hormoonspiraaltjes zijn geassocieerd met een verhoogd risico op infectie bij
het inbrengen en onregelmatige vaginale bloedingen. Profylactische antibiotica dienen te worden overwogen,
in het bijzonder bij patiënten met neutropenie.
Spiraaltjes waaruit koper vrijkomt, worden over het algemeen niet aangeraden vanwege het potentiële risico
op infectie bij het inbrengen en menstrueel bloedverlies, hetgeen gevaarlijk kan zijn voor patiënten met
neutropenie of trombocytopenie.
Zwangerschapstesten
In overeenstemming met de lokale aanbevelingen moeten zwangerschapstesten met een minimale
gevoeligheid van 25 mIE/ml onder medisch toezicht worden uitgevoerd bij vrouwen die zwanger kunnen
worden, zoals hieronder aangegeven. Deze eis geldt ook voor vrouwen die zwanger kunnen worden en
volledige en voortdurende onthouding betrachten. In het ideale geval worden de zwangerschapstest, het
voorschrijven en de verstrekking van het geneesmiddel op één en dezelfde dag uitgevoerd. De verstrekking
van lenalidomide aan vrouwen die zwanger kunnen worden, dient binnen 7 dagen na het voorschrijven plaats
te vinden.
Voorafgaand aan het starten van de behandeling
Een zwangerschapstest moet onder medisch toezicht worden uitgevoerd tijdens het bezoek aan de arts
Follow-up en einde van behandeling
Behalve bij bevestigde tubaire sterilisatie moet ten minste om de 4 weken opnieuw een zwangerschapstest
worden uitgevoerd onder medisch toezicht, inclusief ten minste 4 weken na het einde van de behandeling. De
zwangerschapstesten dienen te worden uitgevoerd op de dag van het bezoek aan de voorschrijvend arts of in
de 3 daaraan voorafgaande dagen.
Aanvullende voorzorgsmaatregelen
Patiënten moeten voorgelicht worden om dit geneesmiddel nooit aan iemand anders te geven en om alle
ongebruikte capsules aan het einde van de behandeling in te leveren bij de apotheek opdat ze op veilige wijze
worden afgevoerd.
Patiënten mogen gedurende de behandeling en gedurende ten minste 7 dagen na het staken van de
behandeling met lenalidomide geen bloeddonor zijn.
Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg en zorgverleners dienen wegwerphandschoenen te dragen bij het
hanteren van de blisterverpakking of de capsule. Vrouwen die zwanger zijn of vermoeden dat ze mogelijk
zwanger zijn, mogen de blisterverpakking of de capsule niet hanteren (zie rubriek 6.6).
Voorlichtingsmateriaal, beperkingen met betrekking tot het voorschrijven en verstrekken
Om patiënten te helpen ervoor te zorgen dat er geen foetus wordt blootgesteld aan lenalidomide zal de
houder van de vergunning voor het in de handel brengen voorlichtingsmateriaal leveren aan
beroepsbeoefenaren, om de waarschuwingen over de verwachte teratogeniciteit van lenalidomide opnieuw te
benadrukken, om advies te geven over anticonceptie vóór aanvang van de behandeling en begeleiding te
geven met betrekking tot de noodzaak van zwangerschapstesten. De voorschrijvende arts moet mannelijke en
vrouwelijke patiënten informeren over het verwachte teratogene risico en de strikte maatregelen met
betrekking tot zwangerschapspreventie zoals gespecificeerd in het Programma ter voorkoming van
zwangerschap. Hij/zij moet patiënten voorzien van een passende informatiebrochure voor patiënten,
patiëntenkaart en/of equivalent hulpmiddel in overeenstemming met het nationaal geïmplementeerde
patiëntenkaartsysteem. Een nationaal gecontroleerd distributiesysteem is in samenwerking met elke nationale
bevoegde autoriteit geïmplementeerd. Het gecontroleerde distributiesysteem omvat het gebruik van een
patiëntenkaart en/of equivalent hulpmiddel voor controle op het voorschrijven en/of verstrekken en voor het
verzamelen van gedetailleerde gegevens met betrekking tot de indicatie om off-label gebruik binnen het
nationale gebied nauwlettend te bewaken. In het ideale geval worden de zwangerschapstest, het
voorschrijven en het verstrekken op één en dezelfde dag uitgevoerd. De verstrekking van lenalidomide aan
vrouwen die zwanger kunnen worden, dient binnen 7 dagen na het voorschrijven en na een negatieve
zwangerschapstest onder medisch toezicht plaats te vinden. Vrouwen die zwanger kunnen worden, kunnen
een voorschrift krijgen voor een behandeling van maximaal 4 weken conform de goedgekeurde
doseringsregimes voor de indicaties (zie rubriek 4.2). Alle andere patiënten kunnen een voorschrift krijgen
voor een behandeling van maximaal 12 weken.
Overige bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Myocardinfarct
Myocardinfarct is gerapporteerd bij patiënten die lenalidomide kregen, voornamelijk bij patiënten met
bekende risicofactoren en binnen de eerste 12 maanden bij gebruik in combinatie met dexamethason.
Patiënten met bekende risicofactoren ­ inclusief eerdere trombose ­ dienen nauwlettend te worden gevolgd
en er moeten stappen worden genomen om te proberen alle beïnvloedbare risicofactoren (bijv. roken,
hypertensie en hyperlipidemie) tot een minimum te beperken.
Veneuze en arteriële trombo-embolische voorvallen
Bij patiënten met multipel myeloom wordt de combinatie van lenalidomide en dexamethason geassocieerd
Bij patiënten met multipel myeloom werd behandeling met lenalidomide als monotherapie geassocieerd met
een kleiner risico op veneuze trombo-embolische voorvallen (voornamelijk diep-veneuze trombose en
longembolie), dan bij patiënten met multipel myeloom die werden behandeld met lenalidomide in
combinatietherapie (zie rubrieken 4.5 en 4.8).
Bij patiënten met multipel myeloom wordt de combinatie van lenalidomide en dexamethason geassocieerd
met een verhoogd risico op arteriële trombo-embolische voorvallen (voornamelijk myocardinfarct en
cerebrovasculair accident) en werden deze minder vaak waargenomen bij lenalidomide in combinatie met
melfalan en prednison. Het risico op arteriële trombo-embolische voorvallen is kleiner bij patiënten met
multipel myeloom die zijn behandeld met lenalidomide in monotherapie dan bij patiënten met multipel
myeloom die zijn behandeld met lenalidomide in combinatietherapie.
Patiënten met bekende risicofactoren voor trombo-embolie ­ inclusief eerdere trombose ­ dienen daarom
nauwlettend te worden gevolgd. Men dient stappen te ondernemen om te proberen alle beïnvloedbare
risicofactoren (bijv. roken, hypertensie en hyperlipidemie) tot een minimum te beperken. Gelijktijdige
toediening van erytropoëtische middelen of een voorgeschiedenis van trombo-embolische voorvallen kan
eveneens het risico op trombose bij deze patiënten verhogen. Daarom dient voorzichtigheid in acht te worden
genomen bij het gebruik van erytropoëtische middelen, of andere middelen die het risico op trombose
kunnen verhogen zoals hormoonvervangingstherapie, bij patiënten met multipel myeloom die lenalidomide
met dexamethason krijgen. Een hemoglobineconcentratie boven 12 g/dl dient te leiden tot het stopzetten van
de erytropoëtische middelen.
Patiënten en artsen wordt aangeraden goed te letten op de tekenen en symptomen van trombo-embolie.
Patiënten dienen te worden voorgelicht dat zij medische hulp moeten inroepen als zij symptomen
ontwikkelen zoals kortademigheid, pijn op de borst of zwelling van armen of benen. Profylaxe met
antitrombosemiddelen dient te worden aanbevolen, in het bijzonder voor patiënten met bijkomende
risicofactoren voor trombose. De beslissing om profylactische antitrombosemaatregelen te nemen, moet voor
elke patiënt afzonderlijk worden genomen na zorgvuldige beoordeling van de onderliggende risicofactoren.
Wanneer de patiënt een trombo-embolisch voorval ondervindt, moet worden gestopt met de behandeling en
standaard anticoagulatietherapie worden gestart. Zodra de patiënt gestabiliseerd is op de
anticoagulatiebehandeling en alle complicaties van het trombo-embolisch voorval onder controle zijn, kan de
behandeling met lenalidomide met de oorspronkelijke dosis opnieuw worden gestart, afhankelijk van een
baten-risicobeoordeling. De patiënt dient de anticoagulatiebehandeling tijdens de lenalidomidebehandeling
voort te zetten.
Pulmonale hypertensie
Gevallen van pulmonale hypertensie, sommige met fatale afloop, zijn gemeld bij patiënten die met
lenalidomide werden behandeld. Vóór aanvang van en tijdens de behandeling met lenalidomide dienen
patiënten te worden gecontroleerd op tekenen en symptomen van onderliggende cardiopulmonale ziekte.
Neutropenie en trombocytopenie
De belangrijkste dosisbeperkende toxiciteiten van lenalidomide zijn neutropenie en trombocytopenie. Een
volledig bloedbeeld, met inbegrip van differentiële telling van witte bloedcellen, trombocytentelling,
hemoglobine- en hematocrietbepaling, moet worden uitgevoerd in de uitgangssituatie, gedurende de eerste 8
weken van de behandeling met lenalidomide elke week en daarna elke maand, om te controleren op
cytopenieën. Bij patiënten met folliculair lymfoom dient het controleschema wekelijks te zijn voor de eerste
3 weken van cyclus 1 (28 dagen), eenmaal per 2 weken gedurende cycli 2 tot en met 4, en daarna bij het
begin van elke nieuwe cyclus. Het kan nodig zijn de dosis te onderbreken en/of te verlagen (zie rubriek 4.2).
In geval van neutropenie dient de arts bij de behandeling van patiënten het gebruik van groeifactoren te
overwegen. Patiënten dienen te worden geïnstrueerd dat zij febriele episodes direct moeten melden. Patiënten
en artsen worden aangeraden goed te letten op klachten en symptomen van bloedingen, met inbegrip van
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die ASCT hebben ondergaan en die behandeld worden
met lenalidomide-onderhoudsbehandeling
De bijwerkingen in de studiegroep CALGB 100104 omvatten voorvallen die gemeld werden na hoge doses
melfalan en ASCT (HDM/ASCT), evenals voorvallen uit de periode met de onderhoudsbehandeling. Een
tweede analyse identificeerde voorvallen die optraden bij aanvang van de onderhoudsbehandeling. In de
studiegroep IFM 2005-02 waren de bijwerkingen uitsluitend afkomstig uit de periode van de
onderhoudsbehandeling.
Over het algemeen werd in de 2 studies, waarin lenalidomide-onderhoudsbehandeling werd onderzocht bij
NDMM-patiënten die ASCT hebben ondergaan, neutropenie graad 4 vaker waargenomen in de groepen met
lenalidomide-onderhoudsbehandeling dan in de controlegroepen met placebo-onderhoudsbehandeling
(respectievelijk 32,1% versus 26,7% [16,1% versus 1,8% na aanvang van de onderhoudsbehandeling] in
CALGB 100104 en 16,4% versus 0,7% in IFM 2005-02). Bijwerkingen van neutropenie die zich tijdens de
behandeling voordeden en leidden tot stopzetting van lenalidomide, werden gemeld bij respectievelijk 2,2%
van de patiënten in CALGB 100104 en 2,4% van de patiënten in IFM 2005-02. In beide studies werd febriele
neutropenie graad 4 gemeld met vergelijkbare frequenties in de groepen met lenalidomide-
onderhoudsbehandeling vergeleken met de groepen met placebo-onderhoudsbehandeling (respectievelijk
0,4% versus 0,5% [0,4% versus 0,5% na aanvang van de onderhoudsbehandeling] in CALGB 100104 en
0,3% versus 0% in IFM 2005-02). Patiënten dienen te worden geadviseerd episodes van febriele neutropenie
onmiddellijk te melden; onderbreking van de behandeling en/of dosisverlaging kan noodzakelijk zijn (zie
rubriek 4.2).
In studies waarin lenalidomide-onderhoudsbehandeling werd geëvalueerd bij NDMM-patiënten die ASCT
hebben ondergaan, werd trombocytopenie graad 3 en 4 vaker waargenomen in de groepen met lenalidomide-
onderhoudsbehandeling dan in de groepen met placebo-onderhoudsbehandeling (respectievelijk 37,5%
versus 30,3% [17,9% versus 4,1% na aanvang van de onderhoudsbehandeling] in CALGB 100104 en 13,0%
versus 2,9% in IFM 2005-02). Patiënten en artsen worden aangeraden goed te letten op klachten en
symptomen van bloedingen, met inbegrip van petechiën en epistaxis, voornamelijk bij patiënten die
gelijktijdig geneesmiddelen toegediend krijgen die bloeding kunnen induceren (zie rubriek 4.8,
Hemorragische aandoeningen).
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie en
die behandeld worden met lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason
In de studie SWOG S0777 werd neutropenie graad 4 minder vaak waargenomen in de groep met
lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason (RVd) dan in de vergelijkingsgroep met Rd
(lenalidomide + dexamethason) (2,7% versus 5,9%). In de groep met RVd en de groep met Rd werd febriele
neutropenie graad 4 gemeld met vergelijkbare frequenties (0,0% versus 0,4%). Patiënten dienen te worden
geadviseerd episodes van febriele neutropenie onmiddellijk te melden; onderbreking van de behandeling
en/of dosisverlaging kan noodzakelijk zijn (zie rubriek 4.2).
Trombocytopenie graad 3 of 4 werd vaker waargenomen in de groep met RVd dan in de vergelijkingsgroep
met Rd (17,2% vs. 9,4%).
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie en
die behandeld worden met lenalidomide in combinatie met dexamethason in lage dosis
Neutropenie graad 4 werd minder vaak waargenomen in de behandelingsgroepen met lenalidomide in
combinatie met dexamethason dan in de vergelijkingsgroep (8,5% bij Rd [continue behandeling] en Rd18
[behandeling gedurende 18 cycli van vier weken] vergeleken met 15% in de arm
melfalan/prednison/thalidomide (MPT), zie rubriek 4.8). Episodes van febriele neutropenie graad 4 kwamen
overeen met de vergelijkingsgroep (0,6% bij Rd en Rd18 lenalidomide/dexamethason vergeleken met 0,7%
in de arm melfalan/prednison/thalidomide, zie rubriek 4.8).
Trombocytopenie graad 3 of 4 werd minder vaak waargenomen bij Rd en Rd18 dan bij de vergelijkingsgroep
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie en
die behandeld worden met lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison
De combinatie van lenalidomide met melfalan en prednison is bij patiënten in klinische studies met nieuw
gediagnosticeerd multipel myeloom geassocieerd met een hogere incidentie van neutropenie graad 4 (34,1%
in de groep die werd behandeld met melfalan, prednison en lenalidomide, gevolgd door lenalidomide
[MPR+R] en de groep met melfalan, prednison en lenalidomide gevolgd door placebo [MPR+p] vergeleken
met 7,8% in de groep met MPp+p; zie rubriek 4.8). Episodes met febriele neutropenie graad 4 werden
infrequent waargenomen (1,7% bij MPR+R/MPR+p vergeleken met 0,0% bij MPp+p, zie rubriek 4.8).
De combinatie van lenalidomide met melfalan en prednison is bij patiënten met multipel myeloom
geassocieerd met een hogere incidentie van trombocytopenie graad 3 en graad 4 (40,4% bij MPR+R/MPR+p
vergeleken met 13,7% bij MPp+p, zie rubriek 4.8).
Multipel myeloom: patiënten met ten minste één eerdere behandeling
De combinatie van lenalidomide en dexamethason is bij patiënten met multipel myeloom met ten minste één
eerdere behandeling geassocieerd met een hogere incidentie van neutropenie graad 4 (5,1% bij patiënten die
werden behandeld met lenalidomide/dexamethason, vergeleken met 0,6% bij patiënten behandeld met
placebo/dexamethason; zie rubriek 4.8). Episodes met febriele neutropenie graad 4 werden infrequent
waargenomen (0,6% bij patiënten die werden behandeld met lenalidomide/dexamethason, vergeleken met
0,0% bij patiënten behandeld met placebo/dexamethason; zie rubriek 4.8).
De combinatie van lenalidomide en dexamethason is bij patiënten met multipel myeloom geassocieerd met
een hogere incidentie van trombocytopenie graad 3 en 4 (respectievelijk 9,9% en 1,4% bij patiënten die
werden behandeld met lenalidomide/dexamethason, vergeleken met 2,3% en 0,0% bij patiënten behandeld
met placebo/dexamethason; zie rubriek 4.8).
Folliculair lymfoom
De combinatie van lenalidomide en rituximab bij patiënten met folliculair lymfoom wordt geassocieerd met
een hogere incidentie van neutropenie graad 3 of 4, in vergelijking met patiënten uit de groep met
placebo/rituximab. Febriele neutropenie en trombocytopenie graad 3 of 4 werden vaker waargenomen in de
groep met lenalidomide/rituximab (zie rubriek 4.8).
Schildklieraandoeningen
Er zijn gevallen van hypothyreoïdie en gevallen van hyperthyreoïdie gemeld. Optimale controle van
comorbide aandoeningen die de schildklierfunctie beïnvloeden wordt aanbevolen vóór aanvang van de
behandeling. Aanbevolen wordt de schildklierfunctie vóór en tijdens de behandeling te controleren.
Perifere neuropathie
Lenalidomide is structureel verwant aan thalidomide, waarvan bekend is dat het ernstige perifere neuropathie
veroorzaakt. Er werd geen toename van perifere neuropathie waargenomen bij gebruik van lenalidomide in
combinatie met dexamethason of melfalan en prednison, of lenalidomide als monotherapie, of bij langdurig
gebruik van lenalidomide voor de behandeling van nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom.
De combinatie van lenalidomide met intraveneus toegediende bortezomib en dexamethason bij patiënten met
multipel myeloom wordt geassocieerd met een hogere frequentie van perifere neuropathie. De frequentie was
lager bij subcutane toediening van bortezomib. Raadpleeg voor meer informatie rubriek 4.8 en de
Samenvatting van de productkenmerken van bortezomib.
Tumor flare reactie en tumorlysissyndroom
Omdat lenalidomide een anti-neoplastische werking heeft, kunnen complicaties door het
tumorlysissyndroom (TLS) optreden. Er zijn gevallen gemeld van TLS en tumor flare reactie (TFR),
waaronder met fatale afloop (zie rubriek 4.8).Risicopatiënten voor TLS en TFR zijn zij die vóór de
behandeling een hoge tumorlast hebben. Voorzichtigheid is geboden wanneer lenalidomide wordt ingesteld
bij deze patiënten. Deze patiënten dienen nauwlettend gevolgd te worden, met name tijdens de eerste cyclus
of dosisverhoging, en gepaste maatregelen dienen genomen te worden.
Zorgvuldige controle en evaluatie op TLS worden aanbevolen. Patiënten dienen goed gehydrateerd te zijn en
TLS-profylaxe te krijgen, naast wekelijks bloedonderzoek (testpanels) gedurende de eerste cyclus of langer,
op klinische indicatie (zie rubrieken 4.2 en 4.8).
Allergische reacties en ernstige huidreacties
Er zijn gevallen van allergische reacties waaronder angio-oedeem, anafylactische reactie en ernstige
huidreacties, waaronder SJS, TEN en DRESS gerapporteerd bij patiënten die met lenalidomide werden
behandeld (zie rubriek 4.8). De voorschrijvend arts moet de patiënt informeren over de tekenen en
symptomen van deze reacties, en moet aangeven dat de patiënt onmiddellijk medische hulp moet zoeken
indien dergelijke symptomen zich bij hem of haar voordoen. De behandeling met lenalidomide moet worden
gestopt in geval van angio-oedeem, anafylactische reactie, exfoliatieve of bulleuze huiduitslag, of wanneer
SJS, TEN of DRESS wordt vermoed en mag niet worden hervat na het stoppen van de behandeling vanwege
deze reacties. In geval van andere vormen van huidreactie dient, afhankelijk van de ernst ervan, onderbreken
of stoppen van de behandeling met lenalidomide te worden overwogen. Patiënten die eerdere allergische
reacties hebben gehad tijdens een behandeling met thalidomide dienen nauwlettend te worden gevolgd
aangezien een mogelijke kruisreactie tussen lenalidomide en thalidomide in de literatuur is gerapporteerd.
Patiënten met een voorgeschiedenis van ernstige huiduitslag in verband met een behandeling met
thalidomide mogen geen lenalidomide krijgen.
Tweede primaire kwaadaardige tumoren
In vergelijking met de controlegroep (1,38 per 100 persoonsjaren) werd een toename van tweede primaire
kwaadaardige tumoren (SPM) waargenomen in klinische studies bij myeloompatiënten die eerder met
lenalidomide/dexamethason behandeld werden (3,98 per 100 persoonsjaren). Niet-invasieve SPM omvatten
basaalcel of plaveiselcel huidkankers. De meeste invasieve SPM waren solide kwaadaardige tumoren.
In klinische studies bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom die niet in aanmerking
kwamen voor transplantatie, werd een 4,9-voudige verhoging in incidentie van hematologische SPM
(gevallen van AML, MDS) waargenomen bij patiënten die lenalidomide in combinatie met melfalan en
prednison kregen tot progressie (1,75 per 100 persoonsjaren) in vergelijking met melfalan in combinatie met
prednison (0,36 per 100 persoonsjaren).
Er werd een 2,12-voudige verhoging in incidentiepercentage van solide SPM waargenomen bij patiënten die
lenalidomide (9 cycli) ontvingen in combinatie met melfalan en prednison (1,57 per 100 persoonsjaren) in
vergelijking met melfalan in combinatie met prednison (0,74 per 100 persoonsjaren).
Bij patiënten die tot progressie of gedurende 18 maanden lenalidomide in combinatie met dexamethason
kregen, was de incidentie van hematologische SPM (0,16 per 100 persoonsjaren) niet verhoogd in
vergelijking met thalidomide in combinatie met melfalan en prednison (0,79 per 100 persoonsjaren).
Er werd een 1,3-voudige verhoging in incidentiepercentage van solide SPM waargenomen bij patiënten die
tot progressie of gedurende 18 maanden lenalidomide in combinatie met dexamethason (1,58 per 100
persoonsjaren) ontvingen in vergelijking met thalidomide in combinatie met melfalan en prednison (1,19 per
100 persoonsjaren).
Bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom die lenalidomide in combinatie met bortezomib
en dexamethason kregen, bedroeg de incidentie van hematologische SPM 0,00-0,16 per 100 persoonsjaren
en de incidentie van solide SPM 0,21-1,04 per 100 persoonsjaren.
Het verhoogde risico op tweede primaire kwaadaardige tumoren die verband houden met lenalidomide is ook
relevant in de context van NDMM na stamceltransplantatie. Hoewel het risico nog niet volledig gekenmerkt
Het incidentiepercentage van hematologische maligniteiten, voornamelijk AML, MDS en B-cel-tumoren
(inclusief Hodgkinlymfoom), bedroeg 1,31 per 100 persoonsjaren voor de lenalidomidegroepen en 0,58 per
100 persoonsjaren voor de placebogroepen (1,02 per 100 persoonsjaren voor patiënten die werden
blootgesteld aan lenalidomide na ASCT en 0,60 per 100 persoonsjaren voor patiënten die niet werden
blootgesteld aan lenalidomide na ASCT). Het incidentiepercentage van solide tumor-SPM bedroeg 1,36 per
100 persoonsjaren voor de lenalidomidegroepen en 1,05 per 100 persoonsjaren voor de placebogroepen (1,26
per 100 persoonsjaren voor patiënten die werden blootgesteld aan lenalidomide na ASCT en 0,60 per 100
persoonsjaren voor patiënten die niet werden blootgesteld aan lenalidomide na ASCT).
Alvorens te beginnen met de behandeling met lenalidomide, ofwel in combinatie met melfalan ofwel
onmiddellijk na hoge doses melfalan en ASCT, dient rekening te worden gehouden met het risico van het
optreden van hematologische SPM. Artsen dienen patiënten zorgvuldig te evalueren vóór en tijdens de
behandeling met behulp van standaard kankerscreening voor het optreden van SPM en behandeling in te
stellen conform de indicatie.
Tweede primaire kwaadaardige tumoren bij folliculair lymfoom
In een studie naar recidiverend/refractair indolent non-hodgkinlymfoom (iNHL) bij patiënten met folliculair
lymfoom werd er geen verhoogd risico op SPM waargenomen in de groep met lenalidomide/rituximab,
vergeleken met de groep met placebo/rituximab. Hematologische SPM van AML traden op bij 0,29 per 100
persoonsjaren in de groep met lenalidomide/rituximab, vergeleken met 0,29 per 100 persoonsjaren bij
patiënten die placebo/rituximab kregen. Het incidentiepercentage van SPM van hematologische plus solide
tumoren (exclusief niet-melanoomhuidkankers) was 0,87 per 100 persoonsjaren in de groep met
lenalidomide/rituximab, vergeleken met 1,17 per 100 persoonsjaren bij patiënten die placebo/rituximab
kregen, met een mediane follow-up van 30,59 maanden (spreiding 0,6 tot 50,9 maanden).
Niet-melanoomhuidkankers zijn vastgestelde risico's en omvatten plaveiselcelcarcinomen van de huid of
basaalcelcarcinomen.
Artsen moeten patiënten regelmatig controleren op de ontwikkeling van SPM. Zowel het potentiële voordeel
van lenalidomide als het risico op SPM dient in overweging te worden genomen bij het overwegen van
behandeling met lenalidomide.
Leveraandoeningen
Leverfalen, inclusief fatale gevallen, is gerapporteerd bij patiënten die werden behandeld met lenalidomide
in combinatietherapie: acuut leverfalen, toxische hepatitis, cytolytische hepatitis, cholestatische hepatitis en
gemengde cytolytische/cholestatische hepatitis. De mechanismen van ernstige, door geneesmiddel
geïnduceerde hepatotoxiciteit blijven onbekend, hoewel in sommige gevallen reeds bestaande virale
leverziekte, verhoogde leverenzymen in de uitgangssituatie en mogelijk behandeling met antibiotica
risicofactoren zouden kunnen zijn.
Abnormale leverfunctietests werden vaak gerapporteerd en waren over het algemeen asymptomatisch en
reversibel na dosisonderbreking. Zodra parameters zijn teruggekeerd naar de uitgangspositie kan
behandeling met een lagere dosis worden overwogen.
Lenalidomide wordt uitgescheiden door de nieren. Het is belangrijk de dosis van patiënten met een
nierfunctiestoornis aan te passen om plasmaspiegels te vermijden die het risico op meer nadelige
hematologische reacties of verhoogde hepatotoxiciteit kunnen vergroten. Bewaking van de leverfunctie
wordt aangeraden, in het bijzonder in geval van een voorgeschiedenis van, of gelijktijdige, virale
leverinfectie, of wanneer lenalidomide wordt gecombineerd met geneesmiddelen waarvan bekend is dat zij
geassocieerd worden met een leverfunctiestoornis.
Infectie met of zonder neutropenie
Patiënten met multipel myeloom zijn vatbaar voor het ontwikkelen van infecties, waaronder pneumonie. Bij
lenalidomide in combinatie met dexamethason werd een hogere incidentie van infecties waargenomen dan
bij MPT bij patiënten met NDMM die niet in aanmerking komen voor transplantatie, en met lenalidomide-
Virusreactivatie
Gevallen van virusreactivatie zijn gerapporteerd bij patiënten die lenalidomide ontvangen, inclusief ernstige
gevallen van herpes zoster of hepatitis B-virus (HBV) reactivatie.
Sommige van de gevallen van virusreactivatie hadden een fatale afloop.
Sommige van de gevallen van herpes zoster reactivatie resulteerden in gedissemineerde herpes zoster,
meningitis herpes zoster of oftalmische herpes zoster waarvoor een tijdelijke onderbreking of permanent
stoppen met de behandeling met lenalidomide en adequate antivirale behandeling nodig was.
Reactivatie van hepatitis B is zelden gerapporteerd bij patiënten die lenalidomide ontvangen die eerder zijn
geïnfecteerd met het hepatitis B-virus (HBV). Sommige van deze gevallen hebben zich verder ontwikkeld tot
acuut leverfalen, resulterend in het stoppen met lenalidomide en adequate antivirale behandeling. Hepatitis
B-virus status dient vastgesteld te worden alvorens behandeling met lenalidomide te starten. Voor patiënten
die positief testen op HBV-infectie wordt het raadplegen van een arts met ervaring in de behandeling van
hepatitis B geadviseerd. Men dient voorzichtig te zijn wanneer lenalidomide wordt gebruikt bij patiënten die
eerder werden geïnfecteerd met HBV, inclusief patiënten die anti-HBc-positief maar HbsAg-negatief zijn.
Deze patiënten dienen tijdens de gehele behandeling nauwlettend te worden gemonitord op verschijnselen
van actieve HBV-infectie.
Progressieve multifocale leuko-encefalopathie
Er zijn gevallen van progressieve multifocale leuko-encefalopathie (PML) gemeld bij gebruik van
lenalidomide, waaronder gevallen met dodelijke afloop. PML werd gemeld vanaf enkele maanden tot enkele
jaren na behandeling met lenalidomide. De gevallen zijn over het algemeen gemeld bij patiënten die
tegelijkertijd dexamethason namen of voorafgaand een behandeling kregen met een andere
immunosuppressieve chemotherapie. Artsen moeten patiënten regelmatige controleren op nieuwe of
verslechterende neurologische symptomen, cognitieve of gedragsmatige tekenen of symptomen en rekening
houden met PML in de differentiaaldiagnose. Patiënten moeten tevens worden geadviseerd om hun partner
of zorgverleners over hun behandeling te informeren, aangezien zij symptomen kunnen opmerken waarvan
de patiënt zich niet bewust is.
De evaluatie van PML moet worden gebaseerd op een neurologisch onderzoek, een MRI van de hersenen en
een analyse van de cerebrospinale vloeistof met behulp van een polymerasekettingreactie (PCR) om DNA
van het JC-virus (JCV) aan te tonen of een hersenbiopsie waaruit de aanwezigheid van het JCV blijkt. Bij
een negatieve PCR-test op JCV is PML nog niet uitgesloten. Als er geen andere diagnose kan worden
gesteld, zijn aanvullende follow-up en evaluatie wellicht gerechtvaardigd.
Indien een vermoeden van PML bestaat, moet verdere toediening van lenalidomide worden onderbroken
totdat PML is uitgesloten. Als PML is bevestigd, moet lenalidomide permanent gestaakt worden.
Patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom
Er was een hogere intolerantie (bijwerkingen graad 3 of 4, ernstige bijwerkingen, stopzetting) bij patiënten
> 75 jaar, met ISS stadium III, ECOG PS 2 of CLcr < 60 ml/min wanneer lenalidomide in
combinatietherapie werd gegeven. Patiënten moeten zorgvuldig worden gecontroleerd op hun tolerantie van
lenalidomide bij combinatietherapie, rekening houdend met de leeftijd, ISS stadium III, ECOG PS 2 of
CLcr < 60 ml/min (zie rubriek 4.2 en 4.8).
Cataract
Cataract is met een hogere frequentie gerapporteerd bij patiënten die lenalidomide ontvangen in combinatie
met dexamethason, met name bij gebruik gedurende langere tijd. Het is raadzaam het gezichtsvermogen
regelmatig te controleren.
Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Bij patiënten met multipel myeloom die lenalidomide en dexamethason krijgen, dient men voorzichtig te zijn
met het gebruik van erytropoëtische middelen en andere middelen die het risico op trombose kunnen
verhogen zoals hormoonvervangingstherapie (zie rubrieken 4.4 en 4.8).
Orale anticonceptiva
Er is geen studie naar interacties met orale anticonceptiva uitgevoerd. Lenalidomide is geen enzyminductor.
In een in-vitrostudie met humane hepatocyten, induceerde lenalidomide, getest bij verschillende
concentraties niet CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 en CYP3A4/5. Daarom wordt bij toediening van
alleen lenalidomide, niet verwacht dat inductie leidend tot een verminderde werkzaamheid van
geneesmiddelen, inclusief hormonale anticonceptiva, plaatsvindt. Dexamethason is echter bekend als een
zwakke tot matig sterke inductor van CYP3A4 die waarschijnlijk ook andere enzymen en transporteiwitten
beïnvloedt. Het kan niet worden uitgesloten dat de werkzaamheid van orale anticonceptiva tijdens de
behandeling verminderd kan zijn. Er moeten effectieve maatregelen worden genomen om zwangerschap te
voorkomen (zie rubrieken 4.4 en 4.6).
Warfarine
Gelijktijdige toediening van meerdere 10 mg doses van lenalidomide had geen effect op de farmacokinetiek
van een enkele dosis R- en S-warfarine. Gelijktijdige toediening van een enkele dosis van 25 mg warfarine
had geen effect op de farmacokinetiek van lenalidomide. Het is echter niet bekend of interactie plaatsvindt
tijdens klinisch gebruik (gelijktijdige behandeling met dexamethason). Dexamethason is een zwakke tot
matig sterke enzyminductor en het effect ervan op warfarine is onbekend. Nauwkeurige controle van de
warfarineconcentratie tijdens de behandeling wordt aangeraden.
Digoxine
Gelijktijdige toediening van 10 mg lenalidomide eenmaal daags verhoogde de plasma-blootstelling aan
digoxine (0,5 mg, enkele dosis) met 14%, met een BI (betrouwbaarheidsinterval) van 90% [0,52%; 28,2%].
Het is onbekend of dit effect anders zal zijn in het klinische gebruik (hogere doses lenalidomide en
gelijktijdige behandeling met dexamethason). Daarom wordt tijdens de behandeling met lenalidomide
controle van de digoxineconcentratie aangeraden.
Statines
Wanneer statines samen met lenalidomide worden toegediend, bestaat er een verhoogd risico op
rabdomyolyse, dat simpelweg additief kan zijn. Een verscherpte klinische en laboratoriumcontrole is
raadzaam, met name tijdens de eerste behandelingsweken.
Dexamethason
Gelijktijdige toediening van een enkele dosis of meerdere doses dexamethason (40 mg eenmaal daags) heeft
geen klinisch relevant effect op de farmacokinetiek van lenalidomide bij toediening van meerdere doses
(25 mg eenmaal daags).
Interacties met P-glycoproteïne-(P-gp-)remmers
Lenalidomide is in vitro een substraat van P-gp, maar het is geen P-gp-remmer. Gelijktijdige toediening van
meerdere doses van de sterke P-gp-remmer kinidine (600 mg, tweemaal daags) of de matige P-gp-
remmer/substraat temsirolimus (25 mg) heeft geen klinisch relevant effect op de farmacokinetiek van
lenalidomide (25 mg). Gelijktijdige toediening van lenalidomide veroorzaakt geen verandering in de
farmacokinetiek van temsirolimus.
4.6
Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden / Anticonceptie bij mannen en vrouwen
Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten een effectieve anticonceptiemethode gebruiken. Als een met
lenalidomide behandelde vrouw zwanger wordt, moet de behandeling worden gestopt en moet de patiënt
voor beoordeling en advies worden doorverwezen naar een arts die gespecialiseerd of ervaren is in
teratologie. Wanneer een partner van een mannelijke patiënt die lenalidomide gebruikt zwanger wordt, wordt
aanbevolen de vrouwelijke partner voor beoordeling en advies door te verwijzen naar een arts die
gespecialiseerd of ervaren is in teratologie.
Lenalidomide is tijdens de behandeling in uiterst lage niveaus aanwezig in menselijk sperma en is 3 dagen na
het stoppen met deze stof niet detecteerbaar in menselijk sperma bij de gezonde proefpersoon (zie rubriek
5.2). Als voorzorgsmaatregel en rekening houdend met speciale populaties met verlengde eliminatietijd zoals
nierfunctiestoornis, moeten alle mannelijke patiënten die lenalidomide innemen tijdens de hele
behandelingsduur, tijdens onderbreking van de dosering en gedurende 1 week na het einde van de
behandeling een condoom gebruiken als hun partner zwanger is of zwanger kan worden en geen
anticonceptie toepast.
Zwangerschap
Lenalidomide is structureel verwant aan thalidomide. Thalidomide is een bekende, bij de mens teratogene
werkzame stof die ernstige, levensbedreigende aangeboren afwijkingen veroorzaakt.
Lenalidomide veroorzaakte bij apen misvormingen vergelijkbaar met die welke beschreven zijn voor
thalidomide (zie rubriek 5.3). Daarom is een teratogeen effect van lenalidomide te verwachten en is
lenalidomide gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3).
Borstvoeding
Het is niet bekend of lenalidomide in de moedermelk wordt uitgescheiden. Borstvoeding moet worden
gestaakt tijdens behandeling met lenalidomide.
Vruchtbaarheid
Een vruchtbaarheidsstudie bij ratten met lenalidomidedoses tot maximaal 500 mg/kg (ongeveer 200 tot 500
keer de humane doses van respectievelijk 25 mg en 10 mg berekend op basis van lichaamsoppervlak)
veroorzaakte geen bijwerkingen op de vruchtbaarheid en geen toxiciteit bij de ouders.
4.7
Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Lenalidomide heeft geringe of matige invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te
bedienen. Vermoeidheid, duizeligheid, slaperigheid, vertigo en wazig zien zijn gemeld bij gebruik van
lenalidomide. Daarom is voorzichtigheid geboden bij het autorijden en het bedienen van machines.
4.8
Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die ASCT hebben ondergaan en behandeld worden met
lenalidomide-onderhoudsbehandeling
Voor het bepalen van de bijwerkingen in CALGB 100104 werd een conservatieve aanpak toegepast. De
bijwerkingen vermeld in Tabel 1 omvatten voorvallen die werden gemeld na HDM/ASCT, evenals
voorvallen uit de periode met de onderhoudsbehandeling. Een tweede analyse die de voorvallen
identificeerde die na aanvang van de onderhoudsbehandeling optraden, suggereert dat de frequenties vermeld
Ernstige bijwerkingen die vaker ( 5%) met lenalidomide-onderhoudsbehandeling werden waargenomen dan
met placebo waren:
-
Pneumonie (10,6%; gecombineerde term) van IFM 2005-02
- Longinfectie (9% [9,4% na aanvang van de onderhoudsbehandeling]) uit CALGB 100104
In de studie IFM 2005-02 waren de bijwerkingen die vaker werden waargenomen met lenalidomide-
onderhoudsbehandeling dan placebo neutropenie (60,8%), bronchitis (47,4%), diarree (38,9%),
nasofaryngitis (34,8%), spierspasmen (33,4%), leukopenie (31,7%), asthenie (29,7%), hoesten (27,3%),
trombocytopenie (23,5%), gastro-enteritis (22,5%) en pyrexie (20,5%).
In de studie CALGB 100104 waren de bijwerkingen die vaker werden waargenomen met lenalidomide-
onderhoudsbehandeling dan met placebo: neutropenie (79,0% [71,9% na aanvang van de
onderhoudsbehandeling), trombocytopenie (72,3% [61,6%]), diarree (54,5% [46,4%]), huiduitslag (31,7%
[25,0%]), infectie van de bovenste luchtwegen (26,8% [26,8%]), vermoeidheid (22,8% [17,9%]), leukopenie
(22,8% [18,8%]) en anemie (21,0% [13,8%]).
Patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom die niet in aanmerking komen voor transplantatie
en die lenalidomide krijgen in combinatie met bortezomib en dexamethason
In de studie SWOG S0777 waren de ernstige bijwerkingen die vaker werden waargenomen ( 5%) met
lenalidomide in combinatie met intraveneus toegediende bortezomib en dexamethason (RVd) dan met
lenalidomide in combinatie met dexamethason (Rd):
-
Hypotensie (6,5%), longinfectie (5,7%), dehydratie (5,0%)
De bijwerkingen die vaker werden waargenomen met lenalidomide in combinatie met bortezomib en
dexamethason dan met lenalidomide in combinatie met dexamethason waren: vermoeidheid (73,7%),
perifere neuropathie (71,8%), trombocytopenie (57,6%), obstipatie (56,1%), hypocalciëmie (50,0%).
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie en
die behandeld werden met lenalidomide in combinatie met dexamethason in lage dosis
Ernstige bijwerkingen die vaker ( 5%) met lenalidomide in combinatie met dexamethason in lage dosis (Rd
en Rd18) werden waargenomen dan met melfalan, prednison en thalidomide (MPT) waren:
-
Pneumonie (9,8%)
- Nierfalen (inclusief acuut) (6,3%)
Bijwerkingen die vaker met Rd of Rd18 werden waargenomen dan met MPT waren: diarree (45,5%),
vermoeidheid (32,8%), rugpijn (32,0%), asthenie (28,2%), insomnia (27,6%), huiduitslag (24,3%),
verminderde eetlust (23,1%), hoesten (22,7%), pyrexie (21,4%) en spierspasmen (20,5%).
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom bij patiënten die niet in aanmerking komen voor een
transplantatie en behandeld werden met lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison
Ernstige bijwerkingen die vaker ( 5%) met melfalan, prednison en lenalidomide gevolgd door lenalidomide-
onderhoudsbehandeling (MPR+R) of melfalan, prednison en lenalidomide gevolgd door placebo (MPR+p)
werden waargenomen dan met melfalan, prednison en placebo gevolgd door placebo (MPp+p) waren:
-
Febriele neutropenie (6,0%)
- Anemie (5,3%)
Bijwerkingen die vaker met MPR+R of MPR+p werden waargenomen dan met MPp+p waren: neutropenie
(83,3%), anemie (70,7%), trombocytopenie (70,0%), leukopenie (38,8%), obstipatie (34,0%), diarree
(33,3%), huiduitslag (28,9%) pyrexie (27,0%), perifeer oedeem (25,0%), hoesten (24,0%), verminderde
eetlust (23,7%) asthenie (22,0%).
Multipel myeloom: patiënten met ten minste één eerdere behandeling
In twee fase 3-, placebo-gecontroleerde studies werden 353 patiënten met multipel myeloom blootgesteld
De ernstigste bijwerkingen die vaker met lenalidomide/dexamethason werden waargenomen dan met de
combinatie placebo/dexamethason waren:
-
Veneuze trombo-embolie (diepe veneuze trombose, longembolie) (zie rubriek 4.4)
- Neutropenie graad 4 (zie rubriek 4.4).
De waargenomen bijwerkingen die vaker voorkwamen met lenalidomide en dexamethason dan met placebo
en dexamethason in gepoolde klinische studies met multipel myeloom (MM-009 en MM-010) waren
vermoeidheid (43,9%), neutropenie (42,2%), obstipatie (40,5%), diarree (38,5%), spierkramp (33,4%),
anemie (31,4%), trombocytopenie (21,5%) en huiduitslag (21,2%).
Folliculair lymfoom
Het totale veiligheidsprofiel van lenalidomide in combinatie met rituximab bij patiënten met eerder
behandeld folliculair lymfoom is gebaseerd op gegevens van 294 patiënten uit een gerandomiseerde,
gecontroleerde fase 3-studie, NHL-007. Daarnaast zijn bijwerkingen uit de ondersteunende studie NHL-008
opgenomen in tabel 3.
De vaakst waargenomen ernstige bijwerkingen (met een verschil van ten minste 1 procentpunt) in studie
NHL-007 in de groep met lenalidomide/rituximab, vergeleken met de groep met placebo/rituximab, waren:
-
Febriele neutropenie (2,7%)
- Longembolie (2,7%)
- Pneumonie (2,7%)
In studie NHL-007 waren de bijwerkingen die vaker werden waargenomen in de groep met
lenalidomide/rituximab, vergeleken met de groep met placebo/rituximab (met een verschil in frequentie van
ten minste 2% tussen de groepen) neutropenie (58,2%), diarree (30,8%), leukopenie (28,8%), obstipatie
(21,9%), hoesten (21,9%) en vermoeidheid (21,9%).
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
De bijwerkingen die werden waargenomen bij patiënten behandeld met lenalidomide staan hieronder
vermeld per systeem-orgaanklasse en frequentie. Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen
gerangschikt naar afnemende ernst. De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak ( 1/10); vaak (
1/100, < 1/10); soms ( 1/1.000, < 1/100); zelden ( 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000); niet
bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Bijwerkingen zijn in de onderstaande tabel opgenomen onder de toepasselijke categorie gerangschikt op de
hoogste frequentie waargenomen in om het even welke van de belangrijkste klinische studies.
Samenvatting voor monotherapie bij MM in tabelvorm
De volgende tabel is afgeleid uit gegevens die zijn verzameld tijdens NDMM-studies bij patiënten die ASCT
hebben ondergaan en die worden behandeld met lenalidomide-onderhoudsbehandeling. De gegevens werden
niet gecorrigeerd in overeenstemming met de langere behandelingsduur in de lenalidomide-armen tot
ziekteprogressie versus de placebo-armen in de centrale studies naar multipel myeloom (zie rubriek 5.1).
Tabel 1. Bijwerkingen gerapporteerd in klinische studies bij patiënten met multipel myeloom die
werden behandeld met lenalidomide-onderhoudsbehandeling

Systeem/orgaan-
Alle bijwerkingen/Frequentie
Graad 3-4
klasse/voorkeursterm
bijwerkingen/Frequentie
Zeer vaak
Zeer vaak
aandoeningen
Pneumonie,a, infectie van de
Pneumonie,a, neutropene infectie
bovenste luchtwegen, neutropene
infectie, bronchitis, griep, gastro- Vaak
enteritis, sinusitis, nasofaryngitis, Sepsis,b, bacteriëmie,
rhinitis
longinfectie, bacteriële onderste
luchtweginfectie, bronchitis,
Vaak
griep, gastro-enteritis, herpes
Infectie, urineweginfectie,*,
zoster, infectie
onderste luchtweginfectie,
longinfectie
Neoplasmata benigne, maligne
Vaak
en niet-gespecificeerd (inclusief
Myelodysplastisch syndroom,*
cysten en poliepen
Bloed- en

Zeer vaak
Zeer vaak
lymfestelselaandoeningen
Neutropenie^,, febriele
Neutropenie^,, febriele
neutropenie^,, trombocytopenie^,, neutropenie^,, trombocytopenie^,,
anemie, leukopenie, lymfopenie
anemie, leukopenie, lymfopenie
Vaak
Pancytopenie
Voedings- en
Zeer vaak
Vaak
stofwisselingsstoornissen
Hypokaliëmie
Hypokaliëmie, dehydratie
Zenuwstelselaandoeningen
Zeer vaak
Vaak
Paresthesie
Hoofdpijn
Vaak
Perifere neuropathiec
Bloedvataandoeningen
Vaak
Vaak
Longembolie,*
Diep-veneuze trombose^,,d
Ademhalingsstelsel-, borstkas-
Zeer vaak
Vaak
en mediastinumaandoeningen
Hoesten
Dyspneu
Vaak
Dyspneu, rinorroe
Maagdarmstelselaandoeningen
Zeer vaak
Vaak
Diarree, obstipatie, abdominale
Diarree, braken, misselijkheid
pijn, misselijkheid
Vaak
Braken, pijn in de bovenbuik
Lever- en galaandoeningen
Zeer vaak
Vaak
Afwijkende leverfunctietests
Afwijkende leverfunctietests
Huid- en
Zeer vaak
Vaak
onderhuidaandoeningen
Huiduitslag, droge huid
Huiduitslag, pruritus
Skeletspierstelsel- en
Zeer vaak
bindweefselaandoeningen
Spierspasmen
Vaak
Myalgie, musculoskeletale pijn
Algemene aandoeningen en
Zeer vaak
Vaak
toedieningsplaatsstoornissen
Vermoeidheid, asthenie, pyrexie
Vermoeidheid, asthenie
Bijwerkingen gemeld als ernstig in klinische studies bij patiënten met NDMM die ASCT hadden ondergaan.
* Uitsluitend van toepassing op ernstige bijwerkingen.
^ Zie rubriek 4.8 beschrijving van geselecteerde bijwerkingen.
a De gecombineerde term van de bijwerking 'pneumonie' omvat de volgende voorkeurstermen (PT's): bronchopneumonie, lobaire pneumonie,
Pneumocystis jiroveci-pneumonie, pneumonie, Klebsiella-pneumonie, Legionella-pneumonie, Mycoplasma-pneumonie, pneumokokkenpneumonie,
Samenvatting voor combinatietherapie bij MM in tabelvorm
De volgende tabel is afgeleid uit gegevens die zijn verzameld tijdens de multipel-myeloomstudies met
combinatiebehandeling. De gegevens werden niet gecorrigeerd in overeenstemming met de langere
behandelingsduur in de lenalidomide-armen tot ziekteprogressie versus de behandelingsarmen waarmee
werd vergeleken in de centrale studies naar multipel myeloom (zie rubriek 5.1).
Tabel 2. Bijwerkingen gerapporteerd in klinische studies bij patiënten met multipel myeloom die
werden behandeld met lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason, dexamethason
of melfalan en prednison

Systeem/orgaanklass
Alle bijwerkingen/Frequentie
Graad 3-4
e / Voorkeursterm
bijwerkingen/Frequentie
Infecties en
Zeer vaak
Vaak
parasitaire
Pneumonie,, infectie van de bovenste
Pneumonie,, bacteriële, virale en
aandoeningen
luchtwegen, bacteriële, virale en
schimmelinfecties (inclusief
schimmelinfecties (inclusief opportunistische opportunistische infecties),
infecties), nasofaryngitis, faryngitis,
cellulitis, sepsis,, longinfectie,
bronchitis, rhinitis
bronchitis, luchtweginfectie,
urineweginfectie, infectieuze
Vaak
enterocolitis
Sepsis,, longinfectie, urineweginfectie,
sinusitis
Neoplasmata,
Soms
Vaak
benigne, maligne en
Basaalcelcarcinoom^,, plaveiselcel
Acute myeloïde leukemie,
niet-gespecificeerd
huidkanker^,,*
myelodysplastisch syndroom,
(inclusief cysten en
plaveiselcelcarcinoom van de
poliepen)
huid^,,**
Soms
acute T-cel leukemie,
basaalcelcarcinoom^,,
tumorlysissyndroom
Bloed- en lymfe-
Zeer vaak
Zeer vaak
stelselaandoeningen
Neutropenie^,,, trombocytopenie^,,,
Neutropenie^,,,
anemie, hemorragische aandoening^,
trombocytopenie^,,, anemie,
leukopenie, lymfopenie
leukopenie, lymfopenie
Vaak
Vaak
Febriele neutropenie^,, pancytopenie
Febriele neutropenie^,,
pancytopenie, hemolytische
Soms
anemie
Hemolyse, auto-immune hemolytische
anemie, hemolytische anemie
Soms
Hypercoagulatie, coagulopathie
Immuunsysteem-
Soms
aandoeningen
Overgevoeligheid^
Endocriene
Vaak
aandoeningen
Hypothyreoïdie
Zeer vaak
Vaak
stofwisselings-
Hypokaliëmie,, hyperglykemie,
Hypokaliëmie,, hyperglykemie,
stoornissen
hypoglykemie, hypocalciëmie,
hypocalciëmie, diabetes mellitus,
hyponatriëmie, dehydratie, verminderde
hypofosfatemie, hyponatriëmie,
eetlust, gewichtsverlies
hyperurikemie, jicht, dehydratie,
verminderde eetlust,
Vaak
gewichtsverlies
Hypomagnesiëmie, hyperurikemie,
hypercalciëmie+
Psychische
Zeer vaak
Vaak
stoornissen
Depressie, insomnia
Depressie, insomnia
Soms
Verminderd libido
Zenuwstelsel-
Zeer vaak
Zeer vaak
aandoeningen
Perifere neuropathie, paresthesie,
Perifere neuropathie
duizeligheid, tremor, dysgeusie, hoofdpijn
Vaak
Vaak
Cerebrovasculair accident,
Ataxie, evenwichtsstoornissen, syncope,
duizeligheid, syncope, neuralgie
neuralgie, dysesthesie
Soms
Intracraniale hemorragie^,
voorbijgaande ischemische aanval,
cerebrale ischemie
Oogaandoeningen
Zeer vaak
Vaak
Cataract, wazig zien
Cataract
Vaak
Soms
Minder scherp zien
Blindheid
Evenwichtsorgaan-
Vaak
en ooraandoeningen
Doofheid (inclusief hypoacusie), tinnitus
Hartaandoeningen
Vaak
Vaak
Atriumfibrillatie,, bradycardie
Myocardinfarct (inclusief acuut)^,,
atriumfibrillatie,, congestief
Soms
hartfalen, tachycardie, hartfalen,,
Aritmie, verlengd QT-interval, atriumflutter,
myocardischemie
ventriculaire extrasystolen
Bloedvataandoening
Zeer vaak
Zeer vaak
en
Veneuze trombo-embolische voorvallen^,
Veneuze trombo-embolische
voornamelijk diep-veneuze trombose en
voorvallen^, voornamelijk diep-
longembolie^,,, hypotensie
veneuze trombose en
Vaak
longembolie^,,
Hypertensie, ecchymose^
Vaak
Vasculitis, hypotensie, hypertensie
Soms
Ischemie, perifere ischemie,
intracraniale veneuze sinustrombose
Ademhalingsstelsel-, Zeer vaak
Vaak
borstkas- en
Dyspneu,, epistaxis^, hoesten
Ademnood, dyspneu,, pijnlijke
mediastinum-
pleuritis, hypoxie
aandoeningen
Vaak
Dysfonie
Zeer vaak
Vaak
aandoeningen
Diarree,, obstipatie, abdominale pijn,
Gastro-intestinale bloeding^,,,
misselijkheid, braken, dyspepsie, droge
dunnedarmobstructie, diarree,
mond, stomatitis
obstipatie, abdominale pijn,
misselijkheid, braken
Vaak
Hemorragie van het maagdarmkanaal
(inclusief rectale hemorragie, hemorroïdale
hemorragie, hemorragie veroorzaakt door
een maag-darmzweer en
tandvleesbloeding)^,, dysfagie
Soms
Colitis, caecitis
Lever- en
Zeer vaak
Vaak
galaandoeningen
Alanineaminotransferase verhoogd,
Cholestasis, hepatotoxiciteit,
aspartaataminotransferase verhoogd
hepatocellulair letsel,
alanineaminotransferase verhoogd,
Vaak
afwijkende leverfunctietests
Hepatocellulair letsel, afwijkende
leverfunctietests, hyperbilirubinemie
Soms
Leverfalen^
Soms
Leverfalen^
Huid- en onderhuid- Zeer vaak
Vaak
aandoeningen
Huiduitslag, pruritus
Huiduitslag
Vaak
Soms
Urticaria, hyperhidrose, droge huid,
Geneesmiddelrash met eosinofilie en
hyperpigmentatie van de huid, eczeem,
systemische symptomen
erytheem
Soms
Geneesmiddelrash met eosinofilie en
systemische symptomen, huidverkleuring,
lichtovergevoeligheidsreactie
Skeletspierstelsel
Zeer vaak
Vaak
en bind-
Spierzwakte, spierspasmen, botpijn,
Spierzwakte, botpijn,
weefselaandoeninge
skeletspierstelsel- en bindweefselpijn en ­
skeletspierstelsel- en bindweefselpijn
n
ongemak (inclusief rugpijn,), pijn in
en ­ongemak (inclusief rugpijn,)
extremiteit, myalgie, artralgie
Soms
Zwelling van de gewrichten
Vaak
Zwelling van de gewrichten
Nier- en urineweg-
Zeer vaak
Soms
aandoeningen
Nierfalen (inclusief acuut),
Necrose van de niertubuli
Vaak
Hematurie^, urineretentie, urine-incontinentie
Soms
Verworven Fanconi-syndroom
Voortplantingsstelse Vaak
l- en
Erectieproblemen
borstaandoeningen
Zeer vaak
Zeer vaak
aandoeningen en
Vermoeidheid,, oedeem (inclusief perifeer
Vermoeidheid,
toedieningsplaats-
oedeem), pyrexie,, asthenie, griepachtige
stoornissen
verschijnselen (inclusief pyrexie, hoesten,
Vaak
myalgie, skeletspierpijn, hoofdpijn en rigors)
Oedeem perifeer, pyrexie,,
Vaak
asthenie
Pijn op de borst,, lethargie
Onderzoeken
Zeer vaak
Bloed alkalische fosfatase verhoogd
Vaak
C-reactief proteïne verhoogd
Letsels, intoxicaties
Vaak
en
Vallen, contusie^
verrichtingscomplic
aties

Bijwerkingen gemeld als ernstig in klinische studies bij patiënten met NDMM die lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason
hadden gekregen
^Zie rubriek 4.8 beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Bijwerkingen gemeld als ernstig in klinische studies bij patiënten met multipel myeloom die waren behandeld met lenalidomide in combinatie met
dexamethason of met melfalan en prednison
+ Uitsluitend van toepassing op ernstige geneesmiddelenbijwerkingen
* Plaveiselcelkanker van de huid werd gerapporteerd in klinische studies bij eerder met lenalidomide/dexamethason behandelde patiënten met
myeloom in vergelijking met controles
** Plaveiselcelcarcinoom van de huid werd gerapporteerd in een klinische studie bij nieuw gediagnosticeerde myeloompatiënten met
lenalidomide/dexamethason in vergelijking met controles
Samenvatting voor combinatietherapie bij FL in tabelvorm
De volgende tabel is afgeleid van gegevens die tijdens de hoofdstudies (NHL-007 en NHL-008) zijn
verzameld met gebruik van lenalidomide in combinatie met rituximab bij patiënten met folliculair lymfoom.
Tabel 3: Bijwerkingen gerapporteerd in klinische studies bij patiënten met folliculair lymfoom, die
werden behandeld met lenalidomide in combinatie met rituximab

Systeem/orgaanklasse / Alle bijwerkingen/Frequentie
Graad 3-4 bijwerkingen
Voorkeursterm
/Frequentie
Infecties en parasitaire
Zeer vaak
Vaak
aandoeningen
Infectie van de bovenste
Pneumonie, sepsis, longinfectie,
luchtwegen
bronchitis, gastro-enteritis, sinusitis,
urineweginfectie, cellulitis
Vaak
Pneumonie, griep, bronchitis, sinusitis,
urineweginfectie
Neoplasmata, benigne,
Zeer vaak
Vaak
maligne en niet-
Tumor flare^
Basaalcelcarcinoom^,
gespecificeerd (inclusief
cysten en poliepen)

Vaak
Plaveiselcelcarcinoom van de huid,^,+
Bloed- en lymfestelsel-
Zeer vaak
Zeer vaak
aandoeningen
Neutropenie^,, anemie,
Neutropenie^,
trombocytopenie^, leukopenie**,
lymfopenie***
Vaak
Anemie, trombocytopenie^, febriele
neutropenie, pancytopenie,
leukopenie**, lymfopenie***
Zeer vaak
Vaak
stofwisselings-
Verminderde eetlust, hypokaliëmie
Dehydratie, hypercalciëmie,
stoornissen
hypokaliëmie, hypofosfatemie,
Vaak
hyperurikemie
Hypofosfatemie, dehydratie
Psychische stoornissen
Vaak
Depressie, insomnia
Zenuwstelsel-
Zeer vaak
Vaak
aandoeningen
Hoofdpijn, duizeligheid
Syncope
Vaak
Perifere sensorische neuropathie,
dysgeusie
Hartaandoeningen
Soms
Aritmie
Bloedvat-aandoeningen
Vaak
Vaak
Hypotensie
Longembolie^,, hypotensie
Ademhalingsstelsel-,
Zeer vaak
Vaak
borstkas- en
Dyspneu, hoesten
Dyspneu
mediastinum-
aandoeningen

Vaak
Orofaryngeale pijn, dysfonie
Maagdarmstelsel-
Zeer vaak
Vaak
aandoeningen
Abdominale pijn, diarree, obstipatie,
Abdominale pijn, diarree, obstipatie,
misselijkheid, braken, dyspepsie
stomatitis
Vaak
Bovenbuikpijn, stomatitis, droge mond
Huid- en onderhuid-
Zeer vaak
Vaak
aandoeningen
Huiduitslag *, pruritus
Huiduitslag*, pruritus
Vaak
Droge huid, nachtzweten, erytheem
Skeletspierstelsel- en
Zeer vaak
Vaak
bindweefsel-
Spierspasmen, rugpijn, artralgie
Spierzwakte, nekpijn
aandoeningen
Vaak
Pijn in extremiteit, spierzwakte,
skeletspierpijn, myalgie, nekpijn
Nier- en urineweg-
Vaak
aandoeningen
Acuut nierletsel
Algemene
Zeer vaak
Vaak
aandoeningen en
Pyrexie, vermoeidheid, asthenie,
Vermoeidheid, asthenie
toedieningsplaats-
perifeer oedeem
stoornissen
Vaak
Malaise, koude rillingen
Onderzoeken
Zeer vaak
Alanineaminotransferase verhoogd
Vaak
Gewichtsverlies, bloedbilirubine
verhoogd
^zie rubriek 4.8 beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
- Bijwerkingen in NHL-007- Alle bijwerkingen die zich tijdens de behandeling voordeden bij 5,0% van de proefpersonen in de groep met
lenalidomide/rituximab met ten minste een 2,0% hogere frequentie (%) in de groep met lenalidomide dan in de controlegroep ­
(veiligheidspopulatie)
- Bijwerkingen graad ¾ in NHL-007- Alle bijwerkingen graad 3 of graad 4 die zich tijdens de behandeling voordeden bij ten minste 1,0%
van de proefpersonen in de groep met lenalidomide/rituximab met ten minste een 1,0% hogere frequentie in de groep met lenalidomide
dan in de controlegroep ­ (veiligheidspopulatie)
- Ernstige bijwerkingen in NHL-007- Alle ernstige bijwerkingen die zich tijdens de behandeling voordeden bij ten minste 1,0% van de
proefpersonen in de groep met lenalidomide/rituximab met ten minste een 1,0% hogere frequentie in de groep met lenalidomide/rituximab
dan in de controlegroep ­ (veiligheidspopulatie)
Fase 3-studie naar FL met een enkele groep:
- Bijwerkingen in NHL-008 - Alle bijwerkingen die zich tijdens de behandeling voordeden bij 5,0% van de proefpersonen
- Bijwerkingen graad ¾ in NHL-008 - Alle bijwerkingen graad ¾ die zich tijdens de behandeling voordeden bij 1,0% van de
proefpersonen
- Ernstige bijwerkingen in NHL-008 - Alle ernstige bijwerkingen die zich tijdens de behandeling voordeden bij 1,0% van de
proefpersonen
Bijwerkingen gerapporteerd als ernstig in klinische studies van folliculair lymfoom
+ Alleen van toepassing op ernstige bijwerkingen
* Onder huiduitslag vallen de voorkeurstermen rash en rash maculo-papulair
**Onder leukopenie vallen de voorkeurstermen leukopenie en wittebloedceltelling verlaagd
***Onder lymfopenie vallen de voorkeurstermen lymfopenie en lymfocytentelling verlaagd
Samenvatting van post-marketing bijwerkingen in tabelvorm
Naast de bovengenoemde bijwerkingen die zijn geïdentificeerd aan de hand van centrale klinische studies, is
de volgende tabel ontleend aan gegevens die zijn verzameld uit post-marketing gegevens.
Tabel 4. Bijwerkingen post-marketing gerapporteerd bij patiënten die werden behandeld met
lenalidomide

Systeem/orgaankla
Alle bijwerkingen/Frequentie
Graad 3-4 bijwerkingen
sse /
/Frequentie
Voorkeursterm
Infecties en

Niet bekend
Niet bekend
parasitaire
Virusinfecties, inclusief herpes zoster en
Virusinfecties, inclusief herpes
aandoeningen
hepatitis B-virus reactivatie
zoster en hepatitis B-virus reactivatie
Neoplasmata
Zelden
benigne, maligne
Tumorlysissyndroom
en niet-
gespecificeerd (incl.
Cysten en poliepen)

Bloed- en lymfe-
Niet bekend
stelsel-
Verworven hemofilie
aandoeningen
Immuunsysteem-

Zelden
Zelden
aandoeningen
Anafylactische reactie^
Anafylactische reactie^
Niet bekend
Afstoting van solide orgaantransplantaat
Endocriene
Vaak
aandoeningen
Hyperthyroïdie
Ademhalingsstelsel
Soms
Zelden
-, borstkas- en
Pulmonale hypertensie
Pulmonale hypertensie
mediastinumaando
eningen

Niet bekend
Interstitiële pneumonitis
Niet bekend
ndoeningen
Pancreatitis, gastro-intestinale
perforatie (inclusief diverticulaire,
intestinale en dikke-
darmperforaties)^
Lever- en
Niet bekend
Niet bekend
galaandoeningen
Acuut leverfalen^, toxische hepatitis^,
Acuut leverfalen^, toxische
cytolytische hepatitis^, cholestatische
hepatitis^
hepatitis^, gemengde
cytolytische/cholestatische hepatitis^
Huid- en
Soms
onderhuidaandoeni
Angio-oedeem
ngen
Zelden
Stevens-Johnson-syndroom^,
toxische epidermale necrolyse^
Niet bekend
Leukocytoclastische vasculitis,
geneesmiddelenreactie met
eosinofilie en systemische
symptomen^
^zie rubriek 4.8 beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Teratogeniciteit
Lenalidomide is structureel verwant aan thalidomide. Thalidomide is een bekende, bij de mens teratogene
werkzame stof die ernstige, levensbedreigende aangeboren afwijkingen veroorzaakt. Bij apen veroorzaakte
lenalidomide misvormingen vergelijkbaar met die welke beschreven zijn voor thalidomide (zie rubrieken 4.6
en 5.3). Als lenalidomide tijdens de zwangerschap wordt gebruikt, is een teratogeen effect van lenalidomide
bij de mens te verwachten.
Neutropenie en trombocytopenie
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die ASCT hebben ondergaan en die worden behandeld
met lenalidomide-onderhoudsbehandeling
Lenalidomide-onderhoudsbehandeling na ASCT wordt geassocieerd met een hogere frequentie van
neutropenie graad 4, vergeleken met placebo-onderhoudsbehandeling (respectievelijk 32,1% versus 26,7%
[16,1% versus 1,8% na aanvang van de onderhoudsbehandeling] in CALGB 100104 en 16,4% versus 0,7%
in IFM 2005-02). Neutropenie als bijwerking die zich tijdens de behandeling voordeed en leidde tot
stopzetting van lenalidomide werd gemeld bij respectievelijk 2,2% van de patiënten in CALGB 100104 en
2,4% van de patiënten in IFM 2005-02. In beide studies werd febriele neutropenie graad 4 gemeld bij
vergelijkbare frequenties in de groepen met lenalidomide-onderhoudsbehandeling, vergeleken met de
groepen met placebo-onderhoudsbehandeling (respectievelijk 0,4% versus 0,5% [0,4% versus 0,5% na
aanvang van de onderhoudsbehandeling] in CALGB 100104 en 0,3% versus 0% in IFM 2005-02).
Lenalidomide-onderhoudsbehandeling na ASCT wordt geassocieerd met een hogere frequentie van
trombocytopenie graad 3 of 4 vergeleken met placebo-onderhoudsbehandeling (respectievelijk 37,5% versus
30,3% [17,9% versus 4,1% na aanvang van de onderhoudsbehandeling] in CALGB 100104 en 13,0% versus
2,9% in IFM 2005-02).
Patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom die niet in aanmerking komen voor transplantatie
en die lenalidomide krijgen in combinatie met bortezomib en dexamethason (RVd)
In de studie SWOG S0777 werd neutropenie graad 4 minder vaak waargenomen in de groep met RVd dan in
de vergelijkingsgroep met Rd (2,7% versus 5,9%). In de groep met RVd en de groep met Rd werd febriele
Trombocytopenie graad 3 of 4 werd vaker waargenomen in de groep met RVd dan in de vergelijkingsgroep
met Rd (17,2% versus 9,4%).
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom: patiënten die niet in aanmerking komen voor transplantatie en
die worden behandeld met lenalidomide in combinatie met dexamethason
De combinatie van lenalidomide met dexamethason is bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel
myeloom geassocieerd met een lagere frequentie van neutropenie graad 4 (8,5% bij Rd en Rd18, vergeleken
met MPT (15%)). Febriele neutropenie graad 4 werd infrequent waargenomen (0,6% bij Rd en Rd18
vergeleken met 0,7% bij MPT).
De combinatie van lenalidomide met dexamethason is bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel
myeloom geassocieerd met een lagere frequentie van trombocytopenie graad 3 en 4 (8,1% bij Rd en Rd18)
vergeleken met MPT (11,1%).
Patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom die niet in aanmerking komen voor een
transplantatie en worden behandeld met lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison
De combinatie van lenalidomide met melfalan en prednison is bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd
multipel myeloom geassocieerd met een hogere frequentie van neutropenie graad 4 (34,1% bij
MPR+R/MPR+p, vergeleken met MPp+p (7,8%). Er werd een hogere frequentie van febriele neutropenie
graad 4 waargenomen (1,7% bij MPR+R/MPR+p, vergeleken met 0,0% bij MPp+p).
De combinatie van lenalidomide met melfalan en prednison is bij patiënten met nieuw gediagnosticeerd
multipel myeloom geassocieerd met een hogere frequentie van trombocytopenie graad 3 en graad 4 (40,4%
bij MPR+R/MPR+p), vergeleken met MPp+p (13,7%).
Multipel myeloom: patiënten met ten minste één eerdere behandeling
De combinatie van lenalidomide en dexamethason is bij patiënten met multipel myeloom geassocieerd met
een hogere incidentie van neutropenie graad 4 (5,1% bij patiënten die werden behandeld met
lenalidomide/dexamethason, vergeleken met 0,6% bij patiënten behandeld met placebo/dexamethason).
Episodes met febriele neutropenie graad 4 werden infrequent waargenomen (0,6% bij patiënten die werden
behandeld met lenalidomide/dexamethason, vergeleken met 0,0% bij patiënten behandeld met
placebo/dexamethason).
De combinatie van lenalidomide en dexamethason is bij patiënten met multipel myeloom geassocieerd met
een hogere incidentie van trombocytopenie graad 3 en 4 (respectievelijk 9,9% en 1,4% bij patiënten die
werden behandeld met lenalidomide/dexamethason, vergeleken met 2,3% en 0,0% bij patiënten behandeld
met placebo/dexamethason).
Patiënten met folliculair lymfoom
De combinatie van lenalidomide en rituximab bij patiënten met folliculair lymfoom wordt geassocieerd met
een hoger percentage neutropenie graad 3 of graad 4 (50,7% bij met lenalidomide/rituximab behandelde
patiënten, vergeleken met 12,2% bij met placebo/rituximab behandelde patiënten). Alle gevallen van
neutropenie graad 3 of 4 waren reversibel door dosisonderbreking, dosisverlaging en/of ondersteunende zorg
met groeifactoren. Daarnaast werd soms febriele neutropenie waargenomen (2,7% bij met
lenalidomide/rituximab behandelde patiënten, vergeleken met 0,7% bij met placebo/rituximab behandelde
patiënten).
Lenalidomide in combinatie met rituximab is ook geassocieerd met een hogere incidentie van
trombocytopenie graad 3 of 4 (1,4% bij met lenalidomide/rituximab behandelde patiënten, vergeleken met
0% bij met placebo/rituximab behandelde patiënten).
Veneuze trombo-embolie
Een verhoogd risico op DVT en PE wordt geassocieerd met het gebruik van de combinatie van lenalidomide
met dexamethason bij patiënten met multipel myeloom en in mindere mate bij patiënten die behandeld
Myocardinfarct
Myocardinfarct is gerapporteerd bij patiënten die lenalidomide kregen, in het bijzonder bij patiënten met
bekende risicofactoren.
Hemorragische aandoeningen
Hemorragische aandoeningen worden vermeld onder een aantal systeem-orgaanklassen: Bloed- en
lymfestelselaandoeningen; zenuwstelselaandoeningen (intracraniale hemorragie); ademhalingsstelsel-,
borstkas- en mediastinumaandoeningen (epistaxis); maagdarmstelselaandoeningen (gingivale bloeding,
hemorroïdale hemorragie, rectale hemorragie); nier- en urinewegaandoeningen (hematurie); letsels,
intoxicaties en verrichtingscomplicaties (contusie) en bloedvataandoeningen (ecchymose).
Allergische reacties en ernstige huidreacties
Er zijn gevallen van allergische reacties waaronder angio-oedeem, anafylactische reactie en ernstige
huidreacties, waaronder SJS, TEN en DRESS, gerapporteerd bij het gebruik van lenalidomide. Een
mogelijke kruisreactie tussen lenalidomide en thalidomide is in de literatuur gerapporteerd. Patiënten met
een voorgeschiedenis van ernstige huiduitslag in verband met een behandeling met thalidomide mogen geen
lenalidomide krijgen (zie rubriek 4.4).
Tweede primaire kwaadaardige tumoren
In klinische studies bij eerder met lenalidomide/dexamethason behandelde myeloompatiënten in vergelijking
met de controlegroep, voornamelijk bestaande uit basaalcel of plaveiselcel huidkankers.
Acute myeloïde leukemie
Multipel myeloom
Gevallen van AML zijn waargenomen in klinische studies naar nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom
bij patiënten die behandeling met lenalidomide in combinatie met melfalan kregen of onmiddellijk na
HDM/ASCT (zie rubriek 4.4). Deze toename werd niet waargenomen in klinische studies naar nieuw
gediagnosticeerd multipel myeloom bij patiënten die lenalidomide in combinatie met dexamethason kregen
vergeleken met thalidomide in combinatie met melfalan en prednison.
Leveraandoeningen
De volgende post-marketing bijwerkingen zijn gerapporteerd (frequentie niet bekend): acuut leverfalen en
cholestase (beide potentieel fataal), toxische hepatitis, cytolytische hepatitis, gemengde
cytolytische/cholestatische hepatitis.
Rabdomyolyse
Er zijn zeldzame gevallen van rabdomyolyse waargenomen, sommige ervan na toediening van lenalidomide
met een statine.
Schildklieraandoeningen
Er zijn gevallen van hypothyreoïdie en gevallen van hyperthyreoïdie gemeld (zie rubriek 4.4
Schildklieraandoeningen).
Tumor flare reactie en tumorlysissyndroom
In onderzoek NHL-007 werd TFR gemeld bij 19/146 patiënten (13,0%) in de groep met
lenalidomide/rituximab versus 1/148 patiënten (0,7%) in de groep met placebo/rituximab. De meeste TFR's
(18 van de 19) die werden gemeld in de groep met lenalidomide/rituximab traden op in de eerste twee
behandelcycli. Eén FL-patiënt in de groep met lenalidomide/rituximab had een TFR-voorval van graad 3,
versus geen patiënten in de groep met placebo/rituximab. In studie NHL-008 hadden 7/177 FL-patiënten
(4,0%) TFR; (3 meldingen waren graad 1 en 4 meldingen waren graad 2 in ernst); terwijl 1 melding ernstig
werd geacht. In studie NHL-007 trad TLS op bij 2 FL-patiënten (1,4%) in de groep met
lenalidomide/rituximab en bij geen FL-patiënten in de groep met placebo/rituximab; geen enkele patiënt had
Maagdarmstelselaandoeningen
Gastro-intestinale perforaties zijn gerapporteerd tijdens behandeling met lenalidomide. Gastro-intestinale
perforaties kunnen leiden tot septische complicaties en kunnen gepaard gaan met fatale afloop.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze
wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico's van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd.
Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via
het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9
Overdosering
Er is geen specifieke ervaring met de behandeling van een overdosering met lenalidomide bij patiënten,
hoewel in vergelijkende studies met verschillende doseringen enkele patiënten zijn blootgesteld aan
maximaal 150 mg, en in studies met enkelvoudige doses sommige patiënten werden blootgesteld aan
maximaal 400 mg. De dosisbeperkende toxiciteit was in deze studies hoofdzakelijk hematologisch. In geval
van overdosering wordt ondersteunende zorg aangeraden.
5.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Andere Immunosuppressiva, ATC-code: L04AX04
Werkingsmechanisme
Lenalidomide bindt zich rechtstreeks aan cereblon, een component van een `cullin-ring E3 ubiquitin ligase'
enzymcomplex dat desoxyribonucleïnezuur (DNA) damage-binding protein 1 (DDB1), cullin 4 (CUL4) en
een regulator van cullin 1 (Roc1) bevat. In hematopoëtische cellen worden door de binding van lenalidomide
aan cereblon de substraateiwitten Aiolos en Ikaros, lymfoïde transcriptionele factoren, aangetrokken. Dit
leidt tot hun ubiquitinatie en daaropvolgende degradatie met directe cytotoxische en immunomodulatoire
effecten als gevolg.
Specifiek remt lenalidomide de proliferatie en bevordert het de apoptose van bepaalde hematopoëtische
tumorcellen (met inbegrip van MM-plasmatumorcellen, tumorcellen van folliculair lymfoom en tumorcellen
met deleties in chromosoom 5), het bevordert T-cel- en Natural Killercel- (NK-cel)-gemedieerde immuniteit
en verhoogt het aantal NK-, T- en NK-T-cellen.
De combinatie van lenalidomide en rituximab verhoogt de ADCC- en directe tumorapoptose in cellen van
folliculair lymfoom.
Het werkingsmechanisme van lenalidomide omvat ook aanvullende activiteiten, zoals anti-angiogene en pro-
erytropoëtische eigenschappen. Lenalidomide remt angiogenese door de migratie en adhesie van
endotheelcellen en de vorming van microvaten te blokkeren, het verhoogt de foetale hemoglobineproductie
door hematopoëtische CD34+-stamcellen en het remt de productie van pro-inflammatoire cytokinen (bijv.
TNF- en IL-6) door monocyten.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
Zoals hieronder wordt beschreven, zijn de werkzaamheid en veiligheid van lenalidomide onderzocht in zes
fase 3-studies naar nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom, twee fase 3-studies naar recidiverend
refractair multipel myeloom en één fase 3- en één fase 3b-studie naar iNHL.
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom
De werkzaamheid en veiligheid van lenalidomide-onderhoudsbehandeling zijn geëvalueerd in twee
multicenter, gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde fase 3-studies met 2 parallelle groepen:
CALGB 100104 en IFM 2005-02.
CALGB 100104
Patiënten tussen 18 en 70 jaar oud met actieve MM die een behandeling nodig hadden en zonder
voorafgaande progressie na een initiële behandeling kwamen in aanmerking.
Binnen 90-100 dagen na ASCT werden patiënten in een verhouding van 1:1 gerandomiseerd naar ofwel
lenalidomide- of placebo-onderhoudsbehandeling. De onderhoudsdosis bedroeg 10 mg eenmaal per dag op
dag 1-28 van herhaalde cycli van 28 dagen (verhoogd tot 15 mg eenmaal per dag na 3 maanden bij
afwezigheid van dosisbeperkende toxiciteit), en de behandeling werd voortgezet tot ziekteprogressie.
Het primaire eindpunt voor de werkzaamheid in de studie was progressievrije overleving (PFS) van
randomisatie tot aan progressie of overlijden, afhankelijk van wat eerst optrad; het eindpunt totale overleving
kon niet worden bepaald. In totaal werden 460 patiënten gerandomiseerd: 231 patiënten naar lenalidomide en
229 patiënten naar placebo. In beide groepen waren de demografische en ziektegerelateerde kenmerken
vergelijkbaar.
De studie werd gedeblindeerd na aanbevelingen van het data monitoring committee na het overschrijden van
de drempel voor een vooraf geplande tussentijdse analyse van PFS. Na deblindering werd patiënten in de
placebogroep toegestaan over te stappen naar lenalidomide voordat ziekteprogressie optrad.
De resultaten van PFS bij deblindering, na een vooraf geplande tussentijdse analyse, met een afkapdatum van
17 december 2009 (15,5 maanden follow-up) toonde een vermindering van 62% van het risico op
ziekteprogressie of overlijden ten gunste van lenalidomide (HR = 0,38; 95%-BI 0,27; 0,54; p < 0,001). De
mediane algemene PFS was 33,9 maanden (95%-BI NTB, NTB) in de lenalidomidegroep versus 19,0
maanden (95%-BI 16,2; 25,6) in de placebogroep.
Het PFS-voordeel werd waargenomen in de subgroep patiënten met CR, evenals in de subgroep met
patiënten die geen CR hadden bereikt.
De resultaten van de studie, met een cut-off van 1 februari 2016, worden weergegeven in tabel 5.
Tabel 5: Samenvatting van de totale werkzaamheidsgegevens
Lenalidomide
Placebo
(N = 231)
(N = 229)
Door onderzoeker beoordeelde PFS
Medianea PFS-tijd, maanden (95%-BI)b
56,9 (41,9; 71,7)
29,4 (20,7;35,5)
HR [95%-BI]c, p-waarded
0,61 (0,48; 0,76); <0,001
PFS2e
Medianea PFS2-tijd, maanden (95%-BI)b
80,2 (63,3; 101,8)
52,8 (41,3; 64,0)
HR [95%-BI]c; p- waarded
0,61 (0,48; 0,78); <0,001
Totale overleving
Medianea OS-tijd, maanden (95%-BI)b
111,0 (101,8;
84,2 (71,0; 102,7)
8-jaars overlevingspercentage, % (SE)
60,9 (3,78)
44,6 (3,98)
HR [95%-BI]c; p- waarded
0,61 (0,46; 0,81); <0,001
Follow-up
Mediaanf (min, max), maanden: alle overlevende patiënten
81,9 (0,0;119,8)
81,0 (4,1; 119,5)
BI = betrouwbaarheidsinterval; HR = hazardratio; max = maximum; min = minimum; NTB = niet te bepalen; OS = totale overleving; PFS =
progressievrije overleving;
a De mediaan is gebaseerd op de Kaplan-Meier-schatting.
b De 95%-BI van de mediaan.
c Gebaseerd op het Cox proportional hazards model waarin de hazardfuncties geassocieerd met de aangegeven behandelingsgroepen worden
vergeleken.
IFM 2005-02
Patiënten die < 65 jaar oud waren bij diagnose, ASCT hadden ondergaan en ten minste een respons van
stabiele ziekte hadden bereikt op het moment van hematologisch herstel kwamen in aanmerking. Patiënten
werden 1:1 gerandomiseerd naar onderhoudsbehandeling met lenalidomide of placebo (10 mg eenmaal per
dag op dag 1-28 van herhaalde cycli van 28 dagen en verhoogd tot maximaal 15 mg eenmaal daags na 3
maanden in de afwezigheid van dosisbeperkende toxiciteit) na 2 kuren met lenalidomideconsolidatie
(25 mg/dag, dag 1-21 van een cyclus van 28 dagen). Behandeling werd voortgezet tot ziekteprogressie.
Het primaire eindpunt was PFS gedefinieerd van randomisatie tot aan progressie of overlijden, afhankelijk
van wat eerst optrad; het eindpunt totale overleving kon niet worden bepaald. In totaal werden 614 patiënten
gerandomiseerd: 307 patiënten naar lenalidomide en 307 patiënten naar placebo.
De studie werd gedeblindeerd na aanbevelingen van het data monitoring committee na het overschrijden van
de drempel voor een vooraf geplande tussentijdse analyse van PFS. Na deblindering werden patiënten die
een placebo kregen, niet overgeschakeld naar behandeling met lenalidomide voordat progressieve ziekte
optrad. De lenalidomidegroep werd stopgezet als proactieve veiligheidsmaatregel nadat een verstoord
evenwicht in de tweede primaire kwaadaardige tumoren werd waargenomen (zie rubriek 4.4).
De resultaten van PFS bij deblindering na een vooraf geplande tussentijdse analyse met een afkapdatum van
7 juli 2010 (31,4 maanden follow-up) toonden een 48% vermindering van het risico van ziekteprogressie of
overlijden ten gunste van lenalidomide (HR = 0,52; 95%-BI 0,41; 0,66; p < 0,001). De mediane totale PFS
was 40,1 maanden (95%-BI 35,7; 42,4) in de lenalidomidegroep versus 22,8 maanden (95%-BI 20,7; 27,4) in
de placebogroep.
Het PFS-voordeel was beperkter in de subgroep patiënten met CR dan in de subgroep met patiënten die geen
CR hadden bereikt.
De bijgewerkte PFS, met een afkapdatum van 1 februari 2016 (96,7 maanden follow-up) blijft een PFS-
voordeel aantonen: HR = 0,57 (95%-BI 0,47; 0,68; p < 0,001). De mediane totale PFS was 44,4 maanden
(39,6; 52,0) in de lenalidomidegroep versus 23,8 maanden (95%-BI 21,2; 27,3) in de placebogroep. Voor
PFS2 bedroeg de waargenomen HR 0,80 (95%-BI 0,66; 0,98; p = 0,026) voor lenalidomide versus placebo.
De mediane totale PFS2 was 69,9 maanden (95%-BI 58,1; 80,0) in de lenalidomidegroep versus 58,4
maanden (95%-BI 51,1; 65,0) in de placebogroep. Voor OS bedroeg de waargenomen HR 0,90 (95%-BI
0,72; 1,13; p = 0,355) voor lenalidomide versus placebo. De mediane totale overlevingsduur was 105,9
maanden (95%-BI 88,8; NTB) in de lenalidomidegroep versus 88,1 maanden (95%-BI 80,7; 108,4) in de
placebogroep.
Lenalidomide in combinatie met bortezomib en dexamethason bij patiënten die niet in aanmerking komen
voor stamceltransplantatie
In de studie SWOG S0777 werd de toevoeging onderzocht van bortezomib aan een basis van lenalidomide
en dexamethason, als aanvankelijke behandeling, waarna de proefpersonen Rd bleven krijgen tot
ziekteprogressie, bij patiënten met eerder onbehandeld multipel myeloom die niet in aanmerking kwamen
voor transplantatie of die wel in aanmerking kwamen voor transplantatie maar bij wie er geen onmiddellijke
transplantatie gepland was.
Patiënten in de behandelgroep met lenalidomide, bortezomib en dexamethason (RVd) kregen lenalidomide
25 mg/dag oraal op dag 1-14, bortezomib 1,3 mg/m2 intraveneus op dag 1, 4, 8 en 11, en dexamethason
20 mg/dag oraal op dag 1, 2, 4, 5, 8, 9, 11 en 12 van herhaalde cycli van 21 dagen gedurende maximaal acht
cycli van 21 dagen (24 weken). Patiënten in de behandelgroep met lenalidomide en dexamethason (Rd)
kregen lenalidomide 25 mg/dag oraal op dag 1-21 en dexamethason 40 mg/dag oraal op dag 1, 8, 15 en 22
van herhaalde cycli van 28 dagen gedurende maximaal zes cycli van 28 dagen (24 weken). Patiënten in beide
Het primaire eindpunt voor de werkzaamheid in de studie was de progressievrije overleving (PFS). In totaal
waren er 523 patiënten in de studie opgenomen, waarvan er 263 waren gerandomiseerd naar de groep met
RVd en 260 patiënten naar de groep met Rd. De demografische en ziektegerelateerde baseline-kenmerken
van de patiënten waren evenwichtig gespreid over de behandelgroepen.
De resultaten wat betreft de PFS, volgens beoordeling door IRAC, op het moment van de primaire analyse,
met als afkapdatum 5 november 2015 (50,6 maanden follow-up) toonden een afname van 24% van het risico
op ziekteprogressie of overlijden ten gunste van RVd (HR = 0,76; 95%-BI 0,61; 0,94; p = 0,010). De
mediane algemene PFS was 42,5 maanden (95%-BI 34,0; 54,8) in de groep die RVd kreeg versus 29,9
maanden (95%-BI 25,6; 38,2) in de groep die Rd kreeg. Het voordeel werd waargenomen ongeacht de
geschiktheid van de proefpersoon voor een stamceltransplantatie.
De resultaten van de studie, met als afkapdatum 1 december 2016, waarbij de mediane duur van de follow-up
voor alle overlevende proefpersonen 69,0 maanden bedroeg, zijn weergegeven in tabel 6. Het voordeel ten
gunste van RVd werd waargenomen ongeacht de geschiktheid van de proefpersoon voor een
stamceltransplantatie.
Tabel 6. Samenvatting van de totale werkzaamheidsgegevens
Aanvankelijke behandeling
RVd

Rd
(8 cycli van 3 weken) (6 cycli van 4 weken)
(N = 263)

(N = 260)
PFS volgens beoordeling IRAC (maanden)
Medianea PFS-tijd, maanden (95%-BI)b
41,7 (33,1; 51,5)
29,7 (24,2; 37,8)
HR [95%-BI]c; p-waarded
0,76 (0,62; 0,94); 0.010
Totale overleving (maanden)
Medianea OS-tijd, maanden (95%-BI)b
89,1 (76,1; NTB)
67,2 (58,4; 90,8)
HR [95%-BI]c; p-waarded
0,72 (0,56; 0,94); 0.013
Respons ­ n (%)
Totale respons: CR, ZGPR of PR
199 (75,7)
170 (65,4)
ZGPR
153 (58,2)
83 (31,9)
Follow-up (maanden)
Mediaane (min, max): alle patiënten
61,6 (0,2; 99,4)
59,4 (0,4; 99,1)
BI = betrouwbaarheidsinterval; HR = hazardratio; max = maximum; min = minimum; NTB = niet te bepalen; OS = totale overleving; PFS =
progressievrije overleving; ZGPR = zeer goede partiële respons
a De mediaan is gebaseerd op de Kaplan-Meier-schatting.
b Tweezijdig 95%-BI rond de mediane tijd.
c Gebaseerd op het niet-gestratificeerde `Cox proportional hazards'-model waarin de hazardfuncties geassocieerd met behandelingsgroepen (RVd:Rd)
worden vergeleken.
d De p-waarde is gebaseerd op de niet-gestratificeerde log-rank-toets.
e De mediane follow-up is berekend vanaf de datum van randomisatie.
Afkapdatum = 1 december 2016.
Uit de geactualiseerde resultaten betreffende de totale overleving (OS), met een afkapdatum van 1 mei 2018
(mediane follow-up voor overlevende proefpersonen 84,2 maanden) blijkt nog steeds een voordeel voor
RVd: HR = 0,73 (95%-BI 0,57; 0,94; p = 0,014). Het percentage proefpersonen dat na 7 jaar nog in leven
was, bedroeg 54,7% in de groep met RVd versus 44,7% in de groep met Rd.
Lenalidomide in combinatie met dexamethason bij patiënten die niet in aanmerking komen voor
stamceltransplantatie
De veiligheid en werkzaamheid van lenalidomide zijn geëvalueerd in een fase 3-, multicenter,
gerandomiseerde, open-label studie met 3 behandelingsarmen (MM-020) bij patiënten die ten minste 65 jaar
of ouder waren of, indien jonger dan 65 jaar oud, geen kandidaat waren voor stamceltransplantatie omdat zij
weigerden stamceltransplantatie te ondergaan of omdat stamceltransplantatie niet beschikbaar was voor de
Patiënten in de Rd- en Rd18-groepen namen lenalidomide 25 mg eenmaal daags op dag 1 tot 21 van cycli
van 28 dagen volgens protocol. Dexamethason 40 mg werd eenmaal daags toegediend op dag 1, 8, 15 en 22
van elke cyclus van 28 dagen. De aanvangsdosis en het aanvangsschema voor Rd en Rd18 werden aangepast
op basis van leeftijd en nierfunctie (zie rubriek 4.2). Patiënten > 75 jaar kregen een dosis dexamethason van
20 mg eenmaal per dag op dag 1, 8, 15 en 22 van elke cyclus van 28 dagen. Tijdens de studie kregen alle
patiënten profylactische anticoagulatie (heparine met laag moleculair gewicht, warfarine, heparine, laag
gedoseerde aspirine).
Het primaire eindpunt voor de werkzaamheid in de studie was progressievrije overleving (PFS). In totaal
werden 1623 patiënten tot de studie toegelaten, waarvan 535 patiënten naar Rd, 541 patiënten naar Rd18 en
547 patiënten naar MPT werden gerandomiseerd. De demografische en ziektegerelateerde uitgangswaarden
van de patiënten waren evenwichtig gespreid over de 3 behandelingsgroepen. Over het algemeen bevonden
de proefpersonen zich in een gevorderd ziektestadium: van de totale studiepopulatie had 41% ISS-stadium
III, 9% had ernstige nierinsufficiëntie (creatinineklaring [CLcr] < 30 ml/min). De mediane leeftijd was 73
jaar in de 3 behandelingsgroepen.
In een geüpdatete analyse van PFS, PFS2 en OS worden met behulp van een cut-offdatum van 3 maart 2014,
waar de mediane follow-up tijd voor alle overlevende patiënten 45,5 maanden was, de resultaten van de
studie weergegeven in tabel 7:
Tabel 7. Samenvatting van de totale werkzaamheidsgegevens
Rd
Rd18
MPT
(N = 535)
(N = 541)
(N = 547)
Door onderzoeker beoordeelde PFS -
(maanden)

Medianea duur van PFS, maanden (95%-BI)b
26,0 (20,7; 29,7) 21,0 (19,7; 22,4)
21,9 (19,8; 23,9)
HR [95%-BI]c; p-waarded
Rd vs MPT
0,69 (0,59; 0,80); <0,001
Rd vs Rd18
0,71 (0,61; 0,83); <0,001
Rd18 vs MPT
0,99 (0,86; 1,14); 0,866
PFS2e - (maanden)
Medianea PFS2-tijd, maanden (95%-BI)b
42,9 (38,1; 47,4) 40,0 (36,2; 44,2)
35,0 (30,4; 37,8)
HR [95%-BI]c; p-waarded
Rd vs MPT
0,74 (0,63; 0,86); <0,001
Rd vs Rd18
0,92 (0,78; 1,08); 0,316
Rd18 vs MPT
0,80 (0,69; 0,93); 0,004
Totale overleving (OS) (maanden)
Medianea duur van OS, maanden (95%-BI)b
58,9 (56,0;
56,7 (50,1;
48,5 (44,2; 52,0)
NTB)
NTB)
HR [95%-BI]c; p-waarded
Rd vs MPT
0,75 (0,62; 0,90); 0,002
Rd vs Rd18
0,91 (0,75; 1,09); 0,305
Rd18 vs MPT
0,83 (0,69; 0,99); 0,034
Mediaanf (min, max): alle patiënten
40,8 (0,0; 65,9)
40,1 (0,4; 65,7)
38,7 (0,0; 64,2)
Myeloomresponsg n (%)
CR
81 (15,1)
77 (14,2)
51 (9,3)
ZGPR
152 (28,4)
154 (28,5)
103 (18,8)
PR
169 (31,6)
166 (30,7)
187 (34,2)
Totale respons: CR, ZGPR of PR
402 (75,1)
397 (73,4)
341 (62,3)
Duur van de respons - (maanden)h
Mediaana (95%-BI)b
35,0 (27,9; 43,4)
22,1 (20,3; 24,0)
22,3 (20,2;
24,9)
AMT = antimyeloomtherapie; BI = betrouwbaarheidsinterval; CR = complete respons; d = lage dosis dexamethason; HR = hazardratio; IMWG =
International Myeloma Working Group; IRAC = Independent Response Adjudication Committee; M = melfalan; max = maximum; min = minimum;
NTB = niet te bepalen; OS = totale overleving; P = prednison; PFS = progressievrije overleving; PR = partiële respons; R = lenalidomide; Rd = Rd
toegediend tot aantonen van progressieve ziekte; Rd18 = Rd toegediend gedurende 18 cycli; SE = standaardfout; T = thalidomide; ZGPR = zeer
goede partiële respons; vs. = versus.
a De mediaan is gebaseerd op de Kaplan-Meier-methode.
b De 95%-BI van de mediaan.
c Gebaseerd op het Cox proportional hazards model waarin de hazardfuncties van de behandelingsgroepen worden vergeleken.
d De p-waarde is gebaseerd op de niet-gelaagde log-rank-toets van de verschillen tussen de behandelingsgroepen op basis van de Kaplan-Meier-curve.
e Oriënterend eindpunt (PFS2)
f De mediaan is de univariate statistiek zonder correctie voor censurering.
g Beste beoordeling van de beoordeelde respons tijdens de behandelingsfase van de studie (voor definities van elke responscategorie, afkapdatum
gegevens = 24 mei 2013).
h afkapdatum 24 mei 2013).
Lenalidomide in combinatie met melfalan en prednison gevolgd door onderhoudsbehandeling bij patiënten
die niet in aanmerking komen voor transplantatie
De veiligheid en werkzaamheid van lenalidomide werd beoordeeld in een fase 3-, multicenter,
gerandomiseerde, dubbelblinde, uit drie groepen bestaande studie (MM-015) bij patiënten die 65 jaar of
ouder waren en een serumcreatinine van < 2,5 mg/dl hadden. In de studie werd lenalidomide in combinatie
met melfalan en prednison (MPR) met of zonder lenalidomide-onderhoudstherapie tot ziekteprogressie
vergeleken met die van melfalan en prednison gedurende maximaal 9 cycli. De patiënten werden in een
verhouding van 1:1:1 gerandomiseerd naar één van de 3 behandelingsgroepen. Patiënten werden bij
randomisatie op leeftijd gestratificeerd ( 75 vs. > 75 jaar) en ziektestadium (ISS; stadium I en II vs. Stadium
III).
Deze studie onderzocht het gebruik van MPR als combinatietherapie (melfalan 0,18 mg/kg oraal op dag 1 tot
4 van herhaalde cycli van 28 dagen; prednison 2 mg/kg oraal op dag 1 tot 4 van herhaalde cycli van 28
dagen; en lenalidomide 10 mg/dag oraal op dag 1 tot 21 van herhaalde cycli van 28 dagen) als
inductietherapie gedurende maximaal 9 cycli. Patiënten die de 9 cycli voltooiden of die niet in staat waren
om de 9 cycli te voltooien omwille van intolerantie, schakelden over op een onderhoudstherapie die startte
met 10 mg lenalidomide oraal op dag 1 tot 21 van herhaalde cycli van 28 dagen totdat ziekteprogressie
optrad.
Het primaire eindpunt voor de werkzaamheid in deze studie was progressievrije overleving (PFS). In totaal
werden 459 patiënten tot de studie toegelaten, waarvan 152 patiënten naar MPR+R, 153 patiënten naar
MPR+p en 154 patiënten naar MPp+p gerandomiseerd werden. De demografische en ziektegerelateerde
uitgangswaarden van de patiënten waren evenwichtig gespreid over de drie behandelingsgroepen;
opmerkelijk: ongeveer 50% van de patiënten in elke behandelingsgroep bezat één van de volgende
eigenschappen: ISS-stadium III, en creatinineklaring < 60 ml/min. De mediane leeftijd was 71 jaar in de
MPR+R-groep en MPR+p-groep en 72 jaar in de MPp+p-groep.
In een analyse van PFS, PFS2, OS worden, met behulp van een afkapdatum van april 2013 waar de mediane
follow-up tijd voor alle overlevende patiënten 62,4 maanden was, de resultaten van de studie gepresenteerd
in tabel 8:
MPR+R
MPR+p
MPp +p
(N = 152)
(N = 153)
(N = 154)
Door onderzoeker beoordeelde PFS -
(maanden)

Medianea PFS-tijd, maanden (95%-BI)
27,4 (21,3; 35,0)
14,3 (13,2; 15,7)
13,1 (12,0; 14,8)
HR [95%-BI], p-waarde
MPR+R vs MPp+p
0,37 (0,27; 0,50); <0,001
MPR+R vs MPR+p
0,47 (0,35; 0,65); <0,001
MPR+p vs MPp +p
0,78 (0,60; 1,01); 0,059
PFS2 - (maanden) ¤
Medianea PFS2-tijd, maanden (95%-BI)
39,7 (29,2; 48,4)
27,8 (23,1; 33,1) 28,8 (24,3; 33,8)
HR [95%-BI], p-waarde
MPR+R vs MPp+p
0,70 (0,54; 0,92); 0,009
MPR+R vs MPR+p
0,77 (0,59; 1,02); 0,065
MPR+p vs MPp +p
0,92 (0,71; 1,19); 0,051
Totale overleving (maanden)
Medianea OS-tijd, maanden (95%-BI)
55,9 (49,1; 67,5)
51,9 (43,1; 60,6) 53,9 (47,3; 64,2)
HR [95%-BI], p-waarde
MPR+R vs MPp+p
0,95 (0,70; 1,29); 0,736
MPR+R vs MPR+p
0,88 (0,65; 1,20); 0,43
MPR+p vs MPp +p
1,07 (0,79; 1,45); 0,67
Follow-up (maanden)
Mediaan (min, max): Alle patiënten
48,4 (0,8; 73,8)
46,3 (0,5; 71,9)
50,4 (0,5; 73,3)
Door onderzoeker beoordeelde
myeloomrespons n (%)

CR
30 (19,7)
17 (11,1)
9 (5,8)
PR
90 (59,2)
99 (64,7)
75 (48,7)
Stabiele ziekte (SD)
24 (15,8)
31 (20,3)
63 (40,9)
Respons niet evalueerbaar (NTB)
8 (5,3)
4 (2,6)
7 (4,5)
Door onderzoeker beoordeelde duur van
respons (CR+PR) - (maanden)

Mediaana (95%-BI)
26,5 (19,4; 35,8)
12,4 (11,2; 13,9) 12,0 (9,4; 14,5)
BI = betrouwbaarheidsinterval; CR = complete respons; HR = hazardratio; M = melfalan; NTB = niet te bepalen; OS = totale overleving; p = placebo;
P = prednison;
PD = progressieve ziekte; PR = partiële respons; R = lenalidomide; SD = stabiele ziekte; ZGPR = zeer goede partiële respons.
ª De mediaan is gebaseerd op de Kaplan-Meier-methode
¤ PFS2 (een oriënterend eindpunt) werd voor alle patiënten (ITT) gedefinieerd als tijd vanaf randomisatie tot start van 3e-lijns
antimyeloombehandeling (AMT) of overlijden voor alle gerandomiseerde patiënten
Ondersteunende studie naar nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom
Een open-label, gerandomiseerde, multicenter, fase 3-studie (ECOG E4A03) werd uitgevoerd bij 445
patiënten met nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom; 222 patiënten werden gerandomiseerd naar de arm
met lenalidomide/dexamethason in lage dosering en 223 werden gerandomiseerd naar de arm met
lenalidomide/dexamethason in standaarddosering. Patiënten gerandomiseerd naar de arm met
lenalidomide/dexamethason in standaarddosering kregen lenalidomide 25 mg/dag, dag 1 tot 21 elke 28 dagen
plus dexamethason 40 mg/dag op dag 1 tot 4, 9 tot 12 en 17 tot 20 elke 28 dagen gedurende de eerste vier
cycli. Patiënten gerandomiseerd naar de arm met lenalidomide/dexamethason in lage dosering kregen
lenalidomide 25 mg/dag, dag 1 tot 21 elke 28 dagen plus dexamethason in lage dosering 40 mg/dag op dag 1,
8, 15 en 22 elke 28 dagen. In de groep met lenalidomide/dexamethason in lage dosering ondergingen 20
patiënten (9,1%) ten minste één dosisonderbreking in vergelijking met 65 patiënten (29,3%) in de arm met
lenalidomide/dexamethason in standaarddosering.
Bij een langere follow-up echter lijkt het verschil in totale overleving ten gunste van
lenalidomide/dexamethason in lage dosering af te nemen.
Multipel myeloom met ten minste één eerdere behandeling
De werkzaamheid en veiligheid van lenalidomide is geëvalueerd in twee multicenter, gerandomiseerde,
dubbelblinde, placebo-gecontroleerde fase 3-studies met parallelle groepen (MM-009 en MM-010) waarbij
lenalidomide plus dexamethason vergeleken werd met alleen dexamethason bij patiënten met multipel
myeloom die al eerder een behandeling hadden ondergaan. Van de 353 patiënten in de studies MM-009 en
MM-010 die lenalidomide/dexamethason kregen, was 45,6% 65 jaar of ouder. Van de 704 patiënten die in de
studies MM-009 en MM-010 zijn geëvalueerd, was 44,6% 65 jaar of ouder.
In beide studies namen de patiënten in de lenalidomide/dexamethason-groep (len/dex-groep) in elke cyclus
van 28 dagen op dag 1 tot 21 eenmaal per dag oraal 25 mg lenalidomide en op dag 22 tot 28 eenmaal per dag
een vergelijkbare placebocapsule. Patiënten in de placebo/dexamethason-groep (placebo/dex-groep) namen 1
placebocapsule op dag 1 tot 28 van elke cyclus van 28 dagen. Patiënten in beide behandelgroepen namen
eenmaal per dag oraal 40 mg dexamethason op dag 1 tot 4, 9 tot 12 en 17 tot 20 van elke cyclus van 28
dagen gedurende de eerste vier cycli van de behandeling. De dosis dexamethason werd na de eerste vier cycli
van de behandeling verlaagd tot eenmaal per dag oraal 40 mg op dag 1 tot 4 van elke cyclus van 28 dagen. In
beide studies werd de behandeling voortgezet tot progressie van de ziekte plaatsvond. In beide studies mocht
de dosis worden aangepast op basis van klinische resultaten en laboratoriumuitslagen.
Het primaire eindpunt voor de werkzaamheid was in beide studies de tijd tot progressie (Time To
Progression, TTP). In totaal werden 353 patiënten geëvalueerd in de MM-009-studie, 177 in de len/dex-
groep en 176 in de placebo/dex-groep, en in totaal werden 351 patiënten geëvalueerd in studie MM-010, 176
in de len/dex-groep en 175 in de placebo/dex-groep.
In beide studies waren de demografische en ziektegerelateerde kenmerken in de uitgangssituatie voor de
len/dex-groepen en de placebo/dex-groepen vergelijkbaar. Beide patiëntenpopulaties hadden een mediane
leeftijd van 63 jaar en een vergelijkbare verhouding mannen en vrouwen. De Eastern Cooperative Oncology
Group (ECOG) performance status was vergelijkbaar voor beide groepen, net als het aantal en type eerdere
behandelingen.
Vooraf geplande tussentijdse analyses van beide studies toonden aan dat len/dex statistisch significant beter
was (p < 0,00001) dan alleen dexamethason voor het primaire eindpunt voor de werkzaamheid, de TTP
(mediane duur van follow-up 98,0 weken). De percentages met complete respons en totale respons waren in
beide studies in de len/dex-arm ook significant hoger dan in de placebo/dex-arm. De resultaten van deze
analyses leidden vervolgens in beide studies tot deblinderen, om de patiënten in de placebo/dex-groep ook in
staat te stellen om een behandeling met de combinatie len/dex te krijgen.
Er is een uitgebreide follow-up-analyse van de werkzaamheid uitgevoerd met een mediane follow-up van
130,7 weken. Tabel 9 geeft een samenvatting van de resultaten van de follow-up werkzaamheidsanalyses ­
gepoolde studies MM-009 en MM-010.
In deze gepoolde uitgebreide follow-up-analyse bedroeg de mediane TTP 60,1 weken (95%-BI: 44,3; 73,1)
bij patiënten behandeld met len/dex (N = 353) versus 20,1 weken (95%-BI: 17,7; 20,3) bij patiënten
behandeld met placebo/dex (N = 351). De mediane progressievrije overleving was 48,1 weken (95%-BI:
36,4; 62,1) bij patiënten behandeld met len/dex versus 20,0 weken (95% BI: 16,1; 20,1) bij patiënten
behandeld met placebo/dex. De mediane duur van de behandeling was 44,0 weken (min.: 0,1, max.: 254,9)
voor len/dex en 23,1 weken (min: 0,3, max: 238,1) voor placebo/dex. Percentages voor complete respons
(CR), partiële respons (PR) en totale respons (CR+PR) blijven in de len/dex-arm significant hoger dan in de
Tabel 9. Samenvatting van de resultaten van de analyses van de werkzaamheid per afsluitingsdatum van
de gegevens voor uitgebreide follow-up -- gepoolde studies MM-009 en MM-010 (afsluitingen van de
gegevens op respectievelijk 23 juli 2008 en 2 maart 2008)

Eindpunt
len/dex
placebo/dex
(N=353)
(N=351)
Tijd tot voorval
HR [95%-BI], p-waardea
Tijd tot progressie
60,1 [44.3;
20,1 [17,7; 20,3]
0,350 [0,287; 0,426], p < 0,001
Mediaan [95%-BI], weken
73,1]
Progressievrije overleving
48,1
20,0 [16,1; 20,1]
0,393 [0,326; 0,473], p < 0,001
Mediaan [95%-BI], weken
[36,4; 62,1]
Totale overleving
164,3
136,4 [113,1; 161,7]
0,833 [0,687; 1,009], p = 0,045
Mediaan [95%-BI], weken
[145,1;192,6]
75%
Percentage voor 1-jaars totale 82%
overleving
Responspercentage
Odds ratio [95%-BI], p-
waardeb

Totale respons [n, %]
212 (60,1)
75 (21,4)
5,53 [3,97; 7,71], p < 0,001
Complete respons [n, %]
58 (16,4)
11 (3,1)
6,08 [3,13; 11,80], p < 0,001
a Tweezijdige log rank test waarbij overlevingscurves tussen behandelingsgroepen werden vergeleken.
b Tweezijdige chi-kwadraat test, gecorrigeerd voor continuïteit.
Folliculair lymfoom
AUGMENT - CC-5013-NHL-007
De werkzaamheid en veiligheid van lenalidomide in combinatie met rituximab versus rituximab plus placebo
werden beoordeeld bij patiënten met recidiverend/refractair iNHL, waaronder FL, in een multicenter,
gerandomiseerde, dubbelblinde, gecontroleerde fase 3-studie (CC-5013-NHL-007 [AUGMENT]).
In totaal werden 358 patiënten van minimaal 18 jaar met histologisch bevestigd MZL of graad 1, 2 of 3a FL
(CD20+ met flowcytometrie of histochemie), zoals beoordeeld door de onderzoeker of plaatselijke
patholoog, gerandomiseerd in een verhouding van 1:1. Proefpersonen waren eerder behandeld met ten minste
één eerdere systemische chemotherapie, immunotherapie of chemo-immunotherapie.
Lenalidomide 20 mg werd gedurende de eerste 21 dagen van herhaalde cycli van 28 dagen oraal toegediend,
gedurende 12 cycli of tot onaanvaardbare toxiciteit. De dosis rituximab was 375 mg/m2, in cyclus 1 eenmaal
per week (dag 1, 8, 15 en 22) en in cyclus 2 tot en met 5 op dag 1 van elke cyclus van 28 dagen. Alle
berekeningen van de dosering voor rituximab waren gebaseerd op het lichaamsoppervlak van de patiënt, met
gebruik van het werkelijke gewicht van de patiënt.
De demografische en ziektegerelateerde baseline-kenmerken waren voor de 2 behandelgroepen
vergelijkbaar.
De primaire doelstelling van de studie was het vergelijken van de werkzaamheid van lenalidomide in
combinatie met rituximab, met rituximab plus placebo, bij proefpersonen met recidiverend/refractair FL
graad 1, 2 of 3a, of MZL. Het bepalen van de werkzaamheid was gebaseerd op de PFS als het primaire
eindpunt, zoals beoordeeld door de IRC met gebruik van de criteria van de International Working Group
(IWG, 2007), maar zonder positron-emissietomografie (PET).
De secundaire doelstellingen van de studie waren het vergelijken van de veiligheid van lenalidomide in
Uit de resultaten van de totale studiepopulatie, inclusief FL en MZL, bleek dat het primaire eindpunt van het
onderzoek, de PFS, na een mediane follow-up van 28,3 maanden werd bereikt met een hazardratio (HR)
(95%-betrouwbaarheidsinterval [BI]) van 0,45 (0,33; 0,61), p-waarde < 0,0001. De werkzaamheidsresultaten
voor de populatie met folliculair lymfoom zijn weergegeven in tabel 10.
Tabel 10: Samenvatting van de werkzaamheidsgegevens voor folliculair lymfoom ­ Studie CC-5013-
NHL-007

FL
(N = 295)
Lenalidomide en rituximab
Placebo en rituximab
(N = 147)
(N = 148)
Progressievrije overleving (PFS) ('censoring'-regels EMA)
Mediane PFSa (95%-BI) (maanden)
39,4
13,8
(25,1; NTB)
(11,2; 16,0)
HR [95%-BI]
0,40 (0,29; 0,55)b
p-waarde
< 0,0001c
Objectieve responsd (CR+PR), n (%) 118 (80,3)
82 (55,4)
(IRC, 2007 IWGRC)
(72,9; 86,4)
(47,0; 63,6)
95%-BIf
Complete responsd, n (%)
51 (34,7)
29 (19,6)
(IRC, 2007 IWGRC)
(27,0; 43,0)
(13,5; 26,9)
95%-BIf
Duur van de responsd (mediaan)
36,6
15,5
(maanden)
(24,9; NTB)
(11,2; 25,0)
95%-BIa
Totale overlevingd,e (OS)
OS-percentage na 2 jaar
139 (94,8)
127 (85,8)
%
(89,5; 97,5)
(78,5; 90,7)
HR [95%-BI]
0,45 (0,22; 0,92)b
Follow-up
Mediane duur van follow-up (min;
29,2
27,9
max) (maanden)
(0,5; 50,9)
(0,6; 50,9)
ª Mediaan geschat op basis van Kaplan-Meier-analyse
b Hazardratio en bijbehorend betrouwbaarheidsinterval werden geschat op basis van een niet-gestratificeerd 'Cox proportional-hazards'-model.
c p-waarde op basis van log-ranktoets
d Secundaire en exploratieve eindpunten zijn niet -gecontroleerd
e Bij een mediane follow-up van 28,6 maanden waren er 11 gevallen van overlijden in de R2-groep en 24 gevallen van overlijden in de controlegroep.
f Exact betrouwbaarheidsinterval voor binomiale distributie.
Folliculair lymfoom voor patiënten die refractair zijn voor rituximab
MAGNIFY - CC-5013-NHL-008
In totaal werden 232 patiënten van minimaal 18 jaar met histologisch bevestigd FL (graad 1, 2 of 3a of
MZL), zoals beoordeeld door de onderzoeker of plaatselijke patholoog, in de initiële behandelingsperiode
met 12 cycli van lenalidomide plus rituximab opgenomen. Proefpersonen die aan het eind van de
inductiebehandelingsperiode CR/CRu, PR of SD bereikt hadden, werden gerandomiseerd om de
onderhoudsbehandelingsperiode in te gaan. Alle in de studie opgenomen proefpersonen dienden eerder
Tabel 11: Samenvatting van de totale werkzaamheidsgegevens (inductiebehandelingsperiode) - Studie
CC-5013-NHL-008

Alle proefpersonen
Proefpersonen met FL
Totaal
Refractair Refractair
Totaal
Refractair Refractair
N=187 a
voor
voor
N=148
voor
voor
rituximab:
rituximab:
rituximab
rituximab:
Ja
Nee
:
Nee
N=77
N=110
Ja
N=88
N=60
ORR, n (%)
127 (67,9) 45 (58,4)
82 (75,2)
104 (70,3) 35 (58,3)
69 (79,3)
(CR+CRu+PR)
CRR, n (%)
79 (42,2)
27 (35,1)
52 (47,7)
62 (41,9)
20 (33,3)
42 (48,3)
(CR+Cru)
Aantal responders
N=127
N=45
N=82
N=104
N=35
N=69
% proefpersonen met
93,0
90,4
94,5
94,3
96,0
93,5
DoRb 6 maanden
(85,1; 96,8) (73,0; 96,8) (83,9; 98,2) (85,5; 97,9) (74,8; 99,4) (81,0; 97,9)
(95%-BI)c
% proefpersonen met

79,1
73,3
82,4
79,5
73,9
81,7
DoRb 12 maanden
(67,4; 87,0) (51,2; 86,6) (67,5; 90,9) (65,5; 88,3) (43,0; 89,8) (64,8; 91,0)
(95%-BI)c
BI = betrouwbaarheidsinterval; DoR = duur van de respons; FL = folliculair lymfoom
a Primaire-analysepopulatie is voor deze studie de voor werkzaamheid van inductie beoordeelbare populatie (induction efficacy evaluable, IEE)
b Duur van de respons is gedefinieerd als de tijd (maanden) vanaf de initiële respons (ten minste PR) tot gedocumenteerde ziekteprogressie of
overlijden, afhankelijk van wat
eerst optrad.
c Statistische gegevens verkregen met de Kaplan-Meier-methode. De 95%-BI is gebaseerd op de formule van Greenwood.
NB: de analyse wordt alleen uitgevoerd voor proefpersonen die PR of beter hebben bereikt na de dag van de eerste dosis inductietherapie en vóór elke
onderhoudsbehandelingsperiode en elke daaropvolgende behandeling voor lymfoom tijdens de inductieperiode. Het percentage is gebaseerd op het
totale aantal responders.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) heeft een productspecifieke vrijstelling toegekend voor het
referentiegeneesmiddel dat lenalidomide bevat, die van toepassing is op alle subgroepen van pediatrische
patiënten voor aandoeningen met rijpe B-cel-neoplasmata (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch
gebruik).
5.2
Farmacokinetische eigenschappen
Lenalidomide heeft een asymmetrisch koolstofatoom en kan daarom voorkomen als de optisch actieve
vormen S(-) en R(+). Lenalidomide wordt geproduceerd als racemisch mengsel. Lenalidomide is in het
Absorptie
Lenalidomide wordt na orale toediening bij gezonde vrijwilligers, in nuchtere toestand, snel geabsorbeerd,
waarbij maximale plasmaconcentraties voorkomen tussen 0,5 en 2 uur na toediening.
Bij zowel patiënten als gezonde vrijwilligers nemen de maximale concentratie (Cmax) en het gebied onder de
concentratie-tijd-curve (area-under-the-curve, AUC) bij verhoging van de dosis evenredig toe. Meervoudige
dosering leidt niet tot een duidelijke accumulatie van het geneesmiddel. De relatieve plasmablootstelling aan
de S- en R-enantiomeren van lenalidomide bedraagt respectievelijk ongeveer 56% en 44%.
Gelijktijdige toediening met een maaltijd met een hoog vetgehalte en rijk aan calorieën vermindert bij
gezonde vrijwilligers de mate van absorptie, resulterend in een verlaging van ongeveer 20% van het gebied
onder de concentratie-versus-tijd-curve (AUC) en een verlaging van 50% van Cmax in plasma. In de
belangrijkste registratiestudies met multipel myeloom waarin de werkzaamheid en veiligheid van
lenalidomide werden vastgesteld, werd het geneesmiddel echter toegediend zonder rekening te houden met
voedselinname. Lenalidomide kan daarom zowel met als zonder voedsel worden ingenomen.
Distributie
In vitro binding van (14C)-lenalidomide aan plasma-eiwitten was laag, met een gemiddelde binding aan
plasma-eiwitten van respectievelijk 23% en 29% bij patiënten met multipel myeloom en bij gezonde
vrijwilligers.
Lenalidomide is aanwezig in menselijk sperma (< 0,01% van de dosis) na toediening van 25 mg/dag en het
geneesmiddel is 3 dagen na het stoppen met deze stof niet detecteerbaar in sperma van een gezonde
proefpersoon (zie rubriek 4.4).
Biotransformatie en eliminatie
Resultaten van in-vitro-onderzoek naar het metabolisme bij de mens geven aan dat lenalidomide niet wordt
gemetaboliseerd door cytochroom P450-enzymen, wat erop wijst dat toediening van lenalidomide samen met
geneesmiddelen die cytochroom P450-enzymen remmen waarschijnlijk niet leidt tot metabolische
geneesmiddelinteracties bij mensen. In-vitrostudies geven aan dat lenalidomide geen remmend effect heeft
op CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A of UGT1A1. Daarom is het onwaarschijnlijk
dat lenalidomide klinisch relevante geneesmiddelinteracties zal veroorzaken bij gelijktijdige toediening van
substraten van deze enzymen.
In-vitrostudies geven aan dat lenalidomide geen substraat is van humaan `breast cancer resistance protein'
(BCRP), `multidrug resistance protein' (MRP) transporters MRP1, MRP2 of MRP3, organische
aniontransporters (OAT) OAT1 en OAT3, organische aniontransporterende polypeptide 1B1 (OATP1B1),
organische kationtransporters (OCT) OCT1 en OCT2, `multidrug and toxin extrusion protein' (MATE)
MATE1, en `organic cation transporters novel' (OCTN) OCTN1 en OCTN2.
In-vitrostudies geven aan dat lenalidomide geen remmend effect heeft op humane galzoutexportpomp
(BSEP), BCRP, MRP2, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3 en OCT2.
Lenalidomide wordt voor het merendeel via renale excretie uitgescheiden. Het aandeel van renale excretie in
de totale klaring bedroeg bij personen met een normale nierfunctie 90%, terwijl 4% van de hoeveelheid
lenalidomide werd uitgescheiden in de feces.
Lenalidomide wordt slecht gemetaboliseerd aangezien 82% van de dosis onveranderd wordt uitgescheiden in
de urine. Hydroxy-lenalidomide en N-acetyl-lenalidomide vertegenwoordigen respectievelijk 4,59% en
1,83% van de uitgescheiden dosis. De renale klaring van lenalidomide is hoger dan de glomerulaire
filtratiesnelheid en daarom wordt lenalidomide ten minste enigszins actief uitgescheiden.
Ouderen
Er zijn geen specifieke klinische studies uitgevoerd om de farmacokinetiek van lenalidomide bij ouderen te
bepalen. In de farmacokinetische populatieanalyses werden patiënten opgenomen in de leeftijd van 39 tot 85
jaar en deze analyses geven aan dat leeftijd geen invloed heeft op de klaring van lenalidomide (blootstelling
in plasma). Omdat oudere patiënten vaker een verminderde nierfunctie hebben, dient de dosis zorgvuldig te
worden gekozen en is het verstandig om de nierfunctie te bewaken.
Nierfunctiestoornis
De farmacokinetiek van lenalidomide werd bestudeerd bij patiënten met nierfunctiestoornis als gevolg van
niet-maligne aandoeningen. In deze studie werden twee methoden gebruikt voor het classificeren van de
nierfunctie: de gedurende 24 uur in urine gemeten creatinineklaring en de met behulp van de Cockcroft-
Gault formule geraamde creatinineklaring. De resultaten duiden erop dat wanneer de nierfunctie afneemt (<
50 ml/min), de totale klaring van lenalidomide evenredig afneemt, waardoor de AUC stijgt. De AUC werd
ongeveer 2,5-, 4- en 5-voudig verhoogd bij proefpersonen met respectievelijk matige nierfunctiestoornis,
ernstige nierfunctiestoornis en terminale nierinsufficiëntie in vergelijking met de groep waarin proefpersonen
met normale nierfunctie en proefpersonen met milde nierfunctiestoornis werden gecombineerd. De
halfwaardetijd van lenalidomide werd verhoogd van ongeveer 3,5 uur bij personen met een creatinineklaring
> 50 ml/min tot meer dan 9 uur bij personen met een verminderde nierfunctie van < 50 ml/min. De
verminderde nierfunctie veranderde de orale absorptie van lenalidomide echter niet. De Cmax was ongeveer
gelijk bij gezonde proefpersonen en bij patiënten met een verminderde nierfunctie. Ongeveer 30% van het
geneesmiddel in het lichaam werd verwijderd tijdens een enkele 4 uur durende dialysesessie. Aanbevolen
dosisaanpassingen voor patiënten met een verminderde nierfunctie zijn beschreven in rubriek 4.2.
Leverfunctiestoornis
In de farmacokinetische populatieanalyses werden patiënten opgenomen met een milde leverfunctiestoornis
(N = 16, totaal bilirubine > 1 tot 1,5 x ULN of ASAT > ULN) en deze analyses geven aan dat een milde
leverfunctiestoornis geen invloed heeft op de klaring van lenalidomide (blootstelling in plasma). Er zijn geen
gegevens beschikbaar voor patiënten met een matige tot ernstige leverfunctiestoornis.
Andere intrinsieke factoren
Farmacokinetische populatieanalyses geven aan dat lichaamsgewicht (33-135 kg), geslacht, ras en type van
hematologische maligniteit geen klinisch relevant effect hebben op de klaring van lenalidomide bij
volwassen patiënten.
5.3
Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Er is een embryofoetale ontwikkelingsstudie uitgevoerd bij apen, waarbij lenalidomide werd toegediend in
doses oplopend van 0,5 tot 4 mg/kg/dag. De resultaten van deze studie tonen aan dat lenalidomide
uitwendige misvormingen veroorzaakte, waaronder gesloten anus en misvormingen van boven- en
onderextremiteiten (gebogen, verkorte, misvormde, verkeerd geroteerde en/of ontbrekende delen van de
extremiteiten, oligo- en/of polydactylie) bij het nageslacht van vrouwtjesapen die de werkzame stof tijdens
de zwangerschap kregen.
Diverse viscerale effecten (verkleuring, rode foci bij verschillende organen, kleine kleurloze massa boven de
atrioventriculaire klep, kleine galblaas, misvormd diafragma) werden ook waargenomen bij enkele foetussen.
Lenalidomide is potentieel acuut toxisch; de minimale letale doses na orale toediening bedroegen >
2.000 mg/kg/dag bij knaagdieren. Herhaalde orale toediening van 75, 150 en 300 mg/kg/dag aan ratten
gedurende maximaal 26 weken resulteerde bij alle drie doseringen in een reversibele, behandeling-
gerelateerde verhoging van de mineralisatie van het nierbekken, die het duidelijkst was bij vrouwtjesratten.
Mutageniciteitsstudies in vitro (mutaties in bacteriën, humane lymfocyten, muislymfoom-test, transformatie
van embryocellen van Syrische hamsters) en in vivo (micronucleus-test bij ratten) vertoonden geen
geneesmiddelgerelateerde effecten op genniveau of op chromosomaal niveau. Er zijn geen
carcinogeniciteitsstudies uitgevoerd met lenalidomide.
Studies naar ontwikkelingstoxiciteit zijn voorheen uitgevoerd met konijnen. In deze studies kregen konijnen
3, 10 en 20 mg/kg/dag oraal toegediend. Afwezigheid van de middenkwab van de long werd waargenomen
bij 10 en 20 mg/kg/dag en was dosisafhankelijk, en veranderde ligging van de nieren werd waargenomen bij
20 mg/kg/dag. Hoewel deze werden waargenomen bij maternaal toxische doses, kunnen ze toe te schrijven
zijn aan een direct effect. Veranderingen van de weke delen en het skelet van de foetussen werden ook
waargenomen bij 10 en 20 mg/kg/dag.
6.
FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1
Lijst van hulpstoffen
Inhoud capsule
Mannitol (E421)
Microkristallijne cellulose (E460)
Gepregelatineerd maïszetmeel
Wijnsteenzuur (E334)
Glyceroldibehenaat
Capsulewand
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
Titaandioxide (E171)
Geel ijzeroxide (E172)
Indigokarmijn (E132)
Drukinkt:
- schellak (E904)
- zwart ijzeroxide (E172)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
Titaandioxide (E171)
Indigokarmijn (E132)
Drukinkt:
- schellak (E904)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
Titaandioxide (E171)
Geel ijzeroxide (E172)
Rood ijzeroxide (E172)
Zwart ijzeroxide (E172)
Drukinkt:
- schellak (E904)
- povidon
- titaandioxide (E171)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
Titaandioxide (E171)
Geel ijzeroxide (E172)
Rood ijzeroxide (E172)
Zwart ijzeroxide (E172)
Indigokarmijn (E132)
Drukinkt:
- schellak (E904)
- povidon
- titaandioxide (E171)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
Titaandioxide (E171)
Geel ijzeroxide (E172)
Rood ijzeroxide (E172)
Zwart ijzeroxide (E172)
Indigokarmijn (E132)
Drukinkt:
- schellak (E904)
- zwart ijzeroxide (E172)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
Titaandioxide (E171)
Geel ijzeroxide (E172)
Indigokarmijn (E132)
Drukinkt:
- schellak (E904)
- zwart ijzeroxide (E172)
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules
Hypromellose
Carrageen (E407)
Kaliumchloride (E508)
6.2
Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3
Houdbaarheid
3 jaar
6.4
Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
6.5
Aard en inhoud van de verpakking
Afpelbare blisterverpakking met eenheidsdosis (OPA/Al/PVC//PET/Al), kalenderverpakking: 7 x 1 of 21 x 1
harde capsule, in een doos.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6
Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen <en andere instructies>
De capsules mogen niet worden geopend of geplet. Als er poeder van lenalidomide in aanraking komt met de
huid, moet de huid onmiddellijk en grondig worden gewassen met water en zeep. Als lenalidomide in
aanraking komt met de slijmvliezen, moeten deze grondig worden gespoeld met water.
Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg en zorgverleners dienen wegwerphandschoenen te dragen bij het
hanteren van de blisterverpakking of de capsule. De handschoenen dienen vervolgens zorgvuldig te worden
uitgetrokken om blootstelling van de huid te voorkomen, in een afsluitbare plastic polyethyleen zak te
worden geplaatst en te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften. Daarna dienen de handen
grondig te worden gewassen met water en zeep. Vrouwen die zwanger zijn of vermoeden dat ze mogelijk
zwanger zijn, mogen de blisterverpakking of de capsule niet hanteren (zie rubriek 4.4).
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden ingeleverd bij de apotheek opdat het op
veilige wijze wordt afgevoerd overeenkomstig lokale voorschriften.
7.
HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
KRKA, d.d., Novo mesto, Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
8.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/001
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/002
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/005
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/006
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/007
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/008
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/009
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/010
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/011
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/012
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/013
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/014
9.
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE
VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 11 februari 2021
10.
DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees
Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu
A.
FABRIKANT(EN) VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
B.
VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN TEN AANZIEN VAN
LEVERING EN GEBRUIK

C.
ANDERE VOORWAARDEN EN EISEN DIE DOOR DE
HOUDER VAN DE HANDELSVERGUNNING MOETEN
WORDEN NAGEKOMEN

D.
VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING
TOT EEN VEILIG EN DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET
GENEESMIDDEL

FABRIKANTEN VERANTWOORDELIJK VOOR VRIJGIFTE
Naam en adres van de fabrikant(en) verantwoordelijk voor vrijgifte
KRKA, d.d., Novo mesto
Smarjeska cesta 6
8501 Novo mesto
Slovenië
KRKA ­ FARMA d.o.o.
V. Holjevca 20/E
10450 Jastrebarsko
Kroatië
TAD Pharma GmbH
Heinz-Lohmann-Straße 5
27472 Cuxhaven
Duitsland
In de gedrukte bijsluiter van het geneesmiddel moeten de naam en het adres van de fabrikant die
verantwoordelijk is voor vrijgifte van de desbetreffende batch zijn opgenomen.
B.
VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN TEN AANZIEN VAN LEVERING EN GEBRUIK
Aan beperkt medisch voorschrift onderworpen geneesmiddel (zie bijlage I: Samenvatting van de
productkenmerken, rubriek 4.2).
C.
ANDERE VOORWAARDEN EN EISEN DIE DOOR DE HOUDER VAN DE
HANDELSVERGUNNING MOETEN WORDEN NAGEKOMEN


Periodieke veiligheidsverslagen
De vereisten voor de indiening van periodieke veiligheidsverslagen worden vermeld in de lijst met Europese
referentiedata (EURD-lijst), waarin voorzien wordt in artikel 107c, onder punt 7 van Richtlijn 2001/83/EG
en eventuele hierop volgende aanpassingen gepubliceerd op het Europese webportaal voor geneesmiddelen.
D.
VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT EEN VEILIG EN
DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL


Risk Management Plan (RMP)
De vergunninghouder voert de verplichte onderzoeken en maatregelen uit ten behoeve van de
geneesmiddelenbewaking, zoals uitgewerkt in het overeengekomen RMP en weergegeven in module 1.8.2
van de handelsvergunning, en in eventuele daaropvolgende overeengekomen RMP-aanpassingen.
Een aanpassing van het RMP wordt ingediend:
op verzoek van het Europees Geneesmiddelenbureau;
steeds wanneer het risicomanagementsysteem gewijzigd wordt, met name als gevolg van het
beschikbaar komen van nieuwe informatie die kan leiden tot een belangrijke wijziging van de
bestaande verhouding tussen de voordelen en risico's of nadat een belangrijke mijlpaal (voor
geneesmiddelenbewaking of voor beperking van de risico's tot een minimum) is bereikt.

Extra risicobeperkende maatregelen
1. De vergunninghouder zal de details van een gecontroleerd distributiesysteem afstemmen met de nationale
Voorafgaand aan het voorschrijven (in overeenstemming met de nationale bevoegde autoriteit,
voorafgaand aan de verstrekking) alle beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg die van plan zijn
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto voor te schrijven (en te verstrekken) te voorzien van een
informatiepakket voor artsen dat het volgende bevat:
o Informatiepakket voor beroepsbeoefenaren
o Informatiebrochure voor patiënten
o Patiëntenkaarten
o Samenvatting van de productkenmerken (SKP) en bijsluiter en etikettering.
2. De vergunninghouder zal een programma ter voorkoming van zwangerschap (Pregnancy Prevention
Program, PPP) in elke lidstaat implementeren. De details van het PPP moeten worden afgestemd met de
nationale bevoegde autoriteiten in elke lidstaat en worden geïnstalleerd voordat het product op de markt
wordt gebracht.
3. De vergunninghouder moet de definitieve tekst van het informatiepakket voor artsen met de nationale
bevoegde autoriteit in iedere lidstaat afstemmen en garanderen dat het materiaal de hieronder beschreven
hoofdelementen bevat.
4. De vergunninghouder moet instemmen met de implementatie van het patiëntenkaartsysteem in elke
lidstaat.
Op te nemen hoofdelementen

Het informatiepakket voor beroepsbeoefenaren
Het informatiepakket voor beroepsbeoefenaren dient de volgende elementen te bevatten:
Korte achtergrondinformatie over lenalidomide en de toegelaten indicatie
Dosering
Maximale duur van het voorschrift
o 4 weken voor vrouwen die zwanger kunnen worden
o 12 weken voor mannen en vrouwen die niet zwanger kunnen worden
De noodzaak om foetale blootstelling te vermijden vanwege de teratogeniciteit van lenalidomide bij dieren
en het verwachte teratogene effect van lenalidomide bij de mens
Richtlijnen voor het hanteren van de blisterverpakking of de capsule van Lenalidomide Krka d.d.
Novo mesto voor beroepsbeoefenaren en verzorgers
Verplichtingen van de professionele zorgverlener met betrekking tot het voorschrijven van
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
o De noodzaak van uitgebreid advies aan en voorlichting voor patiënten
o De patiënten dienen in staat te zijn aan de eisen voor het veilig gebruik van Lenalidomide
Krka d.d. Novo mesto te voldoen
o De noodzaak patiënten te voorzien van een adequate informatiebrochure voor patiënten en
een patiëntenkaart
Adviezen met betrekking tot de veiligheid die voor alle patiënten relevant zijn
o Verwijderen van ongebruikt geneesmiddel
o Lokale landspecifieke regelingen voor het zo nodig afleveren van Lenalidomide Krka d.d.
Novo mesto volgens voorschrift
o Beschrijving van het risico op tumor flare reactie
o Beschrijving van risico op SPM
Beschrijving van het PPP en indeling van patiënten in categorieën op basis van geslacht en
mogelijkheid van zwangerschap
o Algoritme voor implementatie van het PPP
o Definitie van `vrouwen die zwanger kunnen worden' en acties die de arts dient te
ondernemen bij onzekerheid
Adviezen met betrekking tot de veiligheid voor vrouwen die zwanger kunnen worden
o De noodzaak om foetale blootstelling te vermijden
o Beschrijving van het PPP
o De noodzaak van adequate anticonceptie (zelfs als de menstruatie bij een vrouw uitblijft) en
definitie van adequate anticonceptie
o Schema voor zwangerschapstesten
Adviezen voor geschikte tests
Voor het begin van de behandeling
Tijdens de behandeling afhankelijk van de anticonceptiemethode
Na het einde van de behandeling
o De noodzaak om onmiddellijk met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto te stoppen bij
verdenking van zwangerschap
o De noodzaak om de behandeld arts onmiddellijk in te lichten bij verdenking van
zwangerschap
Adviezen met betrekking tot de veiligheid voor mannen
o De noodzaak om foetale blootstelling te vermijden
o De noodzaak om condooms te gebruiken als de seksuele partner een vrouw is die zwanger is
of zwanger kan worden en die geen effectieve anticonceptiva gebruikt (zelfs als de man
vasectomie ondergaan heeft)
Tijdens de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
Gedurende ten minste 7 dagen na de laatste dosis
o De man dient onmiddellijk de behandelend arts in te lichten als zijn partner zwanger wordt
terwijl hij Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto neemt of kort nadat hij gestopt is met het
innemen van Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
Eisen in geval van zwangerschap
o Instructies om onmiddellijk met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto te stoppen bij
verdenking van zwangerschap bij een vrouwelijke patiënt
o Noodzaak voor beoordeling en advies door te verwijzen naar een arts die gespecialiseerd of
ervaren is in teratologie en de diagnose daarvan
o Lokale contactgegevens voor het melden van iedere verdenking van zwangerschap
o Formulier voor het melden van zwangerschap
Checklist voor artsen om te garanderen dat patiënten afhankelijk van hun geslacht en de mogelijkheid
om zwanger te worden de adequate voorlichting ontvangen voor wat betreft de behandeling,
anticonceptiemethoden en voorkoming van zwangerschap bij het starten van de behandeling.
Formulier voor het melden van bijwerkingen.
Informatie
brochures voor patiënten
Informatiebrochures voor patiënten moet bevatten:
Brochure voor vrouwelijke patiënten die zwanger kunnen worden
Brochure voor vrouwelijke patiënten die niet zwanger kunnen worden
Brochure voor mannelijke patiënten
Alle brochures voor patiënten dienen de volgende elementen te bevatten:
Dat lenalidomide teratogeen is bij dieren en dat wordt verwacht dat het teratogeen is bij de mens
Beschrijving van de patiëntenkaart en de noodzaak daarvan
Verwijderen van ongebruikt geneesmiddel
Richtlijnen over het hanteren van lenalidomide voor patiënten, zorgverleners en familieleden
Nationale of andere geldende specifieke regelingen voor het afleveren van Lenalidomide Krka d.d.
Novo mesto volgens voorschrift
Dat de patiënt Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto aan niemand anders mag geven
Dat de patiënt geen bloeddonor mag zijn tijdens de therapie (ook niet tijdens dosisonderbrekingen) en
gedurende ten minste 7 dagen na het staken van de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo
mesto
Dat de patiënt zijn/haar arts over alle bijwerkingen dient in te lichten
De volgende informatie dient ook in de desbetreffende brochure opgenomen te zijn:
Brochure voor vrouwelijke patiënten die zwanger kunnen worden
De noodzaak om foetale blootstelling te vermijden
Beschrijving van het PPP
De noodzaak van adequate anticonceptie en definitie van adequate anticonceptie
Schema voor zwangerschapstesten
sterilisatie
o Na het einde van de behandeling
De noodzaak om onmiddellijk met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto te stoppen bij verdenking van
zwangerschap
De noodzaak om onmiddellijk contact op te nemen met de arts bij verdenking van zwangerschap
Brochure voor mannelijke patiënten
De noodzaak om foetale blootstelling te vermijden
De noodzaak om condooms te gebruiken als de seksuele partner een vrouw is die zwanger is of
zwanger kan worden en die geen effectieve anticonceptiva gebruikt (zelfs als de man vasectomie
ondergaan heeft)
o Tijdens de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
o Gedurende ten minste 7 dagen na de laatste dosis
Dat de man onmiddellijk de behandelend arts dient in te lichten als zijn partner zwanger wordt
Dat hij geen zaad of sperma mag doneren tijdens de therapie (ook niet tijdens dosisonderbrekingen) en
gedurende ten minste 7 dagen na het staken van de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo
mesto

Patiëntenkaart
De patiëntenkaart dient de volgende elementen te bevatten:
Verificatie dat adequate voorlichting heeft plaatsgevonden
Documentatie met betrekking tot de mogelijkheid van zwangerschap
Gegevens en onderzoeksresultaten met betrekking tot zwangerschapstests
ETIKETTERING EN BIJSLUITER
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 2,5 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
7 x 1 harde capsule
21 x 1 harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN

Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)

11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN

KRKA, d.d., Novo mesto, Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/001
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/002
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
PC
SN
NN
BLISTERVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg capsules
Lenalidomide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN

KRKA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
1.
Buig en scheur
2.
Pel
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 5 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
7 x 1 harde capsule
21 x 1 harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN

Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)

11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN

KRKA, d.d., Novo mesto, Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/003
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/004
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
PC
SN
NN
BLISTERVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg capsules
Lenalidomide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN

KRKA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
1.
Buig en scheur
2.
Pel
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 7,5 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
7 x 1 harde capsule
21 x 1 harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN

Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)

11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN

KRKA, d.d., Novo mesto, Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/005
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/006
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
PC
SN
NN
BLISTERVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg capsules
Lenalidomide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN

KRKA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
1.
Buig en scheur
2.
Pel
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 10 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
7 x 1 harde capsule
21 x 1 harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN

Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)

11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN

KRKA, d.d., Novo mesto, Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/007
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/008
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
PC
SN
NN
GEGEVENS DIE IN IEDER GEVAL OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN
WORDEN VERMELD

BLISTERVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg capsules
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN

KRKA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
1.
Buig en scheur
2.
Pel
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 15 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN

Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
10.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)

11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN

KRKA, d.d., Novo mesto, Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/009
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/010
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
PC
SN
NN
BLISTERVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg capsules
Lenalidomide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN

KRKA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
1.
Buig en scheur
2.
Pel
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 20 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
7 x 1 harde capsule
21 x 1 harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN

Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)

11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN

KRKA, d.d., Novo mesto, Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/011
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/012
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
PC
SN
NN
BLISTERVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg capsules
Lenalidomide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN

KRKA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
1.
Buig en scheur
2.
Pel
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
DOOS
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules
Lenalidomide
2.
GEHALTE AAN WERKZAME STOF(FEN)
Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-monohydraat overeenkomend met 25 mg lenalidomide.
3.
LIJST VAN HULPSTOFFEN
4.
FARMACEUTISCHE VORM EN INHOUD
harde capsule
7 x 1 harde capsule
21 x 1 harde capsule
5.
WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG(EN)
Lees voor het gebruik de bijsluiter.
Oraal gebruik.
6.
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET ZICHT EN
BEREIK VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN

Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
7.
ANDERE SPECIALE WAARSCHUWING(EN), INDIEN NODIG
WAARSCHUWING: Risico op ernstige geboorteafwijkingen. Niet gebruiken tijdens de zwangerschap of in
de periode dat u borstvoeding geeft.
U moet het Lenalidomide zwangerschapspreventieprogramma te volgen.
8.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
9.
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR DE BEWARING
BIJZONDERE VOORZORGSMAATREGELEN VOOR HET VERWIJDEREN VAN NIET-
GEBRUIKTE GENEESMIDDELEN OF DAARVAN AFGELEIDE AFVALSTOFFEN
(INDIEN VAN TOEPASSING)

11.
NAAM EN ADRES VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE
HANDEL BRENGEN

KRKA, d.d., Novo mesto, Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
12.
NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
7 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/013
21 x 1 harde capsule: EU/1/20/1520/014
13.
PARTIJNUMMER
Lot
14.
ALGEMENE INDELING VOOR DE AFLEVERING
15.
INSTRUCTIES VOOR GEBRUIK
16.
INFORMATIE IN BRAILLE
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg
17.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - 2D MATRIXCODE
2D matrixcode met het unieke identificatiekenmerk.
18.
UNIEK IDENTIFICATIEKENMERK - VOOR MENSEN LEESBARE GEGEVENS
PC
SN
NN
BLISTERVERPAKKING
1.
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg capsules
Lenalidomide
2.
NAAM VAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN

KRKA
3.
UITERSTE GEBRUIKSDATUM
EXP
4.
PARTIJNUMMER
Lot
5.
OVERIGE
1.
Buig en scheur
2.
Pel
ma
di
woe
don
vrij
zat
zon
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules

Lenalidomide
Lees goed de hele bijsluiter voordat u dit geneesmiddel gaat innemen want er staat belangrijke
informatie in voor u.
-
Bewaar deze bijsluiter. Misschien heeft u hem later weer nodig.
- Heeft u nog vragen? Neem dan contact op met uw arts of apotheker.
- Geef dit geneesmiddel niet door aan anderen, want het is alleen aan u voorgeschreven. Het kan
schadelijk zijn voor anderen, ook al hebben zij dezelfde klachten als u.
- Krijgt u last van een van de bijwerkingen die in rubriek 4 staan? Of krijgt u een bijwerking die niet in
deze bijsluiter staat? Neem dan contact op met uw arts of apotheker.
Inhoud van deze bijsluiter
1.
Wat is Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto en waarvoor wordt dit middel gebruikt?
2.
Wanneer mag u dit middel niet innemen of moet u er extra voorzichtig mee zijn?
3.
Hoe neemt u dit middel in?
4.
Mogelijke bijwerkingen
5.
Hoe bewaart u dit middel?
6.
Inhoud van de verpakking en overige informatie
1.
Wat is Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto en waarvoor wordt dit middel gebruikt?
Wat is Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto bevat de werkzame stof `lenalidomide'. Dit geneesmiddel behoort tot
een groep geneesmiddelen die van invloed zijn op hoe uw afweersysteem werkt.
Waarvoor wordt Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruikt
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt bij volwassenen gebruikt voor:
-
Multipel myeloom
- Folliculair lymfoom
Multipel myeloom
Multipel myeloom is een type kanker dat een bepaald type witte bloedcel, de plasmacel, aantast. Deze cellen
hopen zich op in het beenmerg en delen zich, en worden ze oncontroleerbaar. Dit kan de botten en nieren
beschadigen.
Multipel myeloom is gewoonlijk ongeneeslijk. De klachten en symptomen kunnen echter aanzienlijk worden
verminderd of ze kunnen gedurende enige tijd verdwijnen. Dit wordt een `respons' genoemd.
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom ­ bij patiënten die een beenmergtransplantatie hebben ondergaan
Bij deze indicatie wordt enkel Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruikt als onderhoudsbehandeling
nadat de patiënt voldoende is hersteld na de beenmergtransplantatie.
Nieuw gediagnosticeerd multipel myeloom ­ bij patiënten die geen beenmergtransplantatie kunnen
ondergaan
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt samen met andere geneesmiddelen gebruikt. Dit kunnen onder
andere de volgende geneesmiddelen zijn:
-
een chemotherapeutisch middel met de naam `bortezomib'
een anti-ontstekingsgeneesmiddel met de naam `dexamethason'
- een chemotherapeutisch middel met de naam `melfalan' en
- een immunosuppressivum met de naam `prednison'.
U neemt deze andere geneesmiddelen in bij het begin van de behandeling en vervolgens neemt u enkel
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto in.
Als u 75 jaar of ouder bent of matige tot ernstige nierproblemen heef, zal uw arts u zorgvuldig controleren
voordat de behandeling wordt gestart.
Multipel myeloom ­ bij patiënten die al eerder zijn behandeld
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt samen met een anti-ontstekingsgeneesmiddel met de naam
`dexamethason' ingenomen.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto kan het verergeren van de klachten en symptomen van multipel
myeloom stoppen. Het is ook aangetoond dat het opnieuw optreden van multipel myeloom na de
behandeling vertraagt.
Folliculair lymfoom (FL)
FL is een langzaam groeiende vorm van kanker die de B-cellen aantast. Dit zijn een soort witte bloedcellen
die uw lichaam helpen bij het bestrijden van infecties. Als u FL heeft, kunnen er zich te veel van deze B-
cellen in uw bloed, beenmerg, lymfeklieren en milt ophopen.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt samen met een ander geneesmiddel, `rituximab', ingenomen voor
de behandeling van volwassen patiënten met eerder behandeld folliculair lymfoom.
Hoe werkt Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto werkt door het afweersysteem van het lichaam te beïnvloeden en de
kanker rechtstreeks aan te vallen. Het werkt op een aantal verschillende manieren:
-
door het stoppen van de ontwikkeling van kankercellen
- door het stoppen van de groei van bloedvaten in de kanker
- door het stimuleren van een deel van het afweersysteem om de kankercellen aan te vallen.
2.
Wanneer mag u dit middel niet innemen of moet u er extra voorzichtig mee zijn?
U moet de bijsluiter lezen van alle geneesmiddelen die u in combinatie met Lenalidomide Krka d.d.
Novo mesto gaat gebruiken, voordat u met de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
begint.

Wanneer mag u dit middel niet gebruiken?
-
U bent zwanger, denkt dat u misschien zwanger bent of u bent van plan zwanger te worden,
omdat
wordt verwacht dat Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto schadelijk is voor het ongeboren kind
(zie rubriek 2, `Zwangerschap, borstvoeding en anticonceptie ­ informatie voor vrouwen en mannen').
- U kunt zwanger worden, tenzij u alle noodzakelijke maatregelen neemt om te voorkomen dat u
zwanger wordt (zie rubriek 2, `Zwangerschap, borstvoeding en anticonceptie ­ informatie voor
vrouwen en mannen'). Als u zwanger kunt worden, zal uw arts elke keer dat hij/zij dit geneesmiddel
voorschrijft, noteren dat de noodzakelijke maatregelen zijn genomen en u dit ook bevestigen.
- U bent allergisch voor een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6.
Als één van deze situaties op u van toepassing is, neem Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto dan niet in.
Neem in geval van twijfel contact op met uw arts.
Wanneer moet u extra voorzichtig zijn met dit middel?
Neem contact op met uw arts, apotheker of verpleegkundige voordat u dit middel gebruikt als:

- u in het verleden bloedstolsels heeft gehad ­ u heeft tijdens de behandeling een verhoogd risico op het
ontwikkelen van bloedstolsels in de aderen en slagaderen;
- u verschijnselen van een infectie heeft, zoals hoesten of koorts;
u een virusinfectie heeft of ooit heeft gehad, met name: hepatitis B-infectie, varicella zoster, HIV.
Neem bij twijfel contact op met uw arts. Bij patiënten die het virus dragen kan het virus door
behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto opnieuw actief worden. Daardoor komt de
infectie terug. Uw arts dient te controleren of u ooit een hepatitis B-infectie heeft gehad;
- u nierproblemen heeft ­ het kan zijn dat uw arts uw dosis Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto moet
aanpassen;
- u een hartaanval heeft gehad, ooit een bloedstolsel heeft gehad, of als u rookt, hoge bloeddruk heeft of
een hoge cholesterolspiegel heeft;
- u een allergische reactie heeft gehad tijdens het innemen van thalidomide (een ander geneesmiddel dat
wordt gebruikt voor de behandeling van multipel myeloom) zoals uitslag, jeuk, zwelling, duizeligheid
of problemen met ademhalen;
- u in het verleden een combinatie van twee of meer van de volgende symptomen heeft gehad:
wijdverbreide huiduitslag, rode huid, hoge lichaamstemperatuur, griepachtige verschijnselen,
verhoogde waarden van leverenzymen, bloedafwijkingen (eosinofilie), vergrote lymfeklieren ­ dit zijn
tekenen van een ernstige huidreactie die `geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische
symptomen' of ook wel `DRESS' of `geneesmiddelovergevoeligheidssyndroom' wordt genoemd (zie
ook rubriek 4 'Mogelijke bijwerkingen').
Als één van deze situaties op u van toepassing is, vertel dat dan uw arts, apotheker of verpleegkundige
voordat u met de behandeling begint.
Vertel het uw arts of verpleegkundige tijdens of na uw behandeling onmiddellijk als u:
-
last heeft van wazig of minder goed zien of dubbel zien, spraakproblemen, zwakte in een arm of been,
een verandering in de manier van lopen of evenwichtsproblemen, aanhoudende gevoelloosheid,
verminderd gevoel, geheugenverlies of verwardheid. Dit kunnen allemaal symptomen zijn van een
ernstige en mogelijk dodelijke aandoening van de hersenen die progressieve multifocale leuko-
encefalopathie (PML) heet. Had u deze symptomen al voordat u met de behandeling met
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto begon? Vertel het uw arts als er iets verandert in deze
symptomen.
- last heeft van kortademigheid, vermoeidheid, duizeligheid, pijn op de borst, een snellere hartslag of
zwelling in de benen of de enkels. Dit kunnen symptomen zijn van een ernstige aandoening die bekend
staat als pulmonale hypertensie (zie rubriek 4).
Testen en onderzoeken
Vóór en tijdens de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto zult u regelmatig bloedonderzoeken
ondergaan. Dat is omdat Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto een daling kan veroorzaken van de aantallen
bloedcellen die helpen bij het bestrijden van infecties (witte bloedcellen) en het stollen van het bloed
(bloedplaatjes). Uw arts zal u vragen een bloedonderzoek te ondergaan:
- vóór de behandeling,
- in de eerste 8 weken van de behandeling: elke week,
- daarna: ten minste elke maand.
U kunt worden onderzocht op tekenen van problemen met het hart of de longen vóór en tijdens de
behandeling met lenalidomide.
Voor patiënten met FL die Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto innemen
Uw arts zal u vragen om een bloedtest te ondergaan:
-
vóór de behandeling
- elke week in de eerste 3 weken (1 cyclus) van de behandeling
- vervolgens elke 2 weken in cycli 2 tot 4 (zie rubriek 3 `Behandelcyclus' voor meer informatie)
- hierna zal het gebeuren bij aanvang van elke cyclus en ten minste elke maand.
Het kan zijn dat uw arts controleert of u een hoge totale hoeveelheid tumor heeft in het hele lichaam,
inclusief uw beenmerg. Dit zou kunnen leiden tot een aandoening waarbij de tumoren worden afgebroken en
ongewone hoeveelheden chemische stoffen in het bloed terechtkomen. Dit kan leiden tot nierfalen (deze
aandoening wordt `tumorlysissyndroom' genoemd).
Uw arts kan uw dosis Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto aanpassen of uw behandeling stoppen op basis
van de resultaten van uw bloedonderzoeken en van uw algehele conditie. Als u nieuw gediagnosticeerd bent,
kan het zijn dat uw arts uw behandeling ook bepaalt op basis van uw leeftijd en andere ziekten die u mogelijk
al heeft.
Bloeddonatie
U mag tijdens de behandeling en gedurende ten minste 7 dagen na het einde van de behandeling geen
bloeddonor zijn.
Kinderen en jongeren tot 18 jaar
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt afgeraden voor gebruik bij kinderen en jongeren tot 18 jaar.
Oudere personen en personen met nierproblemen
Als u 75 jaar of ouder bent of matige tot ernstige nierproblemen heeft, zal uw arts u zorgvuldig controleren
alvorens de behandeling op te starten.
Gebruikt u nog andere geneesmiddelen?
Gebruikt u naast Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto nog andere geneesmiddelen, heeft u dat kort geleden
gedaan of bestaat de mogelijkheid dat u binnenkort andere geneesmiddelen gaat gebruiken? Vertel dat dan
uw arts of verpleegkundige. Dit is omdat Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto de wijze waarop sommige
geneesmiddelen werken kan beïnvloeden. Ook kunnen sommige andere geneesmiddelen de wijze waarop
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto werkt beïnvloeden.
Informeer uw arts of verpleegkundige met name als u een van de volgende geneesmiddelen gebruikt:
- sommige geneesmiddelen die worden gebruikt ter voorkoming van zwangerschap zoals orale
anticonceptiva, omdat zij mogelijk niet meer werken
- sommige geneesmiddelen die worden gebruikt voor hartproblemen - zoals digoxine
- sommige geneesmiddelen die worden gebruikt voor het verdunnen van het bloed - zoals warfarine.
Zwangerschap, borstvoeding en anticonceptie ­ informatie voor vrouwen en mannen
Zwangerschap
Voor vrouwen die Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruiken
- U mag Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto niet innemen als u zwanger bent, omdat wordt verwacht
dat het schadelijk is voor een ongeboren baby.
- U mag niet zwanger worden wanneer u Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruikt. Daarom moet u
effectieve anticonceptiemethoden (om zwangerschap te voorkomen) gebruiken als u zwanger kunt
worden (zie `Anticonceptie').
- Als u toch zwanger wordt tijdens uw behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto, moet u
stoppen met de behandeling en onmiddellijk uw arts inlichten.
Voor mannen die Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruiken
- Als uw partner zwanger wordt in de periode dat u Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruikt, dient
u onmiddellijk uw arts in te lichten. Het wordt aanbevolen dat uw partner een arts raadpleegt.
- U moet ook effectieve anticonceptiemethoden gebruiken (zie `Anticonceptie').
Borstvoeding
U mag geen borstvoeding geven wanneer u Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruikt, omdat niet bekend
is of Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto in de moedermelk terechtkomt.
Anticonceptie
Voor vrouwen die Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruiken
Vraag voordat u met de behandeling begint, aan uw arts of u zwanger kunt worden, zelfs als u denkt dat dit
onwaarschijnlijk is.
- Er zullen bij u zwangerschapstesten worden afgenomen onder toezicht van uw arts (vóór elke
behandeling, ten minste eens in de 4 weken tijdens de behandeling en ten minste 4 weken na afloop
van de behandeling), behalve indien bevestigd is dat de eileiders onderbroken en afgedicht zijn zodat
eicellen niet in staat zijn om de baarmoeder te bereiken (tubaire sterilisatie).
EN
- U moet effectieve anticonceptiemethoden gebruiken gedurende ten minste 4 weken vóór aanvang van
de behandeling, tijdens de behandeling en tot ten minste 4 weken na afloop van de behandeling. Uw
arts zal u advies geven over de geschikte anticonceptiemethoden.
Voor mannen die Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto gebruiken
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto komt in menselijk zaad terecht. Als uw vrouwelijke partner zwanger is
of zwanger kan worden en zij geen effectieve anticonceptiemethoden toepast, moet u condooms gebruiken
tijdens de behandeling en gedurende ten minste 7 dagen na afloop van de behandeling, zelfs wanneer u een
vasectomie heeft ondergaan.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines
Bestuur geen auto of ander voertuig en gebruik geen machines of gereedschappen, wanneer u zich duizelig,
vermoeid, slaperig of draaierig voelt of verminderd zicht ervaart na inname van Lenalidomide Krka d.d.
Novo mesto.
3.
Hoe neemt u dit middel in?
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto moet aan u worden gegeven door medisch personeel met ervaring in het
behandelen van multipel myeloom, MDS, MCL of FL.
-
Bij gebruik van Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto voor de behandeling van multipel myeloom bij
patiënten die niet in aanmerking komen voor een beenmergtransplantatie of die eerder andere
behandelingen hebben ondergaan, wordt het ingenomen met andere geneesmiddelen (zie rubriek 1
`Waarvoor wordt dit middel gebruikt?').
- Bij gebruik van Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto voor de behandeling van multipel myeloom bij
patiënten die een beenmergtransplantatie hebben ondergaan wordt het alleen ingenomen.
- Bij gebruik van Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto voor de behandeling van folliculair lymfoom
wordt het samen met een ander geneesmiddel, dat `rituximab' heet, ingenomen.
Neem dit geneesmiddel altijd in precies zoals uw arts u dat heeft verteld. Twijfelt u over het juiste gebruik?
Neem dan contact op met uw arts of apotheker.
Als u dit geneesmiddel inneemt in combinatie met andere geneesmiddelen, raadpleeg dan de bijsluiters van
die geneesmiddelen voor meer informatie over hun gebruik en effecten.
Behandelcyclus
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt op bepaalde dagen over een periode van 3 weken (21 dagen)
ingenomen.
-
Elke 21 dagen noemt men een `behandelcyclus'.
- Afhankelijk van de dag in de cyclus neemt u één of meer van de geneesmiddelen in. Op sommige
dagen neemt u echter geen enkel geneesmiddel in.
- Na afloop van elke cyclus van 21 dagen start u een nieuwe `cyclus' gedurende de volgende 21 dagen.
OF
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt op bepaalde dagen over een periode van 4 weken (28 dagen)
ingenomen.
-
Elke 28 dagen noemt men een `behandelcyclus'.
- Afhankelijk van de dag in de cyclus neemt u één of meer van de geneesmiddelen in. Op sommige
dagen neemt u echter geen enkel geneesmiddel in.
- Na afloop van elke cyclus van 28 dagen start u een nieuwe `cyclus' gedurende de volgende 28 dagen.
Hoeveel wordt van Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto ingenomen
hoeveel Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto u moet innemen
- hoeveel van de andere geneesmiddelen u moet innemen in combinatie met Lenalidomide Krka d.d.
Novo mesto, indien van toepassing
- op welke dagen van uw behandelcyclus u elk geneesmiddel moet innemen.
Hoe en wanneer wordt Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto ingenomen
-
Slik de capsules in hun geheel door, het liefst met water.
- U mag de capsules niet breken, openen of erop kauwen. Wanneer poeder van een gebroken
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto capsule in aanraking komt met de huid, de huid onmiddellijk en
grondig wassen met zeep en water.
- Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg, zorgverleners en familieleden dienen
wegwerphandschoenen te dragen bij het hanteren van de blisterverpakking of de capsule. De
handschoenen dienen vervolgens zorgvuldig te worden uitgetrokken om blootstelling van de huid te
voorkomen, in een afsluitbare plastic polyethyleen zak te worden geplaatst en te worden vernietigd
overeenkomstig lokale voorschriften. Daarna dienen de handen grondig te worden gewassen met water
en zeep. Vrouwen die zwanger zijn of vermoeden dat ze mogelijk zwanger zijn, mogen de
blisterverpakking of de capsule niet hanteren.
- U kunt de capsules met of zonder voedsel innemen.
- U moet Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto op de geplande dagen op ongeveer hetzelfde tijdstip
innemen.
Dit geneesmiddel innemen
Om de capsule uit de blisterverpakking te verwijderen:
1.
Houd de blisterverpakking bij de randen vast en maak één blistercel los van de rest van de
blisterverpakking door voorzichtig langs de perforaties eromheen te scheuren.
2.
Trek de rand van de folie omhoog en trek de folie er volledig af.
3.
Leg de capsule op uw hand.
4.
Slik de capsule in zijn geheel door, bij voorkeur met water.
Duur van de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto wordt in behandelcycli ingenomen, waarbij elke cyclus 21 of 28 dagen
duurt (zie hierboven, `Behandelcyclus'). U moet doorgaan met de behandelcycli tot uw arts zegt dat u moet
stoppen.
Heeft u te veel van dit middel ingenomen?
Als u meer Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto heeft ingenomen dan u was voorgeschreven, licht dan
onmiddellijk uw arts in.
Bent u vergeten dit middel in te nemen?
Als u bent vergeten Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto op het gebruikelijke tijdstip in te nemen en:
-
er is sindsdien minder dan 12 uur verstreken - neem uw capsule onmiddellijk in.
- er is sindsdien meer dan 12 uur verstreken - neem uw capsule niet meer in. Neem uw volgende capsule
de volgende dag op het gebruikelijke tijdstip in.
Heeft u nog andere vragen over het gebruik van dit geneesmiddel? Neem dan contact op met uw arts of
apotheker.
Mogelijke bijwerkingen
Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te
maken.
Stop met het innemen van Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto en ga meteen naar een arts wanneer u
een van de volgende ernstige bijwerkingen opmerkt ­ het kan zijn dat u dringend medische
behandeling nodig heeft:

- Netelroos, huiduitslag, zwelling van ogen, mond of gezicht, ademhalingsproblemen of jeuk; dit
kunnen verschijnselen zijn van twee ernstige vormen van een allergische reactie, `angio-oedeem' en
`anafylactische reactie' genoemd.
- Een ernstige allergische reactie die kan beginnen als uitslag op één deel van het lichaam, maar die zich
verspreidt over het gehele lichaam, met loslating van de huid (Stevens-Johnson-syndroom en/of
toxische epidermale necrolyse).
- Wijdverspreide huiduitslag, hoge lichaamstemperatuur, verhoogde waarden van leverenzymen,
bloedafwijkingen (te veel witte bloedcellen, eosinofilie), vergrote lymfeklieren en aantasting van
andere organen (geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische symptomen, ook wel DRESS
of geneesmiddelovergevoeligheidssyndroom genoemd). Zie ook rubriek 2.
Licht uw arts onmiddellijk in wanneer u een van de volgende ernstige bijwerkingen opmerkt:
- Koorts, rillingen, zere keel, hoesten, mondzweertjes of wat voor andere verschijnselen van een infectie
dan ook waaronder in de bloedstroom (sepsis)
- Bloeding of blauwe plek zonder dat u zich bezeerd heeft
- Pijn op de borst of in uw benen
- Kortademigheid
- Botpijn, spierzwakte, verwardheid of vermoeidheid die het gevolg kunnen zijn van een hoog gehalte
aan calcium in het bloed.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto kan het aantal witte bloedcellen die infecties tegengaan en ook de
bloedcellen die een rol spelen bij het stollen van het bloed (bloedplaatjes) verminderen, waardoor
bloedingsstoornissen kunnen ontstaan, zoals neusbloedingen en bloeduitstortingen.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto kan ook de vorming van bloedpropjes in de aderen (trombose)
veroorzaken.
Andere bijwerkingen
Het is belangrijk om op te merken dat een klein aantal patiënten bijkomende soorten kanker kan
ontwikkelen, en dit risico is mogelijk hoger bij de behandeling met Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto.
Daarom moet uw arts zorgvuldig de voordelen en risico's tegen elkaar afwegen wanneer Lenalidomide Krka
d.d. Novo mesto aan u wordt voorgeschreven.
Zeer vaak voorkomende bijwerkingen (kunnen optreden bij meer dan 1 op de 10 personen)
-
Een afname van het aantal rode bloedcellen die bloedarmoede kunnen veroorzaken, met als gevolg
vermoeidheid en zwakte
- Huiduitslag, jeuk
- Spierkrampen, spierzwakte, spierpijn, botpijn, gewrichtspijn, rugpijn, pijn in de ledematen
- Algemene zwelling inclusief zwelling van uw armen en benen
- Zwakte, vermoeidheid
- Koorts- en griepachtige symptomen inclusief koorts, spierpijn, hoofdpijn, oorpijn, hoesten en koude
rillingen
- Verminderde gevoeligheid, tinteling of brandend gevoel op de huid, pijn aan handen of voeten,
duizeligheid, onwillekeurige spiersamentrekkingen
- Verminderde eetlust, veranderingen in smaak
- Toename van pijn, tumorgrootte of roodheid rondom de tumor
- Gewichtsverlies
- Verstopping, diarree, misselijkheid, braken, maagpijn, brandend maagzuur
- Verlaagde kaliumspiegel, calciumspiegel en/of natriumspiegel in het bloed
- Schildklier werkt minder goed dan normaal
- Beenpijn (wat een symptoom zou kunnen zijn van trombose), pijn op de borst of kortademigheid (wat
- Alle soorten infecties, waaronder infectie van de bijholten die zich rond de neus bevinden, longinfectie
en infectie van de bovenste luchtwegen
- Kortademigheid
- Wazig zien
- Vertroebeling van uw oog (cataract)
- Nierproblemen, waaronder nieren die niet goed werken of niet in staat zijn om normaal te blijven
werken
- Afwijkende uitslagen bij leveronderzoeken
- Verhoogde waarden bij leveronderzoeken
- Veranderingen in een eiwit in het bloed die zwelling van slagaderen kan veroorzaken (vasculitis)
- Verhoging van uw bloedsuikerspiegels (diabetes)
- Verlaging van uw bloedsuikerspiegels
- Hoofdpijn
- Bloedneus
- Droge huid
- Depressie, stemmingswisselingen, slaapproblemen
- Hoesten
- Daling van de bloeddruk
- Een vaag gevoel van lichamelijk ongemak, zich slecht voelen
- Pijnlijke, ontstoken mond; droge mond
- Uitdroging
Vaak voorkomende bijwerkingen (kunnen optreden bij minder dan 1 op de 10 personen)
-
Vernietiging van rode bloedcellen (hemolytische anemie)
- Bepaalde types huidkanker
- Bloedend tandvlees, maag- of darmbloeding
- Verhoogde bloeddruk, trage, snelle of onregelmatige hartslag
- Grotere hoeveelheid van een stof als gevolg van een normale en abnormale afbraak van rode
bloedcellen
- Toename van een type eiwit dat wijst op ontsteking in het lichaam
- Donkere verkleuring van uw huid; verkleuring van uw huid door onderhuidse bloeding, meestal
veroorzaakt door bloeduitstorting, zwelling van de huid die gevuld is met bloed; bloeduitstorting
- Toename van het gehalte urinezuur in het bloed
- Huiderupties, rode huid, scheurtjes, schilfering of vervellen van de huid, netelroos
- Meer zweten, 's nachts zweten
- Moeite met slikken, zere keel, problemen met stemkwaliteit of stemveranderingen
- Loopneus
- Veel meer of minder plassen dan gebruikelijk of geen controle hebben over plassen
- Bloed in de urine
- Kortademigheid, met name tijdens het liggen (dit kan een symptoom zijn van hartfalen)
- Problemen met het krijgen van een erectie
- Beroerte, flauwvallen, draaiduizeligheid (probleem met het binnenoor waardoor u het gevoel krijgt dat
alles om u heen draait), tijdelijk verlies van bewustzijn
- Pijn op de borst die zich verspreidt naar de armen, nek, kaak, rug of maag, bezweet en buiten adem
zijn, misselijk zijn of braken; dit kunnen symptomen van een hartaanval (myocardinfarct) zijn
- Spierzwakte gebrek aan energie
- Nekpijn, pijn op de borst
- Koude rillingen
- Gezwollen gewrichten
- Galstroom uit de lever vertraagd of geblokkeerd
- Lage fosfaat- of magnesiumspiegels in het bloed
- Moeite met praten
- Leverschade
- Evenwichtsstoornis, problemen bij het bewegen
- Doofheid, oorsuizen (tinnitus)
- Zenuwpijn, onprettig en ongewoon gevoel, met name bij aanraking
Een teveel aan ijzer in het lichaam
- Dorst
- Verwardheid
- Tandpijn
- Val die tot verwonding kan leiden
Soms voorkomende bijwerkingen (kunnen optreden bij minder dan 1 op de 100 personen)
-
Bloeding binnen de schedel
- Problemen met de bloedsomloop
- Verlies van gezichtsvermogen
- Verlies van geslachtsdrift (libido)
- Grote hoeveelheden plassen met botpijn en zwakte, wat symptomen kunnen zijn van een
nieraandoening (Fanconi-syndroom)
- Gele pigmentatie van huid, slijmvlies of ogen (geelzucht), lichtgekleurde ontlasting, donkergekleurde
urine, jeukende huid, huiduitslag, pijn of zwelling van de buik ­ dit kunnen symptomen zijn van
leverschade (leverfalen)
- Maagpijn, opgeblazen gevoel of diarree; dit kunnen symptomen van ontsteking in de dikke darm
(colitis of caecitis) zijn
- Schade aan de cellen van de nieren (niertubulusnecrose genaamd)
- Veranderingen in de kleur van uw huid, gevoeligheid voor zonlicht
- Tumorlysissyndroom ­ metabole complicaties die zich tijdens een kankerbehandeling kunnen
voordoen en soms zelfs zonder behandeling. Deze complicaties worden veroorzaakt door de
afbraakproducten van afstervende kankercellen en kunnen het volgende omvatten: veranderingen in de
chemische stoffen in het bloed ­ hoog gehalte kalium, fosfor, urinezuur en laag gehalte calcium, wat
vervolgens leidt tot veranderingen in de werking van de nieren, hartslag, toevallen en soms overlijden.
- Verhoogde bloeddruk in de bloedvaten van de longen (pulmonale hypertensie).
Niet bekend (de frequentie van deze bijwerkingen kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)
- Plotselinge, of lichte maar erger wordende pijn in de bovenbuik en/of rug, die een aantal dagen
aanhoudt, mogelijk vergezeld van misselijkheid, braken, koorts en een snelle pols ­ deze symptomen
kunnen het gevolg zijn van ontsteking van de alvleesklier.
- Piepend ademhalen, kortademigheid of een droge hoest, hetgeen symptomen kunnen zijn van
ontsteking van het weefsel in de longen.
- Zeldzame gevallen van spierafbraak (spierpijn, zwakte of zwelling), wat kan leiden tot nierproblemen
(rabdomyolyse), zijn waargenomen, sommige daarvan wanneer Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto
werd toegediend samen met een statine (een soort cholesterolverlagende geneesmiddelen).
- Een aandoening die de huid aantast door ontsteking van kleine bloedvaten, die gepaard gaat met pijn
in de gewrichten en koorts (leukocytoclastische vasculitis).
- Beschadiging van de maag- of darmwand. Dit kan een zeer ernstige infectie veroorzaken. Informeer
uw arts als u ernstige maagpijn, koorts, misselijkheid, braken, bloed in uw ontlasting of veranderingen
in de stoelgang heeft.
- Virusinfecties, inclusief herpes zoster (ook bekend als `gordelroos', een virusziekte die een pijnlijke
huiduitslag met blaren veroorzaakt) en terugkomen van hepatitis B-infectie (die een gele verkleuring
van de huid en ogen, donkerbruine urine, maagpijn aan de rechterkant, koorts en een gevoel van
misselijkheid of overgeven kan veroorzaken).
- Afstoting van solide orgaantransplantaat (zoals nier, hart).
Het melden van bijwerkingen
Krijgt u last van bijwerkingen, neem dan contact op met uw arts of apotheker. Dit geldt ook voor mogelijke
bijwerkingen die niet in deze bijsluiter staan . U kunt bijwerkingen ook rechtstreeks melden via het nationale
meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V. Door bijwerkingen te melden, kunt u ons helpen meer
informatie te verkrijgen over de veiligheid van dit geneesmiddel.
5.
Hoe bewaart u dit middel?
Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
Spoel geneesmiddelen niet door de gootsteen of de WC en gooi ze niet in de vuilnisbak. Vraag uw apotheker
wat u met geneesmiddelen moet doen die u niet meer gebruikt. Als u geneesmiddelen op de juiste manier
afvoert worden ze op een verantwoorde manier vernietigd en komen ze niet in het milieu terecht.
6.
Inhoud van de verpakking en overige informatie
Welke stoffen zitten er in dit middel?
-
De werkzame stof in dit middel is lenalidomide. Elke harde capsule bevat lenalidomidehydrochloride-
monohydraat overeenkomend met 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg of 25 mg lenalidomide.
- De andere stoffen in de capsule-inhoud zijn mannitol (E421), microkristallijne cellulose (E460),
gepregelatiniseerd maïszetmeel, wijnsteenzuur (E334) en glyceroldibehenaat.
- De andere stoffen in de capsulewand zijn:
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), geel ijzeroxide (E172),
indigokarmijn (E132), drukinkt (schellak (E904), zwart ijzeroxide (E172)).
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 5 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), indigokarmijn (E132),
drukinkt (schellak (E904), zwart ijzeroxide (E172)).
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), geel ijzeroxide (E172),
rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172), drukinkt (schellak (E904), povidone, titaandioxide
(E171)).
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), geel ijzeroxide (E172),
rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172), indigokarmijn (E132), drukinkt (schellak (E904),
povidone, titaandioxide (E171)).
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), geel ijzeroxide (E172),
rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172), indigokarmijn (E132), drukinkt (schellak (E904),
zwart ijzeroxide (E172)).
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), geel ijzeroxide (E172),
indigokarmijn (E132), drukinkt (schellak (E904), zwart ijzeroxide (E172)).
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg hard capsules
hypromellose, carrageen (E407), kaliumchloride (E508), titaandioxide (E171), geel ijzeroxide (E172),
rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172), drukinkt (schellak (E904), povidone, titaandioxide
(E171)).
Hoe ziet Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto eruit en hoeveel zit er in een verpakking?
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 2,5 mg harde capsules (capsules):
Capsulekap is groen, capsulelichaam is groen met gedrukte zwarte markering 2,5. De inhoud van de capsule
is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 4, lengte 14 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 7,5 mg harde capsules (capsules):
Capsulekap is bruin, capsulelichaam is bruin met een gedrukte witte markering 7.5. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 1, lengte 19 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 10 mg harde capsules (capsules):
Capsulekap is groen, capsulelichaam is bruin met een gedrukte witte markering 10. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 0, lengte 21 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 15 mg harde capsules (capsules):
Capsulekap is bruin, capsulelichaam is blauw met een gedrukte zwarte markering 15. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 2, lengte 18 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 20 mg harde capsules (capsules):
Capsulekap is groen, capsulelichaam is blauw met een gedrukte zwarte markering 20. De inhoud van de
capsule is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 1, lengte 19 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto 25 mg harde capsules (capsules):
Capsulekap is bruin, capsulelichaam is bruin met een gedrukte witte markering 25. De inhoud van de capsule
is wit tot geelwit of tot bruinwit poeder. Maat harde capsule: 0, lengte 21 ± 1 mm.
Lenalidomide Krka d.d. Novo mesto is verkrijgbaar in dozen met 7 x 1 of 21 x 1 harde capsule in afpelbare,
eenheidsdosis blisterverpakkingen.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen
KRKA, d.d., Novo mesto, Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
Fabrikant
KRKA, d.d., Novo mesto, Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenië
KRKA ­ FARMA d.o.o., V. Holjevca 20/E, 10450 Jastrebarsko, Kroatië
TAD Pharma GmbH, Heinz-Lohmann-Straße 5, 27472 Cuxhaven, Duitsland
Neem voor alle informatie over dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder
van de vergunning voor het in de handel brengen:
België/Belgique/Belgien
Lietuva
KRKA Belgium, SA.
UAB KRKA Lietuva
Tél/Tel: + 32 (0) 487 50 73 62
Tel: + 370 5 236 27 40

Luxembourg/Luxemburg
KRKA Belgium, SA.
Te.: + 359 (02) 962 34 50
Tél/Tel: + 32 (0) 487 50 73 62 (BE)
Ceská republika
Magyarország
KRKA CR, s.r.o.
KRKA Magyarország Kereskedelmi Kft.
Tel: + 420 (0) 221 115 150
Tel.: + 36 (1) 355 8490
Danmark
Malta
KRKA Sverige AB
E. J. Busuttil Ltd.
Tlf: + 46 (0)8 643 67 66 (SE)
Tel: + 356 21 445 885
Deutschland
Nederland
TAD Pharma GmbH
KRKA Belgium, SA.
Tel: + 32 (0) 487 50 73 62 (BE)
Eesti
Norge
KRKA, d.d., Novo mesto Eesti filiaal
KRKA Sverige AB
Tel: + 372 (0) 6 671 658
Tlf: + 46 (0)8 643 67 66 (SE)

Österreich
KRKA
KRKA Pharma GmbH, Wien
: + 30 2100101613
Tel: + 43 (0)1 66 24 300
España
Polska
KRKA Farmacéutica, S.L.
KRKA-POLSKA Sp. z o.o.
Tel: + 34 911 61 03 80
Tel.: + 48 (0)22 573 7500
France
Portugal
KRKA France Eurl
KRKA Farmacêutica, Sociedade Unipessoal Lda.
Tél: + 33 (0)1 57 40 82 25
Tel: + 351 (0)21 46 43 650
Hrvatska
România
KRKA - FARMA d.o.o.
KRKA Romania S.R.L., Bucharest
Tel: + 385 1 6312 100
Tel: + 4 021 310 66 05
Ireland
Slovenija
KRKA Pharma Dublin, Ltd.
KRKA, d.d., Novo mesto
Tel: + 353 1 413 3710
Tel: + 386 (0) 1 47 51 100
Ísland
Slovenská republika
LYFIS ehf.
KRKA Slovensko, s.r.o.
Sími: + 354 534 3500
Tel: + 421 (0) 2 571 04 501
Italia
Suomi/Finland
KRKA Farmaceutici Milano S.r.l.
KRKA Finland Oy
Tel: + 39 02 3300 8841
Puh/Tel: + 358 20 754 5330

Sverige
KI.PA. (PHARMACAL) LIMITED
KRKA Sverige AB
: + 357 24 651 882
Tel: + 46 (0)8 643 67 66 (SE)
Latvija
United Kingdom (Northern Ireland)
KRKA Latvija SIA
KRKA Pharma Dublin, Ltd.
Tel: + 371 6 733 86 10
Tel: + 353 1 413 3710
Deze bijsluiter is voor het laatst goedgekeurd in
Andere informatiebronnen
Meer informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees
Geneesmiddelenbureau: http://www.ema.europa.eu

Heb je dit medicijn gebruikt? Lenalidomide Krka 10 mg te vormen.

Je ervaring helpt anderen een beeld over het gebruik van Lenalidomide Krka 10 mg te vormen.

Deel als eerste jouw ervaring over Lenalidomide Krka 10 mg

Opgepast

  • Gebruik geen geneesmiddelen zonder het advies van je geneesheer
  • Vertrouw enkel de bijsluiter die meegeleverd werd met je geneesmiddel
  • Gebruik geen geneesmiddelen waarvan de houdbaarheidsdatum verstreken is
  • Bijsluiters zijn aangeleverd door het FAGG
  • FAGG